باشگاه فوتبال یوونتوس

باشگاه فوتبال ایتالیایی

باشگاه فوتبال یوونتوس (انگلیسی: Juventus Football Club / لاتین: iuventūs به معنی جوانان / تلفظ ایتالیایی: [juˈvɛntus]) که با نام‌های یوونتوس یا یووه نیز شناخته می‌شود، نام یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در شهر تورین، در کشور ایتالیا قرار دارد. یوونتوس سومین باشگاه قدیمی فوتبال ایتالیا بعد از جنوا و اودینزه محسوب می‌شود. این باشگاه به جز فصل ۰۷–۲۰۰۶ که بخاطر مسائل کالچو پولی به سری بی تبعید شد، همواره در تاریخ خود در سری آ که بالاترین سطح فوتبال ایتالیا به‌شمار می‌رود، حضور داشته‌است.

یوونتوس
Juventus FC 2017 icon (black).svg
نام کاملباشگاه فوتبال یوونتوس
لقببانوی پیر (Vecchia Signora)
سیاه و سفیدها (bianconeri)
گورخرها (Zebre)
بانوی قاتل (Signora Omicidi)
دوست دختر ایتالیا (Fidanzata d'Italia)
نام کوتاهJuve, JFC
تأسیس۱ نوامبر ۱۸۹۷ (۱۲۲ سال پیش)
ورزشگاهورزشگاه آلیانتس استادیوم
گنجایش۴۱٬۵۰۷
مالکخانواده آنیلی (از طریق شرکت اکسور) ISEJUVE
مدیرعاملآندرا آنیلی
سرمربیآندره‌آ پیرلو
لیگسری آ
۱۹–۲۰۱۸سری آ، اول (قهرمان)
وبگاهوبگاه رسمی
لباس اول
لباس دوم
لباس سوم

این باشگاه در سال ۱۸۹۷ توسط چند دانشجوی تورینی و با نام باشگاه ورزشی یوونتوس بنیان‌گذاری شد. یوونتوس از سال ۱۹۲۳ توسط خانواده آنیلی اداره می‌شود و یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال در ایتالیا و جهان است.[۱]

باشگاه یوونتوس در ایتالیا موفق شده ۳۶[توضیح ۱] مرتبه سری آ را بالای سر ببرد، ۱۳ بار فاتح جام حذفی ایتالیا و ۸ بار فاتح سوپر جام ایتالیا شود. باشگاه یوونتوس در رقابت‌های اروپایی تاکنون ۹ مرتبه فینالیست لیگ قهرمانان اروپا شده‌است که تنها توانسته‌است ۲ مرتبه در فینال به پیروز برسد، اولین قهرمانی آن‌ها مربوط است به فصل ۱۹۸۴–۸۵ که با مربیگری جووانی تراپاتونی توانستند با نتیجه ۱ بر ۰ از سد لیورپول بگذرند[۲] و دومی آن نیز فصل ۱۹۹۵–۹۶ است که تحت هدایت مارچلو لیپی توانستند در فینال لیگ قهرمانان اروپا در ضربات پنالتی آژاکس آمستردام را شکست دهند، یوونتوس با کسب ۱۱ جام اروپایی-بین‌المللی[۳] و در مجموع با کسب ۶۹ جام معتبر[توضیح ۲] جزء پرافتخارترین باشگاه‌های جهان محسوب می‌شود. باشگاه یوونتوس اولین باشگاه تاریخ فوتبال اروپا است که توانسته هر سه جام معتبر اروپایی را فتح کند،[توضیح ۳] یوونتوس به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان دومین تیم برتر قرن ۲۰ اروپا شناخته شده‌است. این باشگاه همچنین به عنوان هفتمین باشگاه برتر جهان در سال ۲۰۱۷ از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال معرفی شد.

یوونتوس از اعضای بنیان‌گذار گروه ۱۴ است که پس از فروپاشی توسط اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا جایگزین شد.[۴] یوونتوس همواره خود را باشگاهی ایتالیایی و نماینده فوتبال ایتالیا معرفی کرده‌است و در تمام تاریخ خود بیشترین بازیکنان ایتالیایی را در ترکیب خود داشته‌است، تعداد بازیکنان یوونتوس در تیم‌های ملی ایتالیا، در جام جهانی گواه این موضوع است: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ (۹ بازیکن)، جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ (۲ بازیکن)، جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ (۶ بازیکن)، جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ (۵ بازیکن).[۵]

باشگاه یوونتوس در سال ۲۰۱۱ از ورزشگاه جدید و اختصاصی خود به نام ورزشگاه یوونتوس رونمایی کرد، این ورزشگاه در حال حاضر یکی از مجهزترین ورزشگاه‌های جهان با ظرفیت ۴۱٬۵۰۷ نفر است. ورزشگاه یوونتوس طبق قراردادی که با بیمه آلیانتس آلمان امضا شده از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۲۳ به نام آلیانتس استادیوم شناخته می‌شود.

در لیست شرکت دیلویت از ثروتمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، یوونتوس دهمین باشگاه فوتبال در کسب درآمد با درآمد تخمینی ۴۵۹٬۷ میلیون یورو است، که از این حیث در صدر باشگاه‌های فوتبال ایتالیا قرار دارد.[۶] یوونتوس همچنین در لیست مجله فوربز از ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۹، رتبه دهم را بدست آورد، با ارزش تخمینی ۱٬۵۱۲ میلیون دلار.[۷]

تاریخچه باشگاهویرایش

تأسیس باشگاه (۱۸۹۷/۱۸۹۸)ویرایش

 
تیم یوونتوس در سال ۱۸۹۸

تأسیس باشگاه یوونتوس در اولین روز ماه نوامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان ماسیمو لسیوم تحصیل می‌کردند که رؤیای تأسیس یک تیم فوتبال داشتند آغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ ۱ نوامبر ۱۸۹۷ در تورین متولد شد. باشگاهی که در آینده بخش مهمی از تاریخ فوتبال را رقم می‌زند. اولین دیدار این تیم تازه تأسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواسته‌های بزرگ باشگاه صحبت می‌کند، وی تأکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و آرزویی که از مدت‌ها پیش داشته‌اند به وقوع پیوست.[۸]

سرانجام برادران کنفاری در دفتر کوچک خود در خیابان ده اومبرتو ۴۲ تشکیل جلسه می‌دهند، جلسه‌ای که با حضور مسئولین ابتدایی و بازیکنان و جوانان عاشق فوتبال برگزار می‌شود و آخرین اندیشه این جوانان که رؤیای داشتن مقر و محلی برای باشگاه‌است مطرح می‌شود، برادران کنفاری می‌دانند که برای داشتن یک تیم بزرگ می‌بایست محلی مناسب تهیه نمایند، این دو جوان خیلی زود ساختمانی با چهار اتاق و یک حیاط پیدا می‌کنند که می‌توانست محلی مناسب برای یک تیم جوان و تازه تأسیس باشد.

با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه‌ای دیگری نیز بر شانه‌های تأسیس کنندگان سنگینی می‌کرد، این باشگاه می‌بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه‌ای تشکیل دادند و با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان در این تیم بازی می‌کردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تأیید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام‌گذاری شد. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه‌ای لاتین دارد و به معنای جوان یا جوانان است. اوگنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال ۱۸۹۸ به ریاست باشگاه رسید.[۹]

ورود خانواده آنیلی (۱۹۰۶/۱۹۲۶)ویرایش

یوونتوس نزدیک به دو دهه زیر سایه تیم‌های میلانی قرار داشت و نتوانست قهرمانی نخست خود را تکرار کند. طی این سال‌ها مدیران و بازیکنان به این نتیجه رسیدن که برای نگهداری وقایع باشگاه، مجله‌ای نیاز است، بنابراین در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ مجله هورا یوونتوس که امروزه ماهنامه معروف این باشگاه به حساب می‌آید متولد شد. کارادو کورادینی که در فصل ۱۹۲۰–۱۹۱۹ رئیس باشگاه بود سرود یوونتوس را تصنیف کرده‌است. روال ناکامی‌ها ادامه داشت تا سال ۱۹۲۳ که خانواده مطرح آنیلی وارد عرصه حیات باشگاه شدند. در ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۲۳ ریاست باشگاه را ادواردو آنیلی (پدر جووانی و اومبرتو آنیلی) به عهده گرفت. او پسر مالک و بنیان‌گذار کمپانی فیات بود. همراه با مدیریت قدرتمند این مرد بزرگ افتخارات و پیروزی‌های بانوی پیر نیز آغاز شد. بیانکونری‌ها با او در سال ۱۹۲۶ دومین اسکودتوی خود را نیز فتح کردند تا ادواردو نخستین قهرمانی مدیریت خود را تجربه کند. این قهرمانی با مربیگری جینو کارولی به دست آمد و بازیکنانی نظیر جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا ،کارلو بیجاتو، فرنک هیرزر ،لویجی آلماندی، جوزف ویولا و جوزپه توریانی در این تیم قهرمان حضور داشتند.[۱۰]

دوران مربیگری کارلو کارکانو (۱۹۳۰/۱۹۳۵)ویرایش

طی سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۰ یوونتوس دوباره به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال ایتالیا خود را معرفی می‌کند. ادواردو آنیلی که تا سال ۱۹۳۵ مدیریت باشگاه یوونتوس را به عهده داشت در کنار جووانی ماتزونیس نایب رئیس باشگاه توانست در دهه ۳۰ یوونتوس را تبدیل به قدرت بلامنازع ایتالیا نماید. یوونتوس طی سال‌های ۳۱ الی ۳۵ توانستند پنج اسکودتوی دیگر را برای باشگاه به ارمغان بیاورند و با کسب پنج عنوان قهرمانی متوالی رکورد جاودانه‌ای را به نام خود به ثبت برسانند (رکوردی که در ده دوم قرن ۲۱ توسط خود یوونتوس شکسته می‌شود).[۱۱] بازیکنان بزرگ آن زمان یوونتوس نمایشی را ارائه کردند که هرگز فراموش شدنی نیست، فلیچ بورل مهاجم بیانکونری‌ها در فصل ۱۹۳۲ باورنکردنی ظاهر شد وی در ۲۸ بازی ۲۹ گل به ثمر رساند و رکوردی فوق‌العاده به نام خود ثبت کرد. در این دوران آنیلی در کنار همکارانش تصمیم گرفت ورزشگاهی اختصاصی برای یووه تهیه نماید و سرانجام در فوریه ۱۹۳۴ یووه در ورزشگاه جدیدش به نام کوموناله (المپیک فعلی) به میدان رفت، ورزشگاهی که بعدها خاطرات بسیار دیدنی و زیبایی از اسطوره‌هایی مانند بونیپرتی، روبرتو بتجا و میشل پلاتینی در خود زنده نگاه داشته‌است. در مسابقات جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ بازیکنان یوونتوس اسکلت اصلی تیم ملی ایتالیا را تشکیل می‌دادند، اتفاقی که در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز تکرار شد.[۱۲] در زمان مربیگری کارلو کارکانو یوونتوس هفت بازیکن ملی پوش به نام‌های جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا، لویس مونتی، جیووانی فرراری، لویجی برتولینی، فلیچ بورل و رایموندو اورسی را در تیم ملی ایتالیا داشت که توانستند قهرمان جام جهانی ۱۹۳۴ شوند، در ژوئیه ۱۹۳۴ ادواردو آنیلی مدیر موفق یوونتوس در سانحه هوایی مشهور جنوا درگذشت، بعد از آن اتفاق سیاه و تلخ، یووه به مدت ۱۲ سال که یک آنیلی دیگر در رأس مدیریت باشگاه آمد به حاشیه رفت.[۱۳]

جنگ جهانی دوم (۱۹۳۵/۱۹۵۵)ویرایش

تکرار افتخارات دهه سی به مدت یک دهه متوقف شد البته طی این سال‌ها قهرمانی در دو جام حذفی ایتالیا به افتخارات باشگاه اضافه شد. نخستین قهرمانی یووه در جام حذفی کشورش به تاریخ ۱۹۳۸ با مربیگری ویرجینیو روستا بازمی‌گردد. در فصل ۳۹–۳۸ یوونتوس با ایستادن در رده هشتم جدول دوران افول خود را می‌گذراند. طی سال‌های ۳۵ الی ۴۷ مدیرانی نظیر امیلیو ده لا فورست و پیرو دُزیو در راس کار قرار گرفتند و نتوانستند شکوه یووه را نمایان سازند و سرانجام پس از نتایج نه چندان موفق و درخشان؛ پیرو دُزیو جای خود را به جیانی آنیلی داد، او به باشگاه خود در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۷ بازگشته بود تا پیروزی‌های گذشته و خاطرات زیبای دوران رهبری پسرش را تکرار کند. با آمدن جیانی اسکودتوهای هشتم و نهم در فصل‌های ۵۲–۵۱، ۵۰–۴۹ از راه رسید. اما عمر ریاست وی کوتاه بود و خیلی زود استعفا داد. با این حال یووه با بازیکنانی نظیر بونیپرتی، کارلو پارولا و جان هانسن همچنان به افتخارات خود می‌افزود. جیانی آنیلی ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴ پست ریاست را رها می‌کند و از باشگاه جدا می‌شود.

دوران مدیریت اومبرتو آنیلی (۱۹۵۵/۱۹۷۱)ویرایش

با جدایی جیانی آنیلی، به مدت یک سال باشگاه تحت نظارت سه نفر هدایت شد و یک سال بعد در نوامبر ۱۹۵۶، اومبرتو آنیلی برادر جیانی آنیلی راهی باشگاه شد تا قدرت و نفوذ خانواده آنیلی همراه با قدرت باشگاه یوونتوس ادامه داشته باشد. اومبرتو تا سال ۱۹۶۲ سمت مدیریت یوونتوس را در اختیار داشت که در این سال به دلیل ادامه تحصیل و اخذ مدرک پروفسوری از سمت مدیریت یووه کناره‌گیری کرد. این تیم در این سال‌ها دو ستاره بزرگ حیات خود را به نام‌های اومار سیووری و جان چارلز خریداری کرد و توانست اسکودتوی دهم را نیز فتح نماید. لیوبیسا بروشتش دهمین قهرمانی بانوی پیر را در فصل ۵۸–۵۷ به دست آورد تا با کسب این عنوان، اولین ستاره یووه نیز از راه برسد. با این قهرمانی بانوی پیر اجازه یافت اولین ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود حک کند و به بالای آرم باشگاه نیز اضافه شود. یوونتوس توانست با هدایت مربیانی مانند رناتو چزارینی، کارلو پارولا، پائولو آمارال و هریبرتو هررا در دهه شصت سه عنوان قهرمانی را کسب کند. دهه ۶۰ با کسب سه قهرمانی در سری آ و سه قهرمانی در جام حذفی ایتالیا به نوعی تکرار درخشش دهه ۳۰ بود. طی این سال‌ها ستارگانی برجسته همچون؛ جان هانسن، کارلو پارولا، کارل پرایست، بونیپرتی، جان چارلز و اومار سیووری با پیراهن سیاه و سفید یووه در میدان‌ها فوتبال حاضر شدند و در دنیای فوتبال شهرتی کسب کردند. اومار سیووری با درخشش بی‌نظیر و گلزنی‌های ارزشمند خود تبدیل به مهره‌ای خوش‌نام در دنیای فوتبال شد و در سال ۱۹۶۱ توانست توپ طلای اروپا را از ان خود کند. با پایان فصل ۱۹۶۹ هریبرتو هررا نیمکت یوونتوس را ترک می‌کند و لوئیس کارنیگلیا جانشین وی در پست مربیگری یووه می‌شود. گفتنی است که طی سال‌های ۱۹۶۲ الی ۱۹۷۱ مدیریت باشگاه به ویتوره کاتلا واگذار شده بود.[۱۴]

