باز کردن منو اصلی

چغری بیک (ترکی استانبولی: Çağrı Bey) از بزرگان حکومتی در سرآغاز امپراتوری سلجوقی بود. نام کامل او ابوسلیمان داوود چغری‌بیک بن میکائیل بود. نام چاغری در ترکی به معنای «شاهین کوچک» است.

چغری بیک
فرماندار خراسان
سلطنت ۱۰۴۰ تا ۱۰۶۰ میلادی
فرزند(ها)
  • آلپ‌ارسلان
  • قاورد
  • یاقوتی
  • سلیمان
  • بهرام‌شاه
  • الیاس
  • عثمان
  • خدیجه ارسلان‌خاتون
  • گوهر خاتون
  • صفیه
نام کامل
کنیه: ابوسلیمان
نام کوچک: داوود
لقب ترکی: چغری‌بیگ
دودمان دودمان سلجوق Seljuqs Eagle.svg
پدر میکائیل
زادروز 989 میلادی
مرگ 1060 میلادی
سرخس
دین و مذهب اسلام، سنی

چغری‌بیک و طغرل‌بیک فرزندان میکائیل و نوه سلجوق از قبیله قِنِق یکی از ۲۴ قبیله اغوز بودند. آنها در مدت کوتاهی بعد از فتح ایران به «آسیای صغیر» حمله‌ور شدند و پس از جنگ ملازگرد (۱۰۷۱ میلادی) در اندک مدتی قسمت عمده آسیای صغیر را اشغال کردند و امپراطوری سلجوقی را تشکیل دادند.

طغرل بیک، برادر خود چغری بیک را همراه با ۳۰۰۰ جنگجو برای یک «سفر اکتشافی» به سرزمین‌های ناشناسی فرستاد که می‌گفتند آباد و ثروتمند؛ هستند یعنی آذربایجان و آناتولی. بعد از آنکه چغری بیک با بارهای سنگین تاراج از ری، آذربایجان و ارمنستان به آسیای مرکزی برگشت و تجارب خود را به طغرل بیک تعریف نمود، احتمالاً نطفه کوچ‌های بزرگ سلجوقیان و عموماً قبایل ترک‌زبان به سوی ایران، از جمله خراسان، آذربایجان و همچنین آناتولی شکل گرفت؛ این در سال ۱۰۱۸ م بود. با این روند، اولین موج بزرگ مهاجرت قبایل ترک به خراسان و بقیه نقاط ایران آغاز شد.[۱]

منابعویرایش

  1. جوادی، عباس: آذربایجان و بیزانس ترک‌زبان می‌شوند. در: رادیو فردا. ۱۳۹۴/۰۶/۱۶