باز کردن منو اصلی

مینجانگ (حکومت ۴۸-۴۴ میلادی) یا Hae Saek Ju چهارمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراطوری کره، بود.

مینجانگ
پادشاه گوگوریو
دوران۴۴-۴۸
لقب(ها)هائه سائک جو
پیش ازموبون
پس ازموهیول
دودمانگوگوریو
پدریوری

موهیول بعد از مرگ پسرش هودونگ، چون فرزند دیگرش Hae U یا موبون به سن قانونی نرسیده بود، برادرش Hae Saek Ju یا مینجانگ را به عنوان جانشین انتخاب کرد.

بر طبق کتاب سامگوک ساگی، تاریخچه سه امپراطوری کره در قرن ۱۲، مینجانگ کوچکترین برادر سومین پادشاه گوگوریو، پادشاه دائموسین و پنجمین و کوچکترین فرزند دومین پادشاه گوگوریو، یوری بود.[۱]

هرچند، در کتاب سامگوک یوسا، از مینجانگ به عنوان برادر بزرگتر موبون نام برده شده است.

گرچه، دوران فرمانروایی مینجانگ، طولانی نبود، اما او توانست از نبردهای نظامی اجتناب کند و آرامش را در بیشتر امپراطوری حفظ کند.

دوران حکومت او با چندین حادثه بد طبیعی مشخص شده‌است. در دومین سال حکومت مینجانگ، سیلی در استانهای شرقی رخ داد که موجب شد تا تعدادی از مردم خانه‌های خود را از دست بدهند و دچار قحطی شوند. با دیدن این وضعیت، مینجانگ، دستور داد تا در انبارهای غذا را باز کنند و مواد غذایی را به طور مساوی در میان مردم توزیع کنند

در چهارمین سال حکومت او، مینجانگ یک غار سنگی، در ناحیه‌ای در غرب امپراطوری، ساخت و گفته شده‌است که او در آن بعد از یک شکار طولانی استراحت می‌کرده‌است.

در سال ۴۸ میلادی، بعد از ۵ سال حکومت، مینجانگ، بیمار شد و درگذشت. در بستر مرگ، او درخواست کرد تا او را در مکانی که در آن استراحت می‌کرده‌است، دفن کنند و افراد او خواسته او را برآورده کردند. او در غار سنگی در "Minjung-won"، دفن گردید، بدین گونه از او پس از مرگ با نام مینجانگ، یاد می‌شود.

جانشینویرایش

پادشاه مینجانگ در سال ۴۸ میلادی درگذشت و موبون فرمانروای گوگوریو گردید.

پانویسویرایش

منابعویرایش

  1. "민중왕" (به Korean). Doopedia. Retrieved 2016-02-28.