باز کردن منو اصلی

جمهوری اسلامی ایران طبق قانون اساسی خود، یک دین‌سالاری اسلامی است. دین رسمی آن مکتب شیعه جعفری دوازده‌امامی است.[۱] قوانین علیه توهین به مقدسات در ایران از احکام اسلامی برگرفته شده‌اند.[نیازمند منبع] کسانی که به مقدسات توهین می‌کنند معمولاً تحت عنوان «مفسد فی‌الارض» جریمه می‌شوند که ممکن است این اتهام برای جرایم جنایی و سیاسی هم به‌کار رود. قانون ضد توهین به مقدسات، شامل قوانینی ضد انتقاد از رژیم اسلامی، توهین به اسلام، و انتشار مطالبی که با استانداردهای اسلامی ناهمخوانی دارند می‌شود. حکومت اسلامی ایران، از این قوانین برای تعقیب و آزار فرقه بهاییت و اقلیت‌های مذهبی مثل سنی، صوفی، مسیحی، و مخالفان دگراندیش و روزنامه‌نگاران استفاده کرده‌است. بازداشتی‌هایی که تحت نظارت «پلیس مذهبی» قرار دارند، شاهد آزار و اذیت، بازداشت طولانی‌مدت، بدرفتاری، شکنجه و اعدام بوده‌اند.[۱][۲] دادگاه، در موارد مختلف، قاتلانی که قربانی خود را به دلایل فعالیت‌های غیراسلامی کشته‌اند تبرئه کرده‌است.[۳][۴]

