ژونگ زونگ(تولد: ۲۶ نوامبر ۶۵۶ - مرگ: ۳ ژوئیه ۷۱۰) وی چهارمین و ششمین امپراتور دودمان تانگ بود که در دو دوره حکومت کرد (در دوره اول وی هیچ قدرتی نداشت و به هیچ وجه حکومت نکرد و همه قدرت و حکومت رسماً در دست مادرش امپراتریس دواگر وو بود که بعد از مخالفت با مادرش به طور موثر توسط قدرت واقعی مادرش در کل حاکمیت خیلی راحت سرنگون شد، ژونگ زونگ به خاطر این که در دوره سلطنت اول خود هیچ قدرتی نداشت و دوره کوتاه از سلطنت داشت در این زمان او به عنوان امپراتور به رسمیت شناخته نمی شود، در دوره دوم سلطنتش هم به عنوان یک حاکم نسبتاً ضعیف و زودباور شناخته می‌شد که عمدتاً حکومت در دست همسر موردعلاقه‌اش امپراتریس وی بود).

ژونگ زونگ (دودمان تانگ)
唐中宗
Tang Zhongzong.png
امپراتور دودمان تانگ
سلطنت۳ ژانویه ۶۸۴–۲۶ فوریه ۶۸۴ (تماماً با امپراتریس زتیان)
پیشینامپراتور گائوزونگ
جانشینامپراتور رویزونگ
نایب السلطنهامپراتریس زتیان
سلطنت۲۳ فوریه ۷۰۵–۳ ژوئیه ۷۱۰ (تماما با امپراتریس وی)
پیشینسلسله تأسیس شد
(امپراتریس وو زتیان به عنوان امپراتریس فرمانروا سلسله ژو)
جانشینامپراتور شانگ
قدرت پشت امپراتورامپراتریس وی
زاده۲۶ نوامبر ۶۵۶
درگذشته۳ ژوئیهٔ ۷۱۰ (۵۳ سال)
همسرهاامپراتریس هسی
(died 675)
امپراتریس وی (m. –710)
فرزند(ان)Li Chongrun
Li Chongfu
Li Chongjun
Emperor Shang
Princess Xindu
Princess Yicheng
Princess Ding'an
Princess Changning
Princess Yongshou
Princess Cheng'an
Princess Yongtai
Princess Anle
نام کامل
Family name: Li (李),
later Wu (changed 700),
later back to Li (changed 705)
Given name: Xian (顯), later Zhe (哲),
نام پسامرگ
Short: Emperor Xiaohe (孝和皇帝)[۱]
Full: Emperor Dahe Dasheng
Dazhao Xiao[۲]
大和大聖大昭孝皇帝
نام معبد
Zhōngzōng (中宗)
خاندانخاندان لی
پدرامپراتور گائوزونگ
مادرامپراتریس زتیان
Tang Zhongzong
زبان‌های چینی 唐中宗
Literal meaning"Middle Ancestor of the Tang"
لی شیان
زبان‌های چینی 李顯
لی ژی
زبان‌های چینی 李哲
وو شیان
زبان‌های چینی 武顯

وی فرزند سوم امپراتور گائوزونگ از همسر دومش امپراتریس وو بود و در طول سلطنت پدرش قدرت واقعی امپراتوری توسط امپراتریس وو کاملاً کنترل می شد، او بعد از مرگ پدرش با فرمان مادرش امپراتریس وو به نام بر تخت سلطنت نشست، اما تمام قدرت‌های کامل حاکم در اختیار مادرش امپراتریس وو به عنوان امپراتریس دواگر و نایب السلطنه بود و به تنهایی امور «سرزمین تانگ» را همچنان با رأی و حتی این بار بر حق خودش اداره می‌کرد و بی‌معارض بر چین حکم راند. بخاطر این که تمامی قدرت‌های یک حاکم مطلق و بی چون و چرا در دستان مادرش بود، از آن زمان به بعد امپراتور تنها فقط به نام وجود داشت و حتی در یکی از اتاق های کاخ داخلی زندانی مجازی بود، اما ژونگ زونگ از این کار ناراضی بود و با مادرش مخالفت کرد، هر چند امپراتریس وو بعد از تشکیل یک جلسه شورا به مقامات و ژنرال ها دستور رسمی برای برکناری امپراتور ژونگ زونگ را صادر کرد و به سلطنت دو ماه اش پایان داد و او را به مخالفت با خود کنار گذاشت و وی را به مقام پرنس لولینگ کاهش داد و به یکی از روستاهای چانگآن پایتخت قبلی سلسله تانگ تبعید کرد.

