تیم ملی فوتبال هلند

تیم ملی فوتبال مردان به نمایندگی از کشور هلند

تیم ملی فوتبال هلند (به هلندی: Nederlands voetbalelftal یا به اختصار Het Nederlands elftal) از سال ۱۹۰۵ نماینده فوتبال هلند در مسابقات ملی است که توسط اتحادیه فوتبال سلطنتی هلند اداره می‌شود و یکی از اعضای کنفدراسیون فوتبال اروپا است. در برخی موارد، آن‌ها به عنوان یکی از بهترین تیم‌های ملی در نسل‌های مختلف در نظر گرفته می‌شوند.[۴][۵][۶][۷] این تیم، بیشتر مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه‌های یوهان کرایف، دکویپ، فیلیپس استادیوم و د خولش وسته میزبانی می‌کند.

هلند
آرم پیراهن/لوگوی فدراسیون
لقب(ها)لاله‌های نارنجی
شیرهای هلندی
نارنجی‌ها
بدشانس‌های جام[نیازمند منبع]
پرنده‌های هلندی[۱]
فدراسیوناتحادیه فوتبال سلطنتی هلند
کنفدراسیونیوفا
سرمربیرونالد کومان
کاپیتانویرجیل فان دِیک
بیشترین بازی ملیوسلی اسنایدر (۱۳۴)
بیشترین گل ملیروبین فان پرسی (۵۰)
ورزشگاه خانگییوهان کرایف
دکویپ
فیلیپس استادیوم
د خولش وسته
کد فیفاNED
رنگ‌های خانگی
رنگ‌های مهمان
رده‌بندی فیفا
کنونی۶ افزایش۱ (۳۰ نوامبر ۲۰۲۳)
برترین۱[۲] (اوت ۲۰۱۱)
پایین‌ترین۳۶[۳] (اوت ۲۰۱۷)
نخستین بازی ملی
 بلژیک ۱–۴ هلند هلند
۳۰ آوریل ۱۹۰۵
بهترین پیروزی
هلند هلند ۱۱–۰ سان مارینو 
۲ سپتامبر ۲۰۱۱
بدترین شکست
انگلستان آماتورهای انگلستان ۱۲–۲ هلند هلند
۲۱ دسامبر ۱۹۰۷
جام جهانی
حضور۱۱ (نخستین حضور در ۱۹۳۴)
بهترین نتیجهنایب قهرمان (۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۲۰۱۰)
جام ملت‌های اروپا
حضور۱۰ (نخستین حضور در ۱۹۷۶)
بهترین نتیجهقهرمان (۱۹۸۸)
لیگ ملت‌های اروپا
حضور۲ (نخستین حضور در ۲۰۱۹)
بهترین نتیجهنایب قهرمان (۲۰۱۹)
وبگاهonsoranje.nl (به هلندی)

هلند در یازده دورهٔ مسابقات جام جهانی فوتبال حضور داشته‌است و سه بار به فینال این رقابت‌ها (در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۲۰۱۰) رسیده‌است که در هر سه دوره نایب قهرمان شدند. آنها همچنین در ده دورهٔ جام ملت‌های اروپا حضور داشته‌اند که در مسابقات ۱۹۸۸ آلمان غربی قهرمان شدند. علاوه بر این، این تیم در مسابقات فوتبال المپیک در سال‌های ۱۹۰۸، ۱۹۱۲ و ۱۹۲۰ مدال برنز کسب کرد. هلند رقابت فوتبالی دیرینه‌ای با همسایگانش بلژیک و آلمان دارد.

آنها اغلب به عنوان یکی از بهترین تیمی‌هایی یاد می‌شوند که هرگز قهرمان جام جهانی نشده‌اند.[۸][۹][۱۰][۱۱][۱۲]

تاریخچه ویرایش

۱۹۰۵–۱۹۶۹ ویرایش

 
هلند در سال ۱۹۰۵

هلند اولین بازی بین‌المللی خود را در آنتورپ مقابل تیم ملی فوتبال بلژیک در ۳۰ آوریل ۱۹۰۵ انجام داد. بازیکنان توسط یک کمیسیون پنج نفره از اتحادیه فوتبال هلند انتخاب شدند. پس از ۹۰ دقیقه، نتیجه ۱–۱ شد. از آنجایی که مسابقه برای کوپه ون ابیل بود، به وقت اضافه رفت، که طی آن ادی د نوو سه بار گل زد و نتیجه ۴–۱ برای هلند شد.[۱۳] برخی از مورخان یکی از گل‌های زده شده را به ویلم هسلینک نسبت می‌دهند.[۱۴]

در سال ۱۹۰۸، هلند در اولین حضور رسمی خود در فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۸ شرکت کرد. آنها پس از باخت به تیم فوتبال المپیک بریتانیای کبیر در نیمه نهایی، قبل از شکست سوئد در مسابقه مدال برنز ۲–۰، مدال برنز دریافت کردند.[۱۵] در بازی‌های المپیک ۱۹۱۲ و ۱۹۲۰، هلندی‌ها با شکست مقابل دانمارک و بلژیک در مسابقات مربوطه، با مدال برنز به پایان رسیدند.[۱۶][۱۷]

هلندی‌ها در فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ پاریس پس از پیروزی مقابل رومانی و ایرلند به نیمه نهایی رسیدند. در نیمه نهایی، آنها یک گل برتری را که کیس پیجل به ثمر رساند، واگذار کردند و ۲–۱ مقابل اروگوئه شکست خوردند و برای چهارمین بار به پلی آف مقام سوم سقوط کردند،[۱۸] در یک بازی مجدد به سوئد باختند.[۱۹]

پس از حذف در دور اول در فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ در زمین چمن خانگی،[۲۰] اولین جام جهانی را در سال ۱۹۳۰ به دلیل هزینه سفر از اروپا به آمریکای جنوبی حذف کردند.[۲۱] این تیم اولین حضور خود را در جام جهانی فوتبال در سال ۱۹۳۴ انجام داد و در آنجا به مصاف سوئیس رفت. کیک اسمیت اولین گلزن هلند در جام جهانی بود. این تیم در دور اول توسط سوئیس ۳–۲ حذف شد.[۲۲] حضور دوم در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ منجر به حذف دور اول مقابل چکسلواکی شد.[۲۳]

پس از جنگ جهانی دوم، هلندی‌ها فقط برای دو تورنمنت بین‌المللی قبل از دهه ۱۹۷۰ واجد شرایط شدند: فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ در بریتانیا و فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در فنلاند. آنها زودهنگام حذف شدند و به میزبان در سال ۱۹۴۸[۲۴] و برزیل در سال ۱۹۵۲ شکست خوردند.[۲۵]

