باز کردن منو اصلی

سن پترزبورگ

دومین شهر بزرگ کشور روسیه
(تغییرمسیر از پطروگراد)

سن پترزبورگ (به روسی: Санкт-Петербург، سانکت-پیتربورک) که روس‌ها به آن پِتِربورگ می‌گویند، دومین شهر بزرگ روسیه پس از مسکو است که در منتهی‌الیه شمال‌غرب این کشور واقع شده‌است. این شهر در ناحیه فدرال و مرکز استان لنینگراد Ленинградская область است. پتربورگ در ۱۶ می ۱۷۰۳ میلادی توسط پتر اول بنا شد و در سالهای ۱۷۱۲ تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود.[۲]و[۳] این شهر از اوت ۱۹۱۴ میلادی تا ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ پتروگراد و از این تاریخ تا ۶ سپتامبر ۱۹۹۱ لنینگراد و از آن پس سن پتربورگ خوانده می‌شود.[۴] این شهر مرکز مهم اقتصادی، حمل و نقل، علمی و فرهنگی روسیه محسوب می‌شود. بسیاری مراکز تاریخی شهر در فهرست میراث فرهنگی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.[۵] سن پترزبورگ کانون جلب گردشگران بسیاری ست. تنها در سال ۲۰۱۸، ۸/۵ میلیون نفر از این شهر بازدید کرده‌اند.[۶]

سن پترزبورگ

Санкт-Петербург
پرچم نشان
پرچم
نشان
ناحیه فدرالی شمال غربی
مساحت ۱۴۳۱ کیلومتر مربع
جمعیت ۵۳۸۱۷۳۶ نفر (سال: ۲۰۱۹[۱])
تراکم جمعیت ۳٬۷۶۱ نفر در کیلومتر مربع
منطقه زمانی یوتی‌سی(تابستان: یوتی‌سی+۵)
کد تلفن ‎(+۷)۸۱۲
کد پستی ۱۹۰۰۰۰–۱۹۹۴۰۶
کد پلاک وسایل نقلیه ۷۸٬ ۹۸
موقعیت جغرافیایی
مختصات: ۵۹°۵۶′۰۰″شمالی ۳۰°۱۶′۰۰″شرقی / ۵۹٫۹۳۳۳°شمالی ۳۰٫۲۶۶۷°شرقی / 59.9333; 30.2667مختصات: ۵۹°۵۶′۰۰″شمالی ۳۰°۱۶′۰۰″شرقی / ۵۹٫۹۳۳۳°شمالی ۳۰٫۲۶۶۷°شرقی / 59.9333; 30.2667
خطای لوآ: خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «{».

محتویات

تاریخچهویرایش

این شهر در سال ۱۷۰۳ به دستور و با نظارت پتر کبیر ساخته شد و از آن زمان تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود. مدتی پتروگراد نام داشت. پس از سرنگونی فرمانروایی تزارها به نام لنین، لنینگراد خوانده شد و با فروپاشی شوروی در این کشور به نام پیشینش بازخوانده شد. این شهر در فارسی دوره قاجار به صورت سن پطرزبورغ نامیده و نوشته می‌شد.[۷]

این شهر به عنوان صحنه وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و پایگاه دفاع سرسختانه در برابر آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم، از جایگاهی مهم و نقشی حیاتی در تاریخ روس‌ها برخوردار است. این شهر در زمان جنگ جهانی دوم، ماه‌ها در محاصره بود و مردمانش با جانفشانی و فداکاری‌های بسیار آن را حفظ کردند. سن پترزبورگ پایتخت فرهنگی روسیه نام گرفته‌است.[۸]

این شهر که به مدت دو سده پایتخت روسیه بوده‌است، بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۴ میلادی پتروگراد نام داشته و در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی به مدت ۶۷ سال (از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱) لنینگراد خوانده می‌شده‌است.

جغرافیاویرایش

سن پترزبورگ در کناره‌های رود نِوا، در شرق خلیج فنلاند در دریای بالتیک قرار گرفته‌است. زمستان در این شهر طولانی و همراه با بادهایی ست که از سمت رود نوا می‌وزد. تابستان نیز معتدل است و طولانی‌ترین روز را در ۲۲ ژوئن تجربه می‌کند. طول روز در این تاریخ، ۱۸ ساعت و ۵۰ دقیقه و برعکس در زمستان کوتاه‌ترین روز با ۵ ساعت و ۵۱ دقیقه در ۲۲ دسامبر است. پدیده معروف به شبهای سفید در طولانی‌ترین روزهای تابستان این شهر رخ می‌دهد.[۹]

متروویرایش

متروی سن پترزبورگ در سال ۱۹۵۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۶۹ ایستگاه می‌باشد.[۱۰]