امپراتریس وو ژونگ زونگ را به نفع پسر کوچکش لی دان (بعداً امپراتور رویزونگ) که یک دست نشاند کامل بود کنار گذاشت و بعد از کنار زدن ژونگ زونگ امپراتریس دواگر وو از همه خواست که اعلام وفاداری نسبت به او را کنند و همین اتفاق افتاد همه در جلسه شورا این شعار را دادند:"تا زمانی که شما زنده هستید هیچ حاکمی پذیرفته نیست و حکم شما در همه سرزمین یگانه هست و زندگی ما و فرزندانمان به هیچ وجه ارزشمندتر از شما نیست"، امپراتور رویزونگ که در طول زندگی خود بعد از سوگند به نام مادرش امپراتریس دواگر وو هیچ اختیاری از خود نداشت بعد از چند سال به نوبه خود تخت را به مادرش واگذار کرد و امپراتریس دواگر وو به عنوان امپراتور بر تخت نشست و رسماً خود را امپراتریس فرمانروا در سلسله جدید ژو نامید و شروع به حکومت مستقل کرد.

در سال ۶۹۸ دادگاه درگیر یک مبارزه قدرت تلخ شد. امپراتریس وو در تلاش برای برجستگی قدرت بی چون و چرا خود، امپراتور سابق را از ۱۵ سال انزوا آزاد کرد و او را در آوریل ۶۹۸ به پایتخت لوئویانگ فراخواند. در ۱۰ ژانویه ۷۰۵، امپراتریس وو بشدت بیمار شد و توان رسیدگی به امور قدرت را نداشت، در همین زمان برادران ژانگ قدرت زیادی گرفتن و کارهای کثیف زیادی انجام می دادند، در همان سال در ۲۰ فوریه ۷۰۵، یک کودتای بسیار قدرتمند در کاخ سلطنتی از سوی تمامی دولت وو زتیان را سرنگون کردند و امپراتور ژونگ زونگ به عنوان امپراتور سه روز بعد احیا شد. امپراتور ژونگ زونگ به مدت پنج سال سلطنت کرد و این بار به عنوان امپراتور از قدرت‌های مطلق و بی چون و چرایی برخوردار بود، اما او یک حاکم نسبتاً ضعیف و زودباور بود و به راحتی تحت تأثیر قرار می گرفت. و به همین خاطر تمامی کنترل و قدرت‌های واقعی در دست ملکه اش، امپراتریس وی و عاشقش وو سانسی (برادرزاده وو زتیان) و دخترش لی گوئر، پرنسس آنل بود و در همین زمان هر سه آنها چنان قدرتمند شدند بخصوص امپراتریس وی همانند مادرشوهرش وو زتیان که در زمان سلطنت شوهرش قدرتی بیش از اندازه بدست آورد او هم به مقام و فرمان دوم در دولت ارتقاء یافته و همراه وو سانسی و دخترش پرنسس آنل متهم به نقشه کشی برای سرنگونی امپراتور و تصرف همه قدرت و تاج و تخت سلطنتی بر خودشان شدند.

