هالووین

جشنی که در ۳۱ اکتبر برگزار می‌شود

هالووین (به انگلیسی: Halloween) که مخفف هالووز ایووینگ[۵] (به انگلیسی: Hallows' Evening) به معنای عصر قدیسان است، جشنی است که در ۳۱ اکتبر و در شامگاه مراسم عید مقدسان که یکی از آیین‌های مسیحیت غربی است، برگزار می‌شود. هالووین روز اول مراسم سه‌روزه آلهالوتاید است[۶] که مناسبتی در تقویم کلیسا برای بزرگداشت یاد درگذشتگان، از جمله قدیسان، شهیدان مسیحی و دیگر مؤمنان درگذشته است.[۷][۸]

هالووین
Jack-o'-Lantern 2003-10-31.jpg
یک کدوی هالووین، یکی از نمادهای هالووین
برپایی توسطمسیحیان غربی و بسیاری از افراد غیرمسیحی در سرتاسر جهان
اهمیتنخستین روز از آلهالوتاید
جشن‌هاکلک یا خوراکی، مهمانی‌های بالماسکه، ساخت کدوهای هالووین، انجام آتش‌بازی، طالع‌بینی، سیب‌بازی، بازدید از جاذبه‌های تسخیرشده
مراسمخدمات کلیسا،[۱] نماز،[۲] روزه،[۳] و دعای شب[۴]
تاریخ۳۱ اکتبر
مرتبط بهتوتنسونتاگ، کریسمس آبی، پنجشنبه مردگان، سوون، هاپ‌تونا، کالان گایاف، آلنتاید، روز مردگان، روز اصلاح، روز همه مقدسان، شب بدسگالی (مقایسه با دعای شب)

توافق‌نظر رایج این است که بسیاری از سنت‌های هالووین برگرفته از مراسم‌های فصل برداشت محصول در فرهنگ باستانی سلت‌ها، به خصوص جشن سوون، است؛ این مراسم‌ها احتمالاً ریشه پاگانی داشته‌اند و سوون بعد از مسیحی‌سازی در قرون اولیه مسیحیت به شکل هالووین درآمده‌است.[۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳] گروهی دیگر معتقدند هالووین از آغاز تعطیلاتی مسیحی بوده‌است و ریشه‌های متفاوتی با جشن‌های باستانی نظیر سوون داشته‌است.[۱۴][۱۵][۱۶][۱۷]

فعالیت‌های مرسوم روز هالووین شامل قاشق‌زنی، شرکت در مهمانی‌های هالووین با لباس‌های ویژه این روز، تهیه کدوی هالووین، روشن‌کردن آتش، سیب‌بازی، بازی‌های فال‌بینی، شوخی دستی، بازدید از خانه‌های وحشت، تعریف‌کردن قصه‌های وحشت‌آور و تماشای فیلم‌های ترسناک است.[۱۸] در بسیاری از نقاط جهان مراسم‌های مسیحیِ روز همه قدیسان، مانند حاضر شدن در کلیسا یا روشن‌کردن شمع در کنار قبر مردگان، هنوز هم محبوب و رایج است[۱۹][۲۰][۲۱] اما در دیگر کشورها بُعد تجاری و غیردینی هالووین اهمیت بیشتری دارد.[۲۲][۲۳][۲۴] برخی مسیحیان به صورت تاریخی از خوردن گوشت در این روز اجتناب می‌کنند، سنتی که خود را در خوردن غذاهای گیاهی مثل پنکیک سیب‌زمینی، سیب و کیک روح در طول شب‌زنده‌داری این روز تجلی داده‌است.[۲۵][۲۶][۲۷][۲۸]

ریشهٔ نامویرایش

 
واژهٔ هالووین به عنوان نام شعر «هالووین» (۱۷۸۵) اثر رابرت برنز، شعری که به‌طور سنتی به زبان اسکاتس منتسب شده‌است.

Halloween یا Hallowe'en یک واژه مسیحی است[۲۹] که ریشه آن به حدود ۱۷۴۵ برمی‌گردد.[۳۰] واژه «Hallowe'en» به معنی «عصر قدیسان» است. این واژه از اصطلاح اسکاتلندی All Hallows' Eve به معنی (عصر پیش از روز همه مقدسان) می‌آید.[۳۱] «eve» در زبان اسکاتس even هست و این هم‌معنی با e'en یا een است. با گذر زمان (All) Hallow(s) E(v)en به Hallowe'en تبدیل شد. هرچند که واژه «All Hallows» در انگلیسی باستان وجود داشت اما خود «All Hallows' Eve» تا ۱۵۵۶ دیده نشده بود.[۳۱][۳۲]

تاریخچهویرایش

تأثیر از فرهنگ گالیک و سایر فرهنگ‌های سلتیویرایش

 
ماسک هالووین ایرلندی از اوایل قرن بیستم، که در موزه ملی ایرلند - زندگی کشور در معرض دید عموم است.

تصور می‌شود که آداب و رسوم امروز هالووین تحت تأثیر آداب و رسوم و اعتقادات فولکلور ملت‌های سلتی به وجود آمده، اعتقاد بر این است که برخی از این آیین‌ها ریشه در ادیان اولیهٔ مردم این نواحی داشته.[۳۳] جک سانتینو، فولکلوریست، می‌نویسد «در سراسر ایرلند آتش‌بس ناپایداری میان آداب و رسوم و اعتقادات مرتبط با مسیحیت، و آئین‌های مرتبط با ادیانی که قبل از ورود مسیحیت به ایرلند وجود داشتند، برقرار بود».[۳۴] نیکلاس راجرز، مورخ، با کاوش در منشأ هالووین، خاطر نشان می‌کند در حالی که برخی از فولکلوریست‌ها ریشهٔ آن را در جشن رومی پومونا، الهه میوه‌ها و دانه‌ها، یا در یک عید مردگان، به نام پارنتالیا، دانسته‌اند، اما در واقع این جشن بیشتر با فستیوال سلتیکی سوون مرتبط است، که در ایرلند قدیمی برای «پایان تابستان» برگزار می‌شد.[۳۵]

سوون (‎/ˈsɑːwɪn, ˈsɪn/‎) اولین و مهم‌ترین روز از میان روزهای سه‌ماهه در تقویم قرون وسطایی گالی‌ها بود و در ۳۱ اکتبر - ۱ نوامبر[۳۶] در ایرلند، اسکاتلند و جزیره من جشن گرفته می‌شد.[۳۷][۳۸] جشنوارهٔ مشابهی در همان زمان از سال توسط اقوام سلتی بریتونی برگزار می‌شد، که در ولز Calan Gaeaf، در کورنوال Kalan Gwav و در برتاین Kalan Goañv نامیده می‌شد؛ نام‌هایی که به معنی «اولین روز زمستان» بودند. در باور سلت‌ها یک روز، در زمان غروب آفتاب به پایان می‌رسید و روز بعد آغاز می‌شد؛ بنابراین این عید شب قبل از ۷ نوامبر (نیم‌نقطه‌ای میان اعتدال روز و انقلاب پاییزی) آغاز می‌شد.[۳۹] سوون و کالان گائف در اولین مکتوبات ایرلندی و ولزی ذکر شده‌اند. این نام‌ها توسط مورخان برای اشاره به آداب و رسوم سلتیکی هالووین تا قرن نوزدهم استفاده می‌شد[۴۰] و هنوز هم این واژگان در زبان‌های گالیکی و ولزی معادل هالووین هستند.

 
شب اسنپ-اپل که توسط Daniel Maclise در سال ۱۸۳۳ نقاشی شده‌است، مردم را در جشن هالووین ایرلندی نشان می‌دهد که به بازی‌های پیشگویی مشغولند.

سوون/ کالان گائف پایان فصل برداشت و آغاز زمستان یا «نیمه تاریک» سال را مشخص کرد[۴۱][۴۲] و همچون Beltane / Calan Mai روز اعتدال بود؛ یعنی هنگامی که مرز بین این جهان و جهان دیگر به نازک‌ترین حد خود می‌رسید. بنابرین AOS Sí (تلفظ: ‎/sˈʃ/‎ eess-SHEE)، " ارواح " یا " پریان "، به راحتی می‌توانستند به این دنیا آمد و شد کنند.[۴۳][۴۴] بیشتر دانشمندان Aos Sí را «گونه‌های ضعیف‌تری از خدایان باستان [...] می‌دانند که قدرت آن‌ها حتی پس از جایگزینی رسمی اعتقادات مذهبی در ذهن بومیان همچنان برقرار بود». Aos Sí هم مورد احترام و هم ترسناک بودند، افراد اغلب هنگام نزدیک شدن به خانه‌های خود از خدا طلب آرامش می‌کردند.[۴۵] در سوون، اعتقاد بر این بود که AOS Sí باید تسکین یابند تا مردم از دام آن‌ها در زمستان جان سالم به در برند؛ پس غذا و نوشیدنی یا بخش‌هایی از محصولات خود را خارج از خانه برای Aos Sí عرضه می‌کردند.[۴۶][۴۷][۴۸] همچنین گفته می‌شود که روح مردگان در جستجوی مهمان‌نوازی به خانه‌های پیشین خود بازمی‌گردند.[۴۹] مکان‌هایی برای استقبال از آن‌ها کنار میز شام و کنار آتش چیده می‌شد.[۵۰] اعتقاد بر این که ارواح مردگان در یک شب از سال به خانه بر می‌گردند و باید آرام شوند، ظاهراً ریشه‌ای باستانی دارد و در بسیاری از فرهنگ‌های سراسر جهان وجود دارد.[۵۱] در قرن نوزدهم در ایرلند، "شمع روشن می‌کردند و رسماً برای ارواح درگذشته نماز اقامه می‌شد. بعد از این غذا خوردن، آشامیدن، و بازی شروع را شروع می‌کردند.[۵۲]

در سراسر ایرلند و انگلیس، جشن‌های خانگی شامل آیین‌ها و بازی‌هایی می‌شد که در رابطه با پیشگویی آیندهٔ فرد، به ویژه در مورد مرگ و ازدواجش، بود.[۵۳] در این آئین‌های پیشگویی اغلب از سیب و آجیل استفاده می‌شد. این موارد شامل جوشیدن سیب، بو دادن آجیل، خراش دادن یا خیره شدن به آینه، ریختن سرب مذاب یا سفیده در آب، تعبیر خواب و غیره بودند.[۵۴] آتش مخصوصی روشن می‌شد و آئین‌هایی هم مربوط به آن بود. شعله‌های آتش، دود و خاکستر آن‌ها دارای قدرت محافظتی و پاک‌کنندگی در نظر گرفته می‌شد و همچنین برای پیشگویی استفاده از آن می‌کردند.[۴۱] در بعضی از نقاط، مشعل‌هایی، به عنوان نماد خورشید، روشن می‌کردند و معتقد بودند آتش آن از خانه‌ها و مزارعشان محافظت می‌کند.[۴۰] گفته می‌شود که آتش برافروختن نوعی جادوی تقلیدی یا سمپاتیک بود - آن‌ها شکل خورشید را تقلید می‌کردند تا به «قدرت رشد» کمک کند و پژمردگی و تاریکی زمستان را بلاجو باشد.[۵۰][۵۵][۵۶] در اسکاتلند، این آتش‌افروزی و بازی‌های پیشگویی توسط بزرگان کلیسا در برخی از مناطق ممنوع شد.[۵۷] در ولز، آتش «برای جلوگیری از بازگشت روح مردگان به زمین» روشن می‌شد.[۵۸] در دوره‌های بعد می‌گفتند این آتش بر پا کردن باعث «دور نگهداشتن شیطان» می‌شود.