توتال فوتبال در دهه ۱۹۷۰ و اولین نسل‌های طلایی ویرایش

در طول دهه ۱۹۷۰، فوتبال کامل (به هلندی: Totaalvoetbal) با پیشگامی آژاکس و هدایت بازیساز یوهان کرایف و سرمربی تیم ملی، رینوس میشل، اختراع شد. هلندی‌ها گام‌های مهمی برداشتند و در این دهه به دو فینال جام جهانی راه یافتند. کارلوس آلبرتو، کاپیتان تیم برزیل که قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ شد، گفت: "تنها تیمی که من دیدم که کارها را متفاوت انجام داد، هلند در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ آلمان بود. از آن زمان همه چیز به نظر من کم و بیش یکسان است. … سبک بازی «چرخ فلک» آنها برای تماشای شگفت‌انگیز و برای بازی شگفت‌انگیز بود.»[۲۶]

در سال ۱۹۷۴، هلند در مرحله گروهی دوم برزیل و آرژانتین را شکست داد و برای اولین بار در تاریخ خود به فینال رسید. با این حال، آنها در فینال مونیخ به آلمان غربی باختند، علیرغم اینکه قبل از اینکه یک آلمانی حتی توپ را لمس کند، با ضربه پنالتی اولیه یوهان نیکنز با نتیجه ۱–۰ پیش رفتند. با این حال، پنالتی تبدیل شده توسط پائول برایتنر و برنده از گرد مولر، منجر به پیروزی برای آلمانی‌ها شد.[۲۷]

 
تیم هلند قبل از باخت ۱–۲ مقابل آلمان غربی در فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴

جام ملت‌های اروپا ۱۹۷۶ هلند پس از شکست بلژیک در مرحله یک چهارم نهایی، برای اولین بار در جام ملت‌های اروپا راه یافت. آنها در نیمه نهایی توسط چکسلواکی برابر شدند که کرایف و ون هانگم را در فاصله بازوهای یک بازیکن دیگر نگه داشت زیرا آنها هلندی‌ها را در وقت اضافه شکست دادند.[۲۸] هلندی‌ها پس از شکست میزبان (یوگسلاوی) در وقت اضافه در جایگاه سوم قرار گرفتند.[۲۹]

در سال ۱۹۷۸ هلند به جام جهانی آرژانتین راه یافت. تیم یوهان کرایف را به دلیل تلاش برای آدم‌ربایی[۳۰] و ویلم فن هنگم گم کرده بود. اما تیم هنوز بازیکنانی مانند یان یونگلوئد، ویم سوربیر و رود کرول از جام جهانی قبلی داشت.[۳۱] پس از نایب قهرمانی در گروه ۴ پس از پرو، آنها در برابر اتریش و ایتالیا پیروز شدند تا با آرژانتین فینال شوند. پس از یک شروع بحث‌برانگیز، در حالی که آرژانتین گچ بر روی مچ رنی فن ده کرکوف را زیر سؤال برد، مسابقه به وقت اضافه کشیده شد که هلندی‌ها پس از دو گل وقت اضافه ماریو کمپس و دنیل برتونی، ۳–۱ شکست خوردند.[۳۲]

ناکامی مقابل قهرمان اروپا ویرایش

جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ آخرین تورنمنتی بود که تیم توتال فوتبال به آن راه یافت. با وجود گسترش فرمت مسابقات در آن سال، آنها از مرحله گروهی عبور نکردند زیرا با تفاضل گل پشت سر چکسلواکی به پایان رسیدند.[۳۳]

کهنه سربازانی مانند کرول و رنسنبرینک بلافاصله پس از آن بازنشسته شدند و تیم هلند به نقطه پایینی در تاریخ خود رسید: آنها جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ اسپانیا، جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۴ فرانسه و جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ مکزیک را از دست دادند. آنها در راهیابی به یورو ۱۹۸۴ به دلیل گل‌هایی که اسپانیا در بازی آخر مقابل مالت دوازده گل زد، شکست خوردند. از آنجایی که هر دو تیم تفاضل گل یکسانی داشتند (۱۶+)، اسپانیا با زدن دو گل بیشتر از هلندی‌ها، جواز کسب امتیاز را کسب کرد.[۳۴] در طول مرحله مقدماتی جام جهانی ۱۹۸۶، هلندی‌ها در رده دوم قرار گرفتند و در برابر بلژیک به پلی آف راه یافتند. پس از باخت ۱–۰ بازی اول در بروکسل، آنها در چند دقیقه مانده به روتردام با نتیجه ۲–۰ پیش افتادند. اما ضربه سر گئورگس خرون در دقیقه ۸۴ منجر به حذف هلند شد زیرا بلژیک با قانون گل زده در خانه حریف به جام جهانی صعود کرد.[۳۵][۳۶]

 
جایزه ۱۹۸۸ در آمستردام به نمایش گذاشته شد
 
رینوس میشل

رینوس میشلز به همراه دستیار فنی خود، نول دی رویتر، برای مربیگری تیم در جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸ در آلمان غربی بازگشت. هلند پس از شکست در اولین بازی گروهی مقابل شوروی (۱–۰)، با شکست ۳–۱ انگلستان (با هت تریک مارکو فان باستن، بهترین گلزن مسابقات) و جمهوری ایرلند (۱–۰). برای بسیاری از هواداران فوتبال هلند، مهمترین بازی در این مسابقات، بازی نیمه نهایی مقابل آلمان غربی، کشور میزبان بود که به عنوان انتقام فینال جام جهانی ۱۹۷۴ (همچنین در آلمان غربی) در نظر گرفته شد. فن باستن در دقیقه ۸۹ گلزنی کرد تا تیم آلمانی غرق شود.[۳۷] هلند با پیروزی مقابل اتحاد جماهیر شوروی با ضربه سر رود گولیت و ضربه والی فان باستن در فینال پیروز شد. این اولین پیروزی تیم ملی در مسابقات بزرگ بود.[۳۸]

هلند یکی از برگزیدگان جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ در ایتالیا بود تا اینکه جیس لیبرگتس توسط جیس لیبرگتس در اواخر مدیریت جایگزین شد.[۳۹] پس از این، هلندی‌ها تنها دو گل در مرحله گروهی به ثمر رساندند که در آن انگلیس، مصر و جمهوری ایرلند حضور داشتند. پس از پایان مرحله گروهی با رکوردهای یکسان، هلند و جمهوری ایرلند برای تعیین اینکه کدام تیم دوم می‌شود، قرعه کشی کردند. هلند تساوی سخت تری را مقابل آلمان غربی داشت، در حالی که جمهوری ایرلند رومانی را گرفت.[۴۰] بازی مقابل آلمان غربی بیشتر به خاطر حادثه تف کردن فرانک ریکارد و رودی فولر به یاد می‌آید که هلند ۲–۱ شکست خورد.[۳۷]

این تیم در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲ در سوئد به نیمه نهایی رسید که به خاطر ظهور دنیس برکمپ مورد توجه قرار گرفت. آنها توسط دانمارک قهرمان احتمالی حذف شدند، اما وقتی پیتر اشمایکل ضربه فان باستن را در ضربات پنالتی مهار کرد.[۴۱] این آخرین تورنمنت بزرگ فان باستن بود. مدت کوتاهی پس از آن، او از ناحیه مچ پا آسیب دید و سرانجام در ۳۰ سالگی در سال ۱۹۹۵ بازنشسته شد.

