باز کردن منو اصلی

ق حرف بیست‌وچهارم در الفبای فارسی، حرف بیست‌ویکم در الفبای عربی (قاف ق) و نوزدهمین حرف از حروف الفبای عبری (کف ק) است.

الفبای ابجد
ق
ק
ق
ܩ
ق‍، ق


نمایش آوانگاری kˤ, q
موقعیت در الفبا ۱۹
ارزش عددی ۱۰۰
Ϙ Q Ҁ



الفبای فارسی
ا ب پ ت ث ج
چ ح خ د ذ ر
ز ژ س ش ص ض
ط ظ ع غ ف ق
ک گ ل م ن و
ه ی
حروف دیگر
ء آ اً هٔ ة

صدای آن در تلفظ فارسی معیار همانند «غ» است ولی درعربی گونه‌ای «غ» بسته‌تر تلفظ می‌شود. در جنوب و شرق ایران و در افغانستان و تاجیکستان بین دو صامت قاف و غین تفاوت وجود دارد. اما در گویش اکثر فارسی زبانان ایرانی هر دو صامت یک‌سان است.

بیشتر واژه‌هایی که با صامت ق آغاز می‌شوند ریشه عربی یا ترکی دارند یا ممکن است معرب باشند. مثلاً واژ‌ه‌ای باشد که از فارسی یا زبان‌های دیگر وارد زبان عربی شده باشد و سپس دوباره وارد زبان فارسی شده باشد. برای نمونه «قند» معرب «کند» و «قرمز» معرب «کرمست» است. البته بعضی واژه‌های فارسی که صامت غین در آن شنیده می‌شود به غلط با قاف نوشته شده باشد. مانند قباد، قشنگ، قالیچه و قلندر. بعضی از واژه‌های فارسی هم هستند که صامت آغازین آن‌ها به ق تبدیل شده است. برای نمونه «قلک» که در اصل به صورت «کولک» و «غلک» رایج بوده است.

شكل حرف
جدا آغازی میانی پایانی
ق ق‍ ‍ق‍ ‍ق

پانویسویرایش

  1. ^ ، ایرج کابلی
  2. ^ ، علی‌اکبر دهخدا، جلد ۳۸ صفحهٔ ۱

منابعویرایش

  • کابلی، ایرج (۱۳۷۶وزن‌شناسی و عروض، تهران: انتشارات آگه
  • دهخدا، علی‌اکبر (۱۳۳۹لغت نامه جلد ۳۸، تهران: دانشگاه تهران، دانشکده ادبیات، سازمان لغت‌نامه

جستارهای وابستهویرایش