 
یک فانوس سنتی شلغم هلووین (rutabaga) که در ایرلند استفاده می‌شد.

حداقل از قرن شانزدهم میلادی،[۵۹] این فستیوال در ایرلند، اسکاتلند، جزیره من و ولز، شامل نقاب پوشیدن، لال‌بازی و قاشق‌زنی می‌شد.[۶۰] این کار توسط افرادی انجام می‌شد که با لباس خاص (یا با لباس مبدل) خانه به خانه می‌رفتند، و معمولاً در ازای غذا دعا یا آهنگ می‌خواندند. ممکن است در اصل این رسمی بوده که به موجب آن مردم به عنوان Aos Sí یا روح مردگان تقلید می‌کردند و از طرف آن‌ها اقلامی، مثل رسم کیک روح، را دریافت می‌کردند. اعتقاد بر این بود که تقلید از ارواح یا پوشیدن لباس مبدل، فرد را در برابر آن‌ها محافظت می‌کند.[۶۱] توصیه بر این بود که لال‌بازان و قاشق‌زنان «ادای ارواح قدیمی زمستان را درآورده و دگرگونی و خوشبختی آرزو کنند».[۶۲] در مناطقی از ایرلند جنوبی، قاشق‌زنان دارای یک اسب سرگرمی بودند. مردی که لباسمادیان سفید (Láir Bhán) را پوشیده بود، خانه به خانه می‌رفت و با خواندن شعرهایی که گاه نشان از پگانیسم داشتند، از جوانان طلب خوراکی می‌کرد. اگر خانوار غذایی به او اهدا می‌کرد، می‌توانست خوشبختی را از "Muck Olla" انتظار داشته باشد. انجام ندادن آن باعث بدبختی می‌شد.[۶۳] در اسکاتلند، جوانان با صورتک‌هایی که نقاشی یا سیاه شده بود، خانه به خانه می‌رفتند و اغلب تهدید می‌کردند در صورت عدم استقبال، شیطنت می‌کنند. اف. ماریان مک نیل معتقدست که در این جشنواره باستانی افرادی با لباس شبیه ارواح حضور داشتند و این صورتک‌ها با خاکستر برگرفته از آتش مقدس مشخص سیاه شده بودند. در مناطقی از ولز، مردان لباس‌های موجود ترسناکی به نام " گوراچود " را می‌پوشیدند. در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، جوانان در گلامورگن و اورکنی لباس مبدل به تن می‌کردند.

در جاهای دیگر اروپا، اسب‌های نقاپ‌پوش و تزئین شده، بخشی دیگر از جشنواره‌های سالانه بودند. با این حال، در مناطق سلتیک‌زبان آن‌ها «به ویژه برای شبی مناسب بودند، که گفته می‌شد موجودات ماورا طبیعی در خارج از قلمرو خود هستند و می‌توان توسط افراد سرگردان از آن‌ها تقلید یا دفع‌شان کرد».[۶۰] حداقل از قرن هجدهم، «تقلید از ارواح خبیث» منجر به شوخی در ایرلند و مناطق مرتفع اسکاتلند شد. پوشیدن لباس و شوخی در هالووین در قرن بیستم به انگلستان هم سرایت کرد. به‌طور سنتی، شوخی‌کنندگان از شلغم توخالی یا چغندر گاوی، که اغلب با صورت گروتسک حکاکی می‌شدند، به عنوان فانوس استفاده می‌کردند. کسانی که آن‌ها را می‌ساختند، ادعا داشتند فانوس‌ها نمایانگر ارواح هستند، یا برای دفع ارواح شیطانی استفاده می‌شوند.[۶۴][۶۵] در قرن نوزدهم این فانوس‌ها در مناطقی از ایرلند و ارتفاعات اسکاتلند و همچنین در سامرست معمول بودند. در قرن ۲۰ فانوس‌ها به سایر مناطق انگلیس گسترش یافتند و به‌طور کلی به عنوان فانوس جک معروف شدند.

تأثیر مسیحیتویرایش

تصور می‌شود آداب و رسوم امروزی هالووین تحت‌تأثیر دگم مسیحی و اعمال ناشی از آن قرار گرفته‌است.[۶۶] هالووین شب قبل از اعیاد مقدس مسیحیان برگزار می‌شود؛ روز همه مقدسین (به انگلیسی: All Hallows' Day, All Saints 'یا Hallowmas) فردای این شب، در اول نوامبر و در روز ارواح درگذشتگان،۲ نوامبر گرامی داشته می‌شوند؛ بنابراین جشن شب ۳۱ اکتبر در اصل All Hallows' Eve به معنی شب پیش از همهٔ اعیاد، نام دارد.[۶۷] از زمان کلیسای اولیه،[۶۸] رسم بود که شب پیش از فرارسیدن اعیاد بزرگ مسیحیت (مانند کریسمس، عید پاک و پنجاهه) را با شب‌زنده‌داری سر کنند.[۶۹] این سه روز در مجموع ''Allhallowtide'' نامیده می‌شود و زمانی برای تکریم مقدسین و دعا برای ارواح کسانی است که به تازگی از دنیا رفته‌اند و هنوز به بهشت نرسیده‌اند. مراسم بزرگداشت همهٔ مقدسین و شهدا توسط چندین کلیسا در تاریخ‌های مختلف، بیشتر در بهار، برگزار می‌شده‌است. در سال ۶۰۹ میلادی، پاپ بونیفاس چهارم روز ۱۳ مه پانتئون در رم را برای «سنت ماری و همهٔ شهدا» باز-وقف کرد. این روز با اعیاد لموریا، که جشنوارهٔ مردگان در روم باستان بود، و تاریخ بزرگداشت مقدسین ادسا در زمان افرایم در یک روز بودند.[۷۰]

جشن All Hallows، که در کلیسای غربی در روز کنونی‌اش برگزار می‌شود، می‌تواند تاریخ برگزاری خود را از زمان خطبهٔ پاپ گریگوری سوم (۷۳۱–۷۴۱) گرفته باشد که در این روز، در سنت پیتر برای یادگارهای «رسولان مقدس و همه مقدسین، شهدا و اعتراف‌کنندگان» نطق کرد.[۷۱] در سال ۸۳۵ میلادی، روز All Hallows 'به‌طور رسمی به دستور پاپ گریگوری چهارم به ۱ نوامبر، همان تاریخ سوون، تغییر یافت.[۷۲] برخی معتقدند که این امر به دلیل نفوذ فرهنگ سلتیک بوده‌است، در حالی که برخی دیگر عقیده دارند که این برگرفته از یک ایدهٔ ژرمنی بوده؛ اگرچه ادعا می‌شود که هر دو خلق ژرمنی و سلتیک در ابتدای زمستان از مردگان یاد می‌کردند.[۷۳] ممکن است آن‌ها مناسب‌ترین زمان را برای انجام این کار در نظر گرفته باشند، زیرا اعتدال پاییزی زمان «مرگ» در طبیعت است. همچنین گفته می‌شود که یکی از دلایل تغییر تاریخ این یادواره، «گرمای هوا در تابستان‌های رم بود که موجب سختی زائران بسیاری می‌شد که به این شهر می‌آمدند» و شاید به دلیل ملاحظات بهداشت عمومی در مورد تب رومی هم بوده باشد؛ بیماری‌ای که ادعا می‌شود تابستان را برای مردم منطقه غیرقابل زیست می‌کرد.[۷۴]

در پایان قرن ۱۲ این یادواره در سراسر اروپا به روزهای مقدس همگانی تبدیل شده بود و سنت‌هایی یافته بود؛ مانند به صدا درآمدن ناقوس کلیساها برای کمک به ارواحی که در برزخ گیر افتادند. علاوه بر این، «رسم بود که مأموران حمل سیاه‌پوش در خیابان‌ها رژه می‌رفتند، صدای زنگ عزاداری را به صدا درمی‌آوردند و همه مسیحیان خوب را به یاد آوردن ارواح مفلوک فرا می‌خواندند.»[۷۵] «روح‌گری» (Souling)، سنتی از پختن و پخش کردن کیک‌های روح برای همهٔ ارواح کسانی بود که همچون مسیحیان تعمید داده شده بودند، و شاید منشأ رسم امروزی «کلک یا خوراکی» باشد.[۷۶] قدمت این رسم حداقل تا قرن پانزدهم بازمی‌گردد[۷۷] و در مناطقی از انگلیس، فلاندر، آلمان و اتریش آثار قدمت آن پیداست.[۵۱] گروهی از افراد فقیر، غالباً کودک، در طول Allhallowtide خانه به خانه می‌رفتند و در ازای دعا برای مردگان، به ویژه روح دوستان و بستگان اهداکنندگان، کیک‌های روح جمع می‌کردند. همچنین کیک‌های روح جمع می‌شد تا به خود ارواح اهدا شود، وگرنه «روح‌چی‌ها» (soulers) به عنوان نمایندهٔ آن ارواح عمل می‌کردند.[۷۸] همانند سنت روزه نان‌های داغ صلیب‌نشان، کیک‌های روح Allhallowtide هم اغلب با علامت صلیب پخت می‌شدند و به عنوان صدقه پخش می‌شدند. شکسپیر در کمدی خود با نام دو نجیب‌زادهٔ ورونا (۱۵۹۳) از رسم روح‌گری یاد می‌کند.[۷۹] وزیر عیسوی، پرنس سوری کنته، در مورد سنت پوشیدن لباس مخصوص نوشته: «این عقیدهٔ سنتی وجود دارد که ارواح قبل از رفتن به دنیای بعدی، برای جلوگیری از شناخته شدن توسط هر فردی که ممکن است به دنبال انتقام‌جویی از آنان باشد، ماسک می‌زنند یا لباس مبدل می‌پوشند تا هویت خود را پنهان کنند.»

