تیلور سوئیفت

خواننده و آهنگساز آمریکایی
(تغییرمسیر از تیلور سویفت)

تیلور آلیسون سوئیفت (به انگلیسی: Taylor Alison Swift‎؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او برای آهنگ‌های روایتی دربارهٔ زندگی شخصی‌اش شناخته شده‌است، که پوشش گسترده‌ای از رسانه‌ها و نقدهای مثبتی دریافت کرد. سوئیفت در چهارده‌سالگی به جوان‌ترین ترانه‌نویس انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی تبدیل شد، و در پانزده‌سالگی نخستین قرارداد ضبطش را امضا کرد. در سال ۲۰۰۶، نخستین آلبوم استودیویی‌اش را منتشر کرد، که طولانی‌ترین زمان ماندگاری در جدول دهه ۲۰۰۰ ایالات متحده را داشت. سومین تک‌آهنگ آن، «ترانه ما» او را به جوان‌ترین هنرمندی تبدیل کرد که به رتبه یک جدول داغ‌ترین ترانه‌های کانتری رسیده‌است. دومین آلبوم استودیویی سوئیفت، بی‌باک در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. موفقیت هم‌زمان تک‌آهنگ‌های «داستان عشق» و «تو مال منی» آن را به پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۰۹ تبدیل کرد. بی‌باک، چهار جایزه گرمی شامل آلبوم سال و گواهی‌نامه الماس از آرآی‌ای‌ای دریافت کرد.

تیلور سوئیفت
عکسی متوسط از سوئیفت با لباسی از پولک‌های کوچک، در برابر پس‌زمینه ای‌ام‌ای
سوئیفت در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۹
زادهتیلور آلیسون سوئیفت
۱۳ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۰ سال)
وست ریدینگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده
دیگر نام‌هانیلز شوبرگ[۱][۲]
شغل
  • خواننده-ترانه‌سرا
  • تهیه‌کننده موسیقی
  • بازیگر
  • کارگردان موزیک ویدئو
  • نیکوکار
  • تاجر
سال‌های فعالیت۲۰۰۶–اکنون
دارایی خالص۳۶۰ میلیون دلار (برآورد ۲۰۱۹)
خویشاوندانآستین سوئیفت (برادر)
جایزه‌هافهرست کامل
وبگاهtaylorswift.com
حرفه موسیقی
خاستگاهنشویل، تنسی، ایالات متحده
سبک
سازها
  • آواز
  • گیتار
  • پیانو
  • بانجو
  • یوکللی
ناشر(ان)
همکاری‌های مرتبطاد شیرن

سومین آلبوم سوئیفت، حالا صحبت کن (۲۰۱۰) صرفاً توسط او نوشته شده‌است و چهارمین آلبوم، سرخ (۲۰۱۲) هردو در نخستین هفته انتشارشان در ایالات متحده بیش از یک میلیون نسخه فروخته‌اند، و دومی دارای «ما هرگز به یکدیگر بازنمی‌گردیم» بود که به نخستین تک‌آهنگ رتبه یک سوئیفت تبدیل شد. برای پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، ۱۹۸۹ (۲۰۱۴) که محوریت پاپ داشت برنده سه جایزه گرمی از جمله بهترین آلبوم سال شد و تک‌آهنگ‌هایش، «از ذهنم پاکش کنم» و «فضای خالی» سوئیفت را به نخستین زنی تبدیل کرد که رتبه یک‌هایش را در ۱۰۰ آهنگ داغ جابه‌جا می‌کند. ششمین آلبوم سوئیفت، اعتبار (۲۰۱۷) چهارمین آلبومش بود که به فروش هفتگی یک میلیون نسخه در ایالات متحده رسید و تک‌آهنگ اصلیش «نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم» در ایالات متحده در صدر قرار گرفت. او با هفتمین آلبومش، عاشق (۲۰۱۹) در تاریخ ایالات متحده به نخستین زنی تبدیل شد که شش آلبومش در اولین هفته انتشار بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخته‌اند.

سوئیفت با فروش بیش از ۵۰ میلیون آلبوم و ۱۵۰ میلیون تک‌آهنگ یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران‌ها است، پردرآمدترین موسیقی‌دان زن دهه ۲۰۱۰ است و از موفق‌ترین دارندگان اجراهای تور است. او دریافت کننده جوایز مختلف از قبیل ۱۰ جایزه گرمی، یک جایزه امی و دارای ۶ رکوردهای جهانی گینس است. او به ترتیب پرجایزه‌ترین فرد و زن در جوایز موسیقی آمریکا (۲۹ جایزه) و جوایز موسیقی بیلبورد (۲۳ جایزه) است. او در رده‌بندی‌هایی از جمله، سه بار (در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹) توسط تایم به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان، توسط رولینگ استون در فهرست ۱۰۰ بزرگترین ترانه‌سرایان تمام دوران‌ها، ۱۰۰ ستاره ثروتمند فوربز (با رتبه ۱ام در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹) و توسط بیلبورد در بهترین هنرمندان جدول‌ها همه دوران‌ها (۲۰۱۹) انتخاب شده‌است. همچنین او دوبار به عنوان هنرمند ضبط جهانی سال توسط فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹)، زن دهه توسط بیلبورد (۲۰۱۹) و هنرمند دهه توسط جوایز موسیقی آمریکا (۲۰۱۹) نام گرفت.

زندگی و حرفهویرایش

۱۹۸۹–۲۰۰۳: اوایل زندگیویرایش

تیلور آلیسون سوئیفت در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹،[۳] در وست ریدینگ، پنسیلوانیا زاده شد.[۴] پدرش، اسکات کینگزلی سوئیفت، یک کارگزار بازار سهام برای مریل لینچ بود؛ مادرش، آندره گاردنر سوئیفت (متولدشده با نام خانوادگی فینالی) یک خانه‌دار بود که متقابلاً به عنوان مدیر اجرایی برای صندوق سرمایه‌گذاری مشترک کار کرده‌بود.[۵] سوئیفت گفته‌است تبار اسکاتلندی دارد،[۶] نام او از روی جیمز تیلور گذاشته شده‌است.[۷] او یک برادر کوچک‌تر به نام آستین کینگزلی سوئیفت دارد، که یک بازیگر است.[۸] سوئیفت سال‌های ابتدایی زندگیش را در مزرعه درخت کریسمس سپری کرده‌است، که پدرش از یکی از مشتری‌هایش خریده‌بود.[۹][۱۰] سوئیفت خودش را یک مسیحی معرفی می‌کند.[۱۱] او پیش از رفتن به مدرسه ویندکرافت،[واژه‌نامه ۱][۱۲] در مهدکودک و پیش‌دبستانی مونته‌سوری الورنیا،[واژه‌نامه ۲] که توسط خواهران فرانسیسکویی اداره می‌شد، شرکت کرد.[۱۳] خانواده‌اش به خانه‌ای اجاره‌ای در حومه شهر وایومیسینگ، پنسیلوانیا نقل مکان کردند،[۱۴] و او در دبیرستان مقدماتی/پیشرفته محلی وایومیسینگ شرکت کرد.[۱۵]

در نه‌سالگی، سوئیفت به تئاتر موزیکال علاقه‌مند شد و در چهار نمایش آکادمی تئاتر جوانان برکس[واژه‌نامه ۳] نقش آفرینی کرد.[۱۶] او همچنین به‌طور منظم برای یادگیری درس‌های خوانندگی و بازیگری به شهر نیویورک سفر می‌کرد.[۱۷] بعداً او روی موسیقی کانتری با الهام از ترانه‌های شنایا توین تمرکز کرد، که باعث شد «چهار بار اطراف بلوک‌ها حرکت کند و دربارهٔ همه چیز خیال‌پردازی کند.»[۱۸] او آخر هفته‌هایش را به اجرا در جشنواره‌ها و رویدادهای محلی اختصاص می‌داد.[۱۹][۲۰] پس از تماشای یک فیلم مستند دربارهٔ زندگی فیث هیل، سوئیفت احساس کرد می‌تواند برای پیشرفت در حرفه موسیقی به نشویل، تنسی نقل مکان کند.[۲۱] در یازده‌سالگی، او همراه با مادرش برای دیدار شرکت‌های ضبط نشویل رفت و نوارهایی از نسخه‌های بازخوانیش از ترانه‌های دالی پارتن و دیکسی چیکس را برایشان می‌فرستاد.[۲۲] اما شرکتی او را نمی‌پذیرفت، زیرا «همه در آن شهر کاری را می‌خواستند انجام دهند که من هم می‌خواستم؛ بنابراین، با خودم فکر کردم تا راهی برای متفاوت بودن پیدا کنم.»[۲۳]

زمانی که حدوداً دوازده‌ساله بود، نوازنده محلی و تعمیرکار رایانه، رونی کرمر به او نواختن گیتار را آموخت. کرمر در نوشتن «خوش‌شانسی تو»[واژه‌نامه ۴] به سوئیفت کمک کرد.[۲۴] در سال ۲۰۰۳، سوئیفت و والدینش همکاری با تهیه‌کننده موسیقی مستقر در نیویورک، دن دایم‌ترو را شروع کردند. با کمک او، سوئیفت حرفه مدلینگ برای ابرکرومبی اند فچ به عنوان بخشی از پروژه «ستاره شدن» آن‌ها آغاز کرد، آهنگی اصلی شامل یک سی‌دی تلفیقی میبلین در جلسات ملاقاتی که با رئیس شرکت داشت، ضبط کرد.[۲۵] پس از اجرای آهنگ‌های اصلی در مسابقه‌های نمایشی آرسی‌ای رکوردز، سوئیفت همراه با مادرش سفرهای مکرر به نشویل برای پیشرفت انجام داد.[۲۶][۲۷]

