زبان بوسنیایی

زبان اسلاوی شاخهٔ جنوبی در بلاروس

زبان بوسنیایی (به بوسنیایی: bosanski jezik) یک زبان هند و اروپایی و هموند شاخه جنوبی زبان‌های اسلاوی است. این زبان توسط بوسنیایی‌ها (مسلمانان بوسنی و بوسنیایی‌نژادها) به‌کار می‌رود و بیشتر در بوسنی و هرزگوین، منطقه مسلمان‌نشین سانجاک (در صربستان و مونته‌نگرو) رواج دارد. بوسنیایی یکی از گونه‌های استاندارد گروه صربی-کرواتی (اسلاوی جنوب مرکزی) است. به هرحال باید توجه داشت که گویشوران زبان‌های صربی، کرواتی و بوسنیایی به‌طور سه‌جانبه زبان هم را می‌فهمند.

بوسنیایی
bosanski / босански
بیان [bɔ̌sanski:]
زبان بومی دربوسنی
قومیتمردم بوسنیایی
مردم بوسنی
شمار گویشوران
۲٫۵–۳ میلیون  (۲۰۰۸)[۱]
خط لاتین (الفبای گاج)
الفبای سیریلیک (الفبای ووک)
بریل یوگوسلاو
در گذشته:
خط عربی (Arebica)
سیریلیک بوسنیایی (Bosančica)
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
 بوسنی و هرزگوین
 مونته‌نگرو
زبان اقلیت
شناخته‌شده در
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۱bs
ایزو ۶۳۹-۲bos
ایزو ۶۳۹-۳bos
گلاتولوگbosn1245[۲]
زبان‌شناسیبخشی از زبان صربی‌کرواتی
{{{mapalt}}}
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

دبیرهٔ بوسنیایی مبنی بر الفبای لاتین است. الفبای سیریلیک نیز پذیرفته شده‌است (بیشتر در گذشته) اما امروزه به ندرت به‌کار می‌رود.

وام واژه‌های فراوانی از زبان‌های عربی، فارسی و ترکی عثمانی به دلیل تعاملات فرهنگی و تاریخی در طول زمان به این زبان راه یافته‌است.[۳][۴][۵]

آموزش زبان بوسنیایی در ایرانویرایش

آموزش زبان بوسنیایی در ایران رایج نیست و آموزشگاهی برای یادگیری این زبان وجود ندارد. زبان بوسنیایی یكی از زبان های شاخه اسلاو جنوبی است كه به صورت عمده در كشور بوسنی و هرزگوین صحبت می شود. بوسنی و هرزگوین نزدیك به چهار میلیون جمعیت دارد كه بیش از نیمی از جمعیت آن را مسلمانان تشكیل می دهند. كتاب «آموزش زبان بوسنیایی» با هدف آشنایی و آموزش مقدماتی زبان بوسنیایی برای فارسی زبانان به كوشش سیدمیثم میرهادی و وحید پرست تاش توسط انتشارات پرنده منتشر شد.[۶]

زبان بوسنیایی و دو زبان كشورهای همسایه آن یعنی صربستان و كرواسی و مونته نگرو یعنی زبان های صربی و كرواتی دارای اشتراك ها و تفاوت هایی در بیان و نوشتار هستند، اما اشتراك این سه زبان به حدی است كه با دانستن یكی از آنها می توان به راحتی با مردمان دو كشور دیگر نیز سخن و ارتباط برقرار كرد.

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. "Accredited Language Services: An Outline of Bosnian Language History". Accredited Language Services. Archived from the original on 1 August 2016. Retrieved 12 August 2012.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "بوسنیایی معیار". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  3. Algar, Hamid (2 July 1994). Persian Literature in Bosnia-Herzegovina. Journal of Islamic Studies. Oxford. pp. 254–68. |access-date= requires |url= (help)
  4. Balić, Smail (1978). Die Kultur der Bosniaken, Supplement I: Inventar des bosnischen literarischen Erbes in orientalischen Sprachen. Vienna: Adolf Holzhausens, Vienna. p. 111. |access-date= requires |url= (help)
  5. Balić, Smail (1992). Das unbekannte Bosnien: Europas Brücke zur islamischen Welt. Cologne, Weimar and Vienna: Bohlau. p. 526. |access-date= requires |url= (help)
  6. 10 (۲۰۱۹-۰۱-۳۱). «كتاب آموزش زبان بوسنیایی ویژه فارسی زبانان منتشر شد». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۱۷.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Bosnian language»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۸ مارس ۲۰۰۸