ادعا می‌شود که در قرون وسطی، کلیساهایی که برای نمایش یادگار مقدسین شهید در Allhallowtide بیش از حد فقیر بودند، به اهالی اجازه می‌دادند به جای آن‌ها، لباس مقدسیدن را بپوشند. برخی از مسیحیان امروزی نیز در هالووین این رسم را رعایت می‌کنند.[۸۰] لسلی باناتین معتقد است که این می‌تواند مسیحی شدن یک رسم پیشین پگان‌ها (مشرکان) باشد.[۸۱] مسیحیان هنگام روح‌گری، «فانوس‌هایی از شلغم گود شده» را با خود حمل می‌کردند. گفته شده‌است که این همان جک-اُ-لنترن یا کدوی هالووین امروزی است، که در اصل نمایانگر روح مردگان است.[۸۲] در هالووین اروپای قرون وسطی، آتش بر پا کردن هدف دوگانه‌ای داشت، چراغانی برای هدایت روح‌های سرگردان تا به خانه‌های خانواده‌هایشان برسند، و همچنین منحرف کردن شیاطین از جنایت علیه خلق راستین مسیحی. خانواده‌های اتریشی، انگلیسی و ایرلندی اغلب «در هر اتاق شمع می‌افروختند تا روح را برای بازدید از خانه‌های خاکی خود راهنمایی کنند.» این شمع‌ها به «نورهای روح» معروف بودند.[۸۳][۸۴][۸۵] بسیاری از مسیحیان در سرزمین اصلی اروپا، به ویژه فرانسه معتقد بودند که «سالی یک بار، در هالووین، مردگان در صحن‌های کلیسا برای یک کارناوال مخوف و شنیع زنده می‌شوند» که معروف به ماکابره دانس (رقص مخوف) بود، که اغلب در تزئینات کلیسا به تصویر کشیده شده‌است.[۸۶] کریستوفر آلمند و روزاموند مک کیتریک در کتاب The New Cambridge Medieval History می‌نویسند : "مسیحیان با دیدن کودکی عیسی که روی زانوی مادرش بازی می‌کرد تحت تأثیر قرار گرفتند؛ قلب آن‌ها توسط باکرده سوگوار لمس شد و قدیسین حامی آن‌ها را از حضورشان اطمینان بخشیدند. اما، در تمام مدت، ماکابره دانس از آن‌ها می‌خواست که پایان همهٔ چیزهای زمینی را فراموش نکنند. " این ماکابره دنس در اشاره به مجالس مجلل روستایی و مراسم ماسک در محافل درباری بود که در آن "افراد با لباس‌های مختلفی، از طبقات مختلف جامعه حضور داشتند" و شاید منشأ مهمانی‌های لباس هالووین امروزی باشد، وضع شده‌است.

در بخش‌هایی از بریتانیا، این آداب و رسوم در زمان حملهٔ اصلاح‌خواهان، مایهٔ سرزنشی بر پروتستان‌ها شد و برزخ به عنوان یک دُکترین "پاپی" ناسازگار با باور آنان از قضا و قدر معرفی شد؛ بنابراین، برای برخی از پروتستان‌های ناسازگار، الهیات هالووین باز-تعریف شد؛ این بار بدون آموزه‌های مرتبط با برزخ، زیرا "ارواح نمی‌توانند، آن گونه که کاتولیک‌ها اغلب معتقدند و ادعا می‌کنند، از مسیرشان در راه بهشت به برزخ عودت کنند. در عوض، تصور شد که اشباح در جلد شیطانی قرار دارند. به همین ترتیب آن‌ها تهدیدآمیز قلمداد شدند. "[۸۴] دیگر پروتستان‌های معتقد به حفظ حالت میانی، هادس (آغوش ابراهیم) را قبول دارند[۸۷] و به رعایت آداب و رسوم اصلی پیشین ادامه دادند، به خصوص سنت روح‌گری که در آن شمع روشن کرده و در دسته‌روی با زنگ نواختن ارواح را هدایت می‌کردند.[۶۷] مارک دونلی، استاد باستان‌شناسی قرون وسطی، و مورخ دانیل دیهل، با توجه به ارواح شیطانی هالووین، می‌نویسند که "افراد برای محافظت از انبارها و خانه‌ها و به تبع آن، اهل خانه و دام‌ها در برابر اثر جادوگران، که تصور می‌شد خطری بدخیم هستند، از ارواح در مسیر سفرشان به زمین، تقدس می‌جوییدند. "[۸۸] در قرن نوزدهم، در بعضی از مناطق روستایی انگلیس، خانواده‌ها در شب شب All Hallows در تپه‌ها جمع شدند. یک نفر کاه‌سوزان را روی چنگک نگه می‌داشت و بقیه به صورت حلقه ای دور او زانو می‌زدند و برای روح بستگان و دوستانشان دعا می‌کردند تا زمانی که شعله‌های آتش خاموش شود. این رسم به عنوان teen'lay شناخته می‌شد. از جمله آداب و رسوم دیگر می‌توان به آتش روشن کردن در دربشایر و آتش افروختن شبانه در هرتفوردشایر اشاره کرد که برای دعای سرگردانان روشن شده بود.[۸۹] افزایش محبوبیت شب گای فاکس (۵ نوامبر) از سال ۱۶۰۵ به بعد، بسیاری از سنت‌های هالووین را جایگزین آن تعطیلات کرد و محبوبیت هالووین در بریتانیا کاهش یافت، به استثنای سرزمین اسکاتلند.[۹۰] در آنجا و در ایرلند، حداقل از اوایل قرون وسطی، سوون و هالووین را جشن می‌گرفتند. جشن کِرک اسکاتلندی رویکرد عمل‌گرایانه‌تری نسبت به هالووین داشت؛ در این مراسم چرخه زندگی و مناسک گذار جوامع و همچنین محافظت از بقای آن در کشور، مهم تلقی می‌شد.

در فرانسه، برخی از خانواده‌های مسیحی، شب All Hallows، کنار مزار عزیزانشان نماز خواندند و ظرف‌هایی پر از شیر برای آن‌ها می‌گذاشتند.[۸۳] در هالووین ایتالیا، برخی از خانواده‌ها قبل از عزیمت به مراسم کلیسا، یک وعده غذای بزرگ را برای ارواح خویشاوندان خود وامی‌نهادند.[۹۱] در اسپانیا، در این شب شیرینی‌های مخصوصی پخته می‌شد که به «استخوان‌های مقدس» (به اسپانیایی: Huesos de Santo‎) معروف بوده و آنها را بر روی قبرهای حیاط کلیسا قرار می‌دادند، عملی که تا امروز ادامه دارد.[۹۲]

نمادهاویرایش

 
در هالووین، حیاط‌ها، فضاهای عمومی و بعضی خانه‌ها ممکن است با نمادهای سنتی ترسناک از جمله جادوگرها، اسکلت‌ها، اشباح، تارهای عنکبوت، و سنگ‌های قبر تزئین شوند.

سیر تکاملی دست‌ساختهها و نمادهای مرتبط با هالووین در طول زمان شکل گرفته‌است. کدوهای هالووین در روز هالووین به‌طور سنتی توسط حقه‌زن‌ها و جهت ترساندن ارواح خبیث حمل می‌شوند.[۸۲][۹۳] یک حکایت عامیانهٔ مسیحی ایرلندی مرتبط با کدوهای هالووین وجود دارد[۹۴] که در آن گفته شده که در باور عامیانه این کدوها نمایان‌گر «روحی است که ورود آن هم به بهشت و هم به جهنم رد شده‌است.»:[۹۵]

شبی پس از آشامیدن شراب، جک در راه خانه با شیطان روبرو می‌شود و او را به بالا رفتن از یک درخت فریب می‌دهد. جک با یک تصمیم سریع نشان صلیب را بر پوست درخت حک می‌کند و شیطان را به دام می‌اندازد. او به شیطان پیشنهاد یک معامله می‌دهد که هرگز روح او را مطالبه نکند. پس از یک عمر گناه، نوشیدن شراب و دروغ‌گویی، جک در زمان مرگ از ورود به بهشت منع می‌شود. شیطان که به قول خود وفا کرده‌است نیز از راه دادن او به جهنم خودداری می‌کند و یک زغال داغ را مستقیماً از آتش جهنم به سمت او پرتاب می‌کند. آن شب، شب سردی بود و در نتیجه جک آن زغال را در یک شلغم توخالی قرار می‌دهد تا از خاموش شدن آن جلوگیری کند. از آن زمان، جک به‌همراه فانوسش در حال پرسه‌زدن در جستجوی مکانی برای استراحت بوده‌است.[۹۶]

در ایرلند و اسکاتلند، در طول عید هالووین طبق سنت‌ها شلغم را حکاکی می‌کنند،[۹۷][۹۸] اما مردمی که به آمریکای شمالی مهاجرت کرده‌اند، از کدوهای بومی، که هم بزرگ‌تر و هم نرم‌تر هستند و حکاکی آن‌ها نسبت به شلغم راحت‌تر است، استفاده می‌کنند.[۹۷] سنت حکاکی کدو در آمریکا نخستین بار در سال ۱۸۳۷ ثبت شده‌است[۹۹] و در اصل به‌طور کلی با زمان برداشت محصولات کشاورزی مرتبط بوده و تا پیش از اواسط تا اواخر قرن نوزدهم میلادی، به‌طور مشخص با جشن هالووین مرتبط نبوده‌است.[۱۰۰]