برای کمک به پیشرفت سوئیفت در موسیقی کانتری، پدرش هنگامی که او چهارده‌سال داشت به دفتر نشویل مری لینچ منتقل شد، و خانواده‌اش به خانه‌ای در نزدیکی رودخانه در هندرسون‌ویل، تنسی نقل مکان کردند.[۹][۲۸] سوئیفت در دبیرستان هندرسون‌ویل شرکت کرد[۲۹] اما پس از دوسال به آکادمی آرون[واژه‌نامه ۵] رفت، که می‌توانست از طریق آموزش در خانه برنامه تورهایش را داشته باشد؛ سوئیفت یک سال زودتر فارغ‌التحصیل شد.[۳۰]

۲۰۰۸–۲۰۰۴: آغاز زندگی حرفه‌ای و تیلور سوئیفتویرایش

در نشویل، او با ترانه‌سرایان باتجربه‌ای از جمله تروی ورجس، برت بیورس، برت جیمز، مک مک‌آنالی و برادران وارن همکاری کرد،[۳۱][۳۲] همچنین رابطه کاری طولانی‌مدتی با لیز رز ایجاد کرد.[۳۳] آن‌ها جلسه‌های دو ساعته ترانه‌سرایی را بعدازظهر سه‌شنبه‌ها بعد از مدرسه آغاز می‌کردند.[۳۴] رز فکر می‌کرد جلسات «از آسان‌ترین کارهایی است که انجام داده‌ام. اساساً من فقط سردبیرش بودم. او می‌خواست دربارهٔ آنچه در مدرسه اتفاق افتاده‌است بنویسد. او دید روشنی از آنچه می‌خواست بگوید داشت؛ و او باورنکردنی‌ترین جملات را وارد می‌کرد.» سوئیفت توسط انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی استخدام شد[۳۵] اما هنگامی که چهارده‌ساله بود آرسی‌ای رکوردز را ترک کرد.[۲۰] او بعداً گفت: «من واقعاً احساس می‌کردم وقتم دارد تمام می‌شود. من می‌خواستم این سال‌های زندگیم را روی آلبومی ضبط کنم درحالی که آن‌ها آنچه بر من می‌گذشت را نمایندگی می‌کردند.»[۳۶]

 
سوئیفت درحال اجرا در دفتر مرکزی یاهو! در سانی‌ویل، کالیفرنیا، در سال ۲۰۰۷

در اجراهای نمایشی در کافه بلوبرد نشویل در سال ۲۰۰۵، سوئیفت توجه اسکات بورچتا، یک مدیر اجرایی دریم‌ورکس رکوردز که درحال ساختن شرکت ناشر موسیقی مستقلی، بیگ ماشین رکوردز را به خودش جلب کرد. او برای نخستین بار بورچتا را در سال ۲۰۰۴ ملاقات کرده‌بود.[۳۷] سوئیفت به یکی از اولین کسانی تبدیل شد که با بیگ ماشین قرارداد می‌بندند و پدرش سه میلیون درصد سهام این شرکت را با قیمتی بالغ بر ۱۲۰٬۰۰۰ دلار خریداری کرد.[۳۸][۳۹] اندکی پس از آن کار روی نخستین آلبوم استودیویی‌اش را آغاز کرد. سوئیفت بیگ ماشین را متقاعد کرد که برای تهیه‌کنندگی نسخه‌های نمایشی‌اش نیتن چپمن را استخدام کند، با او احساس کرد که «حالات روحی» مناسب را دارد.[۲۰] او سه ترانه آلبومش را به تنهایی نوشت و برای ترانه‌های باقی‌مانده با لیز رز، رابرت الیس اورال و آنجلو پتراگلیا همکاری کرد.[۴۰] تیلور سوئیفت در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد.[۴۱] جان کارامانیکا از نیویورک تایمز آلبوم را «شاهکاری کوچک کانتری آمیخته‌شده با پاپ، هم خوش‌بینانه و هم بدبینانه، که با صدای محکم و شفاعت‌گر خانم سوئیفت خوانده می‌شود.» توصیف کرد.[۴۲] تیلور سوئیفت در جدول آلبوم‌های بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده به رتبه پنج رسید و ۱۵۷ هفته در آن باقی‌ماند، که طولانی‌ترین زمان ماندگاری در جدول‌های ایالات متحده در دهه ۲۰۰۰ است.[۴۳] از اوت ۲۰۱۶، در سراسر جهان ۷٫۷۵ میلیون نسخه فروخته‌است.[۴۴]

بیگ ماشین رکوردز هنوز در مراحل اولیه تشکیلش بود که در ژوئن ۲۰۰۶، تک‌آهنگ اصلی «تیم مک‌گرا» را منتشر کرد. سوئیفت و مادرش در «پر کردن پاکت‌ها از سی‌دی تک‌آهنگ برای ارسال به رادیو کمک کردند.»[۴۵] او بیشتر تبلیغات برای تیلور سوئیفت در سال ۲۰۰۶ را از طریق تور رادیویی، حضور در تلویزیون و اجرای افتتاحیه برای تور ۲۰۰۶ راسکال فلتز،[۴۶][۴۷] پس از اخراج اریک چرچ به دلیل طولانی‌تر شدن اجرا از زمان اختصاص یافته، حضور یافت. چرچ به شوخی به سوئیفت گفت باید اولین گواهی‌نامه طلا خود را به‌خواطر اخراج شدنش، برای او بفرستد. سوئیفت نخستین گواهی‌نامه طلایش را با یادداشتی برای چرچ فرستاد که گفت: «از اجرای بیش از حد طولانی و بیش از حد گوش‌خراشتان در تور فلتز متشکرم. به‌خواطرش صمیمانه قدردانی می‌کنم. تیلور»[۴۸]

بورچتا گفت که همتایان صنعت ضبط با قرارداد او به عنوان خواننده و ترانه‌سرای شانزده‌ساله مخالفت کردند، اما آن سوئیفت قبلاً در بازاری ناشناخته قرار گرفته بود، دخترانی که به موسیقی کانتری گوش می‌دهند.[۹] پس از «تیم مک‌گرا» تک‌آهنگ‌های دیگری طی سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ منتشر شدند: «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «آهنگ ما»، «تصویر سوزاندنی» و «باید نه می‌گفتی». همه آن‌ها موفق شدند در جدول ترانه‌های داغ کانتری بیلبورد در ایالات متحده قرار گیرند، تک‌آهنگ‌های «آهنگ ما» و «باید نه می‌گفتی» به رتبه یک رسیدند. با «آهنگ ما»، سوئیفت به جوان‌ترین فردی تبدیل شد که به تنهایی یک ترانه رتبه یک در جدول ترانه‌های داغ کانتری ایالات متحده نوشته و اجرا کرده‌است.[۴۹] «اشک‌ها بر روی گیتارم» به رتبه سیزده در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد در ایالات متحده رسید.[۵۰] همچنین سوئیفت یک آلبوم تعطیلاتی، صدای فصل: مجموعه تعطیلات تیلور سوئیفت را در اکتبر ۲۰۰۷، و آلبوم چندآهنگه (ای‌پی) چشم‌های زیبا را در ژوئیه ۲۰۰۸ منتشر کرد.[۵۱][۵۲] او نخستین آلبومش را برای تبلیغ به عنوان اجرای افتتاحیه برای تور سایر هنرمندان اجرا کرد.[۵۳]

سوئیفت جوایزی را برای تیلور سوئیفت دریافت کرد. او یکی از دریافت‌کنندگان جایزه ترانه‌سرا/هنرمند سال از انجمن ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۰۷ بود، که تبدیل به جوان‌ترین فردی شد که به این عنوان دست می‌یابد.[۵۴] او همچنین برنده انجمن موسیقی کانتری برای بهترین هنرمند جدید،[۵۵] جایزه آکادمی موسیقی کانتری برای خواننده زن جدید سال[۵۶] و جایزه موسیقی آمریکا برای هنرمند زن کانتری موردعلاقه شد.[۵۷] سوئیفت در پنجاهمین مراسم جایزه گرمی، نامزد دریافت جایزه بهترین هنرمند جدید شد.[۵۸] او در تور تابستان و پاییز ۲۰۰۸ راسکال فلتز، به عنوان خواننده افتتاح‌کننده حضور یافت.[۵۹] در ژوئیه همان سال، او با جو جوناس رابطه عاشقانه‌ای را آغاز کرد که سه ماه بعد پایان یافت.[۶۰][۶۱]

۲۰۰۸–۲۰۱۰: بی‌باک و بازیگریویرایش

 
سوئیفت در پریمر هانا مونتانا: فیلم، همچنین سوئیفت دو آهنگ برای موسیقی متن این فیلم ضبط کرده‌است.[۶۲]

تیلور سوئیفت دومین آلبوم خودش را با نام بی‌باک در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ توسط بیگ ماشین منتشر کرد سبک آلبوم کانتری/پاپ بوده و در بیلبورد ۲۰۰ رتبه اول را در آمریکا بدست آورد که در هفته اول، ۵۹۲٬۰۰۰ نسخه از این آلبوم فروخته شد. این آلبوم بعداً به عنوان اولین آلبوم فروخته شده بیش از یک میلیون نسخه در سال ۲۰۰۹ شناخته شد.