در سال ۷۱۰، امپراتور ژونگ زونگ در مبارزه تلخ قدرت با همسرش امپراتریس وی در اوج سلامت خود به طور ناگهانی درگذشت، که گفته می شود توسط امپراتریس وی برای تصرف قدرت مسموم شده است، که پسرخوانده اش لی چونگمائو را به عنوان امپراتور شانگ نصب کرد. امپراتریس وی، که در نصب دخترش لی گوئر، پرنسس آنل به عنوان وارث امپراتور ژونگ زونگ ناکام مانده بود، فکر کرد که لی چونگمائو، متولد ژونگ زونگ و یک صیغه زن بی ارزش و تنها ۱۱ سال سن دارد، به راحتی کنترل می شود و اجازه این را دارد که قدرت خود را حفظ کند و حتی بتواند همانند مادر شوهرش امپراتریس وو از قدرت‌های کامل حاکم بر حق خود استفاده کند و به راحتی امپراتور را برکنار کند و بعد تخت سلطنت را برای خودش بدست آورد. این طرح امپراتریس وی با شکست مواجه شد، زیرا پرنسس تایپینگ، خواهر امپراتور ژونگ زونگ، دو هفته بعد با برادرزاده اش لی لونگجی (بعداً امپراتور شوان زونگ) فرزند امپراتور رویزونگ امپراتور را ربوده و کودتایی را آغاز کردند و امپراتریس وی و امپراتور جوان را سرنگون کردند. امپراتور رویزونگ، پدر لی لونگجی و برادر بزرگتر پرنسس تایپینگ، به عنوان امپراتور احیا شد.

سلطنت اول: تحت نایب السلطنگی امپراتریس دواگر وو و از سلطنت برکنار شدنویرایش

امپراتور ژونگ زونگ، بعد از فوت پدرش امپراتور گائوزونگ بر تخت نشست ولی همسر قدرتمندش، یعنی مادر ژونگ زونگ امپراتریس وو بعنوان امپراتریس دواگر همچنان قدرت اداره کل امپراتوری را حفظ کرده و حتی اقتدار کل امپراتوری را محکم به طور کامل در دست گرفت و ادعای اقتدار ارشد امپراتوری را برای خود کرد و در این دوره به مقامات اجازه نمی داد امپراتور جدید را ببینند و حتی به ژونگ زونگ اجازه صدور حکم را برای امور دولت نداد، در بهار ۶۸۴، ژونگ زونگ باموفقیت همسرش، پرنسس وی را به عنوان امپراتریس همسر معرفی کرد، و او می خواست پدر زن خود، وی ژوانژن (韋玄貞) شیژونگ (چینی: 侍中) - رئیس دفتر امتحانات دولت و پستی برای پست صدراعظم در نظر گرفته شده است تبدیل کند. او همچنین می خواست پسر دایی زن خود را به مقام درجه پنج تبدیل کند. پی یان در برابر هر دو کمیسیون مقاومت کرد. همانطور که آنها استدلال کردند ، امپراتور ژونگ زونگ، با عصبانیت اظهار داشت: "حتی اگر من امپراتوری را به وی ژوانژن بدهم چه مشکلی وجود دارد؟ چرا شما اینقدر به شیژونگ اهمیت می دهید؟

پی از ترس این برنامه ریزی، به امپراتریس دواگر وو خبر داد. کمتر از دو ماه پس از به سلطنت رسیدن امپراتور ژونگ زونگ، فردای همان روزی که پی به امپراتریس دواگر وو خبر داد، امپراتریس دواگر وو سریعاً مقامات و ژنرال‌ها را در جلسه رسمی احضار کرد و با صدور فرمانی سلطنتی از سوی خودش به راحتی امپراتور ژونگ زونگ را برکنار کرد و به عنوان شاهزاده لولینگ کاهش داد. در حالی که ژنرال‌های وفادار به امپراتریس دواگر از نظر جسمانی امپراتور ژونگ زونگ را از تخت سلطنت برکنار کردند، او دست و پنجه نرم کرد و پرسید: "من چه جنایتی مرتکب شده ام؟" امپراتریس دواگر وو پاسخ داد، "تو می خواستید امپراتوری را به وی ژوانژن بسپارید. چگونه این یک جرم نیست؟" امپراتریس دواگر وو او را تحت بازداشت قرار داد و به درجه شاهزاده لولینگ تقلیل داد، و وی شاهزاده یو (که لی دان نامیده می شود) را امپراتور جدید (به عنوان امپراتور روئیزونگ) کرد. پسر لی ژه، لی چونگزائو به رتبه عادی کاهش یافت.