 
خانهٔ تزئین‌شده در ودرلی، پنسیلوانیا

تجسم مدرن هالووین خاستگاه‌های زیادی دارد. این خاستگاه‌ها شامل آخرت‌شناسی مسیحی، رسومات ملی، ادبیات گوتی و ترسناک (مانند رمان‌ها فرانکنشتاین و دراکولا) و فیلم‌های ترسناک کلاسیک (مانند فرانکنشتاین و مومیایی) می‌شوند.[۱۰۱][۱۰۲] تجسم اسکلت که در سنت‌های مسیحی به گلگتا ارجاع دارد، به‌عنوان «یادآور مرگ و کیفیت فانی زندگی انسان» به کار می‌رود و در نتیجه در ترکیب‌های ممنتو موری و وانیتاس دیده می‌شود.[۱۰۳] بنابراین، استفاده از اسکلت‌ها در رسوم هالووین، که از این موضوع تأثیر پذیرفته‌است، امری معمول است.[۱۰۴] طبق سنت‌ها، دیوارهای پشتی کلیساها «با تصویری از روز حساب تزئین شده‌اند، با بازشدن قبرها و برخاستن مرده‌ها، همراه با بهشتی پر شده از فرشتگان و جهنمی پر از شیاطین تکمیل می‌شوند»؛ درونمایه‌ای که در تشریفات این رسوم سه‌گانه نفوذ کرده‌است.[۱۰۵] یکی از قدیمی‌ترین آثار هنری با موضوع هالووین متعلق به جان مین، شاعر اسکاتلندی است که در سال ۱۷۸۰ که به شوخی‌های دستی در هالووین اشاره کرده‌است؛ «چه شوخی‌های ترسناکی در راه است!»[الف] علاوه بر این، باگی[ب] (روح) ماوراءالطبیعهٔ مرتبط با شب هالووین نیز از شعر «هالووین» (۱۷۸۵) اثر رابرت برنز الهام گرفته‌است.[۱۰۶] عناصر فصل پاییز نظیر کدو تنبل، پوست ذرت و مترسکها نیز متداول هستند. در نزدیکی روز عید هالووین، معمولاً خانه‌ها با این انواع از نمادها تزئین می‌شوند. تصویرسازی هالووین دربردارندهٔ تجسم‌هایی از مرگ، شر و هیولاهای افسانه‌ای است.[۱۰۷] رنگ‌های سیاه، نارنجی و در بعضی موارد بنفش، رنگ‌های سنتی جشن هالووین هستند.[۱۰۸]

جذابیت مکان‌های تسخیرشدهویرایش

 
سنگ‌قبرهای فکاهی در مقابل یک خانه در کالیفرنیا

مکان‌های تسخیرشده از جمله جاذبه‌های تفریحی محسوب می‌شوند که با هدف القای حِس ترس و هیجان مراجعین طراحی شده‌اند. بیشتر این جاذبه‌ها در زمرهٔ سرگرمی‌های فصلی هالووین است که می‌تواند شامل خانه وحشت، گروه‌سواری در مرغزارها یا باغ هزارتو (لابیرنت) مزارع ذرت باشد[۱۰۹] هر چند، سطح اغواگری مولفه‌ها با رشد روزافزون صنعت، رشد چشمگیری داشته‌است. نخستین مکان مستند و هدفمند با مقوله تسخیرشدگی، خانه شبح اورتون و اسپونر بود که در سال ۱۹۱۵ میلادی در لیپهوک انگلستان افتتاح شد. در حقیقت، چنین جاذبه‌ای بیشتر شبیه خانه‌های سرگرم‌کنندهٔ فستیوال‌ها بود که با افزودن ویژگی‌هایی همچون تِم‌های بخار، بر جذابیت آنها افزوده می‌گردید.[۱۱۰][۱۱۱] خانهٔ تسخیرشدهٔ موصوف کماکان وجود دارد و امروزه بخشی از مجموعهٔ هالی‌کامب استیم محسوب می‌شود.

در طول دهه‌های ۱۹۳۰ میلادی و تقریباً همزمان با فراگیری مقوله‌هایی مثل کلک یا خوراکی، نخستین تِم‌های خانه‌های تسخیرشدهٔ هالووینی نیز به آهستگی در ایالات متحده ظهور کردند. پدیده نوظهور خانه‌های تسخیرشده در اواخر دهه ۵۰ میلادی به عنوان یکی از جذابیت‌های اصلی مراسم با مرکزیت کالیفرنیا نمود بیشتری یافتند. در همان زمان و تحت حمایت مرکز بهداشت و سلامت کودکان جونیور، خانه تسخیرشدهٔ سن ماتئو در ۱۹۵۷ افتتاح شد. در طول سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ سراسر کشور شاهد ظهور چنین تِم‌هایی بود و به دنبال آن، در سال ۱۹۶۴ نیز موزه‌خانهٔ تسخیرشدهٔ کودکان ایندیاناپولیس افتتاح شد.[۱۱۲]

خانهٔ تسخیرشده به عنوان یک شمایل فرهنگ آمریکایی، با افتتاح عمارت تسخیر شده در ۱۲ اوت ۱۹۶۹ واقع در بخش پادشاهی جادویی دیزنی‌لند ارتباط دارد.[۱۱۳] نوتز بری فارم نیز که یک پارک موضوعی مرتبط با مقولهٔ جذابیت‌های شبانهٔ هالووین بود به همراه نوتز اسکری فارم در سال ۱۹۷۳ افتتاح و پذیرای بازدیدکنندگان گردیدند.[۱۱۴] مسیحیان انجیلی نیز در سال ۱۹۷۲ با افتتاح یکی از نخستین جهنم‌خانه‌ها، میزبان چنین جاذبه‌هایی گشتند.[۱۱۵] اولین خانهٔ تسخیرشدهٔ هالووینی که توسط یک سازمان غیرانتفاعی اداره می‌گردید، در سال ۱۹۷۰ و توسط جی‌سیز تحت عنوان سیکامور دیر پارک در کلیفتون، اوهایو ساخته‌شد که توسط یک ایستگاه رادیویی با مرکزیت پخش از سین‌سیناتی اوهایو حمایت مالی می‌گردید که آخرین اجرای آن نیز مربوط به سال ۱۹۸۲ بود.[۱۱۶]

سازمان غیرانتفاعی مارچ آو دایمز با تأثیر پذیرفتن از خانه اوهایو، در سال ۱۹۷۶ نمونه‌های مشابهی را تأسیس نمود. این سازمان به زودی و از طریق جمع‌آوری کمک‌های مالی محلی اقدام به تأسیس یک سلسله از خانه‌های جمع‌وجور به نام کوچک‌خانه‌های تسخیرشدهٔ مارچ آو دایمز نمود. هر چند، چنین به نظر می‌رسید که در دهه ۱۹۸۰، سازمان موصوف از حمایت‌های خود در رابطه با چنین مقوله‌ای در سطح ملی دست کشید و با این همه، برخی از خانه‌های تسخیرشده مارچ آو دایمز تا به امروز به بقای خود ادامه داده‌اند.[۱۱۷] در این میان حوادث ناخوشایندی هم به وقوع می‌پیوست همچون حادثهٔ آتش گرفتن قلعهٔ تسخیرشده در ۱۱ مه ۱۹۸۴ در شهر جکسون، نیوجرسی که در نتیجهٔ آن، ۸ نوجوان جان خود را از دست دادند.[۱۱۸] واکنش به چنین رویداد تلخی، تشدید مقررات مربوط به ایمنی، درج کدهای ساختمانی مجزا به همراه افزایش میزان دفعات بازرسی از جاذبه‌های مرتبط با این مقوله بود. اماکن کوچک‌تر به ویژه مکان‌های تحت حمایت موسسات غیرانتفاعی، قادر به رقابت اقتصادی نبودند و میدان را به شرکت‌های تجاری بزرگ‌تر سپردند.[۱۱۹][۱۲۰] تأسیساتی که در مقاطعی می‌توانستند از مقررات‌های احتیاطی با بهانهٔ موقتی بودن اجتناب ورزند، اکنون ملزم به دریافت و درج کدهای سختگیرانه‌تری برای ارتقا به جاذبه‌های دائمی و ایمن بودند.[۱۲۱][۱۲۲][۱۲۳]

در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، پارک‌های موضوعی با جدیت به این حرفه وارد شدند. جشنواره ترسناک شش‌پرچم در سال ۱۹۸۶ آغاز به فعالیت نمود و استودیوی یونیورسال فلوریدا، برنامه شب‌های ترسناک هالووین را شروع کرد. استودیوی یونیورسال سنگاپور به همراه استودیوی یونیورسال ژاپن نیز در چنین رویدادهایی شرکت می‌کنند. دیزنی نیز در خلال همین دوران در شعب پارک‌های خود در کشورهایی مثل پاریس، هنگ کنک و توکیو به همراه ایالات متحده، رویدادهای مهم هالووینی را برگزار می‌نماید.[۱۲۴] تفریحگاه‌های پارک موضوعی هم، از دیدگاه مقیاس و میزان بازدیدکنندگان امروزه به وفور یافت می‌شوند.[۱۲۵]

غذاویرایش

 
فروش کدوتنبل برای هالووین

در روز هالووین، بسیاری از فرقه‌های مسیحیت غربی، به پرهیز از خوردن گوشت و طبخ غذاهای گیاهی مرتبط با این روز تشویق شده‌اند.[۱۲۶]

به این دلیل که در نیم‌کره شمالی، جشن هالووین هم‌زمان با برداشت سالیانهٔ سیب است، آب‌نبات سیب، کارامل سیب و تافی سیب از خوراکی‌های معمول هالووین است که با چرخاندن سیب‌های کامل در یک شربت قند چسبناک ساخته می‌شود و گاهی اوقات آن‌ها را در آجیل می‌غلتانیم.

