باز کردن منو اصلی

اولوالعزم، یا صاحبان عزم، به‌معنای صاحبان ارادهٔ محکم یا صاحبان کوشش و ثبات است.[۱]

در اصطلاح اسلامی به رسولانی گفته می‌شود که صاحب شریعت[۲] و کتاب مقدس[۳] بوده‌باشند. این اصطلاح در آیهٔ ۳۵ سورهٔ اَحقاف آمده‌است:

پس تو (ای پیامبر)، در برابر تکذیب قومت صبر کن آنچنان که پیامبران اولوالعزم صبر کردند…

و معمولاً رسولانی که در آیه ۱۳ سورهٔ شوری از آنها نام برده شده است، پیامبرانی صاحب شریعت یا اولوالعزم خوانده می‌شوند:[۴]

از [احکامِ] دین، آنچه را که به نوح دربارهٔ آن سفارش کرد، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو (محمد) وحی کردیم و آنچه را که دربارهٔ آن به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم که: «دین را برپا دارید و در آن تفرقه‌اندازی مکنید.»

پیامبران اولوالعزم عبارتند از نوح ، ابراهیم ، موسی ، عیسی و محمد[۵] در این فهرست نام برخی از مروجان دین این پیامبران به ترتیب زمان نوشته شده است.

آدمویرایش

نوحویرایش

ابراهیمویرایش

عیسیویرایش

محمدویرایش

پی‌نوشت‌هاویرایش

  1. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دارالشامیه، چاپ اول، ۱۴۱۴ ه. ق، ص۵۶۵.
  2. عزیمت به‌معنای حکم و شریعت: ترجمهٔ المیزان، ج۱۸، ص۳۳۲
  3. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، مؤسسهٔ الوفا، چاپ دوم، ۱۴۰۳ ه. ق، ج۱۱، ص۳۵.
  4. ترجمهٔ تفسیر المیزان، جلد ۱۸، ص۳۹
  5. آیات35احقاف7احزاب و12شورا

منابعویرایش