محتویات

موارد برگزیدهویرایش

  • در مه ۲۰۱۲، خواننده شاهین نجفی به خاطر ترانه نقی با واکنش‌هایی از سوی روحانیون وابسته به دولت روبرو شد. برخی مراجع تقلید تعیین مصداق نمودند و صراحتاً شاهین نجفی را مرتد و و در حکم ساب النبی (توهین کننده به ائمه) دانستند؛ از جمله مسلم ملکوتی از مراجع تقلید شیعه که با صدور فتوایی قتل شاهین نجفی را واجب اعلام کرد. ملکوتی اعلام کرد: «همان‌طور که قتل سابّ نبی (ص) واجب است، قتل توهین‌کننده به هر یک از حضرات معصومین و اهل بیت به هر نحو از انحاء توهین بر شنونده مسلمان واجب است.»[۵]
  • در ۹ ژوئن ۲۰۰۹، خواننده، محسن نامجو در یک دادگاه غیابی به پنج سال زندان برای استهزا قرآن در یک ترانه محکوم شد. در سال ۲۰۰۸، نامجو از انتشار این ترانه عذرخواهی کرده و اعلام نموده بود که این ترانه برای نشر عمومی تهیه نشده بوده‌است.[۶]
  • در مارس ۲۰۰۹، وبلاگ‌نویس ایرانی، امیدرضا میرصیافی در زندان اوین فوت کرد، درحالیکه مشغول گذراندن محکومیت ۳۰ ماهه به علت انتقاد از رهبران دینی (روح‌الله خمینی و علی خامنه‌ای) بود. مقامات علت مرگ او را خودکشی اعلام کردند.[۱]
  • در مه ۲۰۰۷، مقامات ۸ دانشجوی دانشگاه امیرکبیر را بازداشت کردند. دانشجویان به روزنامه‌هایی ارتباط داده شده بودند که مقالاتی مبنی بر اینکه هیچ انسانی، حتی محمد پیامبر مصون از خطا نیست منتشر کرده بودند.[۷]
  • در اکتبر ۲۰۰۶، حسین کاظمینی بروجردی روحانی شیعه که مدافع جدایی دین از دولت بود، به همراه جمعی از پیروان او بعد از درگیری‌هایی با پلیس بازداشت و زندانی شدند. او و هفده نفر از پیروان او در ابتدا به مرگ محکوم شدند، ولی حکم مرگ بعداً برداشته شد. در اوت ۲۰۰۷، او به یک سال زندان در تهران، و به دنبال آن ده سال زندان در مناطق دیگر کشور محکوم شد.[۱]
  • در سال ۲۰۰۲، سید هاشم آقاجری، استاد دانشگاه ایرانی، به دلیل سخنرانی که در آن از برخی اعمال حکومت اسلامی در ایران انتقاد کرده و آن‌ها را در تناقض با نگره‌های اسلام اصلی دانسته بود، متهم به توهین به مقدسات و در نتیجه به مرگ محکوم شد. به ویژه به دلیل گفتن اینکه مسلمانان «میمون» نیستند و نباید کورکورانه پیرو روحانیون باشند. این محکومیت بعداً به سه سال زندان کاهش یافت، و او در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۴، دو سال بعد از محکومیت آزاد شد.[۸]
  • در سال ۱۹۹۹، عبدالله نوری وزیر سابق کشور به خاطر «توهین به پیامبر، اولاد پیامبر، و خمینی» و دیگر اتهام‌ها دادگاهی شد. در ۱۹۹۹، نوری روزنامه‌ای منتشر می‌کرد که در آن در مورد محدودیت‌های قدرت رهبری، حق آزادی بیان روحانیون غیرارتدکس و دیگر گروه‌ها، حق زنان برای طلاق، و اینکه آیا خندیدن و دست‌زدن غیراسلامی است یا نه بحث شده بود. در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹، دادگاه ویژه روحانیت نوری را گناهکار تشخیص داد و به پنج سال زندان و جریمه نقدی محکوم کرد. نوری در ۵ نوامبر ۲۰۰۲ آزاد شد.
  • در سال ۱۹۸۸، سلمان رشدی نویسنده کتاب آیات شیطانی خبرساز شد. برخی مسلمانان در بریتانیا سلمان رشدی را به توهین به مقدسات متهم کردند. در ۱۴ فوریه ۱۹۸۹، خمینی فتوایی برای کشتن رشدی و تمام منتشرکنندگان آیات شیطانی صادر کرد. در ۱۹۹۱، مترجم ژاپنی کتاب، هیتوشی ایگاراشی با ضربات چاقو به قتل رسید. مدت کوتاهی پس از آن، مترجم ایتالیایی با چاقو مورد حمله قرار گرفت ولی جان سالم به درد برد. در ۱۹۹۳، ناشر نروژی کتاب در اثر حمله مسلحانه زخمی شد.
  • سینا دهقان جوان بیست سالهٔ ایرانی، به اتهام سب النبی در شبکهٔ اجتماعی لاین به اعدام محکوم شد.[۹][۱۰]
  • سهیل عربی وبلاگ نویس ایرانی، به اتهام اهانت به مقدسات اسلامی از طریق مدیریت صفحاتی در فیس بوک به اعدام محکوم شد.[۱۱][۱۲][۱۳]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ "Annual Report of the United States Commission on International Religious Freedom May 2009" (PDF). Retrieved 9 April 2013.
  2. "Iran". Amnesty International. 2009. Retrieved 9 April 2013.
  3. Harrison, Frances (15 April 2007). "Group cleared over Iran murders". BBC News. Retrieved 9 April 2013.
  4. Fathi, Nazila (19 April 2007). "Iran Exonerates Six Who Killed in Islam's Name". The New York Times. Retrieved 9 April 2013.
  5. «خبر گزاری رسا: نظر آیت الله ملکوتی دربارهٔ اهانت به ائمه اطهار». رسانیوز. دریافت‌شده در ۸ آوریل ۲۰۱۳.
  6. "Iran: Singer Sentenced for Ridiculing the Koran". Becket Fund. 20 July 2009. Retrieved 9 April 2013.
  7. MacFarquhar, Neil (24 June 2007). "Iran Cracks Down on Dissent". The New York Times. Retrieved 9 April 2013.
  8. «Profile: Hashem Aghajari». BBC News. ۹ ژوئیه ۲۰۰۳.
  9. «محکومیت اعدام یک جوان ۲۰ ساله به اتهام سب النبی و امیدواری خانواده برای شکستن حکم در دیوان عالی کشور». ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۱۷.
  10. «جوان ۲۱ ساله به دلیل انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی به اعدام محکوم شد». صدای آمریکا. ۲۴ مارس ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷.
  11. حکم اعدام سهیل عربی به اتهام توهین به مقدسات «تأیید شده‌است»
  12. گفتگو با همسر سهیل عربی؛ وبلاگ‌نویس ایرانی که به اعدام محکوم شده‌است
  13. تأیید حکم اعدام سهیل عربی، فعال فیس بوکی "به دلیل توهین به پیامبر"

پیوند به بیرونویرایش