سوئیفت در پنجاه و دومین مراسم جایزه گرمی موفق به کسب ۴ جایزه گرمی از جمله تحت عنوان بهترین آلبوم سال سال نیز شد. دو جایزه تحت عنوان آهنگ و ضبط سال برای تک‌آهنگ اسب سفید و یک جایزه باقی‌مانده را برای بهترین آلبوم در سبک کانتری برنده شد.[۶۳]

سوئیفت اولین بار در یکی از قسمت‌های سریال تلویزیونی پرطرفدار سی‌اس‌آی با بازی کردن نقش یک نوجوان مظنون در سال ۲۰۰۹ به دنیای بازیگری معرفی شد. نیویورک تایمز اشاره کرد که شخصیت سوئیفت باعث شده او «کمی بی پروا و با اعتبار» باشد.[۶۴] پس از آن سال، سوئیفت در یکی از قسمت‌های پخش زنده شنبه شب حضور یافت.[۶۵] انترتینمنت ویکلی او را به عنوان «بهترین میزبان پخش زنده شنبه شب» توصیف کرده‌است.[۶۶]

۲۰۱۰–۲۰۱۴: حالا صحبت کن و سرخویرایش

در اوت ۲۰۱۰، سوئیفت «مال من» را منتشر کرد، تک‌آهنگی برای سومین آلبوم استودیویی‌اش حالا صحبت کن، این تک‌آهنگ به شماره سه در ایالات متحده رسید.[۶۷] این آلبوم ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰ از طریق کمپانی بیگ ماشین منتشر شد.[۶۸][۶۹] این یک آلبوم دیجیتال با فروش سریع‌ترین آلبوم توسط یک هنرمند زن با ۲۷۸۰۰۰ بار دانلود در هفته است، و در سال ۲۰۱۰، سوئیفت دارای یک رکورد جهانی گینس شد.[۷۰][۷۱] تیلور سوئیفت دو سال گذشته را بر روی این آلبوم کار کرده‌بود[۷۲] و در استودیوهای مختلف ضبط شده بود. سوئیفت متن تمام شعرها را خود گفته‌است و فضای کار نیز بمانند کارهای قبلی سوئیفت و متن ترانه‌ها نیز عاشقانه‌است. کاور آلبوم نیز در ۱۸ اوت ۲۰۱۰ و از طریق مجله «یو اس ویکلی» رونمایی شد.[۷۳]

تک‌آهنگ «بدجنس» در پنجاه و چهارمین مراسم جایزه گرمی برنده جایزه گرمی برای بهترین عملکرد انفرادی کانتری شد.[۷۴] سوئیفت آهنگ را در طول مراسم اجرا کرد.[۷۵]تور جهانی حالا صحبت کن از فوریه ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۲ ادامه داشت و بیش از ۱۲۳ میلیون دلار فروش داشت.[۷۶] در نوامبر ۲۰۱۱، سوئیفت اولین آلبوم زنده خود، حالا صحبت کن: تور زنده جهانی را منتشر کرد.[۷۷]

سرخ نام چهارمین آلبوم سوئیفت است که در اکتبر سال ۲۰۱۲ عرضه‌گردید. این آلبوم در هفته اول فروش بیش از ۱٫۲ میلیون نسخه فروش داشته‌است.[۷۸] این آلبوم دارای ۱۶ ترانه می‌باشد که ۹عدد از آن‌ها را خود سوئیفت به تنهایی نوشته‌است و ۷عدد دیگر را با کمک افراد برجسته‌ای چون مکس مارتین، لیز روز، دن ویلسون، اد شیرن وگری لایت‌بوی نوشت.[۷۹]

در اکتبر ۲۰۱۱، سوئیفت به همراه رایان سیکرست تا آن زمان ۲۵ آهنگ برای آلبوم بدون عنوان و بعدی حالا صحبت کن ضبط کرده‌است و طبق برنامه در اواخر سال ۲۰۱۲ منتشر خواهد کرد. او در این باره گفت: «اگر بخواهم صادق باشم، آن‌ها غمگین هستند». در فوریهٔ ۲۰۱۲ او در مصاحبه‌ای با ام‌تی‌وی این مسئله را بیان کرد که قرار است با افرادی مشغول به کار شود که همیشه آرزو داشته‌است. افرادی که از جای مختلف موسیقی سربرآورده‌اند. دربارهٔ مضمون آلبوم نیز این گونه توضیح داد: «عشق همیشه مهمترین موضوع در هر آن چیزی که من می‌نویسم است. به این دلیل که هیچوقت هیچ دو رابطهٔ یکسانی وجود ندارد. هیچ دو باری وجود ندارد که عشق را در یک حالت حس کنید یا شکست خوردن یا رد کردن را. همهٔ این‌ها متفاوت اند و من همیشه مجذوب آن‌ها بوده‌ام. من واقعاً دوست دارم که به تأثیرات متقابل انسان‌ها بازگردم و این که چگونه در یکدیگر احساس ایجاد می‌کنیم». در پایان آوریل ۲۰۱۲، سوئیفت همچنان مشغول ضبط آلبوم بود.

همچنین سوئیفت در آهنگی به نام «هر دوی ما» از آلبوم بی. او. بی، به نام ابرهای عجیب که در اولین روز مه ۲۰۱۲ منتشر شد، همکاری کرد.

در این سال سوئیفت برنده ۳ جایزه موسیقی ام‌تی‌وی اروپا گردید و عنوان بهترین خوانندهٔ زن و بهترین اجرای زنده را نیز از آن خود کرد.[۸۰] او به عنوان بهترین خواننده کانتری زن در سال ۲۰۱۲ از سوی جوایز موسیقی آمریکا انتخاب گردید.[۸۱] همچنین برای پنجمین بار پی در پی جایزه بهترین خواننده و ترانه‌نویس سال نشویل را نیز از آن خود کرد. این آلبوم با کمی تفاوت سبکهایی همچون کانتری پاپ - پاپ و آلترناتیو راک را در بر می‌گیرد. این آلبوم نامزد دریافت گرمی برای بهترین آلبوم سال شد و تک‌آهنگ این آلبوم یعنی ما هرگز به یکدیگر بازنمی‌گردیم نامزد جایزه گرمی برای آهنگ سال شد.[۸۲]

۲۰۱۴–۲۰۱۶: ۱۹۸۹ویرایش

این آلبوم سوئیفت، ۱۹۸۹، در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۱۴ منتشر شد.[۸۳] سوئیفت ۱۹۸۹ را به عنوان اولین آلبوم پاپ رسمی خود معرفی کرد و برای اولین بار در حرفه موسیقی اش، این آلبوم را در رادیو کانتری پخش نخواهد کرد و در جشنواره‌های جوایز کانتری شرکت نخواهد کرد.[۸۴] موسیقی‌های فیل کالینز، مدونا و فاین یانگ کانیبال الهام بخش او بوده‌اند.[۸۵]

 
سوئیفت در تور جهانی ۱۹۸۹ که ۲۵۰ میلیون دلار درآمد داشت و یکی از بزرگترین تورهای این دهه بود

از نظر موسیقی، آلبوم «ترکیبی از سینث‌سایزر و درام به جای گیتار است، هیچ اثری از کانتری دیده نمی‌شود … ستایشی از موسیقی الکترو-پاپی که ۲۵ سال پیش در رادیو حکم فرما بود.» الکسیس پیتردیس از گاردین آلبوم را «روایاتی اسپرینگستین گونه از گریز و سرنوشت عاشقانه محکوم به فنا که در گروه‌های دختران دهه ۶۰ مشاهده می‌شد» توصیف می‌کند. جان کارامانیکا از نیویورک تایمز گفته‌است که سوئیفت «پاپ را بدون هیچ ارتباطی با هم دوره‌هایش می‌سازد» و «هدفش حتی بالاتر از اینها است، سبکی بدون وابستگی به زمان که تعداد کمی از ستارگان واقعی پاپ حتی زحمت اشتیاق نشان دادن به آن را به خود می‌دهند.»[۸۶] راب شفیلد از رولینگ استونز گفته‌است که در حالی که آلبوم «رکورد کمترین تلفات عاشقانه را در یک آلبوم سوئیفت دارد، اما باز هم او خواننده‌ای است عمیقاً عجیب، به شدت احساساتی و شدیداً علاقه‌مند به کارش، ۱۹۸۹ دقیقاً حس تیلور سوئیفت را دارد با وجود اینکه هیچ شباهتی با کارهای قبلی او ندارد.»[۸۷]

این آلبوم رکوردهای زیادی را شکست و در هفته اول انتشار بیش از ۱٫۵ میلیون نسخه از آن فروش رفت و تیلور را به اولین زن آمریکا تبدیل کرد که ۳ آلبومش در هفته اول بیش از ۱ میلیون نسخه فروش داشته‌اند. این آلبوم ۱۱ هفته متوالی صدر جدول بیلبورد را در دست داشت و ۲۱ هفته متوالی صدر بیلبورد۲۰۰ بود. همچنین به مدت ۸ ماه جز ۱۰ آلبوم برتر بیلبورد بود و از این‌رو تیلور سوییفت به مدت ۳۶ هفته متوالی صدر جدول هنرمند بیلبورد بود و رکوردی را در این زمینه به ثبت رسانید. اولین تک‌آهنگ این آلبوم یعنی «از ذهنم پاکش کن» توانست در هفته اول فروش بر صدر جدول بیلبورد بنشیند و ۱۰ هفته این رتبه را حفظ کند. همچنین این آهنگ نامزد دریافت ۳ جایزه گرمی از جمله آهنگ سال نیز شد. دومین تک‌آهنگ این آلبوم «فضای خالی» نیز مانند تک‌آهنگ اول، بر صدر بیلبورد نشست و ۶ هفته در این رتبه باقی ماند؛ موزیک ویدئو این آهنگ توانست در مدت ۷ ماه به یک میلیارد بازدید در یوتیوب برسد. سومین تک‌آهنگ «سبک» سه هفتهٔ متوالی بر صدر ۱۰۰ آهنگ جذاب بیلبورد نشست. همچنین این آهنگ صدر جدول آهنگ‌های رادیویی را در اختیار داشت. گفتنی است که سوییفت با این آلبوم ۸ جایزه از جوایز بیلبورد ۲۰۱۵ را دریافت کرد و در این مراسم موزیک ویدئو خود به نام «خصومت» را رونمایی کرد که به یکی از برترین موزیک ویدئوهای قرن تبدیل شد.