دیک ادووکات با این درک که سال بعد یوهان کرایف جایگزین او خواهد شد، مسئولیت را از میشلز گرفت.[۴۲] اما پس از شکست مذاکرات بین کرایف و اتحادیه فوتبال سلطنتی هلند، ادووکات به عنوان سرپرست تیم ملی برای جام جهانی باقی ماند.[۴۳] در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ ایالات متحده، در غیاب فان باستن مصدوم و رود گولیت،[۴۴] دنیس برگکمپ با سه گل تیم را رهبری کرد و هلند به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرد و در آنجا با نتیجه ۳–۲ از برزیل شکست خورد.[۴۵]

نسل دوم طلایی: ۱۹۹۶–۲۰۱۴ ویرایش

آنها پس از کسب مقام دوم در گروه خود در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶، در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف فرانسه رفتند. با نتیجه صفر بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. شوت کلارنس سیدورف در دور چهارم توسط دروازه‌بان فرانسوی برنارد لاما متوقف شد، اما گل لوران بلان هلند را حذف کرد.[۴۶] پس از اینکه آنها در گروه مقدماتی قرار گرفتند، در گروه E جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ قرار گرفتند. تیم هلندی با حضور دنیس برگکمپ، مارک اورمارس، فیلیپ کوکو، ادگار داویدس، فرانک دی بوئر، رونالد دی بوئر و کلایورت به نیمه‌نهایی رسید و دوباره در ضربات پنالتی شکست خورد، این بار به برزیل. عقب افتادن در اوایل نیمه دوم قبل از گل دقیقه ۸۷ توسط پاتریک کلایورت به هواداران هلندی امیدوار شد، آنها ۴–۲ در ضربات پنالتی شکست خوردند و سپس پلی آف مقام سوم را به کرواسی باختند.[۴۷][۴۸] بلافاصله پس از آن، مدیر گاس هیدینک استعفا داد و فرانک رایکارد جایگزین او شد. هلند به همراه بلژیک میزبان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ بود و در هر سه بازی در مرحله گروهی پیروز شد و سپس یوگسلاوی را ۶–۱ در یک چهارم نهایی شکست داد. در نیمه نهایی، فرانچسکو تولدو، دروازه‌بان ایتالیایی، دو ضربه پنالتی را مهار کرد تا هلند را حذف کند. این تیم پس از باخت‌های مهم مقابل پرتغال و جمهوری ایرلند، نتوانست به جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ واجد شرایط باشد، که باعث شد، لوئی فان خال، مدیر باشگاه استعفا دهد.[۴۹]

 
هلند در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶

دیک ادووکات در ژانویه ۲۰۰۲ برای دومین بار مربی ملی هلند شد.[۵۰] اولین بازی او تساوی ۱–۱ مقابل انگلیس در روتردام بود.[۵۱] تیم ملی در گروه مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ به مقام دوم دست یافت. پس از باخت به جمهوری چک، مجبور به بازی در پلی آف شدند،[۵۲] آنها اسکاتلند را با پیروزی ۶–۰ در بازی دوم شکست دادند تا برای مسابقات ۲۰۰۴ واجد شرایط شوند. در این مسابقات هلندی‌ها به نیمه نهایی رسیدند و در پرتغال به میزبان شکست خوردند.[۵۳] انتقادات شدید از عملکرد او در تیم ملی باعث شد که ادووکات کناره‌گیری کند.[۵۴][۵۵]

هلند با سرمربی جدید مارکو فان باستن به جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ راه یافت. آنها در دور دوم پس از باخت ۱–۰ مقابل پرتغال حذف شدند. این مسابقه ۱۶ کارت زرد داشت که با رکورد جام جهانی برای بیشترین احتیاط در یک بازی در سال ۲۰۰۲ مطابقت داشت و رکورد جدیدی در جام جهانی با چهار کارت قرمز، دو کارت در هر طرف، ثبت کرد.[۵۶] آن را «نبرد نورنبرگ» نامیدند توسط مطبوعات.[۵۷] علیرغم انتقادات پیرامون سیاست انتخابی او و عدم وجود فوتبال هجومی از سوی تیمش، فان باستن با پیشنهاد اتحادیه فوتبال سلطنتی هلند برای دو سال قراردادش را تمدید کرد. این به او اجازه داد تا به عنوان مربی ملی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ خدمت کند.[۵۸] هلند به یورو ۲۰۰۸ راه یافت، جایی که آنها در «گروه مرگ» همراه با فرانسه، ایتالیا و رومانی قرار گرفتند.[۵۹] آنها با پیروزی ۳–۰ مقابل ایتالیای قهرمان جهان در برن شروع کردند که اولین پیروزی آنها بر ایتالیایی‌ها از سال ۱۹۷۸ بود. آنها سپس فرانسه را با نتیجه ۴–۱ شکست دادند و به دور دوم راه یافتند و پس از شکست دادن با ۹ امتیاز در گروه پیروز شدند. رومانی ۲–۰ با (عمدتا) بازیکنان ذخیره خود. با این حال، آنها سپس در مرحله یک چهارم نهایی به گاس هیدینک روسیه با نتیجه ۳–۱ شکست خوردند، و رود فن نیستلروی گل تساوی دقیقه ۸۶ را به ثمر رساند تا وقت اضافه را مجبور کند، جایی که روس‌ها دو گل به ثمر رساندند. پس از مسابقات، فان باستن با پذیرفتن نقش در آژاکس استعفا داد.[۶۰]

جام جهانی ۲۰۱۰ ویرایش

برت فان مارویک، سرمربی جدید هلندی‌ها در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ رکورد ۱۰۰ درصدی را برای راهیابی به جام جهانی به دست آوردند. پس از اینکه آنها به راحتی با حداکثر امتیاز در گروه E[۶۱] و اسلواکی[۶۲] در مرحله یک‌هشتم نهایی جواز کسب کردند، در یک چهارم نهایی به مصاف برزیل رفتند. پس از عقب افتادن ۱–۰ در نیمه دوم، وسلی اسنایدر دو گل در نیمه دوم به ثمر رساند تا تیم به نیمه نهایی برسد، جایی که آنها تیم ملی فوتبال اروگوئه را ۳–۲ شکست دادند.[۶۳] آنها به اولین فینال جام جهانی خود از سال ۱۹۷۸ پیش رفتند اما پس از گلزنی آندرس اینیستا در وقت اضافه، ۱–۰ به اسپانیا سقوط کردند.[۶۴] از آگوست تا سپتامبر ۲۰۱۱، این تیم در رده‌بندی جهانی فیفا رتبه یک را به خود اختصاص داد،[۶۵] و تبدیل به دومین تیم ملی فوتبال پس از اسپانیا شد که بدون قهرمانی در جام جهانی، در صدر رده‌بندی قرار گرفت.

جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ ویرایش

برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲، هلند در گروه B با آلمان، پرتغال و دانمارک قرار گرفت.[۶۶] هلند در هر سه بازی خود شکست خورد. یوهان کرایف، اسطوره فوتبال هلندی، از بازیکنان ستاره تیم به خاطر بازی ضعیف و اجرای شلخته پاس‌های آسان انتقاد کرد.[۶۷][۶۸] مدیر برت ون مارویک پس از ناامیدی استعفا داد.[۶۹]

جام جهانی ۲۰۱۴ ویرایش

لوئیس فن خال برای دومین بار سرمربی شد. در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ (اروپا)، هلند ۹ بازی را برد و یک تساوی کسب کرد و در صدر گروه قرار گرفت و به‌طور خودکار جواز حضور یافت. آنها در گروه B در کنار اسپانیا، شیلی و استرالیا قرار گرفتند. این تیم انتقام شکست سال ۲۰۱۰ خود را با شکست دادن دارنده عنوان قهرمانی اسپانیا با نتیجه ۵–۱ در بازی افتتاحیه خود، با رابین فن پرسی و آرین روبن هر کدام ۲ بار و استفان د فرای گلزنی کرد.[۷۰]

 
تیم هلند پس از شکست مقابل آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۴ از رفتن به فینال بازماند.

هلندی‌ها پس از رسیدن به صدر گروه B، مکزیک را با نتیجه ۲–۱ در دور یک‌هشتم شکست دادند، وسلی اسنایدر در اواخر مسابقه بازی را به تساوی کشاند و کلاس یان هونتلار پس از خطا روی آرین روبن در وقت‌های تلف شده، یک پنالتی بحث‌برانگیز به ثمر رساند.[۷۱] در مرحله یک چهارم نهایی، جایی که آنها مقابل کاستاریکا قرار گرفتند، هلندی‌ها شوت‌های زیادی به سمت دروازه داشتند اما نتوانستند گلزنی کنند. این دیدار پس از پایان وقت اضافه با تساوی ۰–۰ به پایان رسید. هلند در ضربات پنالتی ۴–۳ پیروز شد. این تا حد زیادی به خاطر تیم کرول دروازه‌بان ذخیره ای بود ک برای مهار ضربات پنالتی درست قبل از پایان وقت اضافه به زمین آمد و دو سیو انجام داد. این اولین بار در تاریخ جام جهانی بود که یک دروازه‌بان تنها برای شرکت در ضربات پنالتی به زمین آورده شد.[۷۲]

در نیمه نهایی مقابل آرژانتین، هلند فرصت خوبی برای گلزنی از آرین روبن داشت، در حالی که لیونل مسی را مهار می‌کرد و پس از وقت اضافه بدون گل باقی ماند. با این حال، در ضربات پنالتی، هلندی‌ها با نتیجه ۴–۲ حذف شدند و رون ولار و وسلی اسنایدر ضربات پنالتی خود را توسط سرخیو رومرو مهار کردند.[۷۳] هلند در بازی سوم مقابل برزیل میزبان پیروز شد. ون خال، که با موفقیت تیم را پس از حذف در نیمه نهایی انگیزه بخشید،[۷۴] به خاطر کسب امتیاز بیشتر از تیم جوان و بی تجربه هلند بیش از آنچه بسیاری انتظار داشتند، تحسین شد.[۷۵][۷۶]

افول و بهبودی: ۲۰۱۴–اکنون ویرایش

گاس هیدینک به دنبال فان خال به عنوان سرمربی در مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ رفت. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۵، هیدینک استعفا داد و دستیارش دنی بلیند جانشین او شد. هلند در گروه خود چهارم شد و برای اولین بار از سال ۱۹۸۴ نتوانست به مسابقات قهرمانی اروپا راه پیدا کند و برای اولین بار از جام جهانی ۲۰۰۲ یک تورنمنت بزرگ را از دست داد.[۷۷] فرم ضعیف تیم تا مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ (اروپا) ادامه یافت و در نهایت منجر به اخراج بلیند پس از شکست ۲–۰ مقابل بلغارستان در مارس ۲۰۱۷ شد. پس از بازگشت دیک ادووکات به عنوان مربی، هلند نتوانست به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ راه یابد. در گروه A پس از فرانسه و سوئد سوم شد.[۷۸]

در فوریه ۲۰۱۸، رونالد کومان با قراردادی تا تابستان ۲۰۲۲ جایگزین ادووکات شد.[۷۹] هلند به لیگ A در لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ واجد شرایط شد، جایی که آنها پس از تساوی با آلمان در روز بازی آخر، به چهار مرحله نهایی راه یافتند و فرانسه را با رکوردهای رو در رو شکست دادند.[۸۰] تیم هلندی در نیمه نهایی لیگ ملت‌ها انگلستان را شکست داد، اما در فینال مقابل پرتغال ۱–۰ شکست خورد.[۸۱]

هلند پس از تساوی مقابل ایرلند شمالی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۹ به جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ راه یافت،[۸۲] که دهمین حضور خود در جام ملت‌های اروپا را رقم زد. پس از احراز صلاحیت، رونالد کومان از این تیم استعفا داد و سرمربی بارسلونا شد و در نهایت فرانک دی بوئر جانشین او شد.

بدون سرمربیگری رونالد کومان، هلندی‌ها در فصل جدید لیگ ملت‌ها با مشکل مواجه شدند، جایی که به لهستان، بوسنی و هرزگوین و ایتالیا پیوستند. هلند پس از یک بازی دشوار که در آن لهستان در مقابل هلند بسیار تدافعی بازی کرد، در خانه با گل استیون برخواین پیروز شد.[۸۳] با این حال، همچنین در زمین خانگی، هلندی‌ها با همان امتیاز به ایتالیا سقوط کردند و موقعیت برتر خود را به ایتالیایی‌ها نیز از دست دادند.[۸۴] در نهایت، هلندی‌ها پیشرفت کردند و بردهای مهمی بر بوسنی در خانه و لهستان در خارج از خانه به دست آوردند، اما تساوی ناامیدکننده خارج از خانه مقابل بوسنی بسیار مهم بود. علیرغم نمایش قوی در آخرین بازی خود در گروه مقابل ایتالیا، بازی در برگامو یک تساوی دیگر را به همراه داشت. هلند در یک نقطه پیشرفت قرار داشت اما در نهایت نتوانست بلیت مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ را بدست آورد.[۸۵][۸۶][۸۷][۸۸]

در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰، هلندی‌ها بازی‌های گروه خود را در خانه در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا در آمستردام انجام دادند و اوکراین را ۳–۲، اتریش ۲–۰ و مقدونیه شمالی را ۳–۰ شکست دادند. با این حال، این مسابقات یک بار دیگر برای هلندی‌ها ناامید کننده به پایان رسید، زیرا آنها در مرحله یک‌هشتم نهایی خود در بوداپست، پس از کارت قرمز ماتیس دی لیخت، با نتیجه ۲–۰ توسط جمهوری چک شکست خوردند. دو روز بعد، دی بوئر سمت خود را ترک کرد.[۸۹] او با لوئیس فن خال جایگزین شد، که از بازنشستگی خارج شد تا برای سومین دوره مسئولیت تیم بازگردد.[۹۰]

