اولوالعزم، یا صاحبان عزم، به‌معنای صاحبان ارادهٔ محکم یا صاحبان کوشش و ثبات است.[۱]

در اصطلاح اسلامی به رسولانی گفته می‌شود که صاحب شریعت[۲] و کتاب مقدس[۳] بوده‌باشند. این اصطلاح در آیهٔ ۳۵ سورهٔ اَحقاف آمده‌است:

پس تو (ای پیامبر)، در برابر تکذیب قومت صبر کن آنچنان که پیامبران اولوالعزم صبر کردند…

و معمولاً رسولانی که در آیه ۱۳ سورهٔ شوری از آنها نام برده شده است، پیامبرانی صاحب شریعت یا اولوالعزم خوانده می‌شوند:[۴]

از [احکامِ] دین، آنچه را که به نوح دربارهٔ آن سفارش کرد، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو (محمد) وحی کردیم و آنچه را که دربارهٔ آن به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم که: «دین را برپا دارید و در آن تفرقه‌اندازی مکنید.»

پیامبران اولوالعزم عبارتند از نوح ، ابراهیم ، موسی ، عیسی و محمد[۵] در این فهرست نام برخی از مروجان دین این پیامبران به ترتیب زمان نوشته شده است.

آدمویرایش

ترویج دهندگان دین وی

نوحویرایش

ترویج دهندگان دین وی:

سام

نبی

هود

• قالع ( پسر هود )

صالح

ابراهیمویرایش

ترویج دهندگان دین وی:

موسیویرایش

ترویج دهندگان دین وی:

هارون

داوود

سلیمان

ناتان

الیاس

یسع

ذوالکفل

ارمیا

حزقیال

اشموئیل

اشعیا

حیقوق

یوئیل

عوبادیا

حجی

جاد

عاموس

ناحوم

یوشع

میکاه

هوشع

صنفیا

ملاکمی

حنظله بن صفوان

دانیال

یونس

عزیر

عزیز

زکریا

عمران

عدنان

عیسیویرایش

ترویج دهندگان دین وی:


محمدویرایش

ترویج دهندگان دین وی:



پی‌نوشت‌هاویرایش

  1. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دارالشامیه، چاپ اول، ۱۴۱۴ ه. ق، ص۵۶۵.
  2. عزیمت به‌معنای حکم و شریعت: ترجمهٔ المیزان، ج۱۸، ص۳۳۲
  3. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، مؤسسهٔ الوفا، چاپ دوم، ۱۴۰۳ ه. ق، ج۱۱، ص۳۵.
  4. ترجمهٔ تفسیر المیزان، جلد ۱۸، ص۳۹
  5. آیات35احقاف7احزاب و12شورا

منابعویرایش