بر اساس آماری که «نیلسون میوزیک» منتشر کرد، در سال ۲۰۱۴ میلادی ۳ میلیون و ۶۶۰ هزار نسخه از آلبوم «۱۹۸۹» این خواننده به فروش رسید. به این ترتیب تیلور سویفت در صدر فهرست پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی سال ۲۰۱۴ آمریکا قرار گرفت.[۸۸] این آلبوم در سال ۲۰۱۵ با فروشی بیش از ۹ میلیون نسخه یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال شد. این آلبوم بیش از ۶ میلیون نسخه در آمریکا به فروش رفته‌است. آلبوم ۱۹۸۹ و آلبوم ۲۱ ادل تنها آلبوم‌هایی هستند که بیش از ۵ میلیون در آمریکا به فروش رفته‌اند. تیلور سوییفت تنها خواننده زن آمریکاست که همه آلبوم‌هایش بیش از ۵ میلیون فروش داشته‌اند. تیلور سوییفت از ابتدای سال ۲۰۱۵ تا ماه اکتبر با درآمد روزانه یک میلیون دلار، پردرآمدترین ستاره موسیقی جهان شناخته شد.[۸۹] در سال ۲۰۱۵ تیلور سوییفت بیش از ۵۳ میلیون دنبال‌کننده از سوی اینستاگرام به عنوان پرطرفدارترین کاربر این شبکه اجتماعی معرفی شد.[۹۰]

۲۰۱۷–اکنون: اعتبار و عاشقویرایش

در اوت ۲۰۱۷، سوئیفت در یک دادگاه مدنی علیه دیوید مولر شکایت کرد. چهار سال پیش، سوئیفت کارفرمایان مولر را آگاه می‌کرد که او را در یک مراسم به او تجاوز جنسی کرده‌است. مولر پس از اخراج، هیئت منصفه ادعاهای مولر را رد کرد و به نفع سوئیفت حکم کرد.[۹۱] سوئیفت پس از آن تمام پست‌های خود را در رسانه‌های اجتماعی پاک کرد[۹۲] و تک‌آهنگ نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم برای آلبوم ششم خود با نام اعتبار منتشر کرد.[۹۳] این آهنگ در نمودارهای استرالیا، ایرلند، نیوزیلند، انگلستان و ایالات متحده در رتبه ۱ قرار گرفت.[۹۴][۹۵] موزیک ویدئو او در اولین روز خود در یوتیوب بیش از ۴۳٫۲ میلیون بار دیده شد.[۹۶] در ماه اکتبر، سوئیفت تک‌آهنگ ... آماده‌ای؟ را منتشر کرد.[۹۵][۹۷][۹۸]

 
سوئیفت درحال اجرای «لباس» از ششمین آلبوم استودیویی‌اش اعتبار در تور جهانی اعتبار، مه ۲۰۱۸

دو تک‌آهنگ تبلیغاتی از اعتبار، جذاب و هر چه دوست داری صدایش کن منتشر شد؛ اما تنها در اروپا منتشر شد.[۹۹] این آلبوم در تاریخ ۱۰ نوامبر منتشر شد و ۱٫۲ میلیون نسخه در هفته اول فروخته شد.[۱۰۰] این آلبوم در نمودار چندین کشور شامل ایالات متحده، انگلیس، استرالیا و کانادا به بالاترین سطح رسید،[۱۰۱][۱۰۲] پس از آن ماه سوئیفت ... آماده‌ای؟ و هر چه دوست داری صدایش کن را در پخش زنده شنبه شب اجرا کرد.[۱۰۳] پایان بازی، که در آن اد شیرن و فیوچر با سوئیفت همکاری کرده‌اند، در ماه نوامبر به عنوان سومین تک‌آهنگ، و در شماره ۱۸ در ایالات متحده به اوج خود رسید.[۱۰۴] تک‌آهنگ‌های دیگر از آلبوم عبارتند از روز عید و ظریف که به‌طور انحصاری برای رادیو کشور منتشر شد.[۱۰۵]

در آوریل ۲۰۱۸، سوئیفت در ترانه عزیزم از شوگرلند همکاری کرد.[الف] در حمایت از اعتبار، سوئیفت در سال ۲۰۱۸ تور جهانی اعتبار را اجرا کرد.[۱۰۷] این تور ۲۶۶٫۱ میلیون دلار درآمد داشت و بیش از ۲ میلیون بلیط فروخت. سوئیفت رکورد خود را برای بزرگترین تور داخلی کشور توسط یک زن شکست.[ب][۱۰۸] در چهل و ششمین جوایز موسیقی آمریکا، سوئیفت جوایز تور سال، هنرمند سال، هنرمند زن موردعلاقه پاپ/راک و آلبوم موردعلاقه پاپ/راک را کسب کرد. در مجموع ۲۳ جایزه، او پر جایزه‌ترین زن در تاریخ ای‌ام‌ای شد، رکوردی که قبلاً برای ویتنی هیوستون بود.[۱۰۹] اعتبار نامزد دریافت بهترین آلبوم آواز پاپ از شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی شده‌است.[۱۱۰]

در ژوئیه ۲۰۱۸، سوئیفت در فیلم تازه تام هوپر اقتباسی از موزیکال اندرو لوید وبر با نام گربه‌ها بازی کرد.[۱۱۱][۱۱۲] اعتبار، آخرین آلبوم سوئیفت تحت قرارداد ۱۲ ساله خود با بیگ ماشین رکوردز بود. در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸ سوئیفت یک قرارداد جدید چند آلبوم با یونیورسال میوزیک گروپ بیگ ماشین امضا کرد. در ۳۱ دسامبر، یک فیلم کنسرت براساس تور جهانی اعتبار در نت‌فلیکس منتشر شد.[۱۱۳]

اولین انتشار سوئیفت با یونیورسال میوزیک گروپ، تک‌آهنگ «من!» با همکاری برندن یوری از پنیک! ات د دیسکو بود که در ۲۶ آوریل ۲۰۱۹ برای هفتمین آلبوم استودیویی‌اش عاشق منتشر شد.[۱۱۴][۱۱۵][۱۱۶] این تک‌آهنگ ابتدا به شماره ۱۰۰ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رسید اما در هفته دوم به رتبه ۲ صعود کرد؛ این پیشرفت بزرگترین صعود یک هفته‌ای در تاریخ این جدول موسیقی است.[۱۱۷] موزیک ویدئو این تک‌آهنگ سابقه شخصی سوئیفت را با جمع‌آوری ۶۵٫۲ میلیون نمایش در اولین روز شکست.[۱۱۸] در ۱۴ ژوئن، سوئیفت «تو نیاز داری آرام شوی» دومین تک‌آهنگ این آلبوم را منتشر کرد.[۱۱۹] در همان شب، سوئیفت عملکرد شگفت‌انگیزی در بار استون‌وال برای جشن گرفتن استون‌وال ۵۰ – ورلدپراید ان‌وای‌سی ۲۰۱۹ انجام داد.[۱۲۰] در ۱۷ ژوئن، موزیک ویدئو این تک‌آهنگ در صبح بخیر آمریکا به نمایش درآمد.[۱۲۱][۱۲۲]

هنرمندیویرایش

سبک موسیقیویرایش

 
گیتار و بی‌سیم میکروفون «لس پال» سوئیفت در موزه سازهای موسیقی در آریزونا

موسیقی سوئیفت شامل عناصر پاپ، پاپ راک و کانتری است.[۱۲۳] او قبل از نوجوانی، از کارهای پاپ از جمله هانسون و بریتنی اسپیرز لذت می‌برد و اسپیرز را فداکاری بی بدیل نام برده‌است. پنجمین آلبوم سویفت، که در سبک پاپ تمرکز شد، تحت تأثیر بعضی از فعالیت‌های پاپ ۱۹۸۰ مورد علاقه اش قرار گرفت، از جمله آنی لنسکس، فیل کولینز و «مثل یک نیایش» از مدونا.

او تا سال ۲۰۱۴ خود را به عنوان یک هنرمند کانتری توصیف کرد، که او به عنوان یک آلبوم پاپ سونیک انعطاف‌پذیر توصیف کرد.[۱۲۴] رولینگ استون نوشت: «[سویفت] ممکن است در ایستگاه کانتری پخش شود، اما او یکی از چند ستاره واقعی راک است که ما امروزه داریم».[۱۲۵] به گفته "نیویورک تایمز"، "در موسیقی خانم سوئیفت خیلی زیاد نیست که نشان دهد کانتری چند صدایی از بانجو، یک جفت چکمه‌های گاوچران بر روی صحنه، یک گیتار خسته شده‌است، اما چیزی که در تحسین برانگیز و تحسین برانگیز او وجود دارد که منحصر به فرد است به نشویل ".[۱۲۶] سوئیفت توسط سوفی شیلچی از هالیوود ریپورتر به عنوان «شیرین اما نرم» توصیف شد.[۱۲۷]

«لس آنجلس تایمز» سوئیفت ژست آوازی را در ضبط استودیوی مشخص کرد، به عنوان «خطی که مانند آستین دلسرد کننده یا مانند ابروهای بلند بالا می‌آید، به دلخوشی دخترش، به راحتی نزدیک می‌شود».[۱۲۸]رولینگ استون در حال حاضر در حال بررسی است و نوشت: "صدای سوئیفت به اندازه کافی تحت تاثیر قرار نگرفته‌است تا جالب توجه باشد که او چگونه به عنوان یک خواننده تبدیل شده‌است؛ او صدای خود را برای خطوط بازپرداخت در حالت کلاسیک یک دختر خجالتی که سعی می‌کند سخت صحبت کند، کاهش می‌دهد.[۱۲۹] در روایت دیگر ویلج ویس گفت که اصطلاحات او قبلاً «تند و تلخ است، اما این تغییر کرده‌است. او هنوز هم می‌تواند صدای تنگ و نازک، و اغلب به یک زمین که برخی از مردم دیوانه رانندگی است، اما آموخته‌است که چگونه کلمات را مانند آنچه که آنها به معنی می‌دهد».[۱۳۰] خبرنگار هالیوودی نوشت که آواز زنده او «خوب» است، اما آن‌ها با همتایان او مطابقت ندارد.[۱۲۷] در سال ۲۰۰۹، کن تاکر از سرگرمی هفتگی، صدای آواز سوئیفت را به عنوان «صاف، نازک و گاهی اوقات به عنوان کریستال نوزاد» نامید.[۱۳۱]