تصویر تیم ویرایش

کیت و تاج ویرایش

 
هواداران هلندی با پوشیدن رنگ‌های سنتی نارنجی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ در اشتوتگارت

تیم ملی فوتبال هلند با پیراهن‌های نارنجی روشن بازی می‌کند. نارنجی رنگ ملی تاریخی هلند است که از یکی از القاب متعدد رئیس دولت حاکم، شاهزاده اورانژ نشات گرفته‌است. پیراهن فعلی هلند خارج از خانه مشکی است. شیر روی تاج، حیوان ملی و سلطنتی هلند است و از سال ۱۹۰۷ زمانی که آنها ۳–۱ بر بلژیک پیروز شدند، روی نشان بوده‌است.[۹۱]

نایکی تهیه‌کننده کیت تیم ملی است، حمایتی که در سال ۱۹۹۶ آغاز شد و قرارداد آن حداقل تا سال ۲۰۲۶ ادامه دارد.[۹۲] قبل از آن تیم توسط آدیداس و لوتو اسپورت تأمین می‌شد.[۹۳]

تأمین کنندگان کیت ویرایش

تأمین کنندگان سال‌ها یادداشت‌ها
  آمبرو ۱۹۶۶–۱۹۷۴
  آدیداس ۱۹۷۴–۱۹۹۰
  لوتو اسپورت ۱۹۹۱–۱۹۹۶
  نایکی ۱۹۹۶–اکنون

رقابت‌ها ویرایش

رقیب دیرینه فوتبال هلند آلمان است که به دلیل اشغال هلند توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم ریشه در احساسات آلمان‌هراسی دارد. با شروع در سال ۱۹۷۴، زمانی که هلندی‌ها جام جهانی ۱۹۷۴ را در فینال به آلمان غربی باختند، رقابت بین این دو کشور به یکی از شناخته شده‌ترین رقابت‌ها در فوتبال بین‌المللی تبدیل شد.[۹۴][۹۵]

تا حدی کمتر، هلند رقابت خود را با دیگر همسایه خود، بلژیک، حفظ می‌کند. بازی بلژیک – هلند به عنوان دربی کشورهای پایین شناخته می‌شود. آنها تا ماه مه ۲۰۱۸ در ۱۲۶ مسابقه بازی کرده‌اند که این دو به‌طور منظم بین سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۶۴ با یکدیگر رقابت کرده‌اند. این به دلیل ظهور فوتبال نیمه حرفه ای کاهش یافته‌است.[۹۶]

پوشش رسانه‌ای ویرایش

مسابقات تیم ملی فوتبال هلند در تلویزیون اول هلند پخش می‌شود که شامل تمام بازی‌های دوستانه، لیگ ملت‌ها و مقدماتی جام جهانی می‌شود. جدیدترین قرارداد چهار ساله تا سال ۲۰۲۲ است.[۹۷]

ورزشگاه خانگی ویرایش

 
هلند بیشتر بازی‌های خود را در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا برگزار می‌کند.

تیم ملی هلند استادیوم ملی ندارد اما بیشتر در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا آمستردام بازی می‌کند. این میزبان اولین بازی بین‌المللی هلند در ۲۹ مارس ۱۹۹۷، با مسابقه مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ در برابر سان مارینو بود که هلند با نتیجه ۴–۰ پیروز شد.[۹۸] تا سال ۲۰۱۸ که به یاد یوهان کرایف تغییر نام داد، قبل آمستردام آرنا نام داشت.[۹۹]

مکان‌های دیگری که میزبان مسابقات بین‌المللی هلند بوده‌اند عبارتند از ورزشگاه دکویپ در روتردام، ورزشگاه فیلیپس در آیندهوون و ورزشکاه دی گرولش وسته در انسخده.[۱۰۰]

نتایج و مسابقات ویرایش

فهرستی از نتایج مسابقات در ۱۲ ماه گذشته.

  برد   مساوی   باخت

۲۰۲۲ ویرایش

۲۰۲۳ ویرایش

کادر مربیگری ویرایش

موقعیت نام
سرمربی   رونالد کومان
دستیار   اروین کومان

سرمربی کنونی ویرایش

سرمربیان سابق ویرایش

بازیکنان ویرایش

ترکیب کنونی ویرایش

بازیکنان زیر بخشی از ترکیب تیم ملی هلند برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بودند.[۱۰۲][۱۰۳]

  • آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده تا پس از دیدار مقابل   آرژانتین در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۲۲[۱۰۴]
ش. پست بازیکن ت‌ت (سن) بازی گل باشگاه
۱ دروازه‌بان رمکو یاسور ۸ نوامبر ۱۹۸۳ ‏(۴۰ سال) ۲ ۰   باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
۱۳ دروازه‌بان جاستین بیلو ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال) ۶ ۰   باشگاه فوتبال فاینورد
۲۳ دروازه‌بان آندریس نوپرت ۷ آوریل ۱۹۹۴ ‏(۲۹ سال) ۵ ۰   باشگاه فوتبال هیرنفین

۲ مدافع یورین تیمبر ۱۷ ژوئن ۲۰۰۱ ‏(۲۲ سال) ۱۴ ۰   باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
۳ مدافع ماتیس دی لیخت ۱۲ اوت ۱۹۹۹ ‏(۲۴ سال) ۴۰ ۲   باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
۴ مدافع ویرجیل فن دایک ۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۲ سال) ۵۴ ۶   باشگاه فوتبال لیورپول (کاپیتان)
۵ مدافع ناتان آکه ۱۸ فوریهٔ ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) ۳۴ ۳   باشگاه فوتبال منچستر سیتی
۶ مدافع استفان د فرای ۵ فوریهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) ۵۹ ۳   باشگاه فوتبال اینتر میلان
۱۶ مدافع تایرل مالاسیا ۱۷ اوت ۱۹۹۹ ‏(۲۴ سال) ۶ ۰   باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
۱۷ مدافع دیلی بلیند ۹ مارس ۱۹۹۰ ‏(۳۳ سال) ۹۹ ۳   باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
۲۲ مدافع دنزل دومفریس ۱۸ آوریل ۱۹۹۶ ‏(۲۷ سال) ۴۲ ۶   باشگاه فوتبال اینتر میلان
۲۶ مدافع جرمی فریمپانگ ۱۰ دسامبر ۲۰۰۰ ‏(۲۳ سال) ۰ ۰   باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن

۱۱ هافبک استیون برهایس ۱۹ دسامبر ۱۹۹۱ ‏(۳۲ سال) ۴۳ ۲   باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
۱۴ هافبک دیوی کلاسن ۲۱ فوریهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) ۳۹ ۱۰   باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
۱۵ هافبک مارتن دی رون ۲۹ مارس ۱۹۹۱ ‏(۳۲ سال) ۳۵ ۰   باشگاه فوتبال آتالانتا
۲۰ هافبک تئون کوپمینرس ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۵ سال) ۱۵ ۱   باشگاه فوتبال آتالانتا
۲۱ هافبک فرنکی دی یونگ ۱۲ مهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۶ سال) ۵۰ ۲   باشگاه فوتبال بارسلونا
۲۴ هافبک کنت تیلور (بازیکن فوتبال، زاده ۲۰۰۲) ۱۶ مهٔ ۲۰۰۲ ‏(۲۱ سال) ۳ ۰   باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
۲۵ هافبک خاوی سیمونز ۲۱ آوریل ۲۰۰۳ ‏(۲۰ سال) ۱ ۰   باشگاه ورزشی پی‌اس‌وی آیندهوون

۷ مهاجم استیون برخواین ۸ اکتبر ۱۹۹۷ ‏(۲۶ سال) ۲۸ ۷   باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
۸ مهاجم کودی گاکپو ۷ مهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۴ سال) ۱۴ ۶   باشگاه فوتبال لیورپول
۱۰ مهاجم ممفیس دپای ۱۳ فوریهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) ۸۶ ۴۳   باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
۱۲ مهاجم نوآ لنگ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۹ ‏(۲۴ سال) ۶ ۱   باشگاه فوتبال کلوب بروژ
۱۸ مهاجم وینسنت یانسن ۱۵ ژوئن ۱۹۹۴ ‏(۲۹ سال) ۲۲ ۷   باشگاه فوتبال رویال آنتورپ
۱۹ مهاجم واوت وگهورست ۷ اوت ۱۹۹۲ ‏(۳۱ سال) ۱۹ ۵   باشگاه فوتبال منچستر یونایتد


رکوردهای فردی ویرایش

تا تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۳[۱۰۵]
بازیکنان با متن پررنگ هنوز بازی می‌کنند.

بیشترین بازی ملی ویرایش

 
وسلی اسنایدر
طیقه بازیکن بازی گل سال‌های فعالیت
۱ وسلی اسنایدر ۱۳۴ ۳۱ ۲۰۰۳–۲۰۱۸
۲ ادوین فن در سار ۱۳۰ ۰ ۱۹۹۵–۲۰۰۸
۳ فرانک دی بوئر ۱۱۲ ۱۳ ۱۹۹۰–۲۰۰۴
۴ رافائل فن در فارت ۱۰۹ ۲۵ ۲۰۰۱–۲۰۱۳
۵ جووانی فن برونکهورست ۱۰۶ ۶ ۱۹۹۶–۲۰۱۰
۶ درک کویت ۱۰۴ ۲۴ ۲۰۰۴–۲۰۱۴
۷ رابین فن پرسی ۱۰۲ ۵۰ ۲۰۰۵–۲۰۱۷
۸ فیلیپ کوکو ۱۰۱ ۱۰ ۱۹۹۶–۲۰۰۶
دیلی بلیند ۱۰۱ ۳ ۲۰۱۳–اکنون
۱۰ آرین روبن ۹۶ ۳۷ ۲۰۰۳–۲۰۱۷

بیشترین گل ملی ویرایش

 
رابین فن پرسی
طبقه بازیکن گل بازی مقیاس نسبی سال‌های فعالیت
۱ رابین فن پرسی ۵۰ ۱۰۲ ۰٫۴۹ ۲۰۰۵–۲۰۱۷
۲ ممفیس دپای ۴۴ ۸۸ ۰٫۵ ۲۰۱۳–اکنون
۳ کلاس یان هونتلار ۴۲ ۷۶ ۰٫۵۵ ۲۰۰۶–۲۰۱۷
۴ پاتریک کلایورت ۴۰ ۷۹ ۰٫۵۱ ۱۹۹۴–۲۰۰۴
۵ دنیس برکمپ ۳۷ ۷۹ ۰٫۴۷ ۱۹۹۰–۲۰۰۰
آرین روبن ۹۶ ۰٫۳۹ ۲۰۰۳–۲۰۱۷
۷ فاس ویلکس ۳۵ ۳۸ ۰٫۹۲ ۱۹۴۶–۱۹۶۱
رود فن نیستلروی ۷۰ ۰٫۵ ۱۹۹۸–۲۰۱۱
۹ ابه لنسترا ۳۳ ۴۷ ۰٫۷ ۱۹۴۰–۱۹۵۹
یوهان کرایف ۴۸ ۰٫۶۹ ۱۹۶۶–۱۹۷۷

رکوردهای تیم ویرایش

آمار تیم ویرایش

بررسی اجمالی
رقابت قهرمانی نایب قهرمانی جایگاه سوم جایگاه چهارم
جام جهانی فوتبال ۰ ۳ ۱
جام ملت‌های اروپا ۱ ۰ ۴ ۰
بازی‌های المپیک تابستانی ۰ ۳ ۱
لیگ ملت‌های اروپا ۱ ۰
مجموع ۱ ۴ ۸ ۲

افتخارات ویرایش

رسمی ویرایش

جستارهای وابسته ویرایش

یادداشت‌ها ویرایش

  1. Match will be played at Estádio Algarve, Faro/Loulé, Portugal, due to the redevelopment of ورزشگاه ویکتوریا، جبل‌الطارق.[۱۰۱]
  2. ۱۹۷۴, ۱۹۸۴–۱۹۸۵, ۱۹۸۶–۱۹۸۸, ۱۹۹۰–۱۹۹۲

