یو از گوریو

پادشاه گوریو

پادشاه یو (در اغلب نوشته ها وو) (تولد ۲۵ ژوئیه ۱۳۶۵ - مرگ ۳۱ دسامبر ۱۳۸۹) سی و دومین پادشاه گوریو بود. او در سال ۱۳۷۴ پس از قتل پدرش به حکومت رسید و در سال ۱۳۸۸ از حکومت برکنار شده و سال ۱۳۸۹ به همراه پسرش پادشاه چانگ ترور شد. او پسر پادشاه گنگ‌مین بود.

یو از گوریو
سلطنت۱۳۷۴ - ۱۳۸۸
پیشینپادشاه گنگ‌مین
جانشینپادشاه چانگ
زاده۲۵ ژوئیهٔ ۱۳۶۵
درگذشته۳۱ دسامبر ۱۳۸۹ (۲۴ سال)
پدرپادشاه گنگ‌مین
مادرهان بان یا

در Kaesŏng احساس فزاینده ای وجود داشت که گوریئو نیاز به انجام اقدامات پیشگیرانه علیه چین داشت و مشاوران پادشاه U سرانجام او را مجبور به حمله به ارتشهای قدرتمند مینگ کردند. پادشاه U در مقابل مخالفت های جهانی و نقض روش دیرینه گوریئو مبنی بر عدم حمله به همسایگان خود ، یک قدم جلوتر رفت و بر حمله مناسب چین اصرار کرد.

در سال 1388 به ژنرال یی سئونگ گی دستور داده شد از ارتش خود برای بیرون راندن ارتش مینگ از شبه جزیره کره استفاده کند. ژنرال یی با رسیدن به رودخانه آمروک و درک اینکه نیروهای مینگ بر نیروهای گوریو غلبه کرده است ، تصمیمی مهم گرفت که مسیر تاریخ کره را برای همیشه تغییر داد. یی سئونگ گی با آگاهی از حمایت هایی که هم از طرف مقامات عالی رتبه دولتی و هم از مردم داشت ، تصمیم گرفت به پایتخت بازگردد و به جای تخریب ارتش خود با حمله به چینی ها ، دولت گوریئو را در دست بگیرد.

بازگشت به Kaesŏng و پس از غلبه بر مدافعان دربار سلطنتی و برکناری (سپس کشتن) ژنرال چوی یونگ ، یی سئونگ گی تخت پادشاهی سلسله گوریئو را غصب کرد و کنترل دولت را در دست گرفت. پادشاه U برکنار شد و پسرش ، پادشاه چانگ جایگزین او شد. آنها یک سال بعد با سم ترور شدند و شاهزاده گونگ یانگ به این دلیل که او اصل و نسب سلطنتی بود جایگزین وی شدند.

King U تنها پادشاهی در تاریخ طولانی کره است که هرگز پادشاهی پس از مرگش را برای پادشاهی خود نداشته است.

خانوادهویرایش

  • پدر : پادشاه گنگ مین از گوریو
    • پدربزرگ : پادشاه چونگسوک از گوریو
    • مادربزرگ : ملکه گنگ وون از قبیلهٔ نامیانگ هونگ
  • مادر : بانوی سلطنتی سی بی بان یا
  • همسران و فرزندان :
    1. بانوی سلطنتی گئون بی از قبیلهٔ گوسئونگ لی
      1. پادشاه چانگ از گوریو
    2. بانوی سلطنتی یئونگ بی از قبیلهٔ دونگجو چوی
    3. بانوی سلطنتی یی بی از قبیلهٔ جانگیئون نو
    4. بانوی سلطنتی سوک بین از قبیلهٔ چوی

منابعویرایش