زمانی آب‌نبات سیب معمولاً به بچه‌هایی که در هالووین قاشق‌زنی می‌کردند داده می‌شد، اما شایعات گسترده‌ای مبنی بر این‌که برخی از افراد در ایالات متحده وسایل خطرناک مثل سنجاق و تیغ‌های تیز در آن جاسازی می‌کنند، باعث شد که احتیاط بیشتری صورت بگیرد و روند اهدای آب‌نبات سیب به کودکان قاشق‌زن در هالووین کم‌رنگ شد.[۱۲۷] اگرچه شواهدی از چنین حوادثی وجود دارد،[۱۲۸] اما نسبت به میزان گزارش چنین مواردی، موارد واقعی شامل اقدامات مخرب بسیار نادر است و هرگز منجر به آسیب جدی نشده‌است؛ با این وجود، بسیاری از والدین به دلیل رسانه‌های جمعی گمان می‌کردند که این اقدامات شنیع و خطرناک، امری شایع است. در اوج این هیجانات و تنش‌ها، برخی از بیمارستان‌ها پیشنهاد رایگان حمل دستگاه‌های ایکس ری مخصوص کودکان هالووین را به منظور شناسایی شواهد خرابکاری دادند. تقریباً در تمام معدود موارد شناخته‌شدهٔ مسمومیت با آب‌نبات، والدینی وجود داشتند که آب‌نبات بچه‌های خود را مسموم کرده بودند.[۱۲۹]

یکی از سنت‌های نوینی که در ایرلند وجود دارد، پخت (یا امروزه خرید) یک کیک کشمشی است که در آن جایزه‌هایی از قبیل یک حلقهٔ ساده، یک سکه و سایر موارد جذاب قبل از پخت قرار داده شده‌است؛[۱۳۰] این جوایز برای فرد خوش‌شانسی که آن را پیدا کند در نظر گرفته شده‌است؛ هم‌چنین گفته شده‌است کسی که حلقه را بگیرد، در سال پیش‌رو عشق واقعی خود را پیدا خواهد کرد! این موضوع مشابه سنت کیک پادشاه در جشن خاج‌شویان است.

 
یک کیک هالووین به شکل کدوی هالووین با کلاه جادوگری

در هالووین خوراکی‌های مختلفی از جمله انواع آب‌نبات، کیک و شیرینی مثل آب‌نبات سیب، کارامل سیب، کیک کشمشی، کیک کدو تنبل، ذرت شیرین و … خورده می‌شود.

جشن‌های مشابه و نگرش‌هاویرایش

یهودیتویرایش

آلفرد کولاچ (به انگلیسی: Alfred J. Kolatchرابی یهودی، در جلد دوم کتاب «چرا در یهودیت» می‌گوید که هالووین توسط هلاخای یهودیت مجاز شمرده نشده‌است زیرا بر خلاف بخش ۱۸:۳ کتاب سفر لاویان است چراکه در این بخش از کتاب، یهودیان از شرکت در سنت‌ها و آداب و رسوم غیر یهودی و کفار نهی شده‌اند. بسیاری از یهودیان، سالیانه چهاربار مراسم Yizkor یا یادآوری انجام می‌دهند که شبیه به مراسمی است که مسیحیت غربی در هالووین انجام می‌دهند؛ که در آن دعاکنندگان برای شهدا و یکی از اعضای خانواده‌شان نیایش می‌کنند.[۱۳۱] با این اوصاف، بسیاری از یهودیان آمریکایی، هالووین را جدای از خاستگاه مسیحی آن جشن می‌گیرند.[۱۳۲] جفری گلدواسر (به انگلیسی: Jeffrey Goldwasser) که یک رابی اصلاح‌گرا و نواندیش است، معتقد است: «هیچ دلیل مذهبی برای این‌که یهودیان معاصر نباید هالووین را جشن بگیرند، وجود ندارد.» این در حالی است که میشل بروید (به انگلیسی: Michael Broyde) که یک رابی یهودی ارتدکس است، با این‌که یهودیان این جشن را برپا دارند، مخالف است. او می‌گوید که یهودیان باید جشن پوریم را برپا دارند؛ جایی که کودکان برای برپایی جشن، لباس‌های مخصوص و سنتی می‌پوشند.[۱۳۳][۱۳۴]

اسلامویرایش

شیخ ادریس پالمر، نویسندهٔ کتاب «یک راهنمای مصور مختصر برای درک اسلام» معتقد است مسلمانان نباید در جشن هالووین شرکت کنند؛ او این‌گونه بیان می‌کند که «شرکت در هالووین بدتر از شرکت در کریسمس، عید پاک و … است. این گناهی بدتر از آن است که یک مسلمان، به یک مسیحی بابت سجده بر مصلوب تبریک بگوید.»[۱۳۵] جاوید مؤمن، نویسندهٔ مسلمان با این عقیده مخالف است؛ او می‌گوید این که دخترش مانند غرفهٔ تلفن انگلیسی (لباس هالووین) لباس بپوشد، ایمانش را به عنوان یک مسلمان از بین نخواهد برد.[۱۳۶]

هندوئیسمویرایش

هندوها در فستیوال پترو پاکشا، مردگان را یاد می‌کنند؛ در این مراسم، هندوها مراسمی برگزار می‌کنند و ادای احترام و نیایش می‌کنند تا «تا روح نیاکانشان را آرام نگه دارند.» این جشن در ماه بهادراپادا که یک ماه هندو است، برگزار می‌شود (زمان آن معمولاً اواسط سپتامبر است).[۱۳۷] گاهی زمان جشن دیوالی که یکی از جشن‌های هندو است، با زمان برگزاری هالووین هم‌زمان می‌شود و ضدیت ایجاد می‌کند؛ برخی از هندی‌ها تصمیم می‌گیرند که در جشن هالووین شرکت کنند؛[۱۳۸] اما سایر هندوها از جمله سمیه داسگوپتا (به انگلیسی: Soumya Dasgupta) مخالف برپایی جشن‌هایی با زمینهٔ غربی مانند هالووین هستند که «جشنواره‌های بومی هندوها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.»[۱۳۹]

پاگانیسم مدرنویرایش

هیچ قانون یا دیدگاه ثابتی از جانب کسانی که خود را پاگانیست مدرن یا ویکان توصیف می‌کنند دربارهٔ هالووین وجود ندارد. برخی از پاگانیست‌های مدرن، هالووین را جشن نمی‌گیرند و به جای آن، در ۱ نوامبر جشن سوون را گرامی می‌دارند؛[۱۴۰] برخی از نئوپاگان‌ها از جشن‌های هالووین لذت می‌برند و اظهار می‌کنند که می‌توان "علاوه بر سرگرمی هالووین" "مراسم باشکوه سوون" را نیز برگزار کرد؛ برخی دیگر از نئوپاگان‌ها با برگزاری جشن هالووین مخالف هستند و اظهار می‌دارند که هالووین، جشن سوون را بی‌اهمیت می‌کند؛[۱۴۱] آن‌ها می‌گویند که «به خاطر اذیت و آزار و مزاحمت حاصل از قاشق‌زنی هالووین، از آن اجتناب کنید.»[۱۴۲] مجلهٔ دانشجویی مانیتوبان می‌نویسد: «ویکان‌ها به‌طور رسمی هالووین را جشن نمی‌گیرند، با این وجود در تقویم یک ویکان خوب، روز ۳۱ اکتبر نشان‌دار شده‌است! با شروع غروب آفتاب، ویکان‌ها مراسمی را جشن می‌گیرند که سوون نامیده می‌شود. جشن سوون، از سنت و فرهنگ مردم سلتی می‌آید و منحصر به دیدگاه‌های مذهبی پاگان نطیر ویکا نیست. در حالی‌که سنت و فرهنگ جشن سوون از کشورهای سلتی می‌آید، اما ویکان‌های مدرن تلاش و اصراری برای تکرار تاریخی مراسم ندارند و به سبک خود آن را برگزار می‌کنند؛ البته برخی از آیین‌های این جشن هم‌چنان انجام می‌شوند. در اصل، این جشن به عنوان زمانی برای گرامیداشت تاریکی و مردگان در نظر گرفته می‌شده‌است و ممکن است این، یکی از دلایل تشابه و اشتباه گرفتن جشن سوون با هالووین باشد.»

در سراسر جهانویرایش

 
نمایش هالووین در شهر کوبه، ژاپن

اهمیت و شیوهٔ برگزاری هالووین در کشورهایی که این جشن در آن‌ها دیده شده‌است، بسیار متفاوت است. در اسکاتلند و ایرلند، سنت برگزاری هالووین به این صورت است که کودکان لباس‌های فریبنده و ماسک می‌زنند و مهمانی و دورهمی برگزار می‌شود؛ در ایرلند هم‌چنین مراسمات چراغانی و آتش‌بازی هم برگزار می‌شود.[۱۴۳][۱۴۴] در برتانی کودکان با قرار دادن شمع در داخل جمجمه، برای ترساندن بازدیدکنندگان و مراجعین قبرستان‌ها تلاش می‌کنند و با آن‌ها شوخی می‌کنند.[۱۴۵] مهاجرت گستردهٔ آن سوی اقیانوس اطلس بین اروپا و آمریکا در قرن نوزدهم، هالووین را در آمریکای شمالی رواج داد؛ به طوری که جشن در ایالات متحده و کانادا تأثیر مهمی در نحوهٔ برگزاری این رویداد در سایر کشورها داشته‌است. بزرگ‌ترین تأثیر فرهنگ آمریکای شمالی در برگزاری هالووین بر عناصر نمادین و تجاری و به ویژه در مکان‌هایی مانند اکوادور، شیلی،[۱۴۶] استرالیا،[۱۴۷] نیوزیلند،[۱۴۸] اروپای قاره‌ای (بیش‌ترین تأثیر)، فنلاند،[۱۴۹] ژاپن و سایر بخش‌های شرق آسیا تجلی یافته‌است.[۱۵۰] مردم فیلیپین در هالووین، در تدارک عید مقدسان که در روز ۱ نوامبر است و روز ارواح درگذشته که در روز ۲ نوامبر است، به زادگاه خود بازمی‌گردند و شمع و گل خریداری می‌کنند.[۱۵۱][۱۵۲] در مکزیک و آمریکای لاتین، این روز به عنوان روز مردگان شناخته می‌شود؛ بیشتر مردم آمریکای لاتین برای بزرگداشت بستگان درگذشتهٔ خود، در خانه‌هایشان محراب و یادبودی می‌سازند و آنها را با گل و شکلات و سایر نذورات تزئین می‌کنند.[۱۵۳]