دوران مدیریت جیامپیرو بونیپرتی (۱۹۷۱/۱۹۹۰)ویرایش

ترکیب یوونتوس در شروع بازی فینال جام باشگاه‌های اوپا ۱۹۸۵

سرانجام زمان خداحافظی فرا می‌رسد و بونیپرتی پس از چند سال بازی و حضوری استثنایی در سال ۱۹۷۱ از دنیای فوتبال خداحافظی می‌کند و بلافاصله به مدیریت باشگاه منصوب می‌شود. در زمان ریاست وی چهار مربی بزرگ و نامی همچون سیستمیر فیکپالیک، کارلو پارولا، جووانی تراپاتونی و دینو زوف هدایت بانوی پیر را به عهده گرفتند. بونیپرتی نزدیک به بیست سال رهبری بانوی پیر را به عهده گرفت و توانست درخشش دوران بازیگری اش را در این پست نیز تکرار کند،[۱۵] کسب ۹ اسکودتو و رساندن شمار اسکودتوهای یوونتوس به عدد بیست و گرفتن ستاره دوم باشگاه با قهرمانی در سال ۱۹۸۲، دو قهرمانی در جام حذفی به همراه نخستین عنوان قهرمانی بانوی پیر در اروپا و فتح جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۸۵، قهرمانی در سال ۱۹۷۷ در لیگ اروپا برای نخستین بار؛ رسیدن به قهرمانی رقابت‌های جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴، سوپر جام اروپا که در سال ۱۹۸۴ به دست آمد از افتخارات بسیار ارزنده و بزرگی به‌شمار می‌رود که در دوران دو دهه مدیریت موفق بونیپرتی به دست آمد. جووانی تراپاتونی که ده سال هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود توانست در سال ۱۹۸۲ با قهرمانی یووه در سری آ ستاره دوم را از آن باشگاه نماید تا بانوی پیر تنها تیم ایتالیایی باشد که قهرمانی‌هایش به عدد بیست می‌رسید. در دو دهه ستارگان مشهوری پیراهن سیاه و سفید یوونتوس را برتن کردند؛ ستارگانی مانند: دینو زوف، میشل پلاتینی، مارکو تاردلی، ژبیگنی بونیک، پائولو روسی، کلائودیو جنتیله، پیترو آناستاسی، رومئو بنتی، گائتانو شیره‌آ از جمله بازیکنان بسیار مهم دهه ۷۰–۸۰ این باشگاه بودند. اما این بار نیز یک اتفاق تلخ دیگر برای سیاه و سفیدپوشان یووه، باشگاه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اتفاقی که در دهه ۸۰ برای بانوی پیر ایتالیا به وقوع می‌پیوندد، رویدادی سیاه که به مانند سال ۱۹۳۵ هم‌زمان با شکوه و بزرگی یووه‌است، این حادثه در فینال لیگ قهرمانان در ۲۸ مه سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل بلژیک روی داد، در دیدار یوونتوس برابر لیورپول انگلیس به دلیل درگیری هواداران دو تیم ۳۹ هوادار کشته (برخی منابع شمار کشته شدگان را ۴۹ نفر اعلام کردند) و بیش از ۳۰۰ زخمی به جای می‌ماند و لقب فینال خونین را به خود می‌گیرد. در این دیدار یوونتوس با تک گل میشل پلاتینی که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید قهرمان این دیدار خونین می‌شود تا نخستین قهرمانی خود را در اروپا جشن بگیرد البته جشنی که همراه با تلخی و از دست دادن تعدادی هوادار بود. در ۸ دسامبر ۸۶ راهی توکیو می‌شوند تا در جام بین قاره‌ای (فوتبال) شرکت کنند و در نهایت نیز با قهرمانی در این جام به کار خود پایان می‌دهند. قدرت یووه پس از این سال چند سالی رو به افول رفت و ستارگانی مانند میشل پلاتینی و گائتانو شیره‌آ مهره‌ای که با ۵۵۲ بازی یکی از ستاره‌های استثنایی حیات یووه محسوب می‌شود از تیم خداحافظی کردند. فصل جدید در راه است و این بار پس از ده سال جووانی تراپاتونی بر روی نیمکت سیاه و سفیدپوشان مشهور ایتالیا حضور ندارد و دوره جدیدی آغاز می‌شود. در دهه ۸۰ پائولو روسی مهاجم سرشناس یووه و ایتالیا نیز در سال ۱۹۸۲ توپ طلای اروپا[۱۶] را به خود اختصاص می‌دهد تا دومین بازیکن یوونتوس باشد که این افتخار را کسب می‌کند. این افتخار طی سه سال متوالی ۱۹۸۳ الی ۱۹۸۵ توسط میشل پلاتینی تکرار شد تا سومین بازیکن یوونتوس در این زمینه باشد. یوونتوسی‌ها در جام جهانی ۱۹۸۲، شش نماینده در تیم ملی ایتالیا داشتند تا خاطره جام جهانی ۱۹۳۴ تکرار شود؛ دینو زوف، کلائودیو جنتیله، آنتونیو کابرینی، گائتانو شیره‌آ، مارکو تاردلی و پائولو روسی ستاره‌های بیانکونری حاضر در تیم ایتالیایی‌ها بودند که قهرمانی دیگری را به دست می‌آورند. تمام این افتخارات با مدیریت ستاره سالیان گذشته یووه بونیپرتی رقم خورد. در فصل ۹۰–۱۹۸۹ یوونتوسی‌ها تیمی رؤیایی تشکیل داده بودند، جوانانی نظیر سالواتوره سکیلاچی، پیرلویجی کاسیراگی و مدافعینی همچون داریو بونتی توانسته بودند فرم یک تیم ایدئال و دوست داشتنی را به دست بیاورند، یک قهرمانی در جام حذفی ایتالیا نتیجه تلاش این بازیکنان بود.[۱۷]

دوران مدیریت ویتوریو کایزوتتی (۱۹۹۰/۲۰۰۳)ویرایش

ترکیب یوونتوس در شروع بازی فینال لیگ قهرمانان اوپا ۱۹۹۶

سال ۱۹۹۰ ویتوریو کایزوتتی جانشین بونیپرتی شد،[۱۴] او تا سال ۲۰۰۳ در کنار یووه ماند و در طول ریاست خود افتخارات ارزنده‌ای را به مجموعه یوونتوس افزود. با آغاز دهه ۹۰ بار دیگر شکوه یوونتوس شروع شد؛ و ورزشگاه دل آلپی که به تازگی میزبانی رقابت‌های یوونتوس را به عهده گرفته بود شاهد افتخارات زیادی شد.[۱۸] در سال ۱۹۹۰ یک جام حذفی ایتالیا و قهرمانی دوم در لیگ اروپا با مربیگری دینو زوف به کارنامه ورزشی باشگاه افزوده شد و جام سوم لیگ اروپا نیز در سال ۱۹۹۳ با جووانی تراپاتونی راهی ساختمان باشگاه یووه می‌شود. بانوی پیر که از اواسط دهه ۹۰ دوباره به اوج خود رسیده بود در لیست تیم خود بازیکنان خوش‌نام و مطرحی مانند روبرتو باجو (دارنده توپ طلا در سال ۱۹۹۳)، جان لوکا ویالی، فابریزیو راوانلی، الساندرو دل پیرو (بهترین گلزن تاریخ یووه همراه با بیشترین بازی با پیراهن یوونتوس) ،آنجلو پروتزی، دیدیه دشان، آنتونیو کونته، فرارا، ادگار داویدس و زین الدین زیدان (دارنده توپ طلا در سال ۱۹۹۸) را می‌دید.[۱۹] جووانی تراپاتونی که از سال ۱۹۹۱ بار دیگر به تیمشش بازگشته بود پس از اتمام فصل ۱۹۹۴ از تیم جدا می‌شود و راه برای حضور مربی ای مطرح و برجسته هموار می‌شود و در نهایت مارچلو لیپی بر روی نیمکت هدایت سیاه و سفیدپوشان یووه می‌نشیند.[۲۰] در سطوح مدیریت نیز مهره‌هایی نظیر روبرتو بتجا، جیرائدو و لوچیانو موجی وارد عرصه فعالیت می‌شوند. مارچلو لیپی همراه خود سه قهرمانی متوالی سری آ را در فصل‌های ۹۵–۹۴، ۹۷–۹۶ و۹۸ –۹۷ به نام یوونتوس ثبت می‌کند. یک قهرمانی در جام حذفی ایتالیا در فصل ۱۹۹۵، دو سوپر جام ایتالیا در فصول ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ و قهرمانی دوم یوونتوس در لیگ قهرمانان اروپا که در فصل ۱۹۹۵–۹۶ به دست آمد، (در بازی که یوونتوس در فینال ۴ بر ۲ از سد آژاکس آمستردام گذشت) و جام بین قاره ای سال ۱۹۹۶ نیز از افتخارات ارزنده مارچلو لیپی به‌شمار می‌روند.[۲۱] یوونتوس در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ نیز به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت اما برابر حریفان شکست خورد و در جایگاه دوم ایستاد. یووه ابتدا در فینال برابر دورتموند با نتیجه ۳ بر ۱ شکست خورد تا به دومین قهرمانی متوالی خود در لیگ قهرمانان اروپا دست نیابد و در فصل اتی نیز برابر رئال مادرید با نتیجه یک بر صفر متحمل شکست شد و دومین ناکامی متوالی خود را در فینال لیگ قهرمانان اروپا تجربه می‌کند.[۲۲] با پایان دهه ۹۰ فروغ بیانکونری‌ها نیز کمرنگ شد، رفتن لیپی و آمدن کارلو آنچلوتی چندان موفق آمیز نبود و کارلو تنها یک قهرمانی در جام اینترتوتو را در کارنامه دو سال مربیگری خود در یووه به جای می‌گذارد. یوونتوس با کارلو آنچلوتی به افتخار بزرگی دست نمی‌یابد و تصمیم به تغییر مربی می‌گیرد و از فصل ۲۰۰۱–۰۲ برای بار دوم مارچلو لیپی سکان مربیگری یوونتوس را در دست می‌گیرد؛ و بازیکنان جدیدی به تیم اضافه می‌شوند مانند: جانلوئیجی بوفون، مارسلو سالاس و پاول ندود هافبک چک تبار و دارنده توپ طلای اروپا در سال ۲۰۰۳، لیپی توانست باکمک این بازیکنان و ستارگانی همچون الساندرو دل پیرو و ادگار داویدس و دیوید ترزگه یک بار دیگر یوونتوس را به اوج خود بازگرداند،[۲۳] دو قهرمانی در سری آ در فصل‌های ۲۰۰۱–۰۲ و ۲۰۰۲–۰۳ و دو قهرمانی در سوپر جام ایتالیا با هدایت این مربی بدست آمد، همچنین مارچلو لیپی در فصل ۲۰۰۲–۰۳ دوباره توانست یوونتوس را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند، که در ضربات پنالتی مغلوب آ.ث. میلان می‌شود.[۲۴] در این سال‌ها اتفاق مهم دیگری در حیات باشگاه روی داد و در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ باشگاه یوونتوس وارد بورس ایتالیا شد. در نخستین ماه سال ۲۰۰۳ حادثه‌ای تلخ، بار دیگر مجموعه بیانکونری را در سوگ نشاند، در حالی که تنها ۲۴ روز از آغاز سال جدید می‌گذشت، جووانی آنیلی مدیر اسبق باشگاه که با خود افتخارات ارزشمندی را برای باشگاه به همراه آورده بود درگذشت. تنها یک سال پس از مرگ جووانی آنیلی،[۲۵] برادرش اومبرتو آنیلی نیز درگذشت، اومبرتو در تاریخ ۲۷ مه سال ۲۰۰۴ از دنیا رفت تا به یکباره بانوی پیر حامیان اصلی خود را از دست بدهد، با فوت این بزرگان خانواده آنیلی همچنان حمایت خود را از باشگاه دریغ نکرد و در کنار یوونتوس ماند. در پایان فصل ۲۰۰۳–۰۴ از یوونتوس جدا شد.

انتشار مسئله کالچو پولی (۲۰۰۴/۲۰۰۶)ویرایش

با رفتن مارچلو لیپی، در تابستان ۲۰۰۴ فابیو کاپلو وارد یوونتوس شد. فابیو کاپلو مربی اسبق آ.اس. رم که پیش از این نزد هواداران یووه یک دشمن محسوب می‌شد به عنوان سرمربی یوونتوس انتخاب شد. هم‌زمان با حضور وی، بازیکنانی نظیر زلاتان ابراهیموویچ، فابیو کاناوارو و امرسون نیز یوونتوسی شدند. کاپلو با وجود موفقیت و کسب دو اسکودتویی که بعدها از یووه بازپس گرفته شد، نتوانست خود را به عنوان مربی محبوب در نزد هواداران معرفی کند.[۲۶] در این سال‌ها یوونتوس جز قدرت‌های فوتبال ایتالیا و اروپا محسوب می‌شد که ستارگان ارزشمند زیادی در خود می‌دید، با پایان فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ که به قهرمانی یوونتوس انجامید خبرهایی در خصوص تبانی مسولین یوونتوس با داوران شنیده شد؛ این مسائل همراه با رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶ مطرح می‌شد و در حالی که ستارگان بیانکونری در کنار اینتر میلان برای قهرمانی در این جام مبارزه می‌کردند اتفاق تلخ دیگری برای یکی از مهره‌های اسبق یووه رخ داد، جانلوکا پسوتو از ساختمان باشگاه سقوط کرد تا حواشی اطراف یووه بیشتر از قبل شود. با این حال با تدابیر مسولین فوتبال ایتالیا موضوع کالچو پولی و محکومیت‌های باشگاه‌ها تا پایان رقابت‌های جام جهانی اعلام نشد تا تمام بازیکنان حاضر در اردوی ایتالیا با تمرکز کامل و بدون مشغله ذهنی، در رقابت‌ها حاضر شوند. این تدبیر مسولین نتیجه بخش بود و ایتالیا با مربیگری مارچلو لیپی قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ المان شد. پس از بازگشت ملی پوشان، مسئله معروف به کالچو پولی رسماً اعلام شد و تبانی مسولین باشگاه یوونتوس با کمیته داوران و برخی داوران از یک سو و انتشار مکالمات تلفنی لوچیانو موجی با برخی از مسولین و داوران در دادگاه‌های ورزشی ایتالیا مطرح شد و ۲ قهرمانی آخر یوونتوس در سری آ از بانوی پیر گرفته شد و به سری بی تبعید شد.[۲۷][۲۸]

تبعید یوونتوس به سری بی (تابستان ۲۰۰۶)ویرایش

با برگزاری جلسات مختلف، در نهایت حکم نهایی دادگاه ورزشی کشور محرومیت‌ها و مجازات‌های باشگاه‌های متخلف را صادر کرد. با حکم اعلام شده بانوی پیر به سری بی تبعید شد، دو اسکودتوهای یووه از این تیم بازپس گرفته شد و به تیم رقیب، اینتر میلان داده شد (اسکودتوهای بیست و هفتم و بیست و هشتم در دو فصل ۲۰۰۴–۰۵، ۲۰۰۵–۰۶ که با فابیو کاپلو به دست آمده بود)، لوچیانو موجی مدیر و نماینده اصلی یووه حکم محرومیت مادام العمر از فعالیت در فوتبال برایش صادر شد. در ابتدا مشخص شد بیانکونری‌ها با ۳۰ امتیاز کسر در رقابت‌های فصل ۲۰۰۶–۰۷ سری بی شرکت خواهند کرد که این رأی با اعتراض باشگاه و تجدید نظر به ۱۷ امتیاز کسر تغییر کرد و در نهایت به کسر ۹ امتیاز رسید همچنین یوونتوس با جریمه نقدی £۳۱٬۰۰۰٬۰۰۰ و محرومیت از لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶ و سه بازی بدون تماشاگر روبرو شد.[توضیح ۴] زمانی که حکم تبعید به سری بی با منفی ۳۰ امتیاز اعلام شد، برخی از بازیکنان سرشناس یوونتوس راه خروجی باشگاه را در پیش گرفتند و از باشگاه یوونتوس جدا شدند، مربی یوونتوس؛ فابیو کاپلو نیز بلافاصله راهی مادرید و تیم مطرح ان شهر، رئال مادرید شد. برخی از بازیکنانی که هواداران امید زیادی به آنان داشتند نیز به مانند مربی تیم ترجیح دادند برای ادامه دوران بازیگری خود از سیاه و سفید پوشان جدا شوند، فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام که در خود توان حضور در سری بی را نمی‌دیدند، از یوونتوس جدا شدند. فابیو کاناوارو و امرسون راهی رئال مادرید شدند، زلاتان ابراهیموویچ و پاتریک ویرا به اینتر میلان پیوستند و جیانلوکا زامبروتا و لیلیان تورام بارسلونا را برای ادامه فعالیت خود برگزیدند.[۲۹]