منابع ویرایش

  1. "Holland's media-friendly football pros". رادیو جهانی هلند. 17 December 2011. Archived from the original on 12 October 2013. Retrieved 25 July 2013.
  2. "The FIFA/Coca-Cola World Ranking - Ranking Table - FIFA.com". www.fifa.com. Archived from the original on 6 October 2019.
  3. "The FIFA/Coca-Cola World Ranking - Ranking Table - FIFA.com". www.fifa.com. Archived from the original on 6 October 2019.
  4. "Football's Greatest International Teams: Netherlands 1988". Bein Sports. 28 April 2020.
  5. "HOLLAND 1974: THE GREATEST FAILURES IN HISTORY". These Football Times. 10 October 2015.
  6. "'The Dutch team of 1974 is often compared to The Beatles with Johan Cruyff as John Lennon'". The 42. Retrieved 3 December 2022.
  7. https://thesefootballtimes.co/2019/12/18/greatness-without-glory-the-holland-at-france-98/. {{cite web}}: Missing or empty |title= (help)
  8. "Netherlands headline top 12 countries to never win the World Cup ahead of Qatar". HITC (به انگلیسی). 2022-10-27. Archived from the original on 6 June 2023. Retrieved 2023-06-13.
  9. "Top Ten Countries Who Haven't Won the FIFA World Cup - TheTopTens". Archived from the original on 6 June 2023. Retrieved 6 June 2023.
  10. "The best teams never to win the World Cup". Holding Midfield (به انگلیسی). 2010-07-06. Archived from the original on 16 July 2017. Retrieved 2023-06-13.
  11. "MOTD Top 10: Best teams not to win World Cup". BBC Sport (به انگلیسی). Archived from the original on 6 June 2023. Retrieved 2023-06-13.
  12. Macfarlane, Andy (2022-10-25). "The Five Finest Teams That Did Not Win The World Cup". History Of Soccer (به انگلیسی). Archived from the original on 6 June 2023. Retrieved 2023-06-13.
  13. "Netherlands: Full "A" internationals (1905–1910)". فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال. Retrieved 15 May 2010.
  14. Joshua, Rick (21 September 2017). "Willem Hesselink: The original "Mr. Bayern"". Archived from the original on 24 April 2019. Retrieved 24 April 2019.
  15. "The fourth Olympiad London 1908" (PDF). la84foundation.org. Retrieved 30 December 2008.
  16. Aarhus, Lars (26 June 2008). "Games of the V. Olympiad". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 11 February 2019.
  17. Stokkermans, Karel; Jönsson, Mikael (29 October 2015). "Games of the VII. Olympiad". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 11 February 2019.
  18. "Netherlands – Uruguay". فیفا. Retrieved 18 February 2019.
  19. Stokkermans, Karel; Jönsson, Mikael (20 October 2015). "Games of the VIII. Olympiad". Retrieved 18 February 2019.
  20. Stokkermans, Karel; Jönsson, Mikael (20 October 2015). "Games of the IX. Olympiad". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 18 February 2019.
  21. "FIFA World Cup – Classic Moments from FIFA World Cup History". FIFA. Archived from the original on 26 April 2006. Retrieved 14 June 2009.
  22. Fielder, Robert (2018). The Complete History of the World Cup. Kindle Edition.
  23. "Czechoslovakia – Netherlands". فیفا. Archived from the original on 3 October 2015. Retrieved 19 February 2019.
  24. Aarhus, Lars (6 April 2011). "Games of the XIV. Olympiad". Retrieved 11 March 2019.
  25. Aarhus, Lars (26 July 2012). "Games of the XV. Olympiad". Retrieved 11 March 2019.
  26. "Tactics: Were Holland 1974 the last true innovators?". Football Further. 14 July 2010. Archived from the original on 2 July 2015.
  27. "The greatest World Cup tragedies: Holland 1974". The Score. 6 ژوئن 2014. Archived from the original on 6 June 2014. Retrieved 6 June 2014.
  28. "Czechoslovakia rain on Dutch parade". UEFA. 3 October 2003. Retrieved 12 March 2019.
  29. "Dutch edge third-place thriller". UEFA. 3 October 2003. Retrieved 12 March 2019.
  30. Doyle, Paul (16 April 2008). "Kidnappers made Cruyff miss World Cup". گاردین. London. Retrieved 20 June 2008.
  31. "The Squad". Archived from the original on 13 April 2009. Retrieved 22 March 2019.
  32. Hersey, Will (14 June 2018). "Remembering Argentina 1978: The Dirtiest World Cup Of All Time". Retrieved 11 February 2019.
  33. Barreca, Vincenzo (December 1999). "La storia degli Europei – 1980 Germania Ovest" [The history of Euro Cup – 1980]. Calcio 2000 (به ایتالیایی). Action Group. p. 54.
  34. "Spain's top newspaper recalls 12–1 victory over Malta 30 years ago today". Times of Malta. 21 December 2013. Retrieved 11 March 2019.
  35. "World Cup 1986 qualifications". RSSSF. Retrieved 11 March 2019.
  36. Pye, Steven (19 November 2013). "How Belgium's last-gasp goal kept Holland out of the 1986 World Cup". The Guardian. Retrieved 11 March 2019.
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ "Cheeseheads vs Krauts": 30 Years of Enmity". Ajax-USA.com. 14 June 2004. Archived from the original on 30 March 2010. Retrieved 22 June 2006.
  38. "Van Basten ends Dutch wait". UEFA. 5 October 2003. Retrieved 19 March 2019.
  39. "WORLD CUP NOTES". 1 June 1990. Archived from the original on 23 July 2014. Retrieved 24 March 2019.
  40. Belam, Martin (27 June 2018). "The six oddest tie-breaking rules in World Cup history". The Guardian. Retrieved 11 February 2019.
  41. "Schmeichel helps Denmark down Netherlands". UEFA.com. 5 October 2003. Retrieved 19 March 2019.
  42. Lovejoy, Joe (9 October 1993). "Football: Dutchman for whom winning is losing: If Dick Advocaat's team beat England in Wednesday's World Cup tie he will still lose his job. Joe Lovejoy met him". ایندیپندنت. London. Retrieved 2 May 2019.
  43. Goff, Steven (24 January 1994). "Some Dutch Unhappy Cruyff Out of Picture". واشینگتن پست. Archived from the original on 2 November 2012. Retrieved 29 November 2009.
  44. "Ten international player v manager bust-ups". goal.com. 11 October 2012. Retrieved 24 March 2019.
  45. Bevan, Chris (27 May 2010). "The story of the 1994 World Cup". بی‌بی‌سی. Retrieved 11 February 2019.
  46. "France reach last four after shoot-out success". uefa.com. 6 October 2003. Retrieved 15 March 2019.
  47. "Orange crushed". Marseille. 7 ژوئیه 1998. Archived from the original on 23 February 2002.
  48. "Croatia goes home satisfied". Marseille. 12 ژوئیه 1998. Archived from the original on 12 February 2002.
  49. "The Joy of Six: Republic of Ireland football moments". The Guardian. 18 November 2011. Retrieved 12 July 2014.
  50. Pierson, Mark (26 January 2002). "Advocaat stays at Rangers but takes Dutch job". ایندیپندنت. London. Retrieved 28 December 2009.
  51. "Netherlands " Fixtures & Results 2002". World Football. Retrieved 13 July 2016.
  52. "Poborský sets Prague alight". UEFA. 11 September 2003. Retrieved 16 March 2019.
