باز کردن منو اصلی

مهرداد یکم

ششمین پادشاه دودمان اشکانیان

مهرداد یکم (به پهلوی: Mihrdātاشک ششم در شمارش جدید، معروف به مهرداد بزرگ[۱]، شاهنشاه ایران از سال ۱۷۱ پ.م. تا ۱۳۲ پ.م. و معمار اصلی شاهنشاهی اشکانی بود. فتوحات او دولت اشکانی را از یک پادشاهی کوچک به یک شاهنشاهی جهانی تبدیل کرد.[۲]

مهرداد یکم
شاهنشاه ارشک
Coin of Mithradates I of Parthia, Seleucia mint.jpg
سکه مهرداد یکم
دوران۱۷۱ تا ۱۳۲ پیش از میلاد
تاجگذاری۱۷۱ پیش از میلاد
درگذشت۱۳۲ پیش از میلاد
پیش ازفرهاد دوم
پس ازفرهاد یکم
دودماناشکانیان
پدرفریاپت
فرزندانفرهاد دوم سیناتروک

اولین حضور رسمی یک پادشاه اشکانی در سنگ نگاره ها، مربوط به مهرداد یکم در نقش برجسته خونگ اژدر در ایذه خوزستان میباشد۰


محتویات

نامویرایش

مهرداد به معنی «داده میترا» است. این نام از نام پارسی باستان Miθradāta می‌آید. شکل پهلوی (پارتی) آن Mihrdāt بود و یونانیان و رومیان آن را Mithridates می‌خواندند.

خاندان و به تخت نشینیویرایش

مهرداد فرزند فریاپات و نوه برادری ارشک یکم بود. او چند برادر داشت که بزرگترین آن‌ها، فرهاد یکم، در سال ۱۷۶ پ.م. به جای پدرشان برتخت شاهی نشسته بود. با اینکه در خط جانشینی فرزندان فرهاد بر مهرداد الویت داشتند، با این حال او برادرش را به دلیل شایستگی‌هایی که از خودش نشان داده بود، به عنوان جانشین خود برگزید.[۱][۳]

پادشاهیویرایش

پس از مرگ فرهاد یکم، مهرداد به جای او برتخت نشست. او در نخستین عملیات نظامی گسترده خود، رو به سوی دولت یونانی بلخ کرد. دولت بلخ که در جریان جنگ‌های طولانی با سغد و دولت‌های هندی تضعیف شده بود، در دهه ۱۵۰ پ.م. به سختی از شاهنشاه اشکانی شکست خورد و مهرداد وارد بلخ شد و این منطقه را ضمیمه خاک امپراتوری خود کرد.[۱]

پس از آن، مهرداد رو به سوی سلوکیان برگرداند. در ۱۴۶ پ.م. به ماد حمله کرد و همدان را تصرف کرد.[۴] پس از آن، در سال ۱۴۱ پ.م. وارد بابل و میانرودان شد و در آنجا رسما به عنوان شاهنشاه ایران تاجگذاری کرد.[۵] سکه‌هایی از این دوران که در شهر سلوکیه ضرب شده‌اند، برجای مانده است. پس از آن برای برای دفاع از مرزهای شمالی شاهنشاهی اشکانی به گرگان رفت. در همین زمان بود که سرداران اشکانی به نام او پارس و عیلام را فتح کردند.

با اینکه صد دروازه تا آن روز پایتخت اشکانیان بود، وی در سلوکیه، همدان و تیسفون و البته شهر تازه تاسیس مهردادگرد (نیسای امروزی) کاخ‌های شاهنشاهی جدیدی بنا کرد و پایتخت پیشین پارت‌ها اهمیت سابق خود را از دست داد. تیسفون پایتخت زمستانی و همدان پایتخت تابستانی انتخاب شدند.[۶] [۷][۸]

در سال ۱۴۰ پ.م. سلوکیان دوباره به میانرودان حمله کردند و درحالی که مهرداد در شرق مشغول نبرد با سکاها بود[۸]، دیمتریوس دوم سلوکی میانرودان را فتح کرد. با این حال سلوکیان به زودی شکست خوردند و در همان سال بیرون رانده شدند. حتی خود دیمیتریوس به دست پارت‌ها افتاد و او را به گرگان نزد مهرداد فرستادند. او به گرمی از شاه سلوکی پذیرایی کرد و حتی دختر خودش رزگونه را به عقد او در آورد.[۹] مهرداد سپس شاه عیلام را به خاطر یاری به سلوکیان مجازات کرد.[۱۰][۸] شاهنشاه اشکانی همچنین اجازه داد وادفراداد دوم، شاه پارس، در قلمرویش خودمختاری بیشتری داشته باشد. مهرداد سپس در سال ۱۳۲ پ.م. درگذشت و فرهاد دوم به جایش بر تخت نشست.

