اسانس (وام‌واژه از زبان فرانسوی) یا عطرمایه[۱] محلول یا عصارهٔ الکلی همراه با روغن است.[۲] اسانس ترکیبی فرار است که مجموعه‌ای از اجزای ترپنی را دارا می‌باشد. اسانس‌ها و سایر مواد معطر گیاهی به وسیله روش‌های مختلفی همچون: استخراج با فشار سرد، تقطیر، استخراج بوسیلهٔ حلال، تقطیر در شرایط خلأ بوسیلهٔ مایکروویو، خیساندن در روغن و استخراج با روغن‌های جاذب از مواد گیاهی استحصال می‌شوند. محصولات حاصل از استخراج معمولاَ به نام‌های عصاره تام (کانکرتابسولوت، پماد یا رزینوئید خوانده شده و اسانس نامیده نمی‌شوند. عنوان «اسانس» فقط برای روغن‌های تقطیر شده یا استخراج شده به کار می‌رود.[۳]

اسانس یا همان عطرمایه یک عصارهٔ الکلی است که با روغن مخلوط شده‌است. این ترکیب خاصیت فرار داشته و از مجموعه ای از مواد عالی که در طبیعت به صورت گسترده وجود داد و با نام ترپن شناخته می‌شوند، تشکیل شده‌است. اسانس با استفاده از مواد مختلفی تهیه می‌شود، مانند اسانس گل سرخ، اسانس گل محمدی، اسانس کشمش و …. اسانس‌ها با توجه به نوع تولید و همچنین موادی که از آن به دست می‌آیند و طعم و بویی که دارند، دارای کاربردهای متعددی بوده و میزان فروش متفاوتی دارند. اسانس‌ها در بازار فروش گیاهان دارویی و عطاری‌ها دارای متقاضیان زیادی می‌باشد؛ زیرا دارای خواص درمانی متعددی هستند

فرهنگ فارسی معینویرایش

جوهر و عصاره گل‌ها و گیاهان، عطر مایه (فره) را گویند.

منابعویرایش

  1. «عطرمایه» [عمومی] هم‌ارزِ «اسانس» (به فرانسوی: essence)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ عطرمایه)
  2. مجنون حسینی، ناصر. دوازده امامی، سعید. ۱۳۸۶. زراعت و تولید برخی گیاهان دارویی و ادویه‌ای. انتشارات دانشگاه تهران. ص ۳۰۰
  3. نجفی، فرزاد. عبادی، محمدتقی. عباسیان، جلال. ۱۳۹۰. فرآیندهای برداشت، خشک کردن و فرآوری گیاهان دارویی و معطر. انتشارات دانشگاه شهید بهشتی تهران. ۴۸۰ ص

۴-جهانشاهی٬شهره-عصفوری٬محسن-گیاهان دارویی٬نشرمولف، ٬۱۳۹۶

نیکوشیمی