ترانه‌نویسیویرایش

 
سوئیفت طی سخنرانی‌اش در تور جهانی حالا صحبت کن در پیتسبرگ، ۲۰۱۱

سوئیفت از تجارب زندگی خود به عنوان الهام بخش در کار او استفاده می‌کند.[۱۳۲] سوئیفت اغلب به «ترانه‌های ناشناس در دوره‌های دبیرستان» اشاره می‌کند.[۱۳۳] سوئیفت اغلب دوست پسر سابق را مورد انتقاد قرار می‌دهد،[۱۳۴] یکی از جنبه‌های ترانه گویی او توسط ویلج ویس: «گفته می‌شود که چه آهنگ‌هایی شبیه به داشتن یک استاد واقعی است و آن را درک درستی از استعداد سویفت، که عقیده نیست، اما دراماتیک است.»[۱۳۵] با این حال، مجله نیویورک معتقد است که بررسی رسانه‌ها بر تصمیم او «به زندگی شخصی خود برای موسیقی … مسیحیت جنسی است، به طوری که از همتایان مردش خواسته نشده‌است».[۱۳۶] خواننده خودش گفته‌است که همه آهنگ‌های او واقعی نیستند و گاهی اوقات بر اساس مشاهدات هستند.[۱۳۷] به غیر از سرنخ‌های یادداشت خود را، سوئیفت سعی می‌کند به‌طور خاص دربارهٔ موضوعات ترانه صحبت نکنید «چون این افراد واقعی هستند. شما سعی می‌کنید بینش را در مورد جایی که از نویسنده به عنوان نویسنده بیرون آمده‌اید بدون اینکه کس دیگری را زیر اتوبوس بیندازید».[۱۳۸]

سوئیفت در پاسخ به انتقاد از آهنگسازی‌اش می‌گوید:[۱۳۹]

برای یک زن که در مورد احساساتش نوشت، و سپس به عنوان یک دوست دختر خجالتی، دیوانه و ناامید، که نیاز به ازدواج با او دارد و بچه‌هایش را با او داشته باشد، به تصویر کشیده می‌شود، من فکر می‌کنم چیزی را که به‌طور بالقوه باید جشن گرفته شود، احساسات در راه عرفانی - که آن را می‌گیرند و آن را تبدیل می‌کنند و آن را به چیزی تبدیل می‌کنند که به راستی یک جنسیت جنسی است.

گاردین برای نوشتن در مورد سال‌های نوجوانی «با نوعی نوستالژی عجیب و غریب و عاشقانه» در طول دو آلبوم اول خود ستایش کرده‌است.
«نیویورک» اظهار داشت که بسیاری از نویسندگان آواز و ترانه‌نویس، سوابق خوبی را در زمینه نوجوانان ایجاد کرده‌اند اما «هیچ‌کدام از آنها به‌طور صریح در مورد نوجوانانشان ثبت نشده‌است». مجله نیز کار خود را به برایان ویلسون مقایسه کرده‌است.[۱۴۰] همچنین تیلور سوییفت توانسته در مراسم امریکن موزیک آواردز ۲۰۱۹ رکورد مایکل جکسون که در تمام مراسماتی که در امریکن موزیک آواردز شده و جمعاً ۲۴ جایزه دریافت کرده را شکسته و الان سوییفت دارای ۲۹ جایزه از این مراسم است.

فعالیت‌های خیریهویرایش

در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ سوئیفت به مبارزه برای محافظت از بچه‌ها علیه مهاجمان و سارقان اینترنتی کمک کرد.[۱۴۱] وی با فیل بردسن شهردار شهر تنسی تشکیل یک تیم را داده تا با سواستفاده‌های جنسی در اینترنت مبارزه کنند. این مبارزات یک ساله با همکاری رئیس پلیس شهر تنسی، باعث تأمین امنیت اطلاعات و محتوای اینترنت برای والدین و دانش آموزان در سراسر ایالت می‌باشد. در اوایل سال ۲۰۰۸ سوئیفت وانت پیک آپ صورتی رنگش را که توسط کمپانی موسیقی وی به او هدیه داده شده بود را به صندوق حمایت از بچه‌های Victory Junction Gang اهدا کرد. در ژوئن ۲۰۰۸ سوئیفت تمام درآمد محصولات خود در فستیوال موسیقی محلی ۲۰۰۸ آمریکا را به سازمان صلیب سرخ اهدا کرد. سوئیفت در جشنوارهٔ تایم ۱۰۰ جایی که از وی تقدیر به عمل آمد.

 
سوئیفت در جشنوارهٔ تایم ۱۰۰

سوئیفت صد هزار دلار را به سازمان صلیب سرخ در سدار راپیدز، آیووا اهدا کرد، تا به سیل زدگان سال ۲۰۰۸ آیووا کمک شود. سوئیفت با شبکهٔ ساند مترز همکاری نمود تا به شنونده‌ها آموزش بدهد که چگونه شنوندهٔ مسئولیت‌پذیری باشند.

"Swift Supports@۱۵" یک گروه اجتماعی است که توسط بست بای حمایت مالی می‌گردد و به نوجوانان این فرصت را می‌دهد تا از طریق این وبلاگ فعالیت‌های خیر خواهانه را مدیریت نمایند. یکی از آهنگ‌های سوئیفت «پانزده» در این مبارزات اجرا شد. سوئیفت با شرکت کردن در کنسرت "ساند ریلایف" سیدنی به سازمان "ویکتوریا بوش فایر اپیل" کمک کرد، تا بیشترین همکاری را با سازمان صلیب سرخ استرالیا که تاکنون توسط یک هنرمند انجام شده‌است را داشته باشد. سوئیفت لباس جشن فارغ‌التحصیلی خود را به "دونیت مای دریس" اهدا نمود که فروش آن هزار و دویست دلار برای این سازمان به ارمغان آورد. در بیستم نوامبر سال ۲۰۰۹ پس از یک اجرای زنده در برنامه، شب بچه‌های محتاج به کمک در بی‌بی‌سی سوئیفت به تری وگان اعلام کرد که او سیزده هزار دلار از دارایی شخصی خودش را برای این هدف اهدا می‌کند.

در سیزدهم دسامبر در جشن تولد خود تیلور سوئیفت او یکصدو پنجاه هزار دلار را به مدرسه‌های مختلفی که با آن‌ها در ارتباط بوده یا در آن‌ها تحصیل می‌نموده اهدا کرد. سوئیفت یک جفت از کفش‌های خود را که بر روی آن‌ها امضاء کرده بود را به سازمان هیرو اهدا کرد تا در حراجی به و برای کمک به زنان سرطانی به مصرف برسد.

در مواجه با سیل مه سال ۲۰۱۰ تنسی، سوئیفت نیم میلیون دلار را طی یک مراسم در ایستگاه تلویزیونی نشویل که با مجری‌گری "WSMV" بود، اهدا کرد. در ۲۳ مه سال ۲۰۱۱ تیلور سوئیفت آخرین اجرا از تور آمریکای شمالی خودش را به یک کنسرت خیر خواهانه برای آسیب دیدگان طوفان‌های جنوب شرقی آمریکا تبدیل کرد این کنسرت در نشویل با حضور ۱۳ هزار نفر انجام شد و بیش از هفتصد و پنجاه هزار دلار از فروش بلیط‌ها و محصولات دیگر عرضه شده در این نمایش به دست آمد. بلافاصله این کنسرت در جشنوارهٔ «کاری کن» سال ۲۰۱۱ تقدیر شد. در ژوئیه سال ۲۰۱۱ در همین راستا سوئیفت دویست و پنجاه هزار دلار را به صندوق خیریهٔ مربی تیم فوتبال آلاباما نیک سابان "که صندوقی برای کمک به بچه‌های طوفان زدهٔ آلاباما می‌باشد" اهدا کرد. تیلور به خاطر این سوابق نیک در مراسم جایزه برگزیده کودکان نیکلودین سال ۲۰۱۲ از بانوی اول ایالت متحده آمریکا، میشل اوباما، موفق به کسب جایزه گردید."[۱۴۲]

تیلور به عنوان یک نیکوکار از پروژه‌های آموزش هنر، سوادآموزی به کودکان، مقابله با بلایای طبیعی، مقابله با تبعیض علیه همجنسگرایان و سازمان‌های خیریه کمک به کودکان بیمار حمایت می‌کند.

سرمایه‌گذاری‌های دیگرویرایش

کارهای مد و دستاوردهاویرایش

 
سوئیفت طی یک مصاحبه با یوتیوب

سوئیفت، عکس روی جلد چندین مجله بوده‌است. او "کاورگرل" مجله بلندر بوده‌است؛ که در پانزدهمین سالگرد این مجله یکی از دو خوانندهٔ کانتری بوده که این مجله به آن‌ها پرداخته‌است. وی در مجله پیپل در لیست زیباترین زنان سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ بوده‌است. همچنین، به عنوان نفر پنجاه و هفتم در لیست جذاب‌ترین زنان سال ۲۰۰۸ مجله ماکسیم، نفر پنجاهم در سال ۲۰۰۹ و نفر سی و یکم در سال ۲۰۱۰ انتخاب شد. "کازمو گرل" سوئیفت را به عنوان دختر سال ۲۰۰۸ انتخاب کرد. وی توسط مجله رولینگ استون به عنوان یکی از "The RS 100:Agents of Change" انتخاب شد. سوئیفت کاندیدای نامزدی مجله تایمز در لیست "TIMEs 2009 The Time 100 Finalists" شد، که بر مبنای رای‌گیری اینترنتی می‌باشد. پیپل سوئیفت را به عنوان یکی از بیست و پنج نفر جالب سال ۲۰۰۹ انتخاب کرد.

محصولاتویرایش

در اواخر سال ۲۰۰۸، «جاکس پاسیفیک» یک عروسک از سوئیفت را روانهٔ بازار کرد. سوئیفت و خط تولید لباس L.e.i با هم قرار داد بسته تا بر مبنای نوع لباس پوشیدن سوئیفت، یک خط تولید را راه‌اندازی کنند؛ که در نمایشگاه وال-مارت به نمایش درآمد. با این وجود سوئیفت گفته‌است که نمی‌خواهد به او لقب طراح لباس را بدهند بلکه می‌خواهد الهام بخش این خط تولید لباس بر مبنای نوع پوشش خود باشد. او گفته: من نمی‌خواهم این‌طور به نظر برسد که من یک شغل جدید به عنوان یک طراح را شروع کرده‌ام… این خط تولید لباس تیلور سوئیفت نیست. در سال ۲۰۰۹ سوئیفت جدیدترین هنرمند سخنگوی لیگ ملی هاکی شد و در تبلیغات تیم هاکی «شکارچیان نشویل» نیز ظاهر شد.

