شهرستان کامیاران

یکی از شهرستان‌های استان کردستان

شهرستان کامیاران از شهرستان‌های استان کردستان در غرب ایران است. این شهرستان، در ۶۵ کیلومتری جنوب سنندج واقع شده‌است.[۵] جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری عمومی سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۰۲٬۸۵۶ نفر بوده‌است.[۱] شهرستان کامیاران دارای ۲ شهر کامیاران، به‌عنوان مرکز شهرستان و شهر موچش است.[۶] کامیاران جنوبی‌ترین شهرستان استان کردستان است و بر روی گسل مروارید قرار گرفته و حصاری از کوهستان‌های شاهو و بیستون اطراف آن را احاطه کرده‌اند. کوهستان بیستون در جنوب دشت کامیاران، از رشته‌کوه زاگرس از امتداد یافته‌است. شهرستان کامیاران با استان کرمانشاه مرز مشترک دارد.

شهرستان کامیاران
Kamyran, Kurdistan Province locator map.svg
موقعیت شهرستان کامیاران در استان کردستان
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانکردستان
سایر شهرهاکامیاران
موچش
بخش‌هامرکزی
موچش
مردم
جمعیت۱۰۲٬۸۵۶ نفر[۱]
مذهباکثریت سنی و اقلیت شیعه[۲][۳][۲]
جغرافیای طبیعی
مساحت۱٫۸۵۲ کیلومتر مربع[۴][۴] کیلومتر مربع
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۸۷–۳۵۵۲
وبگاهفرمانداری کامیاران

تقسیمات کشوری

شهر: کامیاران

شهر: موچش

اقتصاد

مجتمع پرورش ماهیان سردآبی (قزل‌آلا) واقع در ۴۵ کیلومتری کامیاران - مریوان (روستای پالنگان) در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن[۴][۵] تولید سالانه، بزرگ‌ترین مجتمع پرورش ماهیان سردآبی در خاورمیانه است.[۷]

جمعیت‌شناسی

فرهنگ شهرستان کامیاران نیز مشابه سایر نواحی استان کردستان است. مردم شهرستان کامیاران کرد هستند و به زبان کردی تکلم می‌کنند. زبان ساکنان شهرستان کامیاران کردی اردلانی است، اما بخشی از مردم کردزبان این شهرستان کردنشین از گویشوران هورامی هستند. لهجه رایج کردی در استان کردستان لهجه اردلانی نام دارد که در سنندج و شهرهای اطراف رایج است اما مکریانی لهجه‌ای است که در شهرستان‌های پیرانشهر و مهاباد (مکریان) رایج است البته در بعضی از نقاط شهرستان کامیاران مخصوصاً جنوب به سمت کرمانشاه لهجه خاصی آمیخته با لهجه کلهری کرمانشاهی تکلم می‌شود. همچنین مردم روستاهای پالنگان، سرریز، دژن، طاء، فرج‌آباد و فارس‌آباد شهرستان کامیاران و بخشی از مردم شهر کامیاران به زبان کردی هورامی تکلم می‌کنند.[۸]

گردشگری

کامیاران دارای ۱۳۰ بنای تاریخی است که ۷۴ اثر آن به ثبت ملی رسیده‌است. کامیاران همچنین دارای ۳۰ منطقه نمونه گردشگری و ۴ روستای هدف گردشگری است. نقاط دیدنی و جذاب شهرستان کامیاران عبارت‌اند از روستای تاریخی پالنگان، دریاچه سد گاوشان، تفریحگاه جنگلی کوبگار، چشمه آب معدنی بایسپرنه، داریمام، کتیبه باستانی تنگی‌ور، تپه تیانه، تپه قلعه توبره ریز، چشمه چشمه آب‌معدنی گواز، رودخانه تنگی ور، مقبره شیخ عباس کومائین، مقبره حضرت عکاشه.

روستایی به نام پلنگان (به زبان محلی پالنگان)، به آثار طبیعی و همچنین معماری خانه‌های مردمانش مشهور است. این پتانسیل‌ها سبب شده‌است که کامیاران بیشترین درصد بازدید گردشگر در استان و به ویژه در بخش گردشگری روستایی داشته باشد.[۹]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «آمار» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۱۲.
  3. استان‌شناسی کردستان، شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، سال ۱۳۹۰، ص۷۳
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۱۲.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ [۱]
  6. «Wayback Machine». web.archive.org. ۲۰۱۱-۰۹-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۱-۲۱.
  7. [۲]
  8. {{یادکرد وب http://www.pavehpress.ir/فرهنگ-جغرافیایی-هورامان-اثر-پژوهشگ-2/
  9. «شناسایی ۱۳۰ اثر تاریخی در کامیاران / ثبت ۷۴ اثر تاریخی در فهرست ملی». خبرگزاری فارس. ۹۲/۰۷/۱۴. دریافت‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۱۴. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)