  53. Sanderson, Pete (20 November 2003). "Dutch find winning formula". UEFA. ورزشگاه یوهان کرایف آرنا. Retrieved 12 March 2019.
  54. Szreter, Adam (1 July 2004). "Maniche has final say against Oranje". UEFA. ورزشگاه ژوزه آلوالاد. Retrieved 12 March 2019.
  55. Groves, Nancy (7 July 2004). "Advocaat quits Holland". دیلی تلگراف. London. Retrieved 28 December 2009.
  56. "Fair play takes a dive". ABC Sport. 8 July 2006. Retrieved 16 January 2008.
  57. Watt, Stuart (26 June 2006). "Portugal wins battle of Nuremberg". Nuremberg: بنگاه خبررسانی استرالیا. Archived from the original on 11 August 2010.
  58. "Van Basten on right track". Football.co.uk. 27 June 2006. Retrieved 4 May 2012.
  59. "Italy and France in Euro 2008 'group of death'". ESPN Soccernet. ESPN. 2 December 2007. Archived from the original on 5 اكتبر 2012. Retrieved 3 March 2008. {{cite news}}: Check date values in: |archive-date= (help)
  60. "Van Basten takes Ajax role". Sky Sports. 22 فوریه 2008. Archived from the original on 7 October 2012.
  61. "Dutch comfort, Japanese firecrackers". FIFA. 25 June 2010. Archived from the original on 4 April 2019. Retrieved 15 March 2019.
  62. "Returning Robben helps sink Slovakia". FIFA. 28 June 2010. Archived from the original on 9 September 2018. Retrieved 25 February 2019.
  63. "Dutch fightback buries Brazil". FIFA. 2 July 2010. Archived from the original on 1 June 2018. Retrieved 25 February 2019.
  64. "Iniesta puts Spain on top of the world". FIFA. 11 July 2010. Archived from the original on 18 May 2018. Retrieved 25 February 2019.
  65. "FIFA Ranking: Netherlands dethrone Spain". Football-Rankings.info. 12 August 2011. Retrieved 24 August 2011.
  66. Asante, Angela (2 December 2011). "UEFA Euro 2012 Group of Death: Germany with Portugal & Holland. Who'll be doomed?". Livesoccertv. Retrieved 3 December 2011.
  67. Coerts, Stefan (19 June 2012). "Cruyff: Star players didn't deliver for Netherlands". Goal.com. Archived from the original on 21 June 2012. Retrieved 18 June 2015.
  68. "Johan Cruyff kritisiert Oranje-Team" [Johan Cruyff criticized Oranje team]. Der Standard (به آلمانی). 19 June 2012. Retrieved 18 June 2015.
  69. "Euro 2012: Bert van Marwijk quits as Netherlands coach". BBC News. 27 June 2012. Retrieved 18 June 2015.
  70. Wilson, Paul (14 June 2014). "Spain humiliated as rampant Holland blast five in World Cup shock". گاردین. Retrieved 11 March 2019.
  71. Lowe, Sid (30 June 2014). "Holland come from behind to snatch last-gasp victory against Mexico". گاردین. Retrieved 11 March 2019.
  72. FIFA. "Tenacity triumphs as last four completed". FIFA.com. FIFA. Archived from the original on 7 July 2014.
  73. "Oranje ten onder na strafschoppen" [Orange perished after penalties]. NOS.nl (به هلندی). 10 July 2014. Retrieved 18 June 2015.
  74. Hayward, Ben (13 July 2014). "Van Gaal: We showed how good we are". Goal.com. Retrieved 18 June 2015.
  75. MacAree, Graham (13 July 2014). "Brazil Turn Up At Their Own Funeral". SBNation.com. Retrieved 18 June 2015.
  76. Kappel, David (14 July 2014). "Mourinho: Van Gaal Best Coach At World Cup". Soccer Laduma. Retrieved 18 June 2015.
  77. "Holland 2 Czech Republic 3". BBC Sport. 13 October 2015. Retrieved 14 October 2015.
  78. "A win for the Netherlands, but not enough to secure World Cup qualification". Sydney Morning Herald. 11 October 2017. Archived from the original on 12 October 2017.
  79. "Ronald Koeman appointed as Netherlands manager". The Guardian. Press Association. 5 February 2018. Retrieved 4 December 2018.
  80. "The Dutch Rally to Reach the UEFA Nations League Final Four". The New York Times. 19 November 2018. Retrieved 1 May 2019.
  81. "Portugal 1 Holland 0". BBC Sport. 9 June 2019. Retrieved 16 November 2019.
  82. "Northern Ireland suffer penalty heartbreak as Germany, Netherlands qualify for Euro 2020". 16 November 2019. Retrieved 16 November 2019.
  83. Atkinson, Guy (5 September 2020). "Netherlands 1-0 Poland: Bergwijn goal kickstarts post-Koeman era". www.mykhel.com.
  84. "Netherlands 0-1 Italy: Barella sends Azzurri top of Group A1 | FOOTBALL News | Stadium Astro". www.stadiumastro.com.
  85. "Netherlands held by Bosnia-Herzegovina" – via www.bbc.co.uk.
  86. "Italy 1-1 Netherlands: Improved Oranje earn point in Bergamo". 14 October 2020.
  87. "Netherlands 3-1 Bosnia & Herzegovina: Wijnaldum double sets up routine win". 15 November 2020.
  88. "Wijnaldum winner not enough for Dutch" – via www.bbc.co.uk.
  89. "Frank de Boer stapt per direct op als bondscoach van het Nederlands elftal". nos.nl.
  90. "Louis van Gaal named as Netherlands manager for third time". The Guardian. Reuters. 4 August 2021. Retrieved 24 August 2021.
  91. Coerts, Stefan. "Why Netherlands fans dress up as orange lions". goal.com. Retrieved 13 May 2019.
  92. "Dutch National Team and Nike Renew Partnership". Nike. 20 June 2014. Retrieved 13 May 2019.
  93. Devlin, John (17 May 2018). International Football Kits (True Colours): The Illustrated Guide. p. 110. ISBN 978-1-4729-5626-2.
  94. Jordan, Andrew (16 October 2009). "10 best rivalries in international football". Bleacher Report. Retrieved 18 June 2015.
  95. Miller, Nick (9 October 2015). "The 10 greatest rivalries in international football". Retrieved 22 March 2019.
  96. Stokkermans, Karel (6 March 2014). "The "Derby der Lage Landen"". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Archived from the original on 29 June 2016. Retrieved 16 May 2014.
  97. "Het Nederlands elftal blijft bij de NOS" (به هلندی). 17 July 2018. Retrieved 31 March 2019.
  98. "DE HISTORIE VAN DE AMSTERDAM ARENA". johancruijffarena.nl (به هلندی). 13 February 2019. Retrieved 31 March 2019.
  99. "Amsterdam ArenA wordt officieel Johan Cruijff ArenA" (به هلندی). Amsterdam Arena. 5 April 2018.
  100. "Venues prepare for summer drama". UEFA.com. Union of European Football Associations. Archived from the original on 10 August 2001. Retrieved 12 July 2012.
  101. "Gibraltar's Home international matches to be played in Faro, Portugal as from March 2023". اتحادیه فوتبال جبل طارق. 13 October 2022. Archived from the original on 19 October 2022. Retrieved 15 October 2022.
  102. @OnsOranje (21 October 2022). "🦁 final squad: This is the list of 26 players where our final World Cup 2022 squad will be selected from! 📋" (Tweet) – via Twitter.
  103. @OnsOranje (11 November 2022). "🦁 Our 26 Lions for the @FIFAWorldCup ! #NothingLikeOranje | #FIFAWorldCup" (Tweet) – via Twitter.
  104. "Most Netherlands Caps". EU-Football.info.
  105. Stokkermans, Karel. "Netherlands - International Players Records". RSSSF.

پیوند به بیرون ویرایش