وفاداری به بانوی پیر (۲۰۰۶/۲۰۰۷)ویرایش

حکم صادره در کنار ترک ستارگان و تغییر مدیریت باشگاه که همراه با ورود جووانی کوبولی جیلی به عنوان جانشین فرانتزُ گرانده استونس مدیری که سه سال ریاست یووه را به عهده داشت. لوچیانو موجی از سمت خود برکنار شد، جیرائودو نیز از مسولیت‌هایی که در باشگاه داشت کنارگذاشته شد و بازیکنانی از جمله فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام یوونتوس را ترک کردند؛ و در شرایطی دشوار جان الکان نوه جیانی آنیلی مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت، یوونتوس بازیکنانی نظیر الساندرو دل پیرو، جانلوئیجی بوفون، مائورو کامرونزی در تیم ملی کشورش داشت که با این تیم قهرمان جهان شده بودند و بازیکنان بزرگی از جمله دیوید ترزگه و پاول ندود که نگاه داشتن این بازیکنان در شرایط کنونی کار آسانی نبود. دیدیه دشان بازیکن سالیان نه چندان دور یوونتوس که با این تیم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۵–۱۹۹۶ را تجربه کرده بود در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۶ مربی یوونتوس شد. یوونتوس در رقابت نزدیک با ناپولی و جنوا و با توجه به کسر ۹ امتیاز بر سکوی نخست رقابت‌ها ایستاد و عنوان قهرمانی مسابقات سری بی را در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ از آن خود کرد و الساندرو دل پیرو با به ثمر رساندن ۲۰ گل آقای گل رقابت‌ها شد تا ثابت نمایند که این تیم مطرح و قدرتمند بدون حمایت داوران و در شرایط سخت و متفاوت از سایر رقبا نیز برترین تیم ایتالیا است. قهرمانی یووه در هفته‌های پایانی لیگ با کسب ۸۵ امتیاز تثبیت شد (امتیاز یوونتوس در این فصل به ۹۴ رسید که با کسر ۹ امتیاز به عدد ۸۵ تغییر کرد) در دو هفته به پایان مسابقات دیدیه دشان مربی بیانکونری‌ها که نقش مؤثر و بسیار زیادی در کسب این قهرمانی داشت در چهلمین بازی فصل حاضر به شرکت در کنفرانس خبری نشد و از سمت خود کناره‌گیری کرد تا کمک مربی وی، کورادینی تیم را دو دیدار انتهایی هدایت نماید، دیدارهای که با شکست یووه به پایان رسید. گفتنی است که اختلاف دشان با مدیر ورزشی یوونتوس السیو سکو یکی از دلایل جدایی دیدیه دشان اعلام شد و در عین حال دیدیه دشان تأکید کرد که در خود توان هدایت یووه را در رقابت‌های سری آ نمی‌دید.[۳۰]

دوران مدیریت آندرا آنیلی (۲۰۱۰/تاکنون)ویرایش

فاجعه ورزشگاه هِیسِلویرایش

فاجعه ورزشگاه هیسل فاجعه‌ای است که پیش از آغاز فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۵ که میان تیم‌های یوونتوس و لیورپول در ورزشگاه هیسل بروکسل برگزار می‌شد ۳۹ هوادار یوونتوس کشته شدند.[۴۳]

لیورپول در دوره قبل جام باشگاه‌های اروپا توانسته بود با غلبه بر آ.اس. رم قهرمان اروپا شود، در سوی دیگر یوونتوس قهرمان جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴ بود که بیشتر بازیکنان آن را بازیکنانی تشکیل می‌دادند که در سال ۱۹۸۲ به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا قهرمان جام جهانی در اسپانیا شده بودند و نیز در یوونتوس آن زمان، میشل پلاتینی (دارنده توپ طلا در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵) بازی می‌کرد.[۴۴]

پیشتر در ژانویهٔ آن سال یوونتوس و لیورپول در سوپر جام اروپا به مصاف هم رفته بودند که یوونتوس در تورین توانست بازی را با نتیجه ۲–۰ ببرد و بازی برگشت که قرار بود در آنفیلد برگزار شود به‌دلیل اینکه لیورپول در جدول زمان‌بندی برنامه‌های خود زمان مناسبی را برای انجام این بازی پیدا نکرده بود، به تعویق افتاد و پس از فاجعه ورزشگاه هیسل دیگر برگزار نگردید.

یک ساعت پیش از آغاز مسابقه، در فینال لیگ قهرمانان اروپا سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس‌هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی‌ها برای جدایی و جلوگیری از کشمکش و درگیری قرار داده شده‌بود به طرفداران یوونتوس حمله‌ور شده و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند، یوونتوسی‌ها که انتظار این حرکت را از لیورپول نداشتند ناچار با آن‌ها درگیر شده و به ناگاه عقب‌نشینی کردند؛ فشار یوونتوسی‌ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و باعث شد که روی سر آن‌ها ویران گردد. در پی این حادثه ۳۹ نفر که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند، کشته شدند. این فاجعه را سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا نام‌گذاری کردند.[۴۵]

 
دیدار دو تیم یوونتوس و لیورپول، ۲۰ سال بعد از حادثه در ورزشگاه آنفیلد

با این وجود بازی فینال برگزار شد و یوونتوسی‌ها با تک گل میشل پلاتینی قهرمان شدند. پس از این مسابقهٔ لیورپول ۶ سال و دیگر باشگاه‌های انگلیسی از حضور در رقابت‌های اروپایی به مدت ۵ سال محروم شدند.

یوونتوس و لیورپول پس از فاجعهٔ هیسل به مدت ۲۰ سال با هم بازی نکردند تا اینکه در سال ۲۰۰۵ که در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا دوباره با هم رو در رو شدند. در بازی رفت که در آنفیلد برگزار می‌شد قبل از شروع مسابقه هواداران لیورپول با اجرای طرح موزائیک، واژهٔ "amicizia" که در زبان ایتالیایی به معنی دوستی است؛ خطاب به هواداران یوونتوس که در سمت روبرو نشسته‌بودند به نحوی از آنان عذرخواهی کردند. هواداران یوونتوس برای اینکه نشان دهند لیورپول را بخشیده‌اند به شادی پرداختند.[۴۶]

ورزشگاه‌هاویرایش

آلیانتس استادیوم
 
رتبه‌بندی ورزشگاه (یوفا) :     
مکانکورسو گائتانو شیره آ،
۵۰۱۰۱۵۱ تورین، ایتالیا
مالکیوونتوس
اداره کنندهیوونتوس
ظرفیت۴۱٬۵۰۷ نفر
ساخت‌وساز
بنیان‌نهادن۱ مارس ۲۰۰۹
تأسیس۸ سپتامبر ۲۰۱۱
هزینه ساخت۱۵۵٬۰۰۰٬۰۰۰ یورو[۴۷]
معمارهرناندو سوارز، جینو زاوانِ لا، جورجتو جوجارو

از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۲ یوونتوس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کورسو سواستوپولی انجام داد. بعد از آن به ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا نقل مکان کرد، که تا سال ۱۹۳۳ در آن ورزشگاه بازی‌های خود را برگزار نمود، و توانست در آن ۴ عنوان قهرمانی سری آ را بدست آورد. در پایان سال ۱۹۳۳، آن‌ها در استادیو موسولینی که برای مسابقات جام جهانی در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، شروع به بازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم، اسم استادیوم موسولینی به ورزشگاه المپیک تورین تغییر داده شد، به مدت ۵۷ سال (در مجموع ۸۹۰ بازی) ورزشگاه المپیک تورین خانه یوونتوس بود.[۴۸] در ابتدای سال ۱۹۹۰ میلادی و با توجه به اینکه کشور ایتالیا میزبان جام جهانی بود، ورزشگاه دل آلپی در شهر تورین افتتاح شد.[۴۹] از آن زمان باشگاه یوونتوس دیدارهای خود را در این ورزشگاه برگزار نمود. در اوت سال ۲۰۰۶ یوونتوس بعد از بازسازی ورزشگاه دل آلپی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ دوباره به ورزشگاه المپیک تورین بازگشت.[۵۰]

در ابتدای دههٔ نخست قرن ۲۱، مدیران یوونتوس و در رأس آن‌ها روبرتو بتجا و لوچیانو موجی، ساخت ورزشگاه را در دستور کار خود قرار دادند. یوونتوس اولین تیم در ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد. هیچ‌کدام از تیم‌های ایتالیایی در حال حاضر ورزشگاهی متعلق به خودشان ندارند. یکی از شعارهای ساخت ورزشگاه نیز بر همین مبنی انتخاب شد، اینکه مانند همیشه یوونتوس در ایتالیا «اولین» خواهد بود یا شعار دیگری که در هنگام ساخت در نظر گرفته شد «استادیومی که فوتبال را تغییر می‌دهد».[۵۱] ساخت ورزشگاه یوونتوس در ۱ مارس ۲۰۰۹ در همان محل ورزشگاه دل آلپی و به سبک ورزشگاه‌های انگلستان آغاز شد، طراحی این ورزشگاه را هرناندو سوارز انجام داده‌است. بر خلاف دیگر ورزشگاه‌های ایتالیا، فاصلهٔ نزدیک‌ترین هواداران با میدان مسابقه ۷٫۵ متر است، این فاصله در دل آلپی سابق ۵۰ متر بود. سرانجام در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ با بازی یوونتوس مقابل نوتس کانتی که با تساوی ۱–۱ خاتمه یافت ورزشگاه یوونتوس افتتاح شد، اولین بازی رسمی در این ورزشگاه نیز مابین دو تیم یوونتوس و پارما، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد.[۵۲]

  • یوونتوس اولین باشگاه در تاریخ فوتبال ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد.[۵۳]
  • از اول ژوئیه ۲۰۱۷، ورزشگاه یوونتوس به مدت ۶ فصل تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ به عنوان آلیانتس استادیوم شناخته می‌شود.
  • میزبان فینال لیگ اروپا ۲۰۱۴[۵۴]
  • رکورد تماشاچی: ۴۱٬۱۸۲ (یوونتوس vs بورسیا دورتموند، ۵ اسفند ۱۳۹۳)
شماره ورزشگاه تاریخ
۱ والنتینو پارک ۱۸۹۷–۱۸۹۸
۲ ورزشگاه پیاتزا دارمی ۱۸۹۸–۱۹۰۴
۳ ورزشگاه اومبرتو ۱۹۰۵–۱۹۰۶
۴ ورزشگاه پیاتزا دارمی ۱۹۰۷–۱۹۰۸
۵ ورزشگاه کورسو سواستوپولی ۱۹۰۹–۱۹۲۲
۶ ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا ۱۹۲۲–۱۹۳۳
۷ ورزشگاه المپیک تورین ۱۹۳۳–۱۹۹۰
۸ ورزشگاه دل آلپی ۱۹۹۰–۲۰۰۶
۹ ورزشگاه المپیک تورین ۲۰۰۶–۲۰۱۱
۱۰ ورزشگاه یوونتوس ۲۰۱۱-اکنون

اماکن آموزشیویرایش

  • یوونتوس سنتر :
یوونتوس سِنتِر
 
مکانوینووو
مختصات۴۴°۵۸′۴۰″ شمالی ۰۷°۳۶′۵۸″ شرقی / ۴۴٫۹۷۷۷۸°شمالی ۷٫۶۱۶۱۱°شرقی / 44.97778; 7.61611مختصات: ۴۴°۵۸′۴۰″ شمالی ۰۷°۳۶′۵۸″ شرقی / ۴۴٫۹۷۷۷۸°شمالی ۷٫۶۱۶۱۱°شرقی / 44.97778; 7.61611
مالکیوونتوس
نوعامکانات ورزشی
تأسیس۲۰۰۶

مرکز یوونتوس (انگلیسی: Juventus Center‎) (به‌طور خلاصه به نام "وینووو") زمین تمرین باشگاه یوونتوس است، که در وینووو واقع در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی شهر تورین واقع شده‌است. این زمین تمرین در مساحت ۱۴۰٬۰۰۰ متر مکعب، در اوت ۲۰۰۶ افتتاح شد.[۵۵]

  • امکانات:

در این مرکز محیط‌های آموزشی و پزشکی بسیار پیشرفته وجود دارد. این محل شامل ۹ زمین فوتبال است، دو زمین آن دارای چمن مصنوعی است. یک سالن سرپوشیده همراه با وسایل تمرینی، محل برای فیزیوتراپی، یک استخر شنا و ساختمان‌های دیگر برای مربیان و سایر موارد. در ساختمان دوم وینووو، شبکه تلویزیونی و اسپانسرهای باشگاه مستقر هستند، اتاق جلسات، فعالیت‌های تجاری، اتاق کنفرانس مطبوعاتی نیز در این ساختمان قرار دارند. انتظار می‌رود یوونتوس سنتر در آینده به خانه آکادمی باشگاه و محل استقرار تیم بانوان یوونتوس تبدیل شود.[۵۶]

  • دهکده یوونتوس :

در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵، یوونتوس رسماً آغاز پروژه دهکده یوونتوس (انگلیسی: J-Village‎) را اعلام کرد. این پروژه که در مجاورت ورزشگاه یوونتوس است، مراحل توسعه آن همچنان در منطقه کونتیناسا ادامه دارد. دهکده یوونتوس شامل شش بخش می‌باشد: JTC (مرکز آموزش تیم اول یوونتوس) - مرکز رسانه‌ها - بخش اداری - مدرسه بین‌المللی ISE (بخشی از J-College)- هتل - فروشگاه‌ها. در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۷، یوونتوس اعلام کرد که دفتر مدیریت باشگاه در دهکده یوونتوس افتتاح شده‌است. از فصل ۲۰۱۸–۱۹ تمام بخش‌های تمرینی تیم اصلی یوونتوس در همین دهکده مستقر است.[۵۷] هزینه تخمینی دهکده یوونتوس، ۱۰۰ میلیون یورو می‌باشد.[۵۸]

رسانه‌هاویرایش

  • کانال یوونتوس :

یوونتوس تی‌وی (انگلیسی: Juventus TV‎) یا به شکل سرواژه جی‌تی‌وی تلویزیون پولی باشگاه فوتبال یوونتوس است که به شکل اختصاصی موضوعات پیرامون این باشگاه ورزشی را پوشش می‌دهد. کانال یوونتوس در ۱ نوامبر ۲۰۰۶ هم‌زمان با جشن ۱۰۹ سالگی تأسیس باشگاه شروع به کار کرد. این شبکه در برنامه‌های خود تمامی مسابقات انجام شده توسط یوونتوس از جمله (سری آ، جام حذفی ایتالیا و لیگ قهرمانان اروپا) نشان می‌دهد. بخش پررنگی از برنامه‌های این شبکه را، مصاحبه با بازیکنان و مربیان و تحلیل عملکرد تیم و بررسی اخبار پیرامون باشگاه تشکیل می‌دهد.[۵۹]

  • نشریه هورا :

هورا، قدیمی‌ترین نشریه از نوع خود در ایتالیا است (تاریخ تأسیس: ۱۹۱۵)، مجله ورزشی هورا به صورت ماهانه در سراسر کشور ایتالیا توزیع می‌شود. محتوای آن همان‌گونه که از نامش پیداست در باب باشگاه یوونتوس و اخبار پیرامون باشگاه، مصاحبه با طرفداران و بررسی و اطلاع‌رسانی در باب بازی‌های باشگاه یوونتوس در عرصه ملی و بین‌المللی است.[۶۰]