جستارهای وابستهویرایش

یادداشت‌هاویرایش

  1. What fearfu' pranks ensue!
  2. Bogies

منابعویرایش

  1. "Service for All Hallows' Eve". The Book of Occasional Services 2003. Church Publishing, Inc. 2004. p. 108. ISBN 978-0-89869-409-3. This service may be used on the evening of October 31, known as All Hallows' Eve. Suitable festivities and entertainments may take place before or after this service, and a visit may be made to a cemetery or burial place.
  2. Anne E. Kitch (2004). The Anglican Family Prayer Book. Church Publishing, Inc. ISBN 978-0-8192-2565-8. Archived from the original on 25 January 2017. Retrieved 9 October 2020. All Hallow's Eve, which later became known as Halloween, is celebrated on the night before All Saints' Day, November 1. Use this simple prayer service in conjunction with Halloween festivities to mark the Christian roots of this festival.
  3. "BBC – Religions – Christianity: All Hallows' Eve". British Broadcasting Corporation (BBC). 2010. Archived from the original on 3 November 2011. Retrieved 1 November 2011. It is widely believed that many Hallowe'en traditions have evolved from an ancient Celtic festival called Samhain which was Christianised by the early Church.... All Hallows' Eve falls on 31st October each year, and is the day before All Hallows' Day, also known as All Saints' Day in the Christian calendar. The Church traditionally held a vigil on All Hallows' Eve when worshippers would prepare themselves with prayers and fasting prior to the feast day itself. The name derives from the Old English 'hallowed' meaning holy or sanctified and is now usually contracted to the more familiar word Hallowe'en. ...However, there are supporters of the view that Hallowe'en, as the eve of All Saints' Day, originated entirely independently of Samhain ...
  4. The Paulist Liturgy Planning Guide. Paulist Press. 2006. ISBN 978-0-8091-4414-3. Archived from the original on 31 October 2017. Retrieved 9 October 2020. Rather than compete, liturgy planners would do well to consider ways of including children in the celebration of these vigil Masses. For example, children might be encouraged to wear Halloween costumes representing their patron saint or their favorite saint, clearly adding a new level of meaning to the Halloween celebrations and the celebration of All Saints' Day.
  5. Thomson, Thomas; Annandale, Charles (1896). A History of the Scottish People from the Earliest Times: From the Union of the kingdoms, 1706, to the present time. Blackie. Retrieved 31 October 2011. Of the stated rustic festivals peculiar to Scotland the most important was Hallowe'en, a contraction for All-hallow Evening, or the evening of All-Saints Day, the annual return of which was a season for joy and festivity.
  6. "Tudor Hallowtide". National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty. 2012. Archived from the original on 6 October 2014. Hallowtide covers the three days – 31 October (All-Hallows Eve or Hallowe'en), 1 November (All Saints) and 2 November (All Souls).
  7. Hughes, Rebekkah (29 October 2014). "Happy Hallowe'en Surrey!" (PDF). The Stag. University of Surrey. p. 1. Archived from the original (PDF) on 19 November 2015. Retrieved 31 October 2015. Halloween or Hallowe'en, is the yearly celebration on October 31st that signifies the first day of Allhallowtide, being the time to remember the dead, including martyrs, saints and all faithful departed Christians.
  8. Don't Know Much About Mythology: Everything You Need to Know About the Greatest Stories in Human History but Never Learned (Davis), HarperCollins, p. 231
  9. -9780877790440 Merriam-Webster's Encyclopædia of World Religions Check |url= value (help). Merriam-Webster. 1999. p. -9780877790440/page/408 408. ISBN 978-0-87779-044-0. Retrieved 31 October 2011. Halloween, also called All Hallows' Eve, holy or hallowed evening observed on October 31, the eve of All Saints' Day. The Irish pre-Christian observances influenced the Christian festival of All Hallows' Eve, celebrated on the same date.
  10. Roberts, Brian K. (1987). The Making of the English Village: A Study in Historical Geography. Longman Scientific & Technical. ISBN 978-0-582-30143-6. Retrieved 14 December 2015. Time out of time', when the barriers between this world and the next were down, the dead returned from the grave, and gods and strangers from the underworld walked abroad was a twice- yearly reality, on dates Christianised as All Hallows' Eve and All Hallows' Day.
  11. Smith, Bonnie G. (2004). Women's History in Global Perspective. University of Illinois Press. p. 66. ISBN 978-0-252-02931-8. Archived from the original on 31 October 2020. Retrieved 14 December 2015. The pre-Christian observance obviously influenced the Christian celebration of All Hallows' Eve, just as the Taoist festival affected the newer Buddhist Ullambana festival. Although the Christian version of All Saints' and All Souls' Days came to emphasize prayers for the dead, visits to graves, and the role of the living assuring the safe passage to heaven of their departed loved ones, older notions never disappeared.
  12. Nicholas Rogers (2002). Halloween: From Pagan Ritual to Party Night. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-516896-9. Retrieved 31 October 2011. Halloween and the Day of the Dead share a common origin in the Christian commemoration of the dead on All Saints' and All Souls' Day. But both are thought to embody strong pre-Christian beliefs. In the case of Halloween, the Celtic celebration of Samhain is critical to its pagan legacy, a claim that has been foregrounded in recent years by both new-age enthusiasts and the evangelical Right.
  13. Austrian information. 1965. Archived from the original on 31 October 2020. Retrieved 31 October 2011. The feasts of Hallowe'en, or All Hallows Eve and the devotions to the dead on All Saints' and All Souls' Day are both mixtures of old Celtic, Druid and other pagan customs intertwined with Christian practice.
  14. Moser, Stefan (29 October 2010). "Kein 'Trick or Treat' bei Salzburgs Kelten" (به German). Salzburger Nachrichten. Archived from the original on 17 March 2014. Retrieved 11 August 2017. Die Kelten haben gar nichts mit Halloween zu tun", entkräftet Stefan Moser, Direktor des Keltenmuseums Hallein, einen weit verbreiteten Mythos. Moser sieht die Ursprünge von Halloween insgesamt in einem christlichen Brauch, nicht in einem keltischen.
  15. Döring, Alois; Bolinius, Erich (31 October 2006), Samhain – Halloween – Allerheiligen (به German), FDP Emden, Die lückenhaften religionsgeschichtlichen Überlieferungen, die auf die Neuzeit begrenzte historische Dimension der Halloween-Kultausprägung, vor allem auch die Halloween-Metaphorik legen nahe, daß wir umdenken müssen: Halloween geht nicht auf das heidnische Samhain zurück, sondern steht in Bezug zum christlichen Totengedenkfest Allerheiligen/ Allerseelen.
  16. Hörandner, Editha (2005). Halloween in der Steiermark und anderswo (به German). LIT Verlag Münster. pp. 8, 12, 30. ISBN 978-3-8258-8889-3. Der Wunsch nach einer Tradition, deren Anfänge sich in grauer Vorzeit verlieren, ist bei Dachleuten wie laien gleichmäßig verbreitet. … Abgesehen von Irrtümern wie die Herleitung des Fests in ungebrochener Tradition ("seit 2000 Jahren") ist eine mangelnde vertrautheit mit der heimischen Folklore festzustellen. Allerheiligen war lange vor der Halloween invasion ein wichtiger Brauchtermin und ist das ncoh heute. … So wie viele heimische Bräuche generell als fruchtbarkeitsbringend und dämonenaustreibend interpretiert werden, was trottz aller Aufklärungsarbeit nicht auszurotten ist, begegnet uns Halloween als ...heidnisches Fest. Aber es wird nicht als solches inszeniert.
  17. Döring, Dr. Volkskundler Alois (2011). "Süßes, Saures – olle Kamellen? Ist Halloween schon wieder out?" (به German). Westdeutscher Rundfunk. Archived from the original on 14 June 2011. Retrieved 12 November 2015. Dr. Alois Döring ist wissenschaftlicher Referent für Volkskunde beim LVR-Institut für Landeskunde und Regionalgeschichte Bonn. Er schrieb zahlreiche Bücher über Bräuche im Rheinland, darunter das Nachschlagewerk "Rheinische Bräuche durch das Jahr". Darin widerspricht Döring der These, Halloween sei ursprünglich ein keltisch-heidnisches Totenfest. Vielmehr stamme Halloween von den britischen Inseln, der Begriff leite sich ab von "All Hallows eve", Abend vor Allerheiligen. Irische Einwanderer hätten das Fest nach Amerika gebracht, so Döring, von wo aus es als "amerikanischer" Brauch nach Europa zurückkehrte.
  18. Paul Fieldhouse (17 April 2017). Food, Feasts, and Faith: An Encyclopedia of Food Culture in World Religions. ABC-CLIO. p. 256. ISBN 978-1-61069-412-4. Archived from the original on 25 July 2020. Retrieved 21 October 2020.
  19. Skog, Jason (2008). Teens in Finland. Capstone. p. 31. ISBN 978-0-7565-3405-9. Most funerals are Lutheran, and nearly 98 percent of all funerals take place in a church. It is customary to take pictures of funerals or even videotape them. To Finns, death is a part of the cycle of life, and a funeral is another special occasion worth remembering. In fact, during All Hallow's Eve and Christmas Eve, cemeteries are known as valomeri, or seas of light. Finns visit cemeteries and light candles in remembrance of the deceased.
  20. "All Hallows Eve Service" (PDF). Duke University. 31 October 2012. Archived from the original (PDF) on 5 October 2013. Retrieved 31 May 2014. About All Hallows Eve: Tonight is the eve of All Saints Day, the festival in the Church that recalls the faith and witness of the men and women who have come before us. The service celebrates our continuing communion with them, and memorializes the recently deceased. The early church followed the Jewish custom that a new day began at sundown; thus, feasts and festivals in the church were observed beginning on the night before.
  21. "The Christian Observances of Halloween". National Republic. 15: 33. 5 May 2009. Among the European nations the beautiful custom of lighting candles for the dead was always a part of the "All Hallow's Eve" festival.
