باز کردن منو اصلی

این فهرست احزاب سیاسی سرشناس در ایران یا اپوزیسیون ایران است.

محتویات

درون حاکمیتویرایش

احزاب اصلاح‌طلبویرایش

احزاب اصلاح‌طلبان ایران شامل دو جریان اصلی اصلاح طلب یعنی، احزاب اصلاح‌طلب راست‌گرا و احزاب اصلاح‌طلب چپ‌گرا می‌باشد.[۱][۲][۳]

احزاب اصلی اصلاح طلب راستگراویرایش

احزاب اصلی اصلاح‌طلب چپ‌گراویرایش

احزاب اصولگراویرایش

در دوره‌های مختلف سیاسی ایران از این احزاب تحت عناوین «راست، محافظه کار، بنیادگرا، پایبند به اصول انقلاب، اسلام‌گرای سنتی» نیز یاد شده‌است.


احزاب اصولگرایان ایران:

احزاب نزدیک میانه‌رو موسوم به اعتدالگرایان یا اصول گرایان معتدلویرایش

تشکلهای دانشجوییویرایش

جریان سوم شهروندیویرایش

جریان سوم شهروندی‌‌، جریان فکری‌‌، فرهنگی‌‌، مدنی است که با محوریت شهروند و براساس حقوق بشر و شهروندی ومسئولیت پذیری شهروندان بنیانگذاری شده و دارای تعریف‌‌‌، اهداف‌‌، اصول‌‌، ارکان و دیدگاه‌های که بر مبنای اصول و ارزش‌های حقوق بشر و شهروندی به‌وجود آمده ومبشرتحقق حقوق شهروندی‌‌، قانونمداری‌‌، آزادی‌‌، تکثرگرایی‌‌، برابری‌‌، عدالت اجتماعی‌‌، تعهد‌‌، شفافیت‌‌، تنوع‌‌، مطالبه‌گری‌‌، پاسخگویی‌‌، صلح‌‌، همزیستی مسالمت‌آمیز‌‌، توسعه‌‌، مدارا‌‌، بردباری‌‌، مهرورزی‌‌، نفی تبعیض‌‌، حقوق زنان و کودکان‌‌، عدم خشونت‌‌، ارتقا مسئولیت پذیری شهروندان‌‌، شایسته‌سالاری و کرامت انسانی است که نه زیرمجموعه جریان‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب و نه مخالف آنها بلکه در موازات آنها فعالیت می نماید.

جریان سوم شهروندی جریان تغییر است تغییر اندیشه ها ، نگرش ها و روش ها است که دارای اهدافی است که شهروندان پویا درقالب سازواری ( ائتلاف ) مدنی سازمان‌های مردم نهاد‌‌، گروه‌های خودیاری‌‌، شورایاری‌ها‌‌، فعالان حقوق بشر و شهروندی – زنان-مدنی –فرهنگی- اجتماعی-محیط زیستی‌‌، معلمان‌‌، کارگران‌‌، هنرمندان‌‌، نویسندگان‌‌، دانشجویان‌‌، جوانان‌‌، اقوام و اقلیت‌های مذهبی و دینی برای تحقق آنها فعالیت می‌نمایند .

جریان سوم شهروندی است بر خلاف دیگر جریان‌ها یا گروه‌ها که تاکنون توسعه سیاسی یا فرهنگی یا اجتماعی یا اقتصادی یا عقیدتی را مورد توجه داشته اند توسعه شهروند (انسان) را برای پرورش همه جانبه شهروندان و مدیران توسعه یافته از بارزترین اهداف خود می‌داند.از دیگر اهداف جریان سوم شهروندی تقویت روحیه مسئولیت پذیری ومشارکت شهروندان‌‌، افزایش نظارت عمومی شهروندان‌‌، ارتقاء تاثیرگذاری برتصمیمات مقامات‌‌، مشارکت در ساختارقدرت‌‌، افزایش روحیه مطالبه گری شهروندان و پاسخگویی مدیران‌‌، حاکمیت قانون و احترام به حقوق بشر و شهروندی و تحقق دولت حقوقی بعنوان هدف غایی این جریان است‌‌، دولتی را که متعهد به حقوق بشر و شهروندی و برابری حقوق انسانها می‌باشد و قوانین‌‌، مقررات و تصمیمات مقامات و مدیران با حقوق بشر و شهروندی وآزادیهای شهروندان توازن و تناسب داشته باشد واز اقداماتی که منجر به استبداد سلطه گردد خودداری می‌نمایند.

احزاب اپوزیسیون نظام جمهوری اسلامیویرایش

احزابی هستند که در داخل مناسبات و کارزارهای‌های دولت و حکومت نه فعالیت دارند و نه اجازه فعالیت رسمی و قانونی به آنها داده می‌شود. برخی از این احزاب در داخل و برخی در خارج از کشور هستند.

طیف احزاب ملی‌گرا-جمهوری‌خواهویرایش

پادشاهی - سلطنت طلبویرایش

احزاب چپ (کمونیست، مارکسیست-لنینیست، مائوئیست، سوسیالیست)ویرایش

اسلام‌گرای دموکرات (سوسیال اسلامی - لیبرال اسلامی)ویرایش

احزاب اپوزیسیون مسلحویرایش

حزب‌ها و گروه‌های منحل و تاریخیویرایش

منابعویرایش

  1. اطلاعاتی دربارهٔ احزاب و جناح‌های سیاسی ایران امروز- عباس شاملو-نشر وزرا- ویرایش دوم-۱۳۸۷
  2. احزاب و گروه‌های سیاسی ایران- دانشکده و پژوهشکده اطلاعات و امین -رضا عاصف -۱۳۸۷
  3. احزاب دولتی -مرکز اسناد انقلاب اسلامی -اصغر صارمی شهاب-۱۳۷۸
  4. ملک الشعرابهار (۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران، تهران: امیرکبیر، ص. ۸ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ملک الشعرابهار (۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران، تهران: امیرکبیر، ص. ۹ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  6. یرواند آبراهامیان (۱۳۷۸ایران بین دو انقلاب، تهران: مرکز، ص. ۱۰۹

7. ↑ رهایی ؛ ظفری و نیکخواه. نگرشی نو بر احزاب سیاسی ایران( ۱۳۵۷ _ ۱۳۲۰ ). چاپ اول. مشهد: جالیز ۱۳۹۸

پیوند به بیرونویرایش