الفبای زبان لاتین

(تغییرمسیر از الفبای لاتین)

الفبای لاتین (انگلیسی: Latin alphabet) که از آن با عنوان الفبای رومی نیز یاد می‌کنند رایج‌ترین سیستم نوشتاری الفبایی در جهان است که الفبای استاندارد زبان انگلیسی و غالب ملل اروپایی و مناطقی که اروپائیان در آن سکونت دارند می‌باشد. این الفبا پیش از سال ۶۰۰ قبل از میلاد از الفبای اتروسکی مشتق شده و محتمل است که نسب آن از طریق الفبای اتروسکی، یونانی و فنیقی به الفبای سامی شمالی برسد که در سوریه و فلسطین در حدود ۱۱۰۰ قبل از میلاد مورد کاربرد بود. الفبای لاتین کلاسیک مشتمل‌بر ۲۳ حرف بود که ۲۱ تای آن از الفبای اتروسکی مشتق شده‌اند.[۱]

الفبای زبان لاتین
Abecedarium.png
نوعالفبا
زبان‌ها

Official script in:

131 sovereign states

Co-official script in:

دورهٔ زمانیc. 700 BC – present
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزند
Numerous Latin alphabets; also more divergent derivations such as Osage
سامانهٔ خواهر
ایزو ۱۵۹۲۴Latn, 215
جهتچپ به راست
مخفف یونیکدLatin
دامنه یونیکدSee Latin characters in Unicode

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. The Editors of Encyclopaedia Britannica (March 1, 2022). "Latin alphabet". Britannica.com (به انگلیسی). {{cite web}}: |نویسنده= has generic name (help)