سلطنت دوم: تحت سایه امپراتریس ویویرایش

پس از ترمیم، امپراتور ژونگ زونگ در ابتدا پنج رهبر کودتا را در موقعیت‌های بسیار برجسته قرار داد. با این حال، او مثل پدرش امپراتور گائوزونگ خود را یک حاکم ناتوان و زن ذلیل ضعیف نشان داد، که تحت تاثیر همسرش امپراتریس وی بود، ملکه وی، همراه ژونگ زونگ دوباره ترمیم شد، به همراه دخترش لی گوئر، که اکنون عنوان پرنسس آنل را بر عهده داشت، قدرتمندترین، بزرگترین و غالب ترین چهره دربار شد، و از این پس جناحی را برای اداره کشور ایجاد کرد و برای نمونه ای از مادرشوهرش امپراتریس وو برای ریاست و نظارت بر جلسات امپراتوری و دخالت در تمامی امور به پشت پرده مروارید در پشت تخت امپراتور ژونگ زونگ رفت. همچنین در این زمان دبیر شخصی وو زتیان، شانگوآن وانر، به قدرت قابل توجهی با تاثیر سیاسی بزرگ به زندگی در دربار امپراتوری ادامه داد، زیرا که او توسط ژونگ زونگ مسئول مکاتبات، پیش نویس ها و اسناد رسمی و تهیه دیگر احکام امپراتوری شد، همچنین امپراتور زونگ زونگ او را به عنوان صیغه گرفت و خیلی سریع مورد علاقه و مورد اعتماد امپراتور شد، و همچنین با وو سانسی، شاهزاده لیانگ برادرزاده قدرتمند وو زتیان رابطه جنسی و سیاسی داشت، و به عنوان یک صیغه محبوب و مورد توجه امپراتور در دولت در بین زنان درباری، قدرتمند و پرنفوذ شد. تحت معرفی شانگوان وانر، امپراتریس وی و وو سانسی نیز به زودی رابطه جنسی و سیاسی خودشان را آغاز کردند. زیر نفوذ بانو شانگوآن و امپراتریس وی، وو سانسی به محرم اسرار صمیمی و مشاور بشدت قدرتمند، نزدیک و مورد اعتماد امپراتور ژونگ زونگ در تمامی امور از مسائل مدنی و جنگی تا امور شخصی تبدیل شد.

در همین حین، امپراتریس وی، که از بزرگترین پسر زنده مانده امپراتور ژونگ زونگ، لی چونگفو شاهزاده کیائو (متولد صیغه کم ارزش) بسیار زیاد بیزار است، لی چونگفو را به دروغ به شرکای مرگ لی چونگرون متهم کرد. امپراتور ژونگ زونگ تحت خواسته و تاثیر امپراتریس وی، لی چونگفو را به خارج از پایتخت تنزل داد و تحت مراقبت شدید به عنوان بخشدار استان در حال جنگ در خدمت نگه داشت (در حقیقت او را بی قدرت گذاشت و زندانی اش کرد). امپراتور ژونگ زونگ در ابتدا موقعیت ولیعهد را به برادرش لی دان پیشنهاد داد، اما پس از انحطاط لی دان، پسر دیگری توسط صیغه ای که مادرش مرده بود، به نام لی چونگجون، با تعیین امپراتریس وی ولیعهد ایجاد کرد.