  22. Hynes, Mary Ellen (1993). Companion to the Calendar. Liturgy Training Publications. p. 160. ISBN 978-1-56854-011-5. In most of Europe, Halloween is strictly a religious event. Sometimes in North America the church's traditions are lost or confused.
  23. Kernan, Joe (30 October 2013). "Not so spooky after all: The roots of Halloween are tamer than you think". Cranston Herald. Archived from the original on 26 November 2015. Retrieved 31 October 2015. By the early 20th century, Halloween, like Christmas, was commercialized. Pre-made costumes, decorations and special candy all became available. The Christian origins of the holiday were downplayed.
  24. Braden, Donna R.; Village, Henry Ford Museum and Greenfield (1988). Leisure and entertainment in America. Henry Ford Museum & Greenfield Village. ISBN 978-0-933728-32-5. Retrieved 2 June 2014. Halloween, a holiday with religious origins but increasingly secularized as celebrated in America, came to assume major proportions as a children's festivity.
  25. Santino, p. 85
  26. All Hallows' Eve (Diana Swift), Anglican Journal
  27. Mahon, Bríd (1991). Land of Milk and Honey: The Story of Traditional Irish Food & Drink (به English). Poolbeg Press. p. 138. ISBN 978-1-85371-142-8. The vigil of the feast is Halloween, the night when charms and incantations were powerful, when people looked into the future, and when feasting and merriment were ordained. Up to recent time this was a day of abstinence, when according to church ruling no flesh meat was allowed. Colcannon, apple cake and barm brack, as well as apples and nuts were part of the festive fare.
  28. Fieldhouse, Paul (17 April 2017). Food, Feasts, and Faith: An Encyclopedia of Food Culture in World Religions (به English). ABC-CLIO. p. 254. ISBN 978-1-61069-412-4. Archived from the original on 31 October 2017. Retrieved 13 August 2017. In Ireland, dishes based on potatoes and other vegetables were associated with Halloween, as meat was forbidden during the Catholic vigil and fast leading up to All Saint's Day.
  29. Luck, Steve (22 October 1998). The American Desk Encyclopedia (به English). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-521465-9.
  30. "Online Etymology Dictionary: Halloween". Etymonline.com. Archived from the original on 16 October 2013. Retrieved 13 October 2013.
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ The Oxford English Dictionary (2nd ed.). Oxford: Oxford Univ. Press. 1989. ISBN 978-0-19-861186-8.
  32. "DOST: Hallow Evin". Dsl.ac.uk. Archived from the original on 29 April 2014. Retrieved 13 October 2013.
  33. Anglo-Saxon Spirituality: Selected Writings (Robert Boenig), Paulist Press, p. 7
  34. Santino, Jack. The Hallowed Eve: Dimensions of Culture in a Calendar Festival of Northern Ireland. University Press of Kentucky, p. 95
  35. Rogers, Nicholas (2002). "Samhain and the Celtic Origins of Halloween". Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, pp. 11–21. New York: Oxford Univ. Press. شابک ‎۰۱۹۵۱۶۸۹۶۸.
  36. "How Halloween Traditions Are Rooted in the Ancient Pagan Festival of Samhain". Time. Archived from the original on 25 October 2020. Retrieved 2019-12-04.
  37. A Pocket Guide To Superstitions of the British Isles (Publisher: Penguin Books Ltd; Reprint edition: 4 November 2004) شابک ‎۰۱۴۰۵۱۵۴۹۶
  38. All Hallows' Eve بایگانی‌شده در ۳ نوامبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine BBC. Retrieved 31 October 2011.
  39. Ó hÓgáin, Dáithí. Myth, Legend & Romance: An encyclopaedia of the Irish folk tradition. Prentice Hall Press, 1991. p. 402
  40. ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ Hutton, Ronald. The Stations of the Sun: A History of the Ritual Year in Britain. Oxford University Press, 1996. pp. 365–369
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ Monaghan, Patricia. The Encyclopedia of Celtic Mythology and Folklore. Infobase Publishing, 2004. p. 407
  42. Hutton, p. 361
  43. Monaghan, p. 41
  44. O'Halpin, Andy. Ireland: An Oxford Archaeological Guide. Oxford University Press, 2006. p. 236
  45. Santino, p. 105
  46. Danaher, Kevin (1972). The Year in Ireland: Irish Calendar Customs. p. 200
  47. Evans-Wentz, Walter (1911). The Fairy-Faith in Celtic Countries. p. 44.
  48. McNeill, F. Marian (1961). The Silver Bough, Volume 3. p. 34.
  49. "Halloween". Britannica Concise Encyclopedia. Chicago: Encyclopædia Britannica, 2009. Credo Reference. Web. 21 September 2012.
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ McNeill, The Silver Bough, Volume 3, pp. 11–46
  51. ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ Miles, Clement A. (1912). Christmas in Ritual and Tradition. Chapter 7: All Hallow Tide to Martinmas بایگانی‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine.
  52. Hutton, p. 379
  53. Hutton, p. 380
  54. Danaher, Kevin. "Irish Folk Tradition and the Celtic Calendar". In The Celtic Consciousness, ed. Robert O'Driscoll. New York: Braziller, 1981. pp.  218–227
  55. Frazer, James George (1922). The Golden Bough: A Study in Magic and Religion. Chapter 63, Part 1: On the Fire-festivals in general بایگانی‌شده در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine.
  56. MacCulloch, John Arnott (1911). The Religion of the Ancient Celts. Chapter 18: Festivals بایگانی‌شده در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine.
  57. Hutton, pp. 366, 380
  58. "Halloween traditions". Welsh Government. 2016. Archived from the original on 2 October 2017. Retrieved 2 October 2017.
  59. McNeill, F. Marian. Hallowe'en: its origin, rites and ceremonies in the Scottish tradition. Albyn Press, 1970. pp. 29–31
  60. ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ Hutton, pp. 379–383
  61. Hole, Christina. British Folk Customs. Hutchinson, 1976. p. 91
  62. Peddle, S. V. (2007). Pagan Channel Islands: Europe's Hidden Heritage. p. 54
  63. Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland, Volume 2. 1855. pp. 308–309
  64. Palmer, Kingsley. Oral folk-tales of Wessex. David & Charles, 1973. pp. 87–88
  65. Wilson, David Scofield. Rooted in America: Foodlore of Popular Fruits and Vegetables. Univ. of Tennessee Press, 1999. p. 154
  66. Beth Allison Barr (28 October 2016). "Guess what? Halloween is more Christian than Pagan - The Washington Post". The Washington Post. Archived from the original on 1 November 2018. Retrieved 31 October 2018. It is the medieval Christian festivals of All Saints' and All Souls' that provide our firmest foundation for Halloween. From emphasizing dead souls (both good and evil), to decorating skeletons, lighting candles for processions, building bonfires to ward off evil spirits, organizing community feasts, and even encouraging carnival practices like costumes, the medieval and early modern traditions of "Hallowtide" fit well with our modern holiday.
  67. ۶۷٫۰ ۶۷٫۱ Rogers, Nicholas (2002). Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, pp. 22, 27. New York: Oxford Univ. Press. شابک ‎۰−۱۹−۵۱۶۸۹۶−۸.
  68. New Proclamation Commentary on Feasts, Holy Days, and Other Celebrations (Bill Doggett, Gordon W. Lathrop), Fortress Press, p. 92
  69. Hallowe'en, A Christian Name with Blended Christian & Folk Traditions (Thomas L. Weitzel), Evangelical Lutheran Church in America
  70. Saunders, William. "All Saints and All Souls". catholiceducation.org. Archived from the original on 18 September 2016. Retrieved 19 September 2016.
  71. "All Saints' Day", The Oxford Dictionary of the Christian Church, 3rd edition, ed. E. A. Livingstone (Oxford: Oxford University Press, 1997), 41–42; The New Catholic Encyclopedia, eo.loc.
  72. Hutton, p. 364
  73. MacCulloch, John Arnott (1911). The Religion of the Ancient Celts. Chapter 10: The Cult of the Dead بایگانی‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine.
  74. Butler's Saint for the Day (Paul Burns), Liturgical Press, p. 516
  75. The World Review – Volume 4, University of Minnesota, p. 255
  76. "Halloween". Encyclopædia Britannica. Archived from the original on 30 October 2012. Retrieved 25 October 2012.
  77. Hutton, pp. 374–375
  78. Cleene, Marcel. Compendium of Symbolic and Ritual Plants in Europe. Man & Culture, 2002. p. 108. Quote: "Soul cakes were small cakes baked as food for the deceased or offered for the salvation of their souls. They were therefore offered at funerals and feasts of the dead, laid on graves, or given to the poor as representatives of the dead. The baking of these soul cakes is a universal practice".
  79. The Two Gentlemen of Verona Act 2, Scene 1.
  80. "Eve of All Saints", Using Common Worship: Times and Seasons – All Saints to Candlemas (David Kennedy), Church House Publishing, p. 42
  81. Bannatyne, Lesley. Halloween: An American Holiday, an American History. Pelican Publishing, 1998. p. 9
  82. ۸۲٫۰ ۸۲٫۱ Rogers, p. 57
  83. ۸۳٫۰ ۸۳٫۱ Think, Volume 20, International Business Machines Corp. , p. 15
  84. ۸۴٫۰ ۸۴٫۱ Santino, p. 95
  85. Encyclopedia of Observances, Holidays and Celebrations, MobileReference
  86. Descriptive Analyses of Piano Works; For the Use of Teachers, Players, and Music Clubs (Edward Baxter Perry), Theodore Presser Company, p. 276
  87. The Episcopal Church, its teaching and worship (Latta Griswold), E.S. Gorham, p. 110
  88. Medieval Celebrations: Your Guide to Planning and Hosting Spectacular Feasts, Parties, Weddings, and Renaissance Fairs (Daniel Diehl, Mark Donnelly), Stackpole Books, p. 17
  89. O'Donnell, Hugh and Foley, Malcolm (2008). "Treat or Trick? Halloween in a Globalising World" بایگانی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine. p. 35. Cambridge Scholars Publishing
  90. Rogers, Nicholas (2002). Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, pp. 37–38. New York: Oxford Univ. Press. شابک ‎۰۱۹۵۱۶۸۹۶۸.
  91. Trick or Treat: A History of Halloween (Lisa Morton), Reaktion Books, p. 129
  92. The Halloween Encyclopedia (Lisa Morton), McFarland, p. 9
  93. The Encyclopedia of Witches, Witchcraft and Wicca, Infobase Publishing, p. 183
  94. Dante's "Commedia" and the Poetics of Christian Catabasis (Lee Foust), ProQuest, p. 15