اطلاعات مالیویرایش

نوعشرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت
بنا نهادهتورین، ایتالیا (۲۷ ژوئیه ۱۹۶۷ (۱۹۶۷-07-۲۷))
افراد کلیدی
آندرا آنیلی(رئیس)
پاول ندود(نایب رئیس)
مالک
خانواده آنیلی (از طریق شرکت اکسور)(۶۳٫۸٪)
  • در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۰۱ باشگاه یوونتوس وارد بورس ایتالیا شد، یوونتوس به همراه آ.اس. رم و لاتزیو تنها باشگاه‌هایی هستند که در بورس ایتالیا حضور دارند.[۶۱]
  • باشگاه یوونتوس یکی از بنیان‌گذاران اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا است که پس از انحلال گروه ۱۴ به وجود آمد،[۶۲] این گروه بین‌المللی از نخبگان فوتبال اروپا تشکیل شده، که یوونتوس نیز یکی از اعضای بنیان‌گذار آن است.[۶۳]
  • در لیست شرکت دیلویت از ثروتمندترین باشگاه‌های فوتبال در جهان که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، یوونتوس دهمین باشگاه فوتبال در کسب درآمد در جهان با درآمد تخمینی ۴۵۹٬۷ میلیون یورو است، که از این حیث در صدر باشگاه‌های فوتبال ایتالیا قرار دارد.[۶۴] یوونتوس همچنین در لیست مجله فوربز از ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد، رتبه دهم را بدست آورد، با ارزش تخمینی ۱٬۵۱۲ میلیون دلار.[۶۵]
  • ۶۳٫۸٪ سهام باشگاه یوونتوس در دست خانواده آنیلی است که از طریق شرکت اکسور اداره می‌شود.
  • درآمد یوونتوس از حق پخش تلویزیونی در فصل ۲۰۱۹–۲۰، ۱۰۰٫۲ میلیون یورو بوده‌است.[۶۶][۶۷]
  • تعداد کارکنان یوونتوس تا فصل کاری ۲۰۱۹–۲۰، ۸۸۵ نفر است.[۶۸]
  • یوونتوس در فصل ۲۰۱۵–۱۶، درآمدی بالغ بر ۳۸۷٬۹۰۰٬۷۷۳ میلیون یورو بدست آورد و سود خالص باشگاه در همان سال ۴٬۰۶۲٬۳۱۲ میلیون یورو بوده‌است.[۶۹]

رقیبانویرایش

 
گراتسیانی در محاصره شیره‌آ و بنتی در جریان دربی دلا موله فصل ۱۹۷۶–۷۷
  • شهرآورد دلا موله :

دربی دلا موله (انگلیسی: Derby della Mole‎) یک شهرآورد محلی (در تورین، ایتالیا) بین دو باشگاه یوونتوس و تورینو است. این دربی با نام دربی تورین هم شناخته می‌شود. این بازی به واسطه وجود بنای تاریخی موله آنتونلیانا در شهر تورین به دربی دلا موله شهرت پیدا کرده‌است.[۷۰] این دربی اولین و قدیمی‌ترین شهرآورد فوتبال در ایتالیا است.[۷۱]

بازی تعداد پیروزی یوونتوس پیروزی تورینو تساوی
تمام بازی‌ها ۲۴۳ ۱۰۶ ۷۳ ۶۴
  • شهرآورد ایتالیانو :

دربی ایتالیانو (انگلیسی: Derby d'Italia‎) بازی فوتبالی است میان دو تیم مطرح فوتبال ایتالیا یعنی باشگاه فوتبال یوونتوس و اینتر میلان. دربی ایتالیانو، میان یوونتوس و اینتر میلان، بی‌نیاز از قرابت جغرافیایی، بزرگترین بازی فوتبال در ایتالیا به‌شمار می‌رود. ریشه دربی ایتالیا را به جیانی بررا، با نفوذترین روزنامه‌نگار قرن گذشته ایتالیا نسبت می‌دهند، زمانی که در اواخر دهه شصت و مشخصاً در فصل ۱۹۶۷–۶۸ کلید واژه دربی دی ایتالیا (ایتالیانو) را برای نخستین بار وارد ادبیات ورزشی کشور ایتالیا می‌کند.[۷۲]

ریشه‌های جدال یوونتوس و اینتر از ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ کلید خورد. دو تیم در جریان رقابت شانه به شانه برای قهرمانی در بازی فینال گونه فصل رو در روی هم قرار می‌گیرند، امّا شورش تماشاگران بازی را نیمه کاره می‌گذارد. مسئولان لیگ در ابتدا یوونتوس را مقصر می‌دانند و اینتر را با نتیجه ۲ بر صفر پیروز بازی قلمداد می‌کنند. امّا دو ماه بعد و زمانی که فصل به مقطع حساس خود می‌رسد، رأی قبلی به واسطه اعتراض باشگاه یوونتوس باطل و دستور به تکرار بازی می‌شود. آنجلو موراتی، پدر ماسیمو موراتی که در آن زمان مالک باشگاه اینتر بود، عنوان می‌کند که نفوذ خانواده آنیلی باعث این تغییر ناگهانی در رأی شده‌است و او در واکنش و اعتراض به این موضوع، به سرمربی تیمش می‌گوید که تیم آکادمی باشگاه را به مصاف یوونتوس بفرستد. ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۱، یووه با نتیجه ۹ بر ۱ تیم جوانان اینتر را می‌برد و ضمن رقم زدن پرگل‌ترین دربی تاریخ دو باشگاه، از عنوان قهرمانی اش دفاع می‌کند.[۷۳] سال‌ها بعد در آوریل ۱۹۹۸ جرقه دیگری زده می‌شود، اینتر بازی رفت را با تک گل یوری ژورکائف در خانه برده و در هفته سی و یکم، دو تیم برای بار دوم در برابر هم قرار می‌گیرند. گل دقیقه بیست و یکم آلساندرو دل‌پیرو نتیجه بازی و بعدها جام قهرمانی را برای یووه رقم می‌زند اما این بازی یک تاریخ نانوشته هم دارد. ضربه آشکار مارک یولیانو به سینه رونالدو در محوطه جریمه یووه از سوی داور دیده نمی‌شود، پنالتی واضحی که بعدها بارها دست مایه کمدین‌های خوش ذوق ایتالیایی قرار می‌گیرد. پیروزی‌های متوالی یووه در سال‌های ابتدایی قرن بیستم ادامه دارد،[۷۴] (دو پیروزی ۳–۱ و ۳–۰ در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳). و سرانجام آتش جنگ که در جریان رسوایی معروف فوتبال ایتالیا موسوم به کالچو پولی شعله‌ور می‌شود. یوونتوس دو قهرمانی سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ خود را از دست می‌دهد و به سری بی فوتبال ایتالیا تبعید می‌شود و اینتر با تصاحب یکی از این دو قهرمانی، برهه‌ای پر افتخار برای باشگاه رقم می‌زند.[۷۵]

بازی تعداد پیروزی یوونتوس پیروزی اینتر میلان تساوی
تمام بازی‌ها ۲۵۱ ۱۱۲ ۷۷ ۶۲

تأثیر گذاری بر فوتبال ایتالیاویرایش

این باشگاه با ۲۲ بازیکن ایتالیایی قهرمان جام جهانی در ۴ دوره‌ای که ایتالیا قهرمان جام جهانی فوتبال شده تأثیر بسیار زیادی در تیم ملی ایتالیا داشته‌است. همچنین در تیم ایتالیا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸، ۳ بازیکن و تیم ایتالیا قهرمان المپیک ۱۹۳۶، ۲ بازیکن از باشگاه یوونتوس حضور داشت.[۷۶]

پیراهن‌ها، نام‌های مستعار و نمادهاویرایش

پیراهن‌های باشگاه یوونتوسویرایش

 
تیم یوونتوس در سال ۱۹۰۳

در ابتدای تأسیس (۱۸۹۷) پیراهن‌های باشگاه صورتی روشن با کراوات مشکی بود پیراهن صورتی را پدر یکی از بازیکنان یوونتوس در همان سال‌ها برای یوونتوس ساخته بود اما شستشو مداوم لباس سبب کاهش رنگ می‌شد. در سال ۱۹۰۳ باشگاه به دنبال جایگزینی برای پیراهن صورتی بود، به همین دلیل باشگاه از یکی از اعضای خود در انگلستان به نام جان ساویچ خواست تا اگر می‌تواند پیراهن جدیدی را در رنگی که مقاومت بیشتری در برابر این عناصر داشته باشد را عرضه کند. او یک دوست داشت که در ناتینگهام زندگی می‌کرد و یکی از هواداران باشگاه فوتبال نوتس کانتی بود، جان ساویچ به این واسطه یک پیراهن باشگاه فوتبال نوتس کانتی را به تورین فرستاد و این‌گونه پیراهن راه راه سیاه و سفید تبدیل به پیراهن اصلی باشگاه یوونتوس شد.[۷۷] البته در اولین دیدار بانوی پیر با پیراهن جدید برابر جنوا شکست خورد و در ادامه چند شکست دیگر بداقبالی این رنگ را نشان داد با این حال مدیران تصمیم گرفتند خود را با رنگ پیراهن‌های جدید تطبیق دهند و سرانجام دو سال بعد یوونتوس با این پیراهن اولین اسکودتوی خود را در سال ۱۹۰۵ فتح کرد، این قهرمانی در زمان مدیریت الفردو دیک به دست آمد، مدیری که سال‌ها بعد به باشگاه رقیب تورینو پیوست.[۷۸]

در فوتبال ایتالیا هر تیمی این امتیاز را دارد تا با بدست آوردن ۱۰ قهرمانی در رقابت‌های سری آ یک ستاره طلایی بر روی پیراهن خود حک کند. یوونتوس به‌طور غیررسمی عنوان ۳۰م سری آ خود را در سال‌های ۲۰۱۱–۱۲ به دست آورد، اما به دلیل مسائل کالچو پولی و تبانی در فوتبال ایتالیا دو قهرمانی یوونتوس در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ از یوونتوس پس گرفته شد، یوونتوس در فصل ۲۰۱۳–۱۴ توانست به ۳۰ قهرمانی در سری آ برسد اما آندرا آنیلی (مدیر وقت یوونتوس) درخواست کرد که ستاره سوم تا زمانی که تیمی دیگر از سری آ به ستاره دوم دست پیدا نکرده از حک کردن ستاره سوم بر روی پیراهن باشگاه خودداری کنند. اما بالاخره در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵ مدیران یوونتوس موافقت کردن که ستاره سوم بر روی پیراهن باشگاه که آدیداس برای آن‌ها طراحی کرده یود، قرار بگیرد.[۷۹]

 
 
 
 
 
۱۸۹۷–۱۸۹۹
 
 
 
 
 
۱۸۹۹–۱۹۰۳
 
 
 
 
 
 
 
 
۱۹۰۳–۱۹۱۴
 
 
 
 
 
 
 
 
۱۹۸۴–۱۹۸۵
 
 
 
 
 
 
 
 
۱۹۹۵–۱۹۹۶
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۵–۲۰۱۶
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۶–۲۰۱۷
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۷–۲۰۱۸
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۸–۲۰۱۹
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۹–۲۰۲۰

القاب باشگاه یوونتوسویرایش

یکی از لقب‌های باشگاه یوونتوس، بانوی پیر [la Vecchia Signora] است. «بانو» نخستین و اصلی‌ترین لقب یوونتوس است که ریشه در نام آن دارد و در زبان منطقهُ «پیمونته» بانو را به صورت [Madama] تلفظ می‌کنند. امروزه یوونتوس را با لقب «بانوی پیر» می‌شناسند نه بانو! یوونتوس در معنیِ لغوی به معنای جوانان است، اما تضاد آن با لقب بانوی پیر به دلیل کسب افتخارات پیاپی و بیشمار یوونتوس در طی قرن گذشته و ابتدای قرن کنونی است.

از دیگر القاب این تیم می‌توان به بیانکونری و گورخرها و دوست دختر ایتالیا اشاره کرد که بیانکونری به معنای سیاه و سفیدها و لقب گورخرها به خاطر رنگ پیراهن یوونتوس است. گاهی هم به هواداران و بازیکنان این تیم [I gobbi] یا پشت قوزدارها گفته می‌شود.[۸۰]

لوگو باشگاه یوونتوسویرایش

نشانه رسمی یوونتوس از دهه ۱۹۲۰ تاکنون تغییرات گوناگونی داشته‌است. یکی از آخرین تغییرات لوگو یوونتوس در سال ۲۰۰۴ رخ داد، زمانی که نشان تیم، به یک سپر بیضی سیاه و سفید از نوعی که توسط کلیساهای ایتالیایی استفاده می‌شد، تغییر یافت. این سپر به پنج نوار عمودی تقسیم می‌شد: دو راه راه سفید و سه نوار سیاه و سفید. در بخش فوقانی آن از نماد شهر تورین که گاو نر است استفاده شده‌است و یک تاج طلایی نیز بالای سر آن قرار دارد. همچنین در بالای این سپر دو ستاره طلایی قرار دارد که نماد رسیدن یوونتوس به ۲۰ قهرمانی در سری آ است.

در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷، با حضور آندرا آنیلی رئیس باشگاه و اعضای آن از لوگوی جدید یوونتوس رونمایی شد. لوگوی جدید نمادی از زندگی به روش یوونتوس است.[۷۸]

تولیدکنندگان پیراهن و حامیان مالیویرایش

سال تولیدکننده پیراهن باشگاه اسپانسر پیراهن
۱۹۷۹–۱۹۸۹

 

Ariston
۱۹۸۹–۱۹۹۲ UPIM
۱۹۹۲–۱۹۹۵ Danone
۱۹۹۵–۱۹۹۸ Sony
۱۹۹۸–۱۹۹۹ D+Libertà digitale / Tele
۱۹۹۹–۲۰۰۰ CanalSatellite / D+Libertà digitale / Sony
۲۰۰۰–۲۰۰۱

 

+Sportal.com / Tele
۲۰۰۱–۲۰۰۲ Fastweb / Tu Mobile
۲۰۰۲–۲۰۰۳ Fastweb / Tamoil
۲۰۰۳–۲۰۰۴  
۲۰۰۴–۲۰۰۵ Sky Sport / Tamoil
۲۰۰۵–۲۰۰۷ Tamoil
۲۰۰۷–۲۰۱۰ Fiat Group
۲۰۱۰–۲۰۱۲ BetClic / Balocco
۲۰۱۲–۲۰۱۵ Jeep
۲۰۱۵-  

مدیرانویرایش

باشگاه فوتبال یوونتوس راساً زیادی داشته‌است که برخی از آن‌ها مالک باشگاه هم بوده‌اند و برخی نیز فقط ریاست افتخاری باشگاه را بر عهده داشته‌اند. از سال ۱۹۲۳ مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس بر عهده خانواده انیلی است.[۸۱] جیامپیرو بونیپرتی که ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ بازیکن یوونتوس بود دارای بیشترین میزان دوران مدیریتی (۱۹ سال) در تاریخ باشگاه یوونتوس نیز هست.[۸۲]

 
جیانی آنیلی (۱۹۴۷/۱۹۵۴)
شماره نام ملیت سال
۱ اوگنیو کنفاری   ۱۸۹۷–۱۸۹۸
۲ انریکو کنفاری   ۱۸۹۸–۱۹۰۱
۳ کارلو فاواله   ۱۹۰۱–۱۹۰۲
۴ جاکومو پاروپاسوو   ۱۹۰۳–۱۹۰۴
۵ الفردو دیک   ۱۹۰۵–۱۹۰۶
۶ کارلو ویتوریو وارتتی   ۱۹۰۷–۱۹۱۰
۷ اتیلیوا برتالی   ۱۹۱۱–۱۹۱۲
۸ جوزپه هس   ۱۹۱۳–۱۹۱۵
۹ جواکینو آرماتو

فرناندو نیزا

ساندرو زیمبِلی

  ۱۹۱۵–۱۹۱۸
۱۲ کارادو کورادینی   ۱۹۱۹–۱۹۲۰
۱۳ جینو الیوتی   ۱۹۲۰–۱۹۲۳
۱۴ ادواردو آنیلی   ۱۹۲۳–۱۹۳۵
۱۵ جووانی مَزونیس

انریکو کراوری

  ۱۹۳۵–۱۹۳۶
شماره نام ملیت سال
۱۷ امیلیو ده لا فورست   ۱۹۳۶–۱۹۴۱
۱۸ پیرو دُزیو   ۱۹۴۱–۱۹۴۷
۱۹ جیانی آنیلی   ۱۹۴۷–۱۹۵۴
۲۰ لوئیجی کراوتو