در همین حال، رهبران کودتا سعی داشتند جلوی قدرت روزافزون وو سانسی و امپراتریس وی را بگیرند، اما به نوبه خود، وو سانسی و ملکه وی با زیرکی بارها و بارها به امپراتور ژونگ زونگ هشدار دادند که رهبران کودتا بیش از حد قدرتمند و خطرناک هستند. در پاییز ۷۰۵، امپراتور ژونگ زونگ خواسته هر دوی آنها را برای سازماندهی مجدد دولت موافقت کرد و سران کودتا را به عنوان شاهزادگان به بهانه تکریم از آنها ایجاد کرد، اما آنها را از سمت های صدراعظمی عزل کرد و افراد و نزدیکان کودتاگران را از دولت برداشت و افرادی که امپراتریس وی و وو سانسی می خواستم را جایگزین کرد.

در زمستان ۷۰۵، وو زتیان درگذشت. متعاقباً لقب "امپراتور" برای وی برداشته شد و عنوان امپراتریس بازسازی شد و امپراتور ژونگ زونگ وی را در کنار پدرش امپراتور گائوزونگ در کیانلینگ به خاک سپرد. (همچنین برادر امپراتور ژونگ زونگ لی شیان و فرزندانش خود لی چونگرون و لی شیانهوی در آنجا به خاک سپرده شدند.)

در بهار ۷۰۶، پس از داماد امپراتور ژونگ زونگ، وانگ تونگیائو (王 同 husband ، شوهر پرنسس دینگان)، که ملکه وی و وو سانسی را تحقیر می کرد، و به نقشه کشیدن برای کشتن وو سانسی و برکناری امپراتریس وی مورد شک واقع شد، وانگ و شركت كنندگان ادعا شد برای شورش به درخواست سریع امپراتریس وی اعدام شدند، و متعاقباً، وو سانسی و همكارانش، کودتا کنندگان را مورد نظر در این طرح دخیل داد، و هر پنج نفر، جینگ هوی، هوان یانفان، ژانگ جیانژی، یوان شوجی و كوی ژوانوی را به شركت در نقشه وانگ متهم كردند. پنج شاهزاده به درخواست امپراتریس وی تبعید شدند و متعاقباً در تبعید درگذشتند یا کشته شدند (وو سانسی به دستور امپراتریس وی سه نفر از آنها را به طرز فجیعی در تبعید کشت).

در سال ۷۰۷، لی چونگجون عصبانی از اینکه لی گوئر و همسرش وو چونگسون (武 崇 訓 ، پسر وو سانسی) بارها او را تحقیر کرده و سعی کردند لی گوئر پرنسس ولیعهد را برای جابجایی او ایجاد کنند، با لی دوئوزو و ژنرال های لی سیچونگ (李思 沖) ، لی چنگ کوانگ (李承 況) ، دوگو ییزی (獨孤 禕 之)، و سازا ژونگی (沙 吒 忠義)، به همراه پسر عموی امپراتور ژونگ زونگ لی کیانلی (李 千里) شاهزاده چنگ و پسر لی کیانلی، لی خی (李 禧) شاهزاده تیانشوی قصد کودتا کردند. آنها به عمارت وو سانسی حمله کردند و وو سانسی و وو چونگسون را کشتند و سپس به سمت قصر حرکت کردند و تلاش کردند تا بانو شانگوان، ملکه وی و لی گوئر را تصرف کنند. شورشیان در حمله به کاخ مردد بودند و به دستور امپراتریس وی نگهبانان امپراتوری جواب جنگ را دادند. پس از اینکه خواجه یانگ سیکسو (楊思 勗) داماد لی هئوزو (یه دو) (野 呼 利) را کشت، و امپراتور ژونگ زونگ درخواست شخصی از نیروهای کودتا کرد، نیروهای کودتا علیه لی چونگجون رو به رو شدند و ژنرال‌های فرمانده آنها را کشتند. لی چونگجون فرار کرد اما در تبعید کشته شد. متعاقباً، نخست وزیر ارشد وی یوانژونگ، كه پسرش وی شنگ (魏 升) مجبور به پیوستن به شورش شد، به تحریک دو رئیس صلح كه با امپراتریس وی و لی گوئر، زونگ چوگ و جی، همسو بودند، تبعید شد و در تبعید به دستور لی گوئر و امپراتریس وی بی رحمانه كشته شد. با این حال، تلاش های حزب امپراتریس وی برای درگیر کردن لی دان و پرنسس تایپینگ ناموفق بود، همچنین بعد از شکست کودتا، قدرت امپراتریس وی و لی گوئر، پرنسس آنل بسیار افزایش یافت.