در مه سال ۲۰۰۹ سوئیفت یک شکایت نامه (که تا اوت سال ۲۰۱۰ سربسته ماند) را علیه تعدادی از فروشندگان غیرمجاز که محصولات تقلبی را با نام وی عرضه می‌کردند، تنظیم کرد. وی خواستار یک محاکمه شد که در آن موضوعات: جبران خسارت مالی، مجازات کیفری، سه نمونه از خسارات متحمل شده و لطمه به اعتبار وی را بررسی کنند و خواهان بازپرداخت حقوق وکلایش توسط آن‌ها گردید. دادگاهی در نشویل آمریکا مسئولیت اعلام حکم و بررسی قضایی را علیه فروشندگان بر عهده گرفت، کسانی که در چندین کنسرت مختلف تیلور سوئیفت شناسایی شده بودند. دادگاه دستور توقیف محصولات فروشندگان و نابودی آن‌ها را صادر کرد.

در پانزدهم ژوئیه سال ۲۰۱۱ وب سایت رسمی سوئیفت اعلام کرد که او با شراکت شرکت «الیزابت آردن» در حال ساخت یک عطر می‌باشند، که در اکتبر سال ۲۰۱۱ عرضه شد. اسم این عطر «شگفت‌زده» می‌باشد که نام این عطر الهام گرفته از آهنگ «افسون‌زده» است که در آلبوم حالا صحبت کن می‌باشد. همچنین سوئیفت با «امریکن گریتینگز» در حال کار کردن می‌باشد؛ و اکنون قرار است که سوییفت دوربین پولارویدهای خود با طرح آلبوم شهرت را به زودی وارد بازار کند.

آلبوم‌هاویرایش

فیلم‌شناسیویرایش

تورهاویرایش

جستارهای وابستهویرایش

یادداشتویرایش

  1. سوئیفت و پاتریک موناهان از ترین این ترانه را برای آلبوم سرخ (۲۰۱۲) نوشتند.[۱۰۶]
  2. در اوت ۲۰۱۵، فروش تور جهانی ۱۹۸۹ ۱۸۱٫۵ میلیون دلار برآورد شد.[۱۰۸]

واژه‌نامهویرایش

  1. The Wyndcroft School
  2. The Alvernia Montessori School
  3. Berks Youth Theatre Academy
  4. Lucky You
  5. The Aaron Academy