انریکو کراوری

مارچلو گیوستینیانی

  ۱۹۵۴–۱۹۵۵
۲۲ اومبرتو آنیلی   ۱۹۵۵–۱۹۶۲
۲۳ ویتوره کاته لا   ۱۹۶۲–۱۹۷۱
۲۴ جیامپیرو بونیپرتی   ۱۹۷۱–۱۹۹۰
۲۵ ویتوریو کایزوتتی   ۱۹۹۰–۲۰۰۳
۲۶ فرانتزو گرانده استونس   ۲۰۰۳–۲۰۰۶
۲۷ جووانی کوبولی جیلی   ۲۰۰۶–۲۰۰۹
۲۸ ژان کلود بلان   ۲۰۰۹–۲۰۱۰
۲۹ آندرا آنیلی   ۲۰۱۰–

لیست مدیران تاریخ یوونتوس بر پایه جام‌های کسب شدهویرایش

رتبه نام مربی سری آ جام حذفی سوپر جام ایتالیا سری بی لیگ قهرمانان جام در جام لیگ اروپا سوپر جام اروپا اینترتوتو جام بین قاره‌ای مجموع
۱ آندرا آنیلی ۹ ۴ ۴ - - - - - - - ۱۷
۲ جیامپیرو بونیپرتی ۹ ۲ - - ۱ ۱ ۱ ۱ - ۱ ۱۶
۳ ویتوریو کایزوتتی ۵ ۲ ۳ - ۱ - ۲ ۱ ۱ ۱ ۱۶
۴ ادواردو آنیلی ۶ - - - - - - - - - ۶
۵ اومبرتو آنیلی ۳ ۲ - - - - - - - - ۵
۶ جیانی آنیلی ۲ - - - - - - - - - ۲
ویتوره کاته لا ۱ ۱ - - - - - - - - ۲
۷ الفردو دیک ۱ - - - - - - - - - ۱
امیلیو ده لا فورست - ۱ - - - - - - - - ۱
پیرو دوزیو - ۱ - - - - - - - - ۱
فرانتزو گرانده استونس - - ۱ - - - - - - - ۱
جووانی کوبولی جیلی - - - ۱ - - - - - - ۱

مربیانویرایش

در زیر لیست مربیان تاریخ باشگاه فوتبال یوونتوس از سال ۱۹۲۳ که خانواده آنیلی صاحب باشگاه شدن تا امروز قرار دارد.[۸۴] در میان مربیانی که سکان مربیگری یوونتوس را در اختیار داشتند جووانی تراپاتونی با ۱۳ سال سرمربیگری در باشگاه رکورد دار است و بعد از او نیز مارچلو لیپی با ۸ سال سابقه سرمربیگری در یوونتوس قرار دارد.[۸۵][۸۶]

شماره نام ملیت سال
۱ جینو کارولی   ۱۹۲۳–۱۹۲۶
۲ جوزف ویولا   ۱۹۲۶–۱۹۲۸
۳ ویلیام ایتکین   ۱۹۲۸–۱۹۳۰
۴ کارلو کارکانو   ۱۹۳۰–۱۹۳۵
۵ کارلو بیجاتو   ۱۹۳۵
۶ ویرجینیو روستا   ۱۹۳۵–۱۹۳۹
۷ اومبرتو کالیجاریس   ۱۹۳۹–۱۹۴۰
۸ فدریکو مونراتی   ۱۹۴۰–۱۹۴۱
۹ جیووانی فرراری   ۱۹۴۱–۱۹۴۲
۱۰ لویس مونتی   /   ۱۹۴۲
۱۱ فلیچ بورل   ۱۹۴۲–۱۹۴۶
۱۲ رناتو چزارینی   ۱۹۴۶–۱۹۴۸
۱۳ ویلیام چالمرز   ۱۹۴۸–۱۹۴۹
۱۴ جسی کارور   ۱۹۴۹–۱۹۵۱
۱۵ لویجی برتولینی   ۱۹۵۱
۱۶ گئورگی سروسی   ۱۹۵۱–۱۹۵۳
۱۷ آلدو اولیویری   ۱۹۵۳–۱۹۵۵
۱۸ ساندرو پوپو   ۱۹۵۵–۱۹۵۷
شماره نام ملیت سال
۱۹ لیوبیسا بروشتش   ۱۹۵۷–۱۹۵۹
۲۰ تئوبالدو دپترینی   ۱۹۵۹
۲۱ رناتو چزارینی   ۱۹۵۹–۱۹۶۱
۲۲ کارلو پارولا   ۱۹۶۱
۲۳ گونار گرن

جولیوس کوروستلیف

 

 

۱۹۶۱
۲۵ کارلو پارولا   ۱۹۶۱–۱۹۶۲
۲۶ پائولو آمارال   ۱۹۶۲–۱۹۶۴
۲۷ ارالدو مونزجلیو   ۱۹۶۴
۲۸ هریبرتو هررا   ۱۹۶۴–۱۹۶۹
۲۹ لوئیس کارنیگلیا   ۱۹۶۹
۳۰ ارکولی رابیتی   ۱۹۶۹–۱۹۷۰
۳۱ آرماندو پیکی   ۱۹۷۰–۱۹۷۱
۳۲ سیستمیر فیکپالیک   ۱۹۷۱–۱۹۷۴
۳۳ کارلو پارولا   ۱۹۷۴–۱۹۷۶
۳۴ جووانی تراپاتونی   ۱۹۷۶–۱۹۸۶
۳۵ رینو مارکسی   ۱۹۸۶–۱۹۸۸
۳۶ دینو زوف   ۱۹۸۸–۱۹۹۰
۳۷ لویجی مایفریدی   ۱۹۹۰–۱۹۹۱
شماره نام ملیت سال
۳۸ جووانی تراپاتونی   ۱۹۹۱–۱۹۹۴
۳۹ مارچلو لیپی   ۱۹۹۴–۱۹۹۹
۴۰ کارلو آنچلوتی   ۱۹۹۹–۲۰۰۱
۴۱ مارچلو لیپی   ۲۰۰۱–۲۰۰۴
۴۲ فابیو کاپلو   ۲۰۰۴–۲۰۰۶
۴۳ دیدیه دشان   ۲۰۰۶–۲۰۰۷
۴۴ جیانکارلو کورادینی   ۲۰۰۷
۴۵ کلودیو رانیری   ۲۰۰۷–۲۰۰۹
۴۶ چرو فررارا   ۲۰۰۹–۲۰۱۰
۴۷ آلبرتو زاکرونی   ۲۰۱۰
۴۸ لوئیجی دل‌نری   ۲۰۱۰–۲۰۱۱
۴۹ آنتونیو کونته   ۲۰۱۱–۲۰۱۴
۵۰ ماسیمیلیانو آلگری   ۲۰۱۴–۲۰۱۹
۵۱ مائوریتسیو ساری   ۲۰۱۹–۲۰۲۰
۵۲ آندره‌آ پیرلو   ۲۰۲۰-

لیست مربیان تاریخ یوونتوس بر پایه جام‌های کسب شدهویرایش

رتبه نام مربی سری آ جام حذفی سوپر جام ایتالیا سری بی لیگ قهرمانان جام در جام لیگ اروپا سوپر جام اروپا اینترتوتو جام بین قاره‌ای مجموع
۱ جووانی تراپاتونی ۶ ۲ - - ۱ ۱ ۲ ۱ - ۱ ۱۴
۲ مارچلو لیپی ۵ ۱ ۴ - ۱ - - ۱ - ۱ ۱۳
۳ ماسیمیلیانو آلگری ۵ ۴ ۲ - - - - - - - ۱۱
۴ آنتونیو کونته ۳ - ۲ - - - - - - - ۵
۵ کارلو کارکانو ۴ - - - - - - - - - ۴
۶ رناتو چزارینی ۲ ۱ - - - - - - - - ۳
۷ هریبرتو هررا ۱ ۱ - - - - - - - - ۲
سیستمیر فیکپالیک ۲ - - - - - - - - - ۲
دینو زوف - ۱ - - - - ۱ - - - ۲
۱۰ مائوریتسیو ساری ۱ - - - - - - - - - ۱
کارلو پارولا ۱ - - - - - - - - - ۱
جوزف ویولا ۱ - - - - - - - - - ۱
کارلو بیجاتو ۱ - - - - - - - - - ۱
جسی کارور ۱ - - - - - - - - - ۱
گئورگی سروسی ۱ - - - - - - - - - ۱
لیوبیسا بروشتش ۱ - - - - - - - - - ۱
ویرجینیو روستا - ۱ - - - - - - - - ۱
تئوبالدو دپترینی - ۱ - - - - - - - - ۱
جیووانی فرراری - ۱ - - - - - - - - ۱
کارلو آنچلوتی - - - - - - - - ۱ - ۱
جیانکارلو کورادینی - - - ۱ - - - - - - ۱

کاپیتانانویرایش

در لیست زیر اسامی تمام کاپیتانان تاریخ یوونتوس از سال ۱۹۲۳ که خانواده آنیلی مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس را در اختیار گرفتند قرار دارد. تمام کاپیتان‌های تاریخ یوونتوس ایتالیایی می‌باشند. الساندرو دل پیرو با ۱۱ سال کاپیتانی در باشگاه یوونتوس از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ دارای بیشترین زمان کاپیتانی در تاریخ یوونتوس است.[۸۸]

 
الساندرو دل پیرو کاپیتان سابق یوونتوس، به مدت یازده سال از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲
شماره نام ملیت سال
۱ کارلو بیجاتو   ۱۹۲۲–۱۹۲۹
۲ ویرجینیو روستا   ۱۹۲۹–۱۹۳۵
۳ لویس مونتی   /   ۱۹۳۵–۱۹۳۸
۴ ماریو وارجلین   ۱۹۳۸–۱۹۴۲
۵ پیترو راوا   ۱۹۴۲–۱۹۴۹
۶ کارلو پارولا   ۱۹۴۹–۱۹۵۴
۷ جیامپیرو بونیپرتی   ۱۹۵۴–۱۹۶۱
۸ فلاویو امولی   ۱۹۶۱–۱۹۶۳
۹ اومار سیووری   /   ۱۹۶۳–۱۹۶۵
۱۰ ارنستو کاستانو   ۱۹۶۵–۱۹۷۰
۱۱ ساندرو سالوادور   ۱۹۷۰–۱۹۷۴
۱۲ پیترو آناستاسی   ۱۹۷۴–۱۹۷۶
شماره نام ملیت سال
۱۳ جانلوئیجی بوفون   ۱۹۷۶–۱۹۸۴
۱۴ گائتانو شیره‌آ   ۱۹۸۴–۱۹۸۸
۱۵ آنتونیو کابرینی   ۱۹۸۸–۱۹۸۹
۱۶ سرجیو بریو   ۱۹۸۹–۱۹۹۰
۱۷ ستفانو تاکونی   ۱۹۹۰–۱۹۹۲
۱۸ روبرتو باجو   ۱۹۹۲–۱۹۹۵
۱۹ جان لوکا ویالی   ۱۹۹۵–۱۹۹۶
۲۰ آنتونیو کونته   ۱۹۹۶–۲۰۰۱
۲۱ آلساندرو دل‌پیرو   ۲۰۰۱–۲۰۱۲
۲۲ جانلوئیجی بوفون   ۲۰۱۲–۲۰۱۸
۲۳ جورجو کیه‌لینی   ۲۰۱۸–

رکوردارانویرایش

 
لباسی به افتخار پانصدمین بازی آلساندرو دل‌پیرو با پیراهن یوونتوس در موزه باشگاه
بهترین گلزنان تاریخ یوونتوس[۸۹]
رتبه نام ملیت گل سال
۱ آلساندرو دل‌پیرو   ۲۹۰ ۱۹۹۳–۲۰۱۲
۲ جیامپیرو بونیپرتی   ۱۷۹ ۱۹۴۶–۱۹۶۱
۳ روبرتو بتجا   ۱۷۸ ۱۹۷۰–۱۹۸۳
۴ دیوید ترزگه   ۱۷۱ ۱۹۹۹–۲۰۱۰
۵ اومار سیووری   /   ۱۶۷ ۱۹۵۷–۱۹۶۵
۶ فلیچ بورل   ۱۵۸ ۱۹۳۲–۱۹۴۱

۱۹۴۲–۱۹۴۶

۷ پیترو آناستاسی   ۱۳۰ ۱۹۶۸–۱۹۷۶
۸ جان هانسن   ۱۲۴ ۱۹۴۸–۱۹۵۴
۹ روبرتو باجو   ۱۱۵ ۱۹۹۰–۱۹۹۵
۱۰ فدریکو مونراتی   ۱۱۴ ۱۹۲۲–۱۹۳۳
رکورداران بیشترین بازی در تاریخ یوونتوس[۹۰]
رتبه نام ملیت بازی سال
۱ آلساندرو دل‌پیرو   ۷۰۵ ۱۹۹۳–۲۰۱۲
۲ جیانلوئیجی بوفون   ۶۷۰ ۲۰۰۱–۲۰۱۸

۲۰۱۹-اکنون

۳ گائتانو شیره آ   ۵۵۲ ۱۹۷۴–۱۹۸۸
۴ جوسپه فورینو   ۵۲۸ ۱۹۶۵–۱۹۶۶

۱۹۶۹–۱۹۸۴

۵ جورجو کیه‌لینی   ۵۰۹ ۲۰۰۵-اکنون
۶ روبرتو بتجا   ۴۸۲ ۱۹۷۰–۱۹۸۳
۷ دینو زوف   ۴۷۶ ۱۹۷۲–۱۹۸۳
۸ جیامپیرو بونیپرتی   ۴۵۹ ۱۹۴۶–۱۹۶۱
۹ ساندرو سالوادور   ۴۵۰ ۱۹۶۲–۱۹۷۴
۱۰ فرانکو کاوسیو   ۴۴۷ ۱۹۶۷–۱۹۶۸

۱۹۷۰–۱۹۸۱

نقل و انتقالاتویرایش

 
کریستیانو رونالدو گرانقیمت‌ترین خرید تاریخ یوونتوس
 
پل پوگبا گرانقیمت‌ترین فروش تاریخ یوونتوس
گرانقیمت‌ترین خریدهای تاریخ یوونتوس[۹۳]
رتبه نام ملیت سن پست سال مبدأ قیمت
۱ کریستیانو رونالدو   ۳۳ مهاجم ۱۹–۲۰۱۸ رئال مادرید ۱۱۷٬۰۰ میلیون یورو
۲ گونسالو ایگواین   ۲۸ مهاجم ۱۷–۲۰۱۶ ناپولی ۹۰٬۰۰ میلیون یورو
۳ ماتیس دی لیخت   ۱۹ مدافع ۰۲–۲۰۱۹ آژاکس ۸۵۲٬۵۰ میلیون یورو
۴ آرتور ملو   ۲۴ هافبک ۲۱–۲۰۲۰ بارسلونا ۷۲٬۰۰ میلیون یورو
۵ جیانلوئیجی بوفون   ۲۳ دروازه‌بان ۰۲–۲۰۰۱ پارما ۵۲٬۸۸ میلیون یورو
۴ پاول ندود   ۲۸ هافبک ۰۲–۲۰۰۱ لاتزیو ۴۵٬۰۰ میلیون یورو
گرانقیمت‌ترین فروش‌های تاریخ یوونتوس[۹۴]
رتبه نام ملیت سن پست سال مقصد قیمت
۱ پل پوگبا   ۲۳ هافبک ۱۷–۲۰۱۶ منچستر یونایتد ۱۰۵٬۰۰ میلیون یورو
۲ زین الدین زیدان   ۲۹ هافبک ۰۲–۲۰۰۱ رئال مادرید ۷۷٬۵۰ میلیون یورو
۳ ژوآو کانسلو   ۲۵ مدافع ۲۰–۲۰۱۹ منچستر سیتی ۶۵٬۰۰ میلیون یورو
۴ میرالم پیانیچ   ۳۰ هافبک ۲۱–۲۰۲۰ بارسلونا ۴۲٬۰۰ میلیون یورو
۵ لئوناردو بونوچی   ۳۰ مدافع ۱۸–۲۰۱۷ آ.ث. میلان ۴۲٬۰۰ میلیون یورو
۶ آرتورو ویدال   ۲۸ هافبک ۱۶–۲۰۱۵ بایرن مونیخ ۳۷٬۵۰ میلیون یورو
تا ۴ ژوئیه ۲۰۲۰

