میچئون (هانگول:미천، با زادنام ایئولبول هانگول:을불) (سلطنت ۳۰۰ - ۳۳۱ میلادی)، پانزدهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود.

میچئون
ته‌وانگ
پرتره منتصب به شاه میچئون
فرمانروا ۱۵ گوگوریو
سلطنتسپتامبر ۳۰۰ - فوریه ۳۳۱ میلادی (۳۱سال)
تاج‌گذاریسپتامبر ۳۰۰ میلادی
پیشینبنگسانگ
جانشینگگوگوون
زادهایئولبول
نامشخص
درگذشتهفوریه ۳۳۱ میلادی
آرامگاه
میچئون وون
شهبانوژو
فرزند(ان)سایو
گومو
نام سلطنت
هویانگ ته وانگ
نام پسامرگ
میچئون ته وانگ
دودمانگوگوریو
پدردولگو
پیشهپادشاه

سابقه و به‌دست آوردن تخت پادشاهی ویرایش

او نوه سیزدهمین پادشاه گوگوریو، پادشاه سئوچئون، و پسر "دولگو" بود، که توسط برادرش چهاردهمین فرمانروا، پادشاه بنگسانگ، کشته شد.

میچئون درخفا مدتی، به عنوان یک خدمتکار و بازرگان نمک زندگی کرد، اما بعد از بنگسانگ که توسط صاحب منصبان دربار برکنار شد، به پادشاهی رسید. داستان زندگی میچئون در دورانی که مخفی شده بود و قبل از اینکه به پادشاهی برسد در کتاب سامگوک ساگی ثبت شده‌است. گفته شده‌است که او به عنوان خدمتکار یک فرماندار محلی مجبور بوده‌است که در طول شب به تالابی سنگ پرتاب کند تا قورباغه‌ها ساکت بمانند، سپس او فرار کرد و با یک بازرگان نمک ملاقات کرد، و در هنگام سفر برای فروش نمک با سختیهای بسیار بیشتری روبرو شد.

در این بین، نفرت از پادشاه بنگسانگ افزایش پیدا کرد، و صاحب منصبان دربار با هدایت وزیر اعظم"چانگ جو ری"، کودتا کردند و پادشاه بنگسانگ را از قدرت برکنار کرده و پادشاه میچئون، را به سلطنت رساندند.

حکومت ویرایش

میچئون به تدریج ارتش گوگوریو را گسترش داد و به یک نیروی توانمند تبدیل کرد. در طی تجزیه سلسله جین، او مرزهای گوگوریو را تا شبه جزیره "لیائودونگ" و فرمانداریهای چین، گسترش داد.

اولین لشکرکشی او در سال ۳۰۲ میلادی، بر ضد فرمانداری "زوانتو" صورت گرفت. او فرمانداری " لیلانگ" را در سال ۳۱۳ و فرمانداری "دی فنگ" را در سال ۳۱۴ میلادی بعد از حمله به سئوآنپیونگ در لیائودونگ ضمیمه خاک گوگوریو کرد.

در دوران حکومت او، گوگوریو با افزایش نفوذ شیان‌بی در غرب، علی‌الخصوص حملات مورونگ بو به لیائودونگ، مواجه شد. میچئون با سایر قبایل شیان‌بی در برابر مورونگ بو متحد شد، اما موفقیت‌آمیز نبود. در سال ۳۱۹ میلادی، یکی از ژنرالهای گوگوریو به نام یئو نوجا توسط نیروهای مورونگ بو دستگیر شد. در تمام این مدت، گوگوریو و مورونگ بو به مواضع یکدیگر حمله کردند، اما هیچ‌کدام پیروزی با دوام و پایایی به‌دست نیاوردند. شاه میچئون بارها به باکجه امپراتوری جنوبی کره حمله کرد. در طی این جنگ‌ها با ۱۱ دهمین پادشاه باکجه شاه بیرو توانست بیش از سی هزار سرباز او را نابود کند شاه میچئون بیش از ۷۲ بار با مهاجمان شیان‌بی و باکجه جنگید و در اغلب آنها پیروز شد او در آن زمان بسیار محبوب بود و مردم به او به عنوان نماد ملی نگاه می‌کردند.

مرگ و عواقب آن ویرایش

پادشاه میچئون در سال ۳۳۱ میلادی مرد و در میچئون وون دفن گردید. ۱۲ سال بعد در دوران حکومت پادشاه پادشاه گگوگوون، بقایای جسد او توسط مهاجمان "یان سابق" از قبر بیرون آورده و به عنوان خون‌بها نزد آن‌ها نگه داشته شد.

پانویس ویرایش