منابعویرایش

  1. "Taylor Swift Co-Wrote Calvin Harris' 'This Is What You Came For' Under Swedish Pseudonym". Billboard. July 13, 2016. Retrieved May 25, 2020.
  2. Monroe, Jazz (May 25, 2020). "Taylor Swift and Jack Antonoff Team for Mysterious "Look What You Made Me Do" Cover on Killing Eve". Pitchfork. Retrieved May 26, 2020.
  3. "Taylor Swift: The record-breaking artist in numbers". CBBC Newsround. Retrieved 2020-04-20.
  4. Sutherland, Mark (2015-05-23). "Taylor Swift interview: 'A relationship? No one's going to sign up for this'". ISSN 0307-1235. Retrieved 2020-04-20.
  5. Jepson, Louisa (2013). Taylor Swift. Simon & Schuster. p. 1. ISBN 978-1-4711-3087-8. Archived from the original on July 29, 2017. Retrieved August 16, 2016.
  6. "Taylor Swift tells Scotland: 'I am one of you'". The Independent. June 24, 2015. Retrieved July 10, 2019.
  7. Scott, Walter (June 11, 2015). "What Famous Pop Star Is Named After James Taylor?". Parade. Archived from the original on October 15, 2016. Retrieved December 12, 2018.
  8. Roth, Madeline (May 19, 2015). "Taylor Swift's Brother Had The Most Epic Graduation Weekend Ever". MTV News. Archived from the original on July 23, 2016. Retrieved July 25, 2016.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ Widdicombe, Lizzie (October 10, 2011). "You Belong With Me". The New Yorker. Archived from the original on July 24, 2014. Retrieved October 11, 2011.
  10. Raab, Scott (October 20, 2014). "Taylor Swift Interview". Esquire. Archived from the original on February 16, 2015. Retrieved April 11, 2015.
  11. "Taylor Swift on Politicians Co-opting Faith: 'I'm a Christian. That's Not What We Stand For'". Relevant. January 31, 2020. Retrieved April 2, 2020.
  12. Hatza, George (December 8, 2008). "Taylor Swift: Growing into superstardom". Reading Eagle. Archived from the original on April 1, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  13. Uhrich, Bill (February 13, 2010). "Photos Students at Alvernia Montessori School sending Taylor Swift a valentine". Reading Eagle. Archived from the original on October 16, 2013. Retrieved February 25, 2013.
  14. Mennen, Lauren (November 12, 2014). "Taylor Swift's Wyomissing childhood home on the market for $799,500". Philadelphia Daily News. Archived from the original on October 17, 2016. Retrieved October 13, 2016.
  15. Chang, David (February 22, 2016). "Taylor Swift Returns to Reading Pennsylvania as Maid of Honor in Friend's Wedding". WCAU. Archived from the original on September 16, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  16. "Taylor Swift, Age 12". Daily News. New York. Archived from the original on August 27, 2016. Retrieved August 26, 2016.
  17. Cooper, Brittany Joy (April 15, 2012). "Taylor Swift Opens Up About a Future in Acting and Admiration for Emma Stone". Taste of Country. Archived from the original on April 17, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  18. MacPherson, Alex (October 18, 2012). "Taylor Swift: 'I want to believe in pretty lies'". The Guardian. Archived from the original on August 26, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  19. Rolling Stone Interview: The Unabridged Taylor Swift, December 2, 2008
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ ۲۰٫۲ Morris, Edward (December 1, 2006). "When She Thinks 'Tim McGraw', Taylor Swift Savors Payoff: Hardworking Teen to Open for George Strait Next Year". CMT. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved March 11, 2010.
  21. Diu, Nisha Lilia (April 3, 2011). "Taylor Swift: 'I won't do sexy shoots'". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on May 6, 2013. Retrieved April 17, 2012.
  22. "News: CMT Insider Interview: Taylor Swift (Part 1 of 2)". CMT. November 26, 2008. Archived from the original on January 23, 2015. Retrieved July 1, 2012.
  23. Malec, Jim (May 2, 2011). "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. Archived from the original on May 10, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  24. Martino, Andy (January 10, 2015). "EXCLUSIVE: The real story of Taylor Swift's guitar 'legend'". Daily News. New York. Archived from the original on November 22, 2015. Retrieved August 28, 2017.
  25. "americanbar.org PDF" (PDF). Americanbar.org. Archived from the original (PDF) on October 11, 2012. Retrieved April 18, 2012.
  26. "On tour with Taylor Swift – Dateline NBC". NBC News. May 31, 2009. Archived from the original on October 5, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  27. Castro, Vicky (February 6, 2015). "How to Succeed as an Entrepreneur, Taylor Swift Style". Inc. Monsueto Ventures. Archived from the original on September 24, 2016. Retrieved February 9, 2015.
  28. Jo, Nancy (January 2, 2014). "Taylor Swift and the Growing of a Superstar: Her Men, Her Moods, Her Music". Vanity Fair. Archived from the original on November 10, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  29. "News: Taylor Swift's High School Names Auditorium in Her Honor". CMT. September 23, 2010. Archived from the original on November 21, 2014. Retrieved April 18, 2012.
  30. Grigoriadis, Vanessa (March 5, 2009). "The Very Pink, Very Perfect Life of Taylor Swift". Rolling Stone. Archived from the original on May 3, 2019. Retrieved July 28, 2019.
  31. "Taylor Swift: The Garden In The Machine". American Songwriter. May 2, 2011. Archived from the original on August 7, 2013. Retrieved May 21, 2012.
  32. "Songwriter Taylor Swift Signs Publishing Deal With Sony/ATV". Broadcast Music, Inc. May 12, 2005. Archived from the original on December 4, 2012. Retrieved April 20, 2012.
  33. Kosser, Michael (June 3, 2010). "Liz Rose: Co-Writer to the Stars". American Songwriter. Archived from the original on December 24, 2011. Retrieved April 19, 2012.
  34. Leahey, Andrew (October 24, 2014). "Songwriter Spotlight: Liz Rose". Rolling Stone. Archived from the original on September 26, 2016. Retrieved September 24, 2016.
  35. DeLuca, Dan (November 11, 2008). "Focused on 'great songs' Taylor Swift isn't thinking about "the next level" or Joe Jon as gossip". Philadelphia Daily News. p. 1. Archived from the original on November 18, 2012. Retrieved April 17, 2012.
  36. Preston, John (April 26, 2009). "Taylor Swift: the 19-year-old country music star conquering America – and now Britain". The Daily Telegraph. Archived from the original on January 5, 2012. Retrieved August 30, 2012.
  37. Rapkin, Mickey (July 27, 2017). "Oral History of Nashville's Bluebird Cafe: Taylor Swift, Maren Morris, Dierks Bentley & More on the Legendary Venue". Billboard. Archived from the original on July 29, 2017. Retrieved July 28, 2017.
  38. Hiatt, Brian (October 25, 2012). "Taylor Swift in Wonderland". Rolling Stone. Archived from the original on July 31, 2016. Retrieved August 1, 2016.
  39. Greenburg, Zack O'Malley (June 26, 2013). "Toby Keith, Cowboy Capitalist: Country's $500 Million Man". Forbes. Archived from the original on August 27, 2016. Retrieved August 1, 2016.
  40. Taylor Swift (CD). Taylor Swift. Big Machine Records. 2006. BMR120702.
  41. Solin, Jennifer (August 10, 2016). "Taylor Swift New Album Release Date Postponed; Is She Laying Low After Kim Kardashian, Kanye West Drama?". International Business Times. Archived from the original on August 16, 2016. Retrieved August 15, 2016.
  42. Caramanica, Jon (September 5, 2008). "A Young Outsider's Life Turned Inside Out". The New York Times. Archived from the original on September 8, 2014. Retrieved August 1, 2016.
  43. Trust, Gary (October 29, 2009). "Chart Beat Thursday: Taylor Swift, Tim McGraw Linked Again". Billboard. Archived from the original on March 7, 2013. Retrieved November 8, 2016.
  44. "Taylor Swift Total Album Sales". Statistic Brain Research Institute. Archived from the original on August 30, 2016. Retrieved August 30, 2016.
  45. Willman, Chris (February 5, 2008). "Taylor Swift's Road to Fame". Entertainment Weekly. p. 3. Archived from the original on February 21, 2015. Retrieved April 22, 2012.
  46. Cowling, Lauren (November 12, 2014). "5 of Taylor Swift's Most Country Performances". Country Outfitter Life. Archived from the original on August 9, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  47. "Taylor Swift Joins Rascal Flatts Tour". CMT. October 18, 2006. Archived from the original on January 7, 2015. Retrieved March 11, 2010.
  48. Whitaker, Sterling; Hammar, Ania (May 27, 2019). "How Eric Church's Rascal Flatts Feud Helped Launch Taylor Swift's Career". Taste of Country. Archived from the original on June 6, 2019. Retrieved June 10, 2019.
  49. "Taylor Swift No. 1 on iTunes". Great American Country. December 19, 2007. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved July 5, 2010.
  50. "Teardrops on My Guitar". Billboard. Retrieved December 15, 2010.
  51. "Taylor Swift owns top of country chart". Country Standard Time. July 23, 2008. Archived from the original on July 31, 2008. Retrieved December 26, 2008.
  52. "Wal-Mart "Eyes" New Taylor Swift Project". Great American Country. Archived from the original on March 16, 2015. Retrieved July 24, 2008.
  53. Rosa, Christopher (March 24, 2015). "Opening Acts Who Became Bigger Than The Headliner". VH1. Archived from the original on November 10, 2015. Retrieved November 11, 2015.
  54. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :2 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  55. "Photos : All Taylor Swift Pictures : Horizon Award Winner Poses in the Pressroom". CMT. September 7, 2007. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  56. "Photos : 43rd Annual ACM Awards – Onstage: Winners : Acceptance Speech". CMT. May 18, 2008. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  57. "Taylor Swift, Rascal Flatts, Carrie Underwood Score at 2008 AMA Awards" (Blog). Roughstock.com. November 24, 2008. Archived from the original on July 10, 2014. Retrieved May 21, 2012.
  58. "Amy Winehouse Wins Best New Artist, Kanye West Pays Tribute to Mom – Grammy Awards 2008, Grammy Awards". People. October 2, 2008. Archived from the original on November 13, 2012. Retrieved May 21, 2012.
  59. "Rascal Flatts Announce Summer Tour With Taylor Swift". CMT. May 5, 2008. Retrieved June 5, 2019.
  60. Caplan, David (September 8, 2008). "Scoop". People. Archived from the original on February 2, 2016. Retrieved March 6, 2012.
  61. Rizzo, Monica (November 24, 2008). "Scoop – Couples, Camilla Belle, Joe Jonas". People. Archived from the original on March 3, 2016. Retrieved March 6, 2012.
  62. Akers, Shelley (June 9, 2008). "Taylor Swift to Appear in Hannah Montana Movie". People. Archived from the original on October 27, 2017. Retrieved October 27, 2017.
  63. Kreps, Daniel (February 1, 2010). "Beyonce, Taylor Swift Dominate 2010 Grammy Awards". Rolling Stone. Archived from the original on February 15, 2012. Retrieved February 13, 2012.
  64. Caramanica, Jon (March 6, 2009). "OMG! Taylor Swift Does 'CSI'!". The New York Times (Blog). Archived from the original on August 14, 2011. Retrieved May 7, 2012.
  65. Strecker, Erin (January 2, 2015). "Remember When Taylor Swift Shined as 'Saturday Night Live' Host?". Billboard. Archived from the original on January 24, 2015. Retrieved January 15, 2015.
  66. Tucker, Ken (November 8, 2009). "Taylor Swift hosted the best 'Saturday Night Live' of the season so far... really!?!". Entertainment Weekly. Archived from the original on January 16, 2016. Retrieved August 28, 2017.
  67. Pietroluongo, Silvio (August 11, 2010). "Taylor Swift Makes Sparkling Hot 100 Entrance". Billboard. Archived from the original on January 31, 2016. Retrieved July 25, 2016.
  68. "NEW CD RELEASE DATE ANNOUNCED". Speaknow13.com. Archived from the original on 10 July 2012. Retrieved 2010-07-22. Text "Countdown to Taylor Swift’s new single" ignored (help)
  69. PR (September 27, 2010). Taylor Swift Launches Speak Now Album Release With 3-Week iTunes Countdown. PR Newswire. Retrieved on 2010-10-26.
  70. "Fastest-selling digital album in the US by a female artist". Guinness World Records. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 16, 2015.
  71. "Most simultaneous US hot 100 hits by a female". Guinness World Records. Archived from the original on June 22, 2015. Retrieved June 16, 2015.
  72. John, Christopher (July 21, 2010). "Taylor Swift Sets Release Date for New Album 'Speak Now' - Speakeasy - WSJ". Blogs.wsj.com. Retrieved 2010-07-22.
  73. Check Out Taylor Swift's New Album Cover - Us Weekly Wednesday – August 18, 2010 – 2:28pm