آقای گل‌هاویرایش

  • بازیکنان یوونتوس ۱۳ مرتبه توانسته‌اند جایزه کاپوکانونیره یا همان آقای گلی سری آ را به دست بیاورند.[۹۵]
  • فرنک هیرزر با زدن ۳۵ گل در فصل ۱۹۲۵–۲۶، رکوردار بیشترین گل زده تاریخ باشگاه یوونتوس در یک فصل است.[۹۶]
آقای گل‌های سری آ
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۱ فرنک هیرزر   ۳۵ ۱۹۲۵–۲۶
۲ فلیچ بورل   ۲۹ ۱۹۳۲–۳۳
۳ فلیچ بورل   ۳۱ ۱۹۳۳–۳۴
۴ جیامپیرو بونیپرتی   ۲۷ ۱۹۴۷–۴۸
۵ جان هانسن   ۳۰ ۱۹۵۱–۵۲
۶ جان چارلز   ۲۸ ۱۹۵۷–۵۸
۷ اومار سیووری   /   ۲۸ ۱۹۵۹–۶۰
آقای گل‌های سری آ
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۸ روبرتو بتجا   ۱۶ ۱۹۷۹–۸۰
۹ میشل پلاتینی   ۱۶ ۱۹۸۲–۸۳
۱۰ میشل پلاتینی   ۲۰ ۱۹۸۳–۸۴
۱۱ میشل پلاتینی   ۱۸ ۱۹۸۴–۸۵
۱۲ دیوید ترزگه   ۲۴ ۲۰۰۱–۰۲
۱۳ الساندرو دل پیرو   ۲۱ ۲۰۰۷–۰۸
آقای گل‌های لیگ قهرمانان اروپا
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۱ پائولو روسی   ۶ ۱۹۸۲–۸۳
۲ میشل پلاتینی   ۷ ۱۹۸۴–۸۵
۳ الساندرو دل پیرو   ۱۰ ۱۹۹۷–۹۸
آقای گل‌های لیگ اروپا
شماره نام ملیت تعداد گل سال
۱ دارکو کوواتسویچ   ۱۰ ۱۹۹۹–۰۰

مدیریت کنونیویرایش

  • تا ۲۸ آوریل ۲۰۱۹[۹۷]
نام ملیت پست
خانواده آنیلی (از طریق شرکت اکسور)   مالک
آندرا آنیلی   رئیس هیئت مدیره
پاول ندود   نایب رئیس باشگاه
فابیو پاراتیچی   مدیر ورزشی
آلدو مَزیا   مدیر ارشد مالی
جیامپیرو بونیپرتی

فرانزُ گرند استیون

  رئیس افتخاری باشگاه
ریکاردو آبراته   رئیس املاک باشگاه

کادر فنی کنونیویرایش

  • تا ۲۱ اوت ۲۰۲۰[۹۸]
نام ملیت پست
آندره‌آ پیرلو   سرمربی
ایگور تودور   کمک مربی
روبرتو بارونیو

آنتونیو گالیاردی

  دستیار تاکتیکی
کلودیو فیلیپی

توماسو اورسینی

  مربی دروازه‌بان‌ها
پائولو برتلی

آندرآ پرتوسیو

انریکو مافی

  مدیر بدنسازی
ریکاردو شیره آ

دومنیکو ورنامونته

جوزپه مایوری

  آنالیزور مسابقات

بازیکنان کنونیویرایش

تا تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۹[۹۹]
شماره پست بازیکن
۱   دروازه‌بان وویچیخ شتزنی
۳   مدافع جورجو کیه‌لینی (کاپیتان)
۴   مدافع ماتیس دی لیخت
۵   هافبک آرتور ملو
۶   هافبک سامی خدیرا
۷   مهاجم کریستیانو رونالدو
۸   هافبک آرون رمزی
۹   مهاجم آلوارو موراتا (قرضی از اتلتیکو مادرید)
۱۰   مهاجم پائولو دیبالا
۱۱   مهاجم داگلاس کاستا
۱۲   مدافع آلکس ساندرو
۱۳   مدافع دانیلو
شماره پست بازیکن
۱۴   هافبک وستن مک‌کنی (قرضی از شالکه ۰۴)
۱۶   هافبک خوان کوادرادو
۱۹   مدافع لئوناردو بونوچی (کاپیتان دوم)
۲۵   هافبک آدرین رابیو
۲۸   مدافع مریه دمیرال
۳۰   هافبک رودریگو بنتنکور
۳۱   دروازه‌بان کارلو پینسولیو
۳۳   هافبک فدریکو برناردسکی
۴۴   هافبک دیان کولوسوسکی
۷۷   دروازه‌بان جانلوئیجی بوفون
  مهاجم فدریکو کیه‌زا (قرضی از فیورنتینا)


افتخاراتویرایش

 
موزه یوونتوس
  • یوونتوس یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال ایتالیا و اروپا است. باشگاه یوونتوس توانسته‌است ۳۶ مرتبه قهرمان سری آ[۱۰۰] ایتالیا شود،[۱۰۱] بیشتر هر تیم دیگر. یوونتوس تنها تیم تاریخ فوتبال ایتالیا است که توانسته‌است ۹ فصل متوالی عنوان قهرمانی سری آ را از فصل ۲۰۱۱–۱۲ الی ۲۰۱۹–۲۰ بدست آورد.[۱۰۲] همچنین یوونتوس توانسته‌است ۱۳ مرتبه جام قهرمانی جام حذفی ایتالیا را بالای سر ببرد که در این زمینه هم رکوردار محسوب می‌شود. یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا است که توانسته‌است ۴ فصل متوالی عنوان قهرمانی جام حذفی ایتالیا را از فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۷–۱۸ بدست آورد. در سوپر جام ایتالیا نیز یوونتوس با ۸ قهرمانی رکوردار محسوب می‌شود. یوونتوس از فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۷–۱۸، توانسته‌است ۴ فصل متوالی دوگانه داخلی را کسب کند،[توضیح ۵] که از این حیث در تاریخ فوتبال ایتالیا رکورددار محسوب می‌شود.
  • باشگاه یوونتوس با کسب ۱۱ جام اروپایی-بین‌المللی و در مجموع با کسب ۶۸ جام معتبر[توضیح ۶] جز پر افتخارترین باشگاه‌های جهان محسوب می‌شود.[۱۰۳] باشگاه یوونتوس جزء پنج باشگاهی است که موفق به کسب هر سه جام معتبر اروپایی شده‌است،[توضیح ۷] یوونتوس به عنوان دومین باشگاه موفق قرن بیستم به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد. همچنین یوونتوس در موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا توانست رتبه هفتم را به نام خود کند. یوونتوس دو مرتبه در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ توانسته‌است به عنوان بهترین باشگاه فوتبال اروپا در سال از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شود.[۱۰۴]
رقابت‌های داخلی رقابت‌های اروپایی

  سری آ  

  • قهرمانی: ۳۶

۱۹۰۵; ۱۹۲۵–۲۶; ۱۹۳۰–۳۱; ۱۹۳۱–۳۱; ۱۹۳۲–۳۳; ۱۹۳۳–۳۴; ۱۹۳۴–۳۵; ۱۹۴۹–۵۰; ۱۹۵۱–۵۲; ۱۹۵۷–۵۸;۱۹۵۹–۶۰; ۱۹۶۰–۶۱; ۱۹۶۶–۶۷; ۱۹۷۱–۷۲; ۱۹۷۲–۷۳; ۱۹۷۴–۷۵; ۱۹۷۶–۷۷; ۱۹۷۷–۷۸; ۱۹۸۰–۸۱; ۱۹۸۱–۸۲; ۱۹۸۳–۸۴; ۱۹۸۵–۸۶; ۱۹۹۴–۹۵; ۱۹۹۶–۹۷; ۱۹۹۷–۹۸; ۲۰۰۱–۰۲; ۲۰۰۲–۰۳; ۲۰۱۱–۱۲; ۲۰۱۲–۱۳; ۲۰۱۳–۱۴; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۵–۱۶; ۲۰۱۶–۱۷; ۲۰۱۷–۱۸; ۲۰۱۸–۱۹; ۲۰۱۹–۲۰

  • نایب قهرمانی: ۲۱

۱۹۰۳; ۱۹۰۴; ۱۹۰۶; ۱۹۳۷–۳۸; ۱۹۴۵–۴۶; ۱۹۴۶–۴۷; ۱۹۵۲–۵۳; ۱۹۵۳–۵۴; ۱۹۶۲–۶۳; ۱۹۷۳–۷۴; ۱۹۷۵–۷۶; ۱۹۷۹–۸۰; ۱۹۸۲–۸۳; ۱۹۸۶–۸۷; ۱۹۹۱–۹۲; ۱۹۹۳–۹۴; ۱۹۹۵–۹۶; ۱۹۹۹–۲۰۰۰; ۲۰۰۰–۰۱; ۲۰۰۸–۰۹

  • جایگاه سومی: ۱۲

۱۹۰۹–۱۰; ۱۹۲۶–۲۷; ۱۹۲۷–۲۸; ۱۹۲۹–۳۰; ۱۹۳۹-;۴۰ ۱۹۴۲–۴۳; ۱۹۵۰–۵۱; ۱۹۶۷–۶۸; ۱۹۶۹–۷۰; ۱۹۷۸–۷۹; ۲۰۰۳–۰۴; ۲۰۰۷–۰۸

  جام حذفی ایتالیا  

  • قهرمانی: ۱۳

۱۹۳۷–۳۸; ۱۹۴۱–۴۲; ۱۹۵۸–۵۹; ۱۹۵۹–۶۰; ۱۹۶۴–۶۵; ۱۹۷۸–۷۹; ۱۹۸۲–۸۳; ۱۹۸۹–۹۰; ۱۹۹۴–۹۵; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۵–۱۶; ۲۰۱۶–۱۷; ۲۰۱۷–۱۸

  • نایب قهرمانی: ۶

۱۹۷۲–۷۳; ۱۹۹۱–۹۲; ۲۰۰۱–۰۲; ۲۰۰۳–۰۴; ۲۰۱۱–۱۲; ۲۰–۲۰۱۹

 سوپر جام ایتالیا  

  • قهرمانی: ۸

۱۹۹۵; ۱۹۹۷; ۲۰۰۲; ۲۰۰۳; ۲۰۱۲; ۲۰۱۳; ۲۰۱۵; ۲۰۱۸

  • نایب قهرمانی: ۷

۱۹۹۰; ۱۹۹۸; ۲۰۰۵; ۲۰۱۴; ۲۰۱۶; ۲۰۱۷; ۲۰۱۹

 سری بی

  • قهرمانی: ۱

۰۷–۲۰۰۶

 لیگ قهرمانان اروپا

  • قهرمانی: ۲

۱۹۸۴–۸۵; ۱۹۹۵–۹۶

  • نایب قهرمانی: ۷

۱۹۷۲–۷۳; ۱۹۸۲–۸۳; ۱۹۹۶–۹۷; ۱۹۹۷–۹۸; ۲۰۰۲–۰۳; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۶–۱۷

  • نیمه نهایی: ۳

۱۹۶۷–۶۸; ۱۹۷۷–۷۸; ۱۹۹۸–۹۹

  • یک چهارم نهایی: ۷

۱۹۶۰–۶۱; ۱۹۸۵–۸۶; ۲۰۰۴–۰۵; ۲۰۰۵–۰۶; ۲۰۱۲–۱۳; ۲۰۱۷–۱۸; ۲۰۱۸–۱۹

 لیگ اروپا

  • قهرمانی: ۳

۱۹۷۶–۷۷; ۱۹۸۹–۹۰; ۱۹۹۲–۹۳

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۹۴–۹۵

  • نیمه نهایی: ۲

۱۹۷۴–۷۵; ۲۰۱۳–۱۴

 جام در جام اروپا

  • قهرمانی: ۱

۱۹۸۳–۸۴

  • نیمه نهایی: ۲

۱۹۷۹–۸۰; ۱۹۹۰–۹۱

 سوپر جام اروپا

  • قهرمانی: ۲

۱۹۸۴; ۱۹۹۶

 جام اینترتوتو

  • قهرمانی: ۱

۱۹۹۹

رقابت‌های بین‌المللی

 جام بین قاره ای

  • قهرمانی: ۲

۱۹۸۵; ۱۹۹۶

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۷۳

افتخارات جزئی افتخارات جزئی

جام لوئیجی برلوسکونی

  • قهرمانی: ۱۰

۱۹۹۱; ۱۹۹۵; ۱۹۹۸; ۲۰۰۰; ۲۰۰۱; ۲۰۰۳; ۲۰۰۴; ۲۰۱۰; ۲۰۱۲

  • نایب قهرمانی: ۹

۱۹۹۶; ۱۹۹۷; ۲۰۰۲; ۲۰۰۵; ۲۰۰۶; ۲۰۰۷; ۲۰۰۸; ۲۰۰۹; ۲۰۱۱

جام بیرا مورتی

  • قهرمانی: ۶

۱۹۹۷; ۲۰۰۰; ۲۰۰۳; ۲۰۰۴; ۲۰۰۶; ۲۰۰۸

جام واله ائوستا

  • قهرمانی: ۳

۲۰۰۱; ۲۰۰۲; ۲۰۰۳

جام جمهوری سن مارینو

  • قهرمانی: ۳

۱۹۹۸; ۲۰۰۱; ۲۰۰۲

جام یادبود چزاره بارتی

  • قهرمانی: ۲

۱۹۹۲; ۱۹۹۳

کوپا دله آلپی

  • قهرمانی: ۱

۱۹۶۳

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۶۶

جام خوان گمپر

  • قهرمانی: ۱

۲۰۰۵

جام بین‌المللی قهرمانان

  • قهرمانی: ۱

۲۰۱۶

تیم کاپ

  • قهرمانی: ۱

۲۰۰۹

جام دوستی ایتالیا-اسپانیا

  • قهرمانی: ۱

۱۹۶۵

موندیال کلوب

  • قهرمانی: ۱

۱۹۸۳

اینتر-سیتیز فیرز کاپ

  • نایب قهرمانی: ۲

۱۹۶۵; ۱۹۷۱

جام ترزا هررا

  • نایب قهرمانی: ۱

۱۹۹۶

جام صلح

  • نایب قهرمانی: ۱

۲۰۰۹

جام لاتین

  • مقام سومی: ۱

۱۹۵۲

افتخارات آماری
بهترین باشگاه فوتبال اروپا در سال به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (۲):
  • ۲ دوره رتبه اول:

۱۹۹۳; ۱۹۹۶

موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال:
  • رتبه یوونتوس: دوم
موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا:
  • رتبه یوونتوس: هفتم
باشگاه یوونتوس اولین باشگاهی است که موفق به کسب هر سه جام معتبر اروپایی شده‌است:

(لیگ قهرمانان اروپا - لیگ اروپا - جام در جام اروپا)

یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا است که توانسته‌است ۹ فصل متوالی قهرمان سری آ شود. (فصل ۲۰۱۱–۱۲ الی ۲۰۱۹–۲۰)[۱۰۵]
یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا است که توانسته‌است ۴ فصل متوالی دوگانه داخلی را کسب کند. (فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۷–۱۸)[توضیح ۸]
یوونتوس تنها باشگاه تاریخ فوتبال ایتالیا است که توانسته‌است ۴ فصل متوالی جام حذفی فوتبال ایتالیا را فتح کند. (فصل ۲۰۱۴–۱۵ الی ۲۰۱۷–۱۸)[۱۰۶]
دوگانه‌های تاریخ یوونتوس

۱۹۵۹–۶۰; ۱۹۹۴–۹۵; ۲۰۱۴–۱۵; ۲۰۱۵–۱۶; ۲۰۱۶–۱۷; ۲۰۱۷–۱۸

افتخارات فردی
توپ طلا :

- بازیکنان یوونتوس تاکنون ۸ مرتبه توانسته‌اند برنده توپ طلا شوند:

