لوط

پیامبر سرزمین سدوم (فلسطین کنونی)

لوط بن هاران بن تارح بر اساس تورات و قرآن، پیامبری بود که از سوی خدا برای هدایت مردم سدوم برگزیده شد. نام لوط، ۲۷ بار در قرآن آمده‌است و کتاب پیدایش باب ۱۱–۱۴ و ۱۹ به زندگی وی می‌پردازد. او برادرزادهٔ ابراهیم بود.

لوط
Jacob Jordaens - The Flight of Lot and His Family from Sodom (after Rubens) - Google Art Project.jpg
فرار لوط و خانواده‌اش ۱۶۱۸–۱۶۲۰ توسط Jacob Jordaens
اطلاعات
خانوادههارن (پدر)
همسرهمسر لوط
دیگر روابطدختران لوط
فرزندانبیش از دو دختر
خویشاوندانابراهیم (عمو)
سارا (عمه)
تارح (پدربزرگ)
محل تولد اور کلدیس
فرار لوط از سدوم

لوط پیامبر قوم لوط (در کتب مسیحی و یهودی: سدوم) بود که پس از گمراه ماندن مردم، خداوند همه مردم آن شهر را می‌کشد و تنها کسانی که زنده می‌ماند، لوط و دو دخترش هستند. بر اساس کتاب مقدس تورات بعدتر دو دختر لوط وی را مست کرده و برای بچه‌دار شدن، با وی آمیزش جنسی می‌کنند.[۱]

لوط در قرآنویرایش

لوط از پیامبران مذکور در قرآن می‌باشد. او که هم عصر ابراهیم و به تعبیر روایات از پیروان ابراهیم است، وظیفه پیامبری نسبت به قوم لوط را بر عهده داشت. از روایات بر می‌آید که خود لوط، اهل قومی که به سوی آن‌ها فرستاده شده‌است نمی‌باشد بلکه فقط در آنجا وظیفه پیامبری را به عهده دارد.

لوط به دیده قرآن در رسالت خود، با ۳ ویژگی قوم خود مبارزه می‌کند: همجنس‌بازی، غارت اموال مردم و انجام اعمال ناپسند در مجامع عمومی.[۲] هر چند که در قرآن بیشتر مبارزه لوط با همجنس‌بازی مردمان قوم خویش است. از آیات قرآن بر می‌آید که قوم لوط اولین قومی است که به‌طور گسترده به همجنس روی آورده‌است، چرا که هنگام نهی آن‌ها از این عمل به آن‌ها می‌گوید: «شما فحشاهی را انجام می‌دهید که احدی از عالمیان در آن بر شما پیشی نگرفته‌است.»[۳]مردم در پاسخ به دعوت‌های او، او را کسی می‌دانند که مقدس نمایی می‌کند و او را تهدید به اخراج از شهر می‌کنند.[۴] مفسران بیان داشته‌اند که کسانیکه همراه لوط نجات یافتند دختران او بودند.[۵][۶]

عذاب قوم لوط در قرآنویرایش

 
ستونی که «همسر لوط» خوانده می‌شود. کوه سدوم، اسرائیل.

مبارزه لوط با این عمل به نتیجه‌ای نمی‌رسد و فرمان عذاب از سوی خدا نازل می‌شود. فرشتگان عذاب نزد ابراهیم رفته و او را آگاه می‌کنند که خداوند می‌خواهد قوم لوط را عذاب کند.[۷] ابراهیم به فرشتگان می‌گوید که لوط در آن شهر است (مبادا که او را به اشتباه هلاک کنند) و فرشتگان به ابراهیم می‌گویند که آن‌ها بهتر می‌دانند که چه کسی در شهر است و بناست که لوط و خانواده اش از عذاب رها شوند، به جز همسر او که از بدکاران است و در میان عذاب شدگان باقی می‌ماند.[۸] در جای دیگر اشاره شده‌است که ابراهیم در این داستان با خداوند دربارهٔ سرنوشت قوم لوط جدال و بحث می‌کند و خدا از او می‌خواهد که او از این موضوع بگذرد چرا که امر عذاب حتمی است و قابل بازگشت نیست.[۹]

فرشتگان به صورت مردانی به سراغ لوط می‌روند که مژده عذاب قوم را به او بدهند. لوط که ابتدا آن‌ها را نمی‌شناسد از آمدن فرشتگان غمگین می‌شود (چرا که می‌داند با آمدن میهمانان مرد، مردم برای بهره‌گیری از آن‌ها به خانه او حمله‌ور خواهند شد).[۱۰] در همین زمان (و با خبر دادن زن لوط از آمدن میهمانان مرد) مردم برای استفاده از این مردان پشت خانه لوط جمع شده و از او می‌خواهند که آن‌ها را در اختیارشان قرار دهد. لوط از آن‌ها می‌خواهد که او را در مقابل میهمانانش خوار نکنند،[۱۱] ولی آن‌ها با این پیشنهاد موافقت نمی‌کنند و می‌گویند که ما حقی در دختران تو نداریم و می دانی که ما از تو چه می‌خواهیم.[۱۲] در این هنگام فرشتگان به لوط می‌گویند که دست مردم به او نخواهد رسید و آن‌ها برای عذاب قوم به سوی او فرستاده شده‌اند و قوم فردا صبح عذاب خواهد شد. پس باید شبانه خانواده اش را ببرد و همسرش را در میان آن‌ها باقی گذارد که عذاب خدا فردا بر آن‌ها نازل گردد.[۱۳]

در نهایت خداوند شهر آن‌ها را زیر و رو کرده و بر آن‌ها از آسمان سنگ‌های گلی نشان دار می‌بارد و قوم لوط از بین می‌رود.[۱۴]

پانویسویرایش

  1. "Moab / Moabiter". www.bibelwissenschaft.de (به آلمانی). Retrieved 2020-06-28. Gen 19,30-38 bietet eine bösartige Erzählung, die Moabitern und Ammonitern einen inzestuösen Ursprung zuschreibt: Lots Töchter, die bei der Zerstörung von → Sodom ihre Verlobten verloren haben, machen ihren Vater betrunken, schlafen mit ihm und werden schwanger.
  2. عنکبوت، ۲۹
  3. اعراف، ۸۰ / عنکبوت، ۲۸
  4. اعراف، ۸۲ / نمل، ۵۶
  5. تاریخ الانبیاء، رسولی محلاتی، ج ۱، ص ۲۰۰؛ اعلام قرآن، خزائلی، ص ۵۴۱
  6. تفسیر نمونه، ج ۹، ص ۱۸۲.
  7. عنکبوت، ۳۱
  8. عنکبوت، ۳۲
  9. هود، ۷۴:۷۶
  10. هود، ۷۷
  11. هود، ۷۸
  12. هود، ۷۹
  13. هود، ۸۱
  14. هود، ۸۲:۸۳