باز کردن منو اصلی
20051129 northlake-il5.jpg
Woman walking in Afghanistan.jpg
WJT2005-RZ-Dino-vor-Plakat.jpg

نقد دین انتقاد، از مفاهیم، آموزه‌ها، صحت و/یا اعمال دین، به علاوه دیدگاه‌های سیاسی و اجتماعیِ مرتبط با آنهاست.[۱]

نقد دین، تاریخ دیرینه دارد و حداقل، به قرن ۵ پیش از میلاد در یونان باستان با دیاگوراس "بی‌خدای" ملوس، و قرن ۱ پیش از میلاد در رم باستان با De rerum natura نوشته تیتوس لوکرتیوس کاروس برمی‌گردد. و تا بی‌خدایی نو با نویسندگانی چون سم هریس، دنیل دنت، ریچارد داوکینز، ویکتور استنجر و کریستوفر هیچنز اسبق ادامه دارد. یا به شکل متفاوت، نقد دینی توسط منتقدان ادبی چون هارولد بلوم به عنوان نوعی تبادل نظر دینی که سکولار است ولی ذاتاً ضددین نیست استفاده شده‌است. نقد دین موضوع پیچیده‌ایست؛ زیرا تعاریف و مفاهیم مختلفی از دین در زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف است. با وجود رده‌های متنوعی از دین، چون: یکتاپرستی، چندخدایی، همه‌خدایی و انواع مختلف برخی ادیان، مثل یهودیت، مسیحیت، اسلام، تائوئیسم، بودیسم و بسیاری دیگر، همیشه معلوم نیست که نقد به کدام جریان، نشانه رفته‌است و تا چه میزان به ادیان دیگر، قابل تعمیم است. ناقدین دین معمولاً دین را از تاریخ‌گذشته، خطرناک برای شخص و جامعه، مانعی برای پیشرفت علم، منبع اعمال و رسوم غیراخلاقی و مضر و ابزاری سیاسی جهت کنترل اجتماع می‌دانند.[۲]

محتویات

تاریخویرایش

نقد مفاهیم دینیویرایش

همچنین ببینید ایمان و عقلانیت برخی انتقادات به ادیان توحیدی:

  • بعضی اوقات باورهای این ادیان با دانش تناقض دارد.
  • انجام بعضی رفتارهای غیر عقلانی.(مانند ممنوعیت پوشیدن پوشاکی که در آن از چندین جنس یا گونه الیاف استفاده شده در عهد عتیق یا همچنین تنبیه کودکانی که پدرومادر گنهکار دارند. )
  • تضاد درونی در وحی‌ها ( یعنی اختلاف سخنان در کتاب مقدس میان چهار انجیل عهد جدید )

[۳]

ادعاهای متناقض تنها دین الهیویرایش

همچنین ببینید: برهان وحی‌های متناقض

عدم پیوستگیویرایش

با نگرش به چگونگی پیدایش و افول ادیان و اعتقادهای گوناگون شاهد فراموش شدن ادیان زیادی بودیم مانند : شبتای زوی،اساطیر اسکاندیناوی،اساطیر یونانی و اساطیر روم که برهانی بر عدم امتداد خط و مش ابدی ادیان است و به خاطر شرایط خاص اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی هر دوره تاریخی دارای پیروان خاص خود بودند. [۳]

توضیح منشا به عنوان غیرالهیویرایش

ساخته اجتماعویرایش

روایات برای راحتی و معنی‌بخشیویرایش

افیون تودهویرایش

ویروس مغزویرایش

هذیان و بیماری روانیویرایش

بقیه، امثال سم هریس، دین را با بیماری روانی مقایسه می‌کنند، و می گویند دین "اجازه می دهد موجودات انسان در غیر این صورت عادی، قادر باشند میوه‌های ثمره‌های دیوانگی را برداشت کنند و آن‌ها را مقدس بشمارند."[۴]

همچنین مطالعات روان‌شناسی ای روی پدیده عرفان‌، و پیوندهای بین جنبه‌های آشفته‌کننده تجربیات عرفانی خاص و ارتباط هایشان با آزارهای دوران کودکی وجود دارد.[۵][۶][۷]

مرحله نابالغ پیشرفت اجماعیویرایش

ضررها به فردویرایش

شست‌وشوی مغزی کودکانویرایش

ازدواج با کودکانویرایش

مراقبت ناکافی پزشکیویرایش

سندروم اورشلیمویرایش

موضوعات مرتبط با جنسیتویرایش

سنگسار و قتل‌های ناموسیویرایش

قربانی کردن خونویرایش

ضررها به جامعهویرایش

جنگ‌های مقدس و تروریسم مذهبیویرایش

سرکوب پیشرفت علمیویرایش

سرکوب هنر و ادبیاتویرایش

اخلاقیاتویرایش

رفتار با هم‌جنسگراهاویرایش

نژادپرستیویرایش

رفتار با زنانویرایش

شکار ساحرهویرایش

خشونت با حیواناتویرایش

اهداف فاسد رهبرانویرایش

رهبران فاسد یا غیراخلاقیویرایش

سلطه‌گری دینیویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Beckford, James A. (2003). Social Theory and Religion. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-77431-4.
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Criticism of religion». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۰۱ مارس ۲۰۱۳.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «Criticism of religion».
  4. Harris, Sam (2005). The End of Faith. W.W. Norton. p. 73. ISBN 978-0-393-03515-5.
  5. The Psychology of Mysticism". The Primal page
  6. Mysticism and Psychopathology". The Primal page.
  7. Atlas, Jerrold (2003). "Medieval Mystics' Lives As Self-Medication for Childhood Abuse".