  /   اومار سیووری در سال ۱۹۶۱

  پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

  میشل پلاتینی در سال‌های ۱۹۸۳; ۱۹۸۴; ۱۹۸۵

  روبرتو باجو در سال ۱۹۹۳

  زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸

  پاول ندود در سال ۲۰۰۳

- عنوان دومی:

  دینو زوف در سال ۱۹۷۳

  سالواتوره اسکیلاچی در سال ۱۹۹۰

  روبرتو باجو در سال ۱۹۹۴

  زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۰

  جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۶

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۸

- عنوان سومی:

  جان چارلز در سال ۱۹۵۹

  ژبیگنی بونیک در سال ۱۹۸۲

  زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۷

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۹

بازیکن سال فوتبال جهان:

بازیکنان یوونتوس تاکنون ۳ مرتبه توانسته‌اند بهترین بازیکن مرد فیفا شوند:

  روبرتو باجو در سال ۱۹۹۳

  زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸; ۲۰۰۰

- عنوان دومی:

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۸

- عنوان سومی:

  روبرتو باجو در سال ۱۹۹۴

  زین الدین زیدان در سال در سال ۱۹۹۷

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۹

بهترین بازیکن مرد فیفا:

- عنوان دومی:

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۸

- عنوان سومی:

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۹

جایزه بهترین بازیکن سال اروپا:

- عنوان سومی:

  جانلوئیجی بوفون در فصل ۲۰۱۶–۱۷

  کریستیانو رونالدو در فصل ۲۰۱۸–۱۹

بازیکنانی که در دوران حضورشان در یوونتوس موفق به کسب تمامی جام‌های معتبر اروپایی-بین‌المللی شده‌اند:

- لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا، جام در جام اروپا، سوپرجام اروپا، جام بین قاره ای

  گائتانو شیره‌آ /   آنتونیو کابرینی /   ستفانو تاکونی /   سرجیو بریو

بهترین دروازه‌بان جهان به انتخاب فیفا:

  جانلوئیجی بوفون = ۱ دوره = ۲۰۱۷

بهترین دروازه‌بان جهان به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال:

- عنوان اولی:

  جانلوئیجی بوفون = ۵ دوره = ۲۰۰۳; ۲۰۰۴; ۲۰۰۶; ۲۰۰۷; ۲۰۱۷

- عنوان دومی:

  جانلوئیجی بوفون = ۶ دوره = ۲۰۰۸; ۲۰۰۹; ۲۰۱۲; ۲۰۱۳; ۲۰۱۵; ۲۰۱۶

  آنجلو پروتزی = ۱ دوره = ۱۹۹۷

دروازه‌بان سال سری آ از یوونتوس:

  جانلوئیجی بوفون = ۱۰ دوره = ۲۰۰۲; ۲۰۰۳; ۲۰۰۵; ۲۰۰۶; ۲۰۰۸; ۲۰۱۲; ۲۰۱۴; ۲۰۱۵; ۲۰۱۶; ۲۰۱۷

  آنجلو پروتزی = ۲ دوره = ۱۹۹۷; ۱۹۹۸

بازیکن ایتالیایی سال سری آ از یوونتوس:

  الساندرو دل پیرو در سال‌های ۱۹۹۸; ۲۰۰۸

  فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

بازیکن خارجی سال سری آ از تیم یوونتوس:

  زین الدین زیدان در سال‌های ۱۹۹۷; ۲۰۰۱

  دیوید ترزگه در سال ۲۰۰۲

  پاول ندود در سال ۲۰۰۳

  زلاتان ابراهیموویچ در سال ۲۰۰۵

بازیکن سال سری آ از تیم یوونتوس:

  زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۱

  دیوید ترزگه در سال ۲۰۰۲

  پاول ندود در سال ۲۰۰۳

  فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

  آندره‌آ پیرلو در سال‌های ۲۰۱۲; ۲۰۱۳; ۲۰۱۴

  کارلوس توز در سال ۲۰۱۵

  لئوناردو بونوچی در سال ۲۰۱۶

  جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۱۷

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۹

بازیکن سال فوتبال ایتالیا از یوونتوس: (Pallone Azzurro)

  آندره‌آ پیرلو در سال ۲۰۱۲

  جانلوئیجی بوفون در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶

بازیکنان یوونتوس برنده جایزه گائتانو شیره‌آ:

  میکل انجلو رامپولا در سال ۱۹۹۹

  چرو فررارا در سال ۲۰۰۳

  جانلوکا پسوتو در سال ۲۰۰۶

  الساندرو دل پیرو در سال ۲۰۰۸

  آندره‌آ پیرلو در سال ۲۰۱۳

  جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۱۶

  آندره‌آ بارزالی در سال ۲۰۱۷

بهترین بازیکن سال یوفا:

  جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۲

بازیکن حاضر در تیم منتخب فوتبال سده ۲۰:

  میشل پلاتینی

برندگان جایزه سالگرد یوفا از بازیکنان یوونتوس:

  دینو زوف /   جان چارلز /   ماسیمو بونینی /   سرگی آلینیکوف

جایزه پای طلایی:

  پاول ندود در سال ۲۰۰۴

  الساندرو دل پیرو در سال ۲۰۰۷

  جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۱۶

بهترین فوتبالیست سال جهان از سوی جوایز گلوب ساکر:

  کریستیانو رونالدو در سال‌های ۲۰۱۸; ۲۰۱۹

بهترین فوتبالیست سال جهان از سوی مجله ورلد ساکر:

  پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

  میشل پلاتینی در سال‌های ۱۹۸۴; ۱۹۸۵

  روبرتو باجو در سال ۱۹۹۳

  جان لوکا ویالی در سال ۱۹۹۵

  زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸

  پاول ندود در سال ۲۰۰۳

  فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

بهترین ورزشکار سال جهان از سوی مجله اکیپ فرانسه:

  پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

  زین الدین زیدان در سال ۱۹۹۸

برندگان جایزه توپ زرین جام جهانی فوتبال از یوونتوس:

  پائولو روسی در سال ۱۹۸۲

  سالواتوره اسکیلاچی در سال ۱۹۹۰

جایزه براوو:

  ماسیمو بونینی در سال ۱۹۸۳

  الساندرو دل پیرو در سال ۱۹۹۶

  پل پوگبا در سال ۲۰۱۴

جایزه کوپا:

  ماتیس دی لیخت در سال ۲۰۱۹

جایزه پسر طلایی اروپا:

  پل پوگبا در سال ۲۰۱۳

حضور بازیکنان یوونتوس در تیم سال یوفا:

  دیوید ترزگه /   زین الدین زیدان در سال ۲۰۰۱

  جانلوئیجی بوفون /   پاول ندود در سال ۲۰۰۳

  جانلوئیجی بوفون /   پاول ندود در سال ۲۰۰۴

  پاول ندود در سال ۲۰۰۵

  جانلوئیجی بوفون /   جیانلوکا زامبروتا /   فابیو کاناوارو در سال ۲۰۰۶

  پل پوگبا در سال ۲۰۱۵

  جانلوئیجی بوفون /   لئوناردو بونوچی در سال ۲۰۱۶

  جانلوئیجی بوفون /   جورجو کیه‌لینی /   دنی آلوز در سال ۲۰۱۷

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۸

  ماتیس دی لیخت /   کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۹

حضور بازیکنان یوونتوس در تیم سال فیفا: (FIFPro)

  جانلوئیجی بوفون /   جیانلوکا زامبروتا /   فابیو کاناوارو /   لیلیان تورام در سال ۲۰۰۶

  جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۰۷

  پل پوگبا در سال ۲۰۱۵

  دنی آلوز در سال ۲۰۱۶

  جانلوئیجی بوفون /   لئوناردو بونوچی /   دنی آلوز در سال ۲۰۱۷

  کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۸

  ماتیس دی لیخت /   کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۱۹

حضور بازیکنان یوونتوس در تیم سال سری آ:
حضور بازیکنان یوونتوس در فیفا ۱۰۰:

  الساندرو دل پیرو /   جانلوئیجی بوفون /   جیامپیرو بونیپرتی /   دینو زوف /   پائولو روسی /   روبرتو باجو /   کریستین ویری /   زین الدین زیدان /   میشل پلاتینی /   لیلیان تورام /   پاتریک ویرا /   دیدیه دشان /   تیری هانری /   دیوید ترزگه /   اومار سیووری /   پاول ندود /   ژبیگنی بونیک /   ادگار داویدس /   میشل لادروپ

بهترین مربی جهان از باشگاه یوونتوس به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال:

  مارچلو لیپی در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸

بهترین مربی جهان از باشگاه یوونتوس به انتخاب جوایز گلوب ساکر:

  آنتونیو کونته در سال ۲۰۱۳

مربی سال سری آ از باشگاه یوونتوس:

  مارچلو لیپی در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳

  کارلو آنچلوتی در سال ۲۰۰۱

  فابیو کاپلو در سال ۲۰۰۵

  آنتونیو کونته در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴

  ماسیمیلیانو آلگری در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸

رده‌بندی یوفاویرایش

رده‌بندی باشگاه‌های اروپا
۳ باشگاه فوتبال بارسلونا
۴ باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
۵ باشگاه فوتبال یوونتوس
۶ باشگاه فوتبال منچسترسیتی
۷ باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن

آمار و ارقام رقابت‌های اروپایی و بین‌المللیویرایش

نام رقابت مجموع بازی‌ها برد مساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل
لیگ قهرمانان اروپا ۲۷۹ ۱۴۱ ۶۹ ۶۹ ۴۴۱ ۲۶۹ +۱۷۱
جام برندگان جام اروپا ۲۷ ۱۷ ۵ ۵ ۵۳ ۱۹ +۳۴
لیگ اروپا ۱۲۰ ۷۵ ۲۰ ۲۵ ۲۲۹ ۱۰۱ +۱۲۸
سوپرجام اروپا ۳ ۳ ۰ ۰ ۱۱ ۲
جام اینترتوتو ۶ ۳ ۳ ۰ ۱۴ ۴ +۱۰
جام بین قاره ای ۳ ۱ ۱ ۱ ۳ ۳
مجموع ۴۳۸ ۲۴۰ ۹۸ ۱۰۰ ۷۵۱ ۳۹۸ +۳۵۲

نتایج فینال‌های اروپایی و بین‌المللیویرایش

 
فینال لیگ قهرمانان اروپا فصل (۲۰۰۲/۰۳) میان یوونتوس و میلان
 
فینال جام بین قاره ای فصل (۱۹۸۵) میان یوونتوس و آرژانتینوس جونیورز
لیگ قهرمانان اروپا
۱۹۷۲–۷۳ یوونتوس ۰–۱ آژاکس
۱۹۸۲–۸۳ یوونتوس ۱–۰ هامبورگ
۱۹۸۴–۸۵ یوونتوس ۰–۱ لیورپول
۱۹۹۵–۹۶ یوونتوس ۱–۱ (۴–۲ P) آژاکس
۱۹۹۶–۹۷ یوونتوس ۱–۳ دورتموند
۱۹۹۷–۹۸ یوونتوس ۰–۱ رئال مادرید
۲۰۰۲–۰۳ یوونتوس ۰–۰ (۲–۳ P) آث میلان
۲۰۱۴–۱۵ یوونتوس ۱–۳ بارسلونا
۲۰۱۶–۱۷ یوونتوس ۱–۴ رئال مادرید
لیگ اروپا
۱۹۷۶–۷۷ یوونتوس ۱–۰، ۱–۲ اتلتیک بیلبائو
۱۹۸۹–۹۰ یوونتوس ۳–۱، ۰–۰ فیورنتینا
۱۹۹۲–۹۳ یوونتوس ۱–۳، ۳–۰ دورتموند
۱۹۹۴–۹۵ یوونتوس ۰–۱، ۱–۱ پارما
جام در جام اروپا
۱۹۸۳–۸۴ یوونتوس ۲–۱ پورتو
سوپر جام اروپا
۱۹۸۴ یوونتوس ۲–۰ لیورپول
۱۹۹۶ یوونتوس ۶–۱، ۳–۱ پاری سن ژرمن
جام اینترتوتو
۱۹۹۹ یوونتوس ۴–۲ اِستاد رن
اینتر-سیتیز فیرز کاپ
۱۹۶۵–۶۶ یوونتوس ۰–۱ فرنس‌واروش
۱۹۷۰–۷۱ یوونتوس ۲–۲، ۱–۱ لیدز یونایتد
جام بین قاره ای
۱۹۷۳ یوونتوس ۰–۱ ایندپندینته
۱۹۸۵ یوونتوس ۲–۲ (۴–۲ P) آرژانتینوس
۱۹۹۶ یوونتوس ۱–۰ ریور پلاته

آمار و رکوردهاویرایش

تاریخ باشگاه
بهترین گلزن باشگاه: الساندرو دل پیرو با ۲۹۰ گل
بهترین گلزن خارجی باشگاه: دیوید ترزگه با ۱۷۱ گل
رکوردار بیشترین بازی در تاریخ باشگاه: الساندرو دل پیرو با ۷۰۵ بازی
رکوردار بیشترین بازی اروپایی در تاریخ باشگاه: گائتانو شیره‌آ با ۸۷ بازی
رکوردار بیشترین حضور در تیم ملی فوتبال ایتالیا: جیانلوئیجی بوفون با ۱۳۷ بازی ملی  
جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه: پیترو پاستوره، ۱۵ سال و ۲۲۲ روز
پیرترین بازیکن تاریخ باشگاه: جیانلوئیجی بوفون، ۴۲ سال و ۱۵۷ روز
بیشترین دوران مدیریت در تاریخ باشگاه: جیامپیرو بونیپرتی با ۵۹۶ بازی
بهترین پیروزی خانگی: ۱۱–۰ مقابل فیورنتینا در سری آ (۱۹۲۸)
بدترین شکست خانگی: ۸–۰ مقابل تورینو در سری آ (۱۹۱۲)
بهترین پیروزی خارج خانه: ۱۵–۰ مقابل سنتو در جام حذفی ایتالیا (۱۹۲۷)
بدترین شکست خارج خانه: ۸–۱ مقابل آ.ث. میلان (۱۹۱۲)
سری آ
بیشترین امتیاز کسب شده در یک فصل: ۱۰۲ (۲۰۱۳–۱۴)  [۱۰۹]
بیشترین پیروزی متوالی یوونتوس: ۱۵ پیروزی (۲۰۱۵–۱۶)
بیشترین پیروزی متوالی خانگی یوونتوس: ۳۳ پیروزی (۲۰۱۵–۱۶ الی ۲۰۱۶–۱۷)  
بیشترین پیروزی در یک فصل: ۳۳ پیروزی (۲۰۱۳–۱۴)  
کمترین پیروزی در یک فصل: ۸ پیروزی (۱۹۵۵–۵۶)
بیشترین شکست در یک فصل: ۱۵ شکست (۱۹۶۱–۶۱ ; ۲۰۰۹–۱۰)
کمترین شکست در یک فصل: صفر شکست (۲۰۱۱–۱۲)  
بیشترین گل زده در یک فصل: ۱۰۳ گل (۱۹۵۰–۵۱)
کمترین گل زده در یک فصل: ۲۸ گل (۱۹۳۸–۳۹)
بیشترین گل خورده در یک فصل: ۵۶ گل (۱۹۶۱–۶۲)
کمترین گل خورده در یک فصل: ۱۴ گل (۱۹۸۱–۸۲)
بهترین گلزن در یک فصل: فرنک هیرزر با ۳۵ گل
بیشترین زمان بسته نگه داشتن دروازه: ۹۷۳ دقیقه توسط جیانلوئیجی بوفون  
بیشترین بازی در سری آ: جیانلوئیجی بوفون با ۶۴۸ بازی

تیم جوانانویرایش

تیم جوانان باشگاه یوونتوس (انگلیسی: Juventus F.C. Youth Sector / ایتالیایی: Settore Giovanile) بخشی از زیر مجموعه یوونتوس است. تمام گروه‌های سنی تیم جوانان یوونتوس در مجتمع یوونتوس سنتر که واقع در وینوو در ۱۴ کیلومتری تورین است تمرین می‌کنند.