  95. The Guinness Encyclopedia of Ghosts and Spirits (Rosemary Guiley), Guinness World Records Limited, p. 178
  96. Encyclopedia of Death and Dying (Glennys Howarth, Oliver Leaman), Taylor & Francis, p. 320
  97. ۹۷٫۰ ۹۷٫۱ The Oxford companion to American food and drink بایگانی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine p. 269. Oxford University Press, 2007. Retrieved 9 October 2020
  98. Leslie, Frank (5 February 2009). Frank Leslie's popular monthly, Volume 40, November 1895, pp. 540-543. Archived from the original on 11 May 2011. Retrieved 23 October 2011.
  99. Nathaniel Hawthorne, "The Great Carbuncle", in Twice-Told Tales, 1837: Hide it [the great carbuncle] under thy cloak, say'st thou? Why, it will gleam through the holes, and make thee look like a jack-o'-lantern!
  100. As late as 1900, an article on Thanksgiving entertaining recommended a lit jack-o'-lantern as part of the festivities. "The Day We Celebrate: Thanksgiving Treated Gastronomically and Socially" بایگانی‌شده در ۵ اوت ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, The New York Times, 24 November 1895, p. 27. "Odd Ornaments for Table" بایگانی‌شده در ۵ اوت ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, The New York Times, 21 October 1900, p. 12.
  101. The Rhetoric of Vision: Essays on Charles Williams (Charles Adolph Huttar, Peter J. Schakel), Bucknell University Press, p. 155
  102. Rogers, Nicholas (2002). "Halloween Goes to Hollywood". Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, pp. 103–124. New York: Oxford University Press. ISBN 0195168968.
  103. A Handbook of Symbols in Christian Art (Gertrude Grace Sill), Simon and Schuster, p. 64
  104. In flagrante collecto (Marilynn Gelfman Karp), Abrams, p. 299
  105. School Year, Church Year (Peter Mazar), Liturgy Training Publications, p. 115
  106. Thomas Crawford Burns: a study of the poems and songs Crawford, Thomas (1960). Burns: A Study of the Poems and Songs. ISBN 978-0-8047-0055-9. Archived from the original on 23 April 2016. Retrieved 9 October 2020. Stanford University Press, 1960
  107. Simpson, Jacqueline "All Saints' Day" in Encyclopedia of Death and Dying, Howarth, G. and Leeman, O. (2001)London Routledge ISBN 0415188253, p. 14 "Halloween is closely associated in folklore with death and the supernatural".
  108. Herberholz, Donald; Herberholz, Barbara (1990). Artworks for Elementary Teachers: Developing Artistic and Perceptual Awareness. W.C. Brown. p. 16.
  109. Greg Ryan (17 September 2008). "A Model of Mayhem". Hudson Valley Magazine. Archived from the original on 11 May 2011. Retrieved 6 October 2008.
  110. Warner, Adam (27 October 2014). "The History of Haunted Houses: A Fight for Frights as Tastes Change". NBC Bay Area. Archived from the original on 27 October 2014. Retrieved 21 July 2017.
  111. McKendry, Bekah (March 2014). "The History of Haunted Houses!". America Haunts. Archived from the original on 8 March 2014. Retrieved 21 July 2014.
  112. Morton, Lisa (28 September 2012). Trick or Treat: A History of Halloween (paperback). United Kingdom: Reaktion Books. ISBN 978-1-78023-047-4.
  113. Surrell, Jason (11 August 2009). Haunted Mansion: From The Magic Kingdom To The Movies (paperback). Disney Editions. ISBN 978-1-4231-1895-4.
  114. Celestino, Mike (28 September 2016). "Knott's Scary Farm remains the ideal Southern California Halloween theme park event for the 2016 season". Inside The Magic. Distant Creations Group, LLC. Archived from the original on 30 September 2016. Retrieved 22 July 2017.
  115. Lum, Kathryn Gin (30 October 2014). "These evangelical haunted houses are designed to show sinners that they're going to hell". The Washington Post. Archived from the original on 31 October 2014. Retrieved 22 July 2017.
  116. "Classic Haunts From Cincinnati's Past". House of Doom. 2012. Archived from the original on 25 April 2012. Retrieved 8 August 2017.
  117. "A757914". Catalog of Copyright Entries: Third Series. 30: xliii. July–December 1976. ISSN 0041-7815. Archived from the original on 31 October 2020. Retrieved 22 July 2017.
  118. Gruson, Lindsey (19 May 1984). "Blaze Fatal to 8 Linked to Lighter". The New York Times. Archived from the original on 1 May 2009. Retrieved 20 November 2006.
  119. "Fires in History: The Haunted Castle". Archived from the original on 25 March 2017. Retrieved 9 August 2017.
  120. "8 Killed by Smoky Fire in Park's 'Haunted Castle'". The Washington Post. 12 May 1984.[پیوند مرده]
  121. "The Haunted Castle, Revisited – NFPA Journal". nfpa.org. Archived from the original on 13 August 2017. Retrieved 9 August 2017.
  122. "Spooky and Safe". nfpa.org. Archived from the original on 13 August 2017. Retrieved 9 August 2017.
  123. "Horror in a Haunted Castle" (PDF). Archived from the original (PDF) on 15 February 2015. Retrieved 29 September 2017.
  124. Barnes, Brooks (25 October 2011). "The Real Scare Is Not Being Scary". The New York Times. Archived from the original on 30 July 2017. Retrieved 12 July 2017.
  125. Munarriz, Rick Aristotle (23 October 2014). "Halloween Is Raking in Scary Profits for Theme Parks". AOL.com/Finance. Archived from the original on 7 November 2017. Retrieved 3 November 2017.
  126. Mader, Isabel (30 September 2014). "Halloween Colcannon". Simmer Magazine. Archived from the original on 5 October 2014. Retrieved 3 October 2014. All Hallow's Eve was a Western (Anglo) Christian holiday that revolved around commemorating the dead using humor to intimidate death itself. Like all holidays, All Hallow's Eve involved traditional treats. The church encouraged an abstinence from meat, which created many vegetarian dishes.
  127. Rogers, Nicholas (2002). "Razor in the Apple: Struggle for Safe and Sane Halloween, c. 1920–1990", Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, pp. 78–102. New York: Oxford University Press. شابک ‎۰۱۹۵۱۶۸۹۶۸.
  128. "Urban Legends Reference Pages: Pins and Needles in Halloween Candy". Snopes.com. Archived from the original on 20 May 2012. Retrieved 31 October 2008.
  129. Nixon, Robin (27 October 2010). "Poisoned Halloween Candy: Trick, Treat or Myth? – LiveScience". LiveScience.com. Archived from the original on 11 January 2012. Retrieved 23 January 2011.
  130. "Top ten Irish Halloween traditions and memories you may share". Ireland Central. Archived from the original on 24 October 2018. Retrieved 23 October 2018.
  131. The Jewish Life Cycle: rites of passage from biblical to modern times (Ivan G. Marcus), University of Washington Press, p. 232
  132. "Jews and Halloween". Jewishvirtuallibrary.org. Archived from the original on 13 July 2012. Retrieved 5 March 2013.
  133. Reformjudaism.org بایگانی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
  134. A Jewish exploration of halloween بایگانی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine The Jewish Journal
  135. A. Idris Palmer, Halloween: Through Muslim Eyes (PDF), Al Huda Institute Canada, archived from the original (PDF) on 4 November 2009, retrieved 11 November 2015
  136. Why Can't Muslims Enjoy Halloween?, Patheos, 28 October 2011, archived from the original on 2 November 2015, retrieved 11 November 2015
  137. Lauren Stengele (25 October 2012), Halloween in India?, Vision Nationals, archived from the original on 8 December 2015, retrieved 11 November 2015
  138. Vineet Chander (30 October 2009), Trick or Treat? Not quite sure., Beliefnet, archived from the original on 8 December 2015, retrieved 11 November 2015
  139. Soumya Dasgupta (5 November 2009), "Should Indians Celebrate Foreign Festivals Like Halloween?", The Wall Street Journal, archived from the original on 9 July 2017
  140. George, Stephanie (25 October 2010). "Real-life witches that don't celebrate Halloween". The Manitoban. Archived from the original on 29 May 2014. Retrieved 29 May 2014.
  141. Should Pagans Celebrate Halloween? (Wicasta Lovelace), Pagan Centric
  142. Halloween, From a Wiccan/Neopagan perspective (B.A. Robinson), Ontario Consultants on Religious Tolerance
  143. Halloween fire calls 'every 90 seconds' بایگانی‌شده در ۲ نوامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine UTV News Retrieved 22 November 2010
  144. McCann, Chris (28 October 2010). "Halloween firework injuries are on the increase". The Belfast Telegraph. Archived from the original on 20 May 2012. Retrieved 22 November 2010.
  145. "Kalan -Goañv ha Marv". Tartanplace.com. 12 July 2001. Archived from the original on 20 January 2013. Retrieved 1 November 2012.
  146. "¿Cómo se introduce la fiesta de Halloween en Chile?". noticias.universia.cl. Archived from the original on 12 October 2016. Retrieved 11 October 2016.
  147. Paul Kent (27 October 2010). "Calls for Halloween holiday in Australia". Herald Sun. Archived from the original on 31 October 2020. Retrieved 7 October 2013.
  148. Denton, Hannah (30 October 2010). "Safe treats for kids on year's scariest night". The New Zealand Herald. Archived from the original on 10 November 2010. Retrieved 22 November 2010.
  149. "Usein kysyttyä (FAQ)" (به فنلاندی). Helsingin yliopiston almanakkatoimisto. Archived from the original on 15 September 2015. Retrieved September 28, 2020.
  150. Rogers, Nicholas (2002). Halloween: From Pagan Ritual to Party Night, p. 164. New York: Oxford University Press. شابک ‎۰۱۹۵۱۶۸۹۶۸
  151. How do Filipinos Celebrate the Halloween? (Emie), Hubpages
  152. Trinidad, Karen. "Tagalog festivals – Araw ng Patay". The government of Camarines Sur. Archived from the original on 31 October 2013. Retrieved 30 October 2013.
  153. "Halloween Around The World – Halloween". history.com. Archived from the original on 20 March 2017. Retrieved 27 April 2017.

برای مطالعه بیشترویرایش

پیوند به بیرونویرایش

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد هالووین اطلاعات بیشتری بیابید.


  در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
  در میان کتاب‌ها از ویکی‌کتاب
  در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد
  در میان متون از ویکی‌نبشته
  در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
  در میان خبرها از ویکی‌خبر