  74. Wyland, Sarah (February 12, 2012). "Taylor Swift Takes Home Two GRAMMYs at Tribute-Filled Show" (Blog). Great American Country. Archived from the original on September 6, 2015. Retrieved February 13, 2012.
  75. Suddath, Claire (February 12, 2012). "Taylor Swift, "Mean" | The Best and Worst of the 2012 Grammys". Time. Archived from the original on April 24, 2012. Retrieved April 22, 2012.
  76. Allen, Bob (March 29, 2012). "Hot Tours: Taylor Swift, George Strait, Cirque Du Soleil". Billboard. Archived from the original on February 21, 2013. Retrieved May 10, 2012.
  77. "Taylor Swift News and Blog". taylorswift.com. September 21, 2011. Archived from the original on October 11, 2011. Retrieved September 21, 2011.
  78. Willman, Chris (June 13, 2012). "Scott Borchetta on Taylor, Tim, Martina, the Band Perry... and the Personalized Machinery of Big Machine". music.yahoo.com. Retrieved 2012-07-01.
  79. "Taylor Swift sees 'Red' all over". Usatoday.com. 2012-10-17. Retrieved 2012-10-23.
  80. MTV EMAs 2012: Taylor Swift Is Popular in Europe, Too | SPIN | Newswire
  81. Taylor Swift AMA Awards 2012: Pop Star Performs 'I Knew You Were Trouble' (VIDEO)
  82. Nashville Songwriters Hall of Fame Adds Mary Chapin Carpenter and More - The Boot
  83. Brian Mansfield, USA TODAY (August 18, 2014). "Taylor Swift debuts 'Shake It Off,' reveals '1989' album". Usatoday.com. Retrieved October 25, 2014.
  84. «"Page 3 of Cover Story: The Reinvention of Taylor Swift - Rolling Stone". Rolling Stone. Retrieved October 25, 2014». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴.
  85. Patrick Ryan, USA TODAY (October 22, 2014). "Taylor Swift summons the magical music of '1989'". Usatoday.com. Retrieved October 25, 2014.
  86. "Taylor Swift 1989 New Album Review". The New York Times. Retrieved 25 October 2014.
  87. "Taylor Swift's New Album: 1989". Rolling Stone. Retrieved October 25, 2014.
  88. تیلور سویفت، رکورددار فروش آلبوم در سال ۲۰۱۴ دویچه‌وله فارسی
  89. خبرآنلاین. «زنی که روزی یک میلیون دلار درآمد دارد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۶ مهر ۱۳۹۴.
  90. خبرآنلاین (۲۸ مهر ۱۳۹۴). «محبوب‌ترین چهره‌های جهان در اینستاگرام چه کسانی هستند؟». دریافت‌شده در ۱۴ مهر ۱۳۹۴.
  91. Gonzalez, Sandra; McLean, Scott; Weisfeldt, Sara; Gauk-Roger, Topher (August 15, 2017). "Taylor Swift wins court case". CNN. Archived from the original on August 19, 2017. Retrieved August 20, 2017.
  92. "Speculation rife over Swift's social media disappearance". News.com.au. August 19, 2017. Archived from the original on August 19, 2017. Retrieved August 19, 2017.
  93. Aswad, Jem (August 24, 2017). "Taylor Swift's New Single, 'Look What You Made Me Do,' Arrives (Listen)". Variety. Archived from the original on August 28, 2017. Retrieved August 29, 2017.
  94. Peak positions:
    "Taylor Swift Scores Fifth No. 1 Single". Australian Recording Industry Association. September 2, 2017. Archived from the original on September 2, 2017. Retrieved September 2, 2017.
    "IRMA – Irish Charts". Irish Recorded Music Association. Archived from the original on June 14, 2017. Retrieved September 2, 2017.
    "NZ Top 40 Singles Chart". Recorded Music NZ. September 4, 2017. Archived from the original on September 1, 2017. Retrieved September 1, 2017.
    White, Jack (September 1, 2017). "Taylor Swift scores first Number 1 on the Official Singles Chart with 'LWYMMD'". Official Charts Company. Archived from the original on September 2, 2017. Retrieved September 1, 2017.
  95. ۹۵٫۰ ۹۵٫۱ Trust, Gary (September 11, 2017). "Taylor Swift at Nos. 1 & 4 on Billboard Hot 100, as Cardi B Moves Up to No. 2". Billboard. Archived from the original on September 21, 2017. Retrieved October 30, 2017.
  96. Lewis, Randy (August 29, 2017). "Taylor Swift's 'Look What You Made Me Do' video bashes another YouTube record". Los Angeles Times. Archived from the original on August 29, 2017. Retrieved August 29, 2017.
  97. "Top 40 Rhythmic Future Releases". All Access Media Group. Archived from the original on October 23, 2017. Retrieved October 23, 2017.
  98. "Taylor Swift holds No. 1 for second week". Australian Recording Industry Association. September 9, 2017. Archived from the original on September 17, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  99. Brandle, Lars (October 20, 2017). "Taylor Swift's 'Gorgeous' New Single Has Arrived: Listen". Billboard. Archived from the original on October 20, 2017. Retrieved December 7, 2017.
    Iasimone, Ashley; Brandle, Lars (November 3, 2017). "Taylor Swift Debuts 'Call It What You Want': Watch Lyric Video". Billboard. Archived from the original on December 5, 2017. Retrieved December 7, 2017.
    "BBC – Radio 1 – Playlist". BBC Radio 1. Archived from the original on January 12, 2018. Retrieved January 12, 2018.
  100. Brandle, Lars (October 20, 2017). "Taylor Swift's 'Gorgeous' New Single Has Arrived: Listen". Billboard. Archived from the original on October 20, 2017. Retrieved December 7, 2017.
    Iasimone, Ashley; Brandle, Lars (November 3, 2017). "Taylor Swift Debuts 'Call It What You Want': Watch Lyric Video". Billboard. Archived from the original on December 5, 2017. Retrieved December 7, 2017.
    "BBC – Radio 1 – Playlist". BBC Radio 1. Archived from the original on 12 January 2018. Retrieved 12 January 2018.
  101. Brandle, Lars (November 20, 2017). "Taylor Swift's 'Reputation' Rules Australia's Albums Chart". Billboard. Archived from the original on November 20, 2017. Retrieved December 2, 2017.
  102. "Taylor Swift Chart History". Billboard. Archived from the original on December 7, 2017. Retrieved December 2, 2017.
  103. Aswad, Jem (November 12, 2017). "Taylor Swift Strips Things Down for 'Saturday Night Live' Performances (Watch)". Variety. Archived from the original on November 15, 2017. Retrieved November 18, 2017.
  104. "Taylor Swift Chart History". Billboard. Archived from the original on March 8, 2018. Retrieved April 7, 2018.
  105. Trust, Gary. "Taylor Swift's 'New Year's Day' Goes to Country Radio: Is Country Ready for It?". Billboard. Archived from the original on December 5, 2017. Retrieved April 13, 2018.
    Braca, Nina. "Taylor Swift to Release 'Delicate' Music Video at iHeart Radio Music Awards". Billboard. Archived from the original on April 14, 2018. Retrieved April 13, 2018.
  106. Hudak, Joseph. "Sugarland Announce New Album 'Bigger,' Taylor Swift Collaboration". Rolling Stone. Archived from the original on April 14, 2018. Retrieved April 13, 2018.
  107. Stubblebine, Allison (November 13, 2017). "Taylor Swift Announces First Round of Reputation Stadium Tour Dates". Billboard. Archived from the original on November 14, 2017. Retrieved November 18, 2017.
  108. ۱۰۸٫۰ ۱۰۸٫۱ Frankenberg, Eric (November 30, 2018). "Taylor Swift's Reputation Stadium Tour Breaks Record for Highest-Grossing U.S. Tour". Billboard. Archived from the original on December 1, 2018. Retrieved December 2, 2018.
  109. Havens, Lyndsey (October 9, 2018). "Taylor Swift Breaks an All-Time AMA Record -- And Urges People to Vote In Midterm Elections". Billboard. Archived from the original on October 10, 2018. Retrieved October 10, 2018.
  110. Spanos, Brittany (December 7, 2018). "Taylor Swift's 'Reputation' Is Grammys' Biggest Snub". Rolling Stone. Archived from the original on December 8, 2018. Retrieved December 7, 2018.
  111. Chu, Henry (July 20, 2018). "Jennifer Hudson, Taylor Swift, James Corden Cast in Movie Version of 'Cats'". Variety. Retrieved July 20, 2018.
  112. D'Alessandro, Anthony (December 12, 2018). "Universal-Working Title's Feature Adaptation Of Andrew Lloyd Webber's 'Cats' Rolls Cameras". Deadline. Archived from the original on December 13, 2018. Retrieved December 13, 2018.
  113. Stiernberg, Bonnie (December 31, 2018). "Taylor Swift's 'Reputation' Hits Netflix: Twitter Reacts". Billboard. Archived from the original on Jan 4, 2019. Retrieved June 16, 2019.
  114. Coscarelli, Joe (26 April 2019). "Taylor Swift Releases 'Me!,' a New Song Featuring Brendon Urie". The New York Times. Retrieved 26 April 2019.
  115. O'Connor, Roisin (May 24, 2019). "Taylor Swift new album: Will TS7 be called Lover?". The Independent. Retrieved June 13, 2019.
  116. Mantiuk, Łukasz (June 12, 2019). "Pre-order nowego albumu Taylor Swift w piątek, nowy singiel – solo, bez Katy Perry – również". All About Music. Retrieved June 13, 2019.
  117. Trust, Gary (May 6, 2019). "Lil Nas X's 'Old Town Road' Tops Billboard Hot 100 For Fifth Week, Taylor Swift's 'Me!' Vaults to No. 2". Billboard. Retrieved June 14, 2019.
  118. McIntyre, Hugh (April 27, 2019). "Taylor Swift's 'Me!' Music Video Has Already Broken A Very Important YouTube Record". Forbes. Retrieved June 14, 2019.
  119. Aniftos, Rania (June 14, 2019). "Taylor Swift Releases 'You Need to Calm Down': Watch The Lyric Video". Billboard. Archived from the original on June 14, 2019. Retrieved June 17, 2019.
  120. David Williams (June 15, 2019). "Taylor Swift gives surprise Pride Month performance at the Stonewall Inn". CNN. Retrieved June 17, 2019.
  121. Bloom, Madison (June 13, 2019). "Taylor Swift Announces New Album Lover, Releasing New Song Tonight". Pitchfork. Retrieved June 13, 2019.
  122. Zemler, Emily (June 17, 2019). "Watch Taylor Swift Reunite With Katy Perry in 'You Need to Calm Down' Video". Rolling Stone. Retrieved June 17, 2019.
  123. "Taylor Swift Biography". Rolling Stone. Archived from the original on 9 July 2012. Retrieved July 30, 2012.
  124. Cooper, Peter (October 26, 2014). "Taylor Swift reaches a turning point with '1989'". The Tennessean. Archived from the original on September 24, 2016. Retrieved April 11, 2015.
  125. "Women Who Rock: The 50 Greatest Albums of All Time: Taylor Swift, 'Speak Now'". Rolling Stone. Archived from the original on July 12, 2012. Retrieved July 30, 2012.
  126. "Pop and Rock Listings July 22 – 28". The New York Times. July 21, 2011. Archived from the original on January 28, 2012. Retrieved July 12, 2012.
  127. ۱۲۷٫۰ ۱۲۷٫۱ Schillaci, Sophie A. (August 25, 2011). "Taylor Swift at Staples Center: Concert Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved August 2, 2016.
  128. Powers, Ann (October 25, 2010). "Album review: Taylor Swift's 'Speak Now'". Los Angeles Times (Blog). Archived from the original on October 28, 2010. Retrieved October 25, 2010.
  129. Sheffield, Rob (October 26, 2010). "Speak Now". Rolling Stone. Archived from the original on January 18, 2011. Retrieved June 15, 2012.
  130. Weber, Theon (November 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. Archived from the original on November 4, 2015. Retrieved November 3, 2010.
  131. Serjeant, Jill (November 17, 2009). "Taylor Swift – "Fearless" or tone-less?" (Blog). Reuters. Archived from the original on December 21, 2013. Retrieved July 2, 2012.
  132. Farley, Christopher John (October 22, 2010). "Taylor Swift's Solo Act". The Wall Street Journal. Archived from the original on February 1, 2015. Retrieved May 24, 2012.
  133. Caramanica, Jon (October 20, 2010). "Taylor Swift Is Angry, Darn It". The New York Times. Archived from the original on September 11, 2012. Retrieved July 2, 2012.
  134. "John Mayer: Taylor Swift's 'Dear John' Song 'Humiliated Me'". Rolling Stone. June 6, 2012. Archived from the original on June 23, 2012. Retrieved June 24, 2012.
  135. Weber, Theon (November 3, 2010). "The Iceberg Songs of Taylor Swift". The Village Voice. Archived from the original on November 4, 2015. Retrieved July 30, 2012.
  136. "Stop Asking Taylor Swift to Apologize for Writing Songs About Ex-Boyfriends – The Cut". New York. November 16, 2012. Archived from the original on November 27, 2012. Retrieved February 25, 2013.
  137. "Her Song: Talking Taylor Swift – Post Rock". The Washington Post. Archived from the original on July 11, 2011. Retrieved July 30, 2012.
  138. Dominus, Susan (November 16, 2012). "The Many Insecurities of Taylor Swift". The New York Times. Archived from the original on June 17, 2016.
  139. "Cover Preview: Taylor Swift Fights Back About Her Love Life, the Hyannis Port House—and Has Words for Tina Fey and Amy Poehler". Vanity Fair. March 5, 2013. Archived from the original on August 8, 2016. Retrieved August 3, 2016.
  140. Willman, Chris (October 10, 2010). "Princess Crossover". New York. Archived from the original on July 27, 2013. Retrieved July 1, 2012.
  141. http://www.starpulse.com/news/index.php/2007/09/21/taylor_swift_warns_kids_about_internet_c. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  142. "Taylor Swift to Receive 'Big' Honor From Michelle Obama at Kids' Choice Awards". Tasteofcountry.com. March 27, 2012. Retrieved August 30, 2012.

پیوند به بیرونویرایش