بهترین دوران تیم جوانان یوونتوس در بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ بوده زمانی که مربیگری آن را وینچنزو چیارنزا بر عهده داشت، آن‌ها توانستند یک مرتبه قهرمانی لیگ جوانان ایتالیا، دو قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، و یک قهرمانی در سوپر جام ایتالیا را بدست آورند. از بازیکنانی که در یوونتوس پرورش یافته‌اند و بعدها توانسته‌اند به تیم اصلی یوونتوس و تیم ملی فوتبال ایتالیا راه پیدا کنند، می‌توان به جانپیرو کامبی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴، جیامپیرو بونیپرتی، روبرتو بتگا، پائولو روسی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، و در سال‌های اخیر کلودیو مارکیزیو و سباستین جووینکو اشاره کرد.[۱۱۰]

 
پائولو روسی، محصول آکادمی یوونتوس و فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲
افتخارات تیم جوانان یوونتوس
لیگ جوانان ایتالیا، تورنمنت جاچینتو فاکتی
  • قهرمانی: ۴

۱۹۶۲–۶۳; ۱۹۷۱–۷۲; ۱۹۹۳–۹۴; ۲۰۰۵–۰۶

جام حذفی جوانان ایتالیا
  • قهرمانی: ۴

۱۹۹۴–۹۵; ۲۰۰۳–۰۴; ۲۰۰۶–۰۷; ۲۰۱۲–۱۳

سوپر جام جوانان ایتالیا
  • قهرمانی: ۳

۲۰۰۶; ۲۰۰۷; ۲۰۱۳

تیم زیر ۲۳ سالویرایش

تیم زیر ۲۳ سال یوونتوس (انگلیسی: Juventus F.C. Under-23)، که در محاوره به عنوان یوونتوس U23 یا یوونتوس B نیز شناخته می‌شود. یک تیم فوتبال ایتالیایی است که به عنوان تیم رزرو یوونتوس عمل می‌کند. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در استادیوم جوزپه موکاگاتا واقع در آلساندریا، در حدود۱۰۰ کیلومتری شهر تورین برگزار می‌کنند. یوونتوس زیر ۲۳ سال در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده‌است[۱۱۱] که در سری سی، سومین رده از سیستم لیگ فوتبال ایتالیا، رقابت می‌کند.[۱۱۲]

افتخارات تیم بی یوونتوس
جام حذفی سری سی ایتالیا
  • قهرمانی: ۱

۲۰۱۹–۲۰

تیم بانوانویرایش

باشگاه فوتبال زنان یوونتوس (به ایتالیایی: Juventus Football Club femminile) در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در شهر تورین تأسیس شد.[۱۱۳] این تیم اولین بازی تاریخ خود را در کوپا ایتالیا بانوان ۱۸–۲۰۱۷ در مقابل تورینو انجام داد و توانست با نتیجه ۱۳–۰ پیروز شود و تا به امروز این برد، بهترین برد این تیم است.[۱۱۴]

افتخارات تیم بانوان یوونتوس
لیگ بانوان ایتالیا
  • قهرمانی: ۳

۲۰۱۷–۱۸; ۲۰۱۸–۱۹; ۲۰۱۹–۲۰

جام حذفی بانوان ایتالیا
  • قهرمانی: ۱

۲۰۱۸–۱۹

سوپر جام بانوان ایتالیا
  • قهرمانی: ۱

۲۰۱۹

توضیحاتویرایش

  1. باشگاه یوونتوس در واقع ۳۸ دوره قهرمان ایتالیا شده‌است که دو جام قهرمانی در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ به دلیل مسایل کالچو پولی (پرونده تبانی در فوتبال ایتالیا) از سوی فدراسیون فوتبال ایتالیا و یوفا از باشگاه یوونتوس پس گرفته شد.
  2. ۶۹ جام معتبر (سری آ ۳۶، جام حذفی ایتالیا ۱۳، سوپرجام ایتالیا ۸، سری بی ایتالیا ۱، لیگ قهرمانان اروپا ۲، لیگ اروپا ۳، جام در جام اروپا ۱، سوپرجام اروپا ۲، جام اینترتوتو ۱، جام بین قاره‌ای ۲)
  3. سه جام معتبر اروپایی عبارت اند از: لیگ قهرمانان اروپا - جام در جام اروپا - لیگ اروپا
  4. مجازات‌های نهایی باشگاه یوونتوس: تبعید به سری بی، کسر ۹ امتیاز، پس گرفته شدن اسکودتوهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، محرومیت از لیگ قهرمانان ۲۰۰۶–۰۷، سه بازی بدون تماشاگر
  5. دوگانه داخلی شامل لیگ فوتبال ایتالیا (سری آ) و جام حذفی فوتبال ایتالیا (کوپا ایتالیا) می‌شود
  6. ۶۹ جام معتبر (سری آ ۳۶، جام حذفی ایتالیا ۱۳، سوپرجام ایتالیا ۸، سری بی ایتالیا ۱، لیگ قهرمانان اروپا ۲، لیگ اروپا ۳، جام در جام اروپا ۱، سوپرجام اروپا ۲، جام اینترتوتو ۱، جام بین قاره‌ای ۲)
  7. سه جام معتبر اروپایی عبارت اند از: لیگ قهرمانان اروپا - جام در جام اروپا - لیگ اروپا
  8. دوگانه داخلی شامل لیگ فوتبال ایتالیا (سری آ) و جام حذفی فوتبال ایتالیا (کوپا ایتالیا) می‌شود

منابعویرایش

  1. * "Juventus Football Club History". The History of Football (Soccer). Archived from the original on 23 اكتبر 2017. Retrieved 2017-07-25. Check date values in: |archivedate= (help)
  2. https://web.archive.org/web/20131208125358/http://en.archive.uefa.com/competitions/eusa/history/season=1985/intro.html
  3. * "UEFA Champions League 2003/04 - History". UEFA.com. 2017-06-28. Archived from the original on 23 اكتبر 2017. Retrieved 2017-07-25. Check date values in: |archivedate= (help)
  4. http://www.ecaeurope.com/about-eca/eca-vision-mission/our-mission/
  5. https://web.archive.org/web/20100713125411/http://nbcsports.msnbc.com/id/38180164/ns/sports-world_cup
  6. https://www.slideshare.net/deloitteuk/deloitte-football-money-league-2020-219822900
  7. https://www.fourfourtwo.com/features/most-valuable-football-clubs-forbes-manchester-united-city-chelsea-arsenal-liverpool-tottenham-real-madrid-barcelona
  8. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷.
  9. http://www.espnfc.com/story/841135/a-brief-history-of-juventus
  10. https://web.archive.org/web/20080729181702/http://www.juventus.com/site/eng/CLUB_storia.asp
  11. http://www.worldfootball.net/teams/juventus/1931/2/
  12. http://www.footballhistory.org/club/juventus.html
  13. http://storiedicalcio.altervista.org/blog/juventus_quinquennio.html
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ https://web.archive.org/web/20090706034620/http://www.juventus.com/site/ita/NEWS_newseventi_E63B2C18BD6A41F5BEDCFEC8BF94195C.asp
  15. https://www.tuttojuve.com/gli-eroi-bianconeri/gli-eroi-in-bianconero-giampiero-boniperti-195668
  16. http://www.rsssf.com/miscellaneous/europa-poy.html
  17. http://storiedicalcio.altervista.org/blog/
  18. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷.
  19. http://www.marcellolippi.org/pagina/Eng/Five-years-in-Juventus.html
  20. http://www.football-italia.net/103599/lippi-its-time-juventus
  21. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۷.
  22. http://bleacherreport.com/articles/2664944-remembering-the-sheer-brilliance-of-marcello-lippis-juventus
  23. https://www.sportskeeda.com/football/best-managers-all-time-10-marcello-lippi
  24. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/index.html#/
  25. https://forzaitalianfootball.com/2016/06/legend-of-calcio-marcello-lippi/
  26. http://www.juvefc.com/juventus-renaissance-part-road-hell-back/
  27. http://www.goal.com/en/news/10/italy/2015/03/31/10331562/tavecchio-tells-juventus-drop-443m-lawsuit-and-well-talk
  28. https://www.independent.co.uk/sport/football/european/juventus-may-ask-for-serie-a-titles-to-be-reinstated-2118087.html
  29. https://www.sportskeeda.com/football/calciopoli-2006-match-fixing-scandal-juventus-relegated
  30. http://www.espnfc.us/story/431638/juventus-promoted-back-to-serie-a-in-style
  31. http://antonioconteofficial.it/biography/the-manager/
  32. http://www.uefa.com/memberassociations/association=ita/news/newsid=1795911.html
  33. http://sport.ilmessaggero.it/calcio/europa_league/juventus-benfica-dalle-21-05-segui-la-diretta-una-battaglia-per-ribaltare-il-2-1-dell-amp-rsquo-andata/662414.shtml
  34. http://www.espnfc.us/italian-serie-a/story/3130448/juventus-clinch-sixth-consecutive-serie-a-title-against-crotone
  35. http://www.beinsports.com/au/football/news/juventus-wins-historic-third-straight-coppa-i/543055
  36. https://www.theguardian.com/football/2017/jun/03/juventus-real-madrid-champions-league-final-match-report
  37. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئن ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۷.
  38. https://www.theguardian.com/football/live/2015/jun/06/juventus-v-barcelona-champions-league-final-2015-live
  39. https://en.wikipedia.org/wiki/2017_UEFA_Champions_League_Final
  40. https://www.bbc.co.uk/sport/football/49401946
  41. https://www.skysports.com/football/news/12961/12045161/maurizio-sarri-juventus-head-coach-sacked-after-champions-league-exit
  42. https://www.startribune.com/juventus-fires-coach-sarri-after-champions-league-exit/572050502/
  43. https://www.theguardian.com/football/2015/may/27/heysel-stadium-disaster-30th-anniversary
  44. http://www.contrast.org/hillsborough/history/heysel.shtm
  45. https://www.theanfieldwrap.com/2013/05/what-about-justice-for-heysel/
  46. http://www.liverpoolecho.co.uk/news/liverpool-news/heysel-disaster---30-years-9350754
  47. "L'immobiliare Juve: dopo lo stadio ecco la Continassa". Gazzetta dello Sport. 7 August 2015. Retrieved 20 August 2016.
  48. http://footballtripper.com/stadio-olimpico-torino-fc/
  49. http://bianconeri.tripod.com/dellealpi.html
  50. http://www.stadiumguide.com/dellealpi/
  51. http://www.stadiumguide.com/juventusstadium/
  52. http://www.football-stadiums.co.uk/grounds/italy/juventus-stadium/
  53. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰.
  54. https://www.revolvy.com/main/index.php?s=Juventus%20Stadium[پیوند مرده]
  55. https://www.tripadvisor.com/Attraction_Review-g2077421-d3228541-Reviews-Juventus_Center-Vinovo_Province_of_Turin_Piedmont.html
  56. http://www.juvesummercamp.com/index.php?sezione=residential&sede=9
  57. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۸.
  58. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۸.
  59. http://www.juventus.com/it/fans/tv/
  60. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷.
  61. https://www.google.com/finance?cid=684936
  62. http://www.independent.co.uk/sport/football/european/uefa-to-confront-footballs-g14-elite-5335802.html
  63. http://www.ecaeurope.com/
  64. https://www.slideshare.net/deloitteuk/deloitte-football-money-league-2020-219822900
  65. https://www.fourfourtwo.com/features/most-valuable-football-clubs-forbes-manchester-united-city-chelsea-arsenal-liverpool-tottenham-real-madrid-barcelona
  66. https://www.statista.com/statistics/1102210/tv-rights-revenues-of-serie-a-football-teams-italy/
  67. https://bitterandblue.sbnation.com/2015/2/20/8063543/television-revenue-and-distribution-in-the-top-european-leagues
  68. https://www.marketscreener.com/JUVENTUS-FOOTBALL-CLUB-95660/company/
  69. http://www.juventus.com/en/club/investor-relations/financial-reports/statements-and-reports/2015-16.php
  70. «Serie A TIM 13th round: Derby Della Mole - Juventus FC vs Torino ...». sofascore. بایگانی‌شده از اصلی در 23 اكتبر 2017. تاریخ وارد شده در |تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک)
  71. «E' uscito "La grande storia dei derby", il racconto di Torino-Juventus». tuttojuve. ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از اصلی در 23 اكتبر 2017. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک)
  72. http://www.footballitaliano.co.uk/p6_66_34_derby-ditalia-historical-look-back.html
  73. http://www.fifa.com/news/y=2011/m=2/news=nation-divided-derby-italia-1380679.html
  74. https://forzaitalianfootball.com/2011/10/why-we-hate-juve-the-history-of-the-infamous-inter-juventus-rivalry/
  75. http://www.goal.com/en/news/1717/editorial/2009/12/03/1662321/derby-ditalia-debate-a-historical-look-at-the-bad-blood
  76. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷.
  77. https://www.nottscountyfc.co.uk/page/HistoryDetail/0,,10426~1028229,00.html#continue
  78. ۷۸٫۰ ۷۸٫۱ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷.
  79. http://www.football-italia.net/21026/juventus-reveal-star-less-shirts
  80. http://www.ilgiornale.it/news/juve-signora-gobba-che-ci-prova.html
  81. http://www.myjuve.it/presidenti-juventus/elenco_temporale_presidenti.aspx
  82. http://www.juworld.net/storia-presidenti-della-juventus.asp
  83. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷.
  84. http://www.myjuve.it/managers-juventus/managers_list.aspx
  85. https://www.transfermarkt.com/juventus-fc/mitarbeiterhistorie/verein/506
  86. http://bleacherreport.com/articles/1124889-top-10-juventus-legends-of-the-last-20-years
  87. http://www.worldfootball.net/teams/juventus/9/
  88. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Juventus_F.C._players
  89. https://www.transfermarkt.com/juventus-turin/topTorschuetzen/verein/506
  90. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Juventus_F.C._records_and_statistics
  91. https://www.theguardian.com/football/2001/jul/10/newsstory.sport1
  92. http://www.skysports.com/football/news/11667/10528626/paul-pogba-joins-manchester-united-for-world-record-89m
  93. https://www.transfermarkt.com/juventus-turin/transferrekorde/verein/506
  94. https://www.transfermarkt.com/juventus-turin/rekordabgaenge/verein/506
  95. https://web.archive.org/web/20151031163443/http://www.rsssf.com/tablesi/italtops.html
  96. http://www.labdarugo.be/Hirzer.htm
  97. http://www.juventus.com/en/club/investor-relations/corporate-governance/board-of-directors-and-control-bodies/
  98. http://www.juventus.ir/persian/باشگاه/کادر�فني/
  99. "First Team - Juventus.com". Juventus.com. Retrieved 2018-08-18.
  100. http://www.rsssf.com/tablesi/italchamp.html
  101. https://en.wikipedia.org/wiki/Football_records_in_Italy#Most_championships_won_2
  102. https://www.thestar.com/sports/soccer/2017/05/21/juventus-wins-serie-a-for-sixth-season-in-a-row.html
  103. http://www.uefa.com/teamsandplayers/teams/club=50139/profile/index.html
  104. http://www.europeancuphistory.com/clubs/juve.html
  105. http://www.goal.com/en/news/8/main/2017/05/21/35705012/record-breaking-juventus-win-sixth-straight-serie-a-title
  106. http://www.tuttosport.com/news/calcio/coppa-italia/2017/05/17-25873800/albo_doro_coppa_italia_ecco_chi_ne_ha_vinte_di_pi/
  107. https://en.wikipedia.org/wiki/UEFA_coefficient
  108. https://en.wikipedia.org/wiki/Juventus_F.C._in_European_football
  109. http://www.worldfootball.net/stats/ita-serie-a/
  110. http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Squadre/Juventus/Primo_Piano/2009/01/21/givanijuve.shtml
  111. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۸.
  112. https://www.figc.it/assets/contentresources_2/contenutogenerico/78.$plit/c_2_contenutogenerico_2543222_strillocomunicatoufficiale_lstallegati_0_upfallegato.pdf
  113. http://www.football-italia.net/104248/official-juventus-launch-women’s-team
  114. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷.

کتابشناسیویرایش

کتاب‌هاویرایش

نشریات دیگرویرایش

پیوند به بیرونویرایش