تغییر نامویرایش

در سال ۱۹۱۴ میلادی، نام این شهر از سن پترزبورگ به «پتروگراد» (روسی: Петрогра́д؛ IPA: [pʲɪtrɐˈgrat])، در ۱۹۲۴ میلادی به «لنین‌گراد» (روسی: Ленингра́д؛ IPA: [lʲɪnʲɪnˈgrat]) و در ۱۹۹۱ مجدداً به سن پترزبورگ تغییر یافت. بین ۱۷۲۸–۱۷۱۳ و ۱۹۱۸–۱۷۳۲ میلادی، سن پترزبورگ پایتخت امپراتوری روسیه بود. در ۱۹۱۸ میلادی، دولت مرکزی به مسکو منتقل شد.[۱۱]

نام عامیانهویرایش

در زبان فارسی از زمان قاجار بطور عامیانه سن پترزبورگ را «پِتِل پُرت» یا «فتل فُرت» می‌نامیدند و آن را در مثل به عنوان دورترین نقاط بکار می‌بردند در اصطلاحاتی مانند «از اینجا تا پتل پورت».[۱۲]

شب‌های سفیدویرایش

شهر سن پترزبورگ که از موقعیت جغرافیایی ویژه‌ای برخوردار است، شمالی‌ترین شهر پرجمعیت جهان به‌شمار می‌رود و هر سال در اوایل تابستان به علت بسیار طولانی شدن زمان تابش آفتاب در تاریکی شب فرونمی‌رود و همه مدت شبانه روز یا هوا روشن است یا گرگ و میش صبحگاهی دارد که به همین علت شب‌های اوایل فصل تابستان در این شهر شب‌های سفید نام گرفته‌است.


جاذبه‌های گردشگریویرایش

 
نگاره‌ای هوایی از فراز کلیسای ناجی در خون و کانال گریبایدوف در شهر سن پترزبورگ.
  • موزه ارمیتاژ
  • کلیسای سنت ایزاک
  • قلعه پیتر و پاول
  • کلبه پتر کبیر
  • کلیسای ناجی در خون
  • موزه روس
  • کاخ کنستانتینوفکسی
  • کاخ کاترین
  • کاخ پترهوف
  • اسب سوار برنزی
  • دریای بالتیک

مراکز فرهنگیویرایش

مراکز علمیویرایش

  • دانشگاه دولتی سن پترزبورگ
  • مرکز چشم پزشکی فیدروف
  • دانشگاه دولتی علوم پزشکی پاولوف سن پترزبورگ
  • دانشگاه پلی تکنیک سن پترزبورگ
  • دانشگاه معماری و مهندسی عمران سن پترزبورگ

نگارخانهویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Предварительная оценка численности населения на 1 января 2019 года и в среднем за 2018 г.. Проверено 23 января 2019.
  2. До 1721 года — Русского царства, в 1721—1917 годах — Российской империи, в сентябре — октябре (по старому стилю) 1917 года — Российской республики, с октября 1917 года — Советской России
  3. http://gorod-812.ru/petr-ne-delal-peterburg-stolitsey-nas-obmanyivali/
  4. Указом Президиума Верховного Совета РСФСР от 6 сентября 1991 года № 1643-I городу Ленинграду возвращено его историческое название — Санкт-Петербург. На конституционном уровне это изменение закреплено 21 апреля 1992 года (закон вступил в силу 16 мая 1992 года, с момента опубликования)
  5. Historic Centre of Saint Petersburg and Related Groups of Monuments (англ.). ЮНЕСКО. — Исторический центр Петербурга в списке Всемирного наследия ЮНЕСКО. Проверено 21 октября 2011. Архивировано 24 января 2012 года.
  6. Власти Санкт-Петербурга ожидают в 2018 году около 8,5 млн туристов. ТАСС. Проверено 20 декабря 2018.
  7. «سن پطرزبورغ». لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۱۷ اسفند ۱۳۹۶.
  8. http://nemke.ru/sankt-peterburg-kulturnaya-stolitsa-rossii/
  9. Даринский А. В. География Ленинграда. — Л. : Лениздат, 1982. — С. 21—29.
  10. https://ru.wikipedia.org/wiki/Линии_и_станции_Петербургского_метрополитена
  11. McColl, R. W., ed. (2005). Encyclopedia of world geography. 1. N. Y.: Infobase Publishing. pp. 633–634. ISBN 0-8160-5786-9. Retrieved February 9, 2011.
  12. http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2348266&ref=Author

Wikipedia contributors, "Saint Petersburg," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Saint_Petersburg&oldid=197689168

پیوند به بیرونویرایش