سکه‌ها و ایدئولوژی شاهنشاهیویرایش

از نخستین سال‌های سده دوم پیش از میلادی، اشکانیان بر ادعای خود به عنوان جانشینشان شاهنشاهان هخامنشی پافشاری بیشتری کردند. آن‌ها مدعی بودند که ارشک، نخستین شاه اشکانی، از نسل اردشیر دوم، شاهنشاه هخامنشی است.[۱۱] همچنین عناوین سلطنتی هخامنشی در زمان اشکانی احیا شدند که مهم‌ترین آن‌ها عنوان «شاهنشاه» (شاه‌ِ شاهان) بود. مهرداد یکم نخستین فرمانروای اشکانی بود که با این عنوان سکه زد، با این حال تبدیل شدن آن عنوان معمول شاهان اشکانی، تا دوران مهرداد دوم به طول انجامید.[۱۱][۸] همچنین شاهان اولیه اشکانی، بر روی سکه‌هایشان خود را با کلاهِ شهربانی هخامنشی به تصویر کشیده‌اند.[۱۱]

 
سنگ‌نگاره مهرداد اشکانی در خوزستان

نخستین سکه‌های مهرداد یکم نیز او را با کلاه شهربانان هخامنشی نشان می‌دهند. با این حال با فزونی یافتن قدرت این شاهنشاه، بر روی سکه‌های جدیدتر او با دیهیم شاهی به تصویر کشیده شده است.[۱۲][۱۳] او همچنین بخشی از سنت‌های هلنی را پذیرفت، اما بر روی سکه‌هایش برخلاف فرمانروایان یونانی و اشکانیان اولیه، خود به شکل یک مرد ریش‌دار نشان داده شده است که این خود نشانی از ادعای او مبنی بر جانشینی شاهنشاهان باستانی ایرانی است.[۱۳]

مهرداد یکم همچنین عنوان Philhellene (دوست یونانیان) را پس از فتح میانرودان بر روی سکه‌های خود حک کرد تا با یونانیانی که به تازگی سرزمین‌های آنان را فتح کرده بود، روابط دوستانه‌ای برقرار کند.[۱۴] عنوان دیگری که بر روی سکه‌هایش درج کرد، «ارشک» بود که بعدها به «ارشک شاه» تغییر کرد و در نهایت به شکل «شاه بزرگ ارشک» در آمد.[۱۳] ارشک که نام نخستین شاه اشکانی بود، تا سقوط این دودمان نام رسمی همه شاهنشاهان آن بود.[۱][۱۵]

«کسی که پدرش خداست» نیز از دیگر لقب‌های مهرداد یکم بود. فرهاد دوم، جانشین او، نیز همین لقب را بر روی سکه‌هایش حک کرد.[۱۳]

میراثویرایش

مهم‌ترین دستاورد مهرداد در طول زندگی‌اش آن بود که پادشاهی اشکانی را از یک فرمانروایی محلی، به یک شاهنشاهی جهانی تبدیل کرد.[۸] او از فتوحاتش در غرب این هدف را دنبال می‌کرد تا به مدیترانه برسد و هژمونی ایران را بر آن منطقه برقرار کند. با این حال این هدف تا پایان دوران ساسانی به یک کشمکش جدی میان ایران و روم بود و به هیچ نتیجه قطعی‌ای نرسید.[۸] از آنجایی که مهرداد را به عنوان معمار اصلی شاهنشاهی اشکانی می‌دانند، برخی او را در کنار شاهنشاهانی مانند کوروش دوم هخامنشی قرار می‌دهند.[۱۶]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ Daryaee 2012, p. 169.
  2. Frye 1984, p. 211.
  3. Justin, xli. 41.
  4. Curtis 2007, pp. 10–11; Bivar 1983, p. 33; Garthwaite 2005, p. 76
  5. Curtis 2007, pp. 10–11; Brosius 2006, pp. 86–87; Bivar 1983, p. 34; Garthwaite 2005, p. 76;
  6. Brosius 2006, pp. 103, 110–113
  7. Kennedy 1996, p. 73; Garthwaite 2005, p. 77
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ ۸٫۴ ۸٫۵ Schippmann 1986, pp. 525–536.
  9. Brosius 2006, p. 89; Bivar 1983, p. 35; Shayegan 2007, pp. 83–103
  10. Hansman 1998, pp. 373-376.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ Daryaee 2012, p. 179.
  12. Brosius 2006, pp. 101–102.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ Curtis 2007, p. 9.
  14. Daryaee 2012, p. 170.
  15. Kia 2016, p. 23.
  16. Katouzian 2009, p. 41.


پادشاه پیشین:
فرهاد یکم
مهرداد یکم
شاهنشاه ایران

۱۷۱ پ.م. تا ۱۳۲ پ.م.

جانشین:
فرهاد دوم