در همین حال، دربار امپراتوری به طور محکم تحت سلطه تعدادی از زنان قدرتمند، به طور ویژه تماماً تحت کنترل امپراتریس وی و بعد از جمله لی گوئر، پرنسس چانگینگ (دختر بزرگ امپراتور زونگ زونگ و امپراتریس وی)، خواهر امپراتریس وی بانوی چنگ، ​​بانو شانگوان، مادر بانو شانگوان بانو ژنگ، بانوان ارشد منتظر امپراتریس وی بانوان چای و هلو، جادوگر مورد اعتماد امپراتریس وی بانو دیو یینگر (第五 英،) و بانوی ژائو بود. همه این زنان قدرتمند، بانفوذ و ثروتمند هستند و به طور آشکار و مستقیماً رشوه های سنگینی را می پذیرفتند و می توانستند تعدادی از افراد را به عنوان مقامات رسمی توصیه کنند که مستقیماً توسط امپراتور ژونگ زونگ بدون تأیید دفاتر قانونی (中書省 ، ژونگ شو شنگ) و معاینه (門下 省 ، منشیا شنگ) سفارش می شدند. گفته شد که سیستم خدمات کشوری با دخالت این زنان قدرتمند و افرادشان کاملا با فساد جدی روبرو شده و تقریباً در حال سقوط کامل است.

در زمستان 708، پس از سردار توکیشی (突 騎 施) سوئژ (娑 葛)، که به تازگی جانشین پدرش ووزییلی (烏 質 勒) شده بود، توسط یوچو ژونگجی (闕 啜 忠 節) زیردست ووزییلی به چالش کشیده شد، یوچو، که قادر به غلبه بر سوئژ نبود، به زونگ و جی رشوه داد تا امپراتور ژونگ زونگ را ترغیب کند تا علیرغم مشاوره ژنرال گوایوان ژن علیه آن، حمله مشترکی علیه توقیشی با امپراتوری تبت ترتیب دهد. سوئژ وقتی این را شنید، حمله ای پیشگیرانه انجام داد و به چندین پادگان اصلی تانگ حمله كرد، یوچو را گرفت و ژنرال تانگ را به نام فنگ جیابین (馮嘉賓) كه برای كمك به یوچو فرستاده شده بود، كشت. متعاقباً، پس از آنكه امپراتور ژونگ زونگ اقتدار سوئژ را بر قبایل توكیشی شناخت، خصومت متوقف شد و سوئژ مجدداً خراجگذاز تانگ شد.

در بهار ۷۱۰، امپراتور ژونگ زونگ پرنسس جین چنگ، ​​دختر برادرزاده اش لی شولی شاهزاده یونگ (پسر لی شیان) را به امپراتوری تبت فرستاد تا با امپراتور آن، مگتسوم ازدواج کند و صلح بین دو کشور را تقویت کند.

