باز کردن منو اصلی

این فهرست احزاب سیاسی سرشناس در ایران یا اپوزیسیون ایران است.

محتویات

درون حاکمیتویرایش

احزاب اصلاح‌طلبویرایش

احزاب اصلاح‌طلبان ایران شامل دو جریان اصلی اصلاح طلب یعنی، احزاب اصلاح‌طلب راست‌گرا و احزاب اصلاح‌طلب چپ‌گرا می‌باشد.[۱][۲][۳]

احزاب اصلی اصلاح طلب راستگراویرایش

احزاب اصلی اصلاح‌طلب چپ‌گراویرایش

احزاب اصولگراویرایش

در دوره‌های مختلف سیاسی ایران از این احزاب تحت عناوین «راست، محافظه کار، بنیادگرا، پایبند به اصول انقلاب، اسلام‌گرای سنتی» نیز یاد شده‌است.


احزاب اصولگرایان ایران:

احزاب نزدیک میانه‌رو موسوم به اعتدالگرایان یا اصول گرایان معتدلویرایش

تشکلهای دانشجوییویرایش


احزاب اپوزیسیون نظام جمهوری اسلامیویرایش

احزابی هستند که در داخل مناسبات و کارزارهای‌های دولت و حکومت نه فعالیت دارند و نه اجازه فعالیت رسمی و قانونی به آنها داده می‌شود. برخی از این احزاب در داخل و برخی در خارج از کشور هستند.

طیف احزاب ملی‌گرا-جمهوری‌خواهویرایش

پادشاهی - سلطنت طلبویرایش

احزاب چپ (کمونیست، مارکسیست-لنینیست، مائوئیست، سوسیالیست)ویرایش

اسلام‌گرای دموکرات (سوسیال اسلامی - لیبرال اسلامی)ویرایش

احزاب اپوزیسیون مسلحویرایش

حزب‌ها و گروه‌های منحل و تاریخیویرایش

منابعویرایش

  1. اطلاعاتی دربارهٔ احزاب و جناح‌های سیاسی ایران امروز- عباس شاملو-نشر وزرا- ویرایش دوم-۱۳۸۷
  2. احزاب و گروه‌های سیاسی ایران- دانشکده و پژوهشکده اطلاعات و امین -رضا عاصف -۱۳۸۷
  3. احزاب دولتی -مرکز اسناد انقلاب اسلامی -اصغر صارمی شهاب-۱۳۷۸
  4. ملک الشعرابهار (۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران، تهران: امیرکبیر، ص. ۸ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ملک الشعرابهار (۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران، تهران: امیرکبیر، ص. ۹ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  6. یرواند آبراهامیان (۱۳۷۸ایران بین دو انقلاب، تهران: مرکز، ص. ۱۰۹

7. ↑ رهایی ؛ ظفری و نیکخواه. نگرشی نو بر احزاب سیاسی ایران( ۱۳۵۷ _ ۱۳۲۰ ). چاپ اول. مشهد: جالیز ۱۳۹۸

پیوند به بیرونویرایش