الفبای زبان لاتین

(تغییرمسیر از الفبای لاتین)

الفبای لاتین (انگلیسی: Latin alphabet)، (لاتین: Abecedarium Latinum) که از آن با نام الفبای رومی نیز یاد می‌کنند پرکاربردترین سامانهٔ نوشتاری در جهان است که الفبای استاندارد زبان انگلیسی و بیشتر ملت‌های اروپایی و سرزمین‌هایی که اروپاییان در آن زندگی می‌کنند می‌باشد. این الفبا پیش از سال ۶۰۰ ق.م. از الفبای اتروسکی برگرفته شده و این گمان می‌رود که تبار آن از راه الفبای اتروسکی، یونانی و فنیقی به الفبای سامی شمالی برسد که در سوریه و فلسطین در نزدیکی ۱۱۰۰ پیش از میلاد به کار می‌رفت. در گذشته الفبای لاتین کلاسیک دربرگیرندهٔ ۲۳ نویسه بود که ۲۱ تای آن از الفبای اتروسکی گرفته شده‌است.حروف J, U, W در این الفبا جایی ندارند و از حروف دیگر برای ادای این حروف استفاده می شود.حروف I, V, X,M که به ترتیب نشان دهنده عددهای یک، پنج ، ده و هزار هستند. ترکیب قرارگیری این حروف در کنار هم نشان دهنده عدد مورد نظر است، برای نمونه MMXII نشان دهنده عدد ۲۰۱۲ می باشد. [۱]

الفبای زبان لاتین
نوعالفبا
زبان‌ها

Official script in:

131 sovereign states

Co-official script in:

دورهٔ زمانیc. 700 BC – present
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزند
Numerous Latin alphabets; also more divergent derivations such as Osage
سامانهٔ خواهر
ایزو ۱۵۹۲۴Latn, 215
جهتچپ به راست
مخفف یونیکدLatin
دامنه یونیکدSee Latin characters in Unicode

جستارهای وابسته

ویرایش

منابع

ویرایش
  1. The Editors of Encyclopaedia Britannica (March 1, 2022). "Latin alphabet". Britannica.com (به انگلیسی). {{cite web}}: |نویسنده= has generic name (help)