مرگویرایش

در همین حال، اتهاماتی از قبیل لانگ جی (岌 and) و یان چینونگره (燕 欽 融) به اینکه امپراتریس وی مرتکب زنا می شود و طرفداران حزب قدرتمندش از جمله لی گوئر، شوهر جدیدش وو یانشیو (武延 秀 ، یک نوه از وو زتیان)، و زونگ چوکه، قصد داشتند سلسله تانگ را سرنگون کنند. در همین زمان امپراتور ژونگ زونگ دستور اعدام لانگ را صادر کرد، اما وقتی زونگ یکی از متحدان امپراتریس وی برای فاش نشدن نقشه هایشان یان را کشت بدون اینکه امپراتور ژونگ زونگ تصمیم به این کار بگیرد، بسیار ناراحت شد. این امر باعث شد که ملکه وی و حزبش دچار دلهره شدیدی شوند. در همین حین امپراتریس وی با مقامات ما کینکه (馬 秦 客) و یانگ جون (楊 ) در رابطه ای محرمانه مانند زنا در ارتباط بود. همچنین او می خواست مانند وو زتیان، امپراتریس حاکم شود و لی گوئر می خواست پرنسس ولیعهد شود - درخواستی که امپراتور زونگ زونگ به طور مکرر رد کرده بود. طبق گفته مورخان سنتی، آنها تصمیم گرفتند که امپراتور ژونگ زونگ را بکشند. آنها این کار را با قرار دادن سم در کیک انجام دادند و پس از خوردن کیک توسط امپراطور ژونگ زونگ، وی در ۳ ژوئیه ۷۱۰ درگذشت، در همان لحظه امپراتریس وی مرگ را مخفی نگه داشت و در عوض برای حفظ و کامل کردن قدرت خودش، دستور مسدود شدن کاخ و پایتخت را صادر کرد و تمامی فرماندهان گارد سلطنتی را عزل و فرماندهی کل گارد سلطنتی را به پسر عموی های خودش، وی وی و وی ون داد تا آنها بتوانند قدرت را برای جلوگیری از مشکلات آینده حفظ کنند، اما آنها خیلی بی رحمانه با سربازان رفتار کردن تا بتوانند اقتدار خود را بر گارد اعمال کنند و باعث بیزار شدن نگهبانان نظامی از خودشان شدند.

در ابتدا، پسر امپراتور ژونگ زونگ توسط صیغه ای، لی چونگمائو شاهزاده ون، توسط امپراتریس وی، امپراتور لقب گرفت، امپراتریس وی قدرت کنترل کننده و فرماندهی خودش را به عنوان امپراتریس دواگر و نایب السلطنه حفظ کرد و همچین به عنوان یک بیوه امپراتور و یک مادر برای امپراتور خردسال صحنه سیاسی را به طور کامل و مستقیم در نام خودش محکم کنترل می کرد. در همین حال، کمتر از یک ماه بعد، پرنسس تایپینگ و پسر لی دان، لی لونگجی شاهزاده لینزی به شورش برخاستند امپراتریس دواگر وی و لی گوئر را کشتند. متعاقباً لی دان بار دیگر بر تخت سلطنت نشست و پرنسس تایپینگ امپراتور شانگ را آواره کرد. اندکی پس از آن، امپراتور ژونگ زونگ در یک خاکسپاری امپراتوری به خاک سپرده شد، و چون امپراتریس وی برای دفن با وی نامناسب شناخته شد، قرار شد امپراتور رویزونگ همسر اول امپراتور ژونگ زونگ، پرنسس ژائو را که امپراتور زونگ زونگ پس از مرگ او را به عنوان یک امپراتریس بزرگداشت کرده بود، به خاک بسپارد، اما جسد پرنسس ژائو دیگر نمی توانست پیدا شود. بنابراین، مراسمی برگزار شد که در آن روح وی احضار شد تا امپراتور ژونگ زونگ را در مرگ همراهی کند.

منابعویرایش

  1. Old Book of Tang, vol 7.
  2. Final version of his posthumous name as given in 754.