فهرست نخست‌وزیران ایران

فهرست نخست‌وزیران ایران شامل نام کسانی است که به جایگاه نخست‌وزیر ایران رسیده‌اند. در ابتدا، نام این جایگاه «رئیس‌الوزرا» بود.

این منصب در پی همه‌پرسی ۶ مرداد ۱۳۶۸ حذف شد و «رئیس‌جمهور» ریاست هیئت وزیران را عهده‌دار شد.[۱]

فهرستویرایش

پادشاهی مشروطهویرایش

وضعیت
سازمان‌های سیاسی
  کنشگر سیاسی مستقل
  نظامی
ر. نام
(تولد–مرگ)
نگاره آغاز تصدی پایان تصدی حزب سیاسی شاه
(دوران)
 دولت عِلّیه ایران (۱۲۸۵–۱۳۰۴) •  
سلطانعلی وزیر افخم
(۱۲۸۴ ه‍. ق–۱۲۹۷ ه‍.خ)
کفیل
  ۲۹ اسفند ۱۲۸۵[۲] ۹ اردیبهشت ۱۲۸۶[۳] مستقل  
محمدعلی‌شاه
(۱۲۸۵–۱۲۸۸)
۱ علی‌اصغر اتابک
(۱۲۷۵ ه‍. ق–۱۲۸۶ ه‍.خ)
  اردیبهشت ۱۲۸۶ ۲۱ رجب ۱۳۲۵
(۸ شهریور ۱۲۸۶)[الف]
مستقل
۲ احمد مشیرالسلطنه
(۱۲۵۹ ه‍. ق–۱۲۹۷ ه‍.خ)
  ۷ شعبان ۱۳۲۵
(۲۳ شهریور ۱۲۸۶)
۱۰ رمضان ۱۳۲۵
(۲۴ مهر ۱۲۸۶)
مستقل
۳ ابوالقاسم ناصرالملک
(۱۲۷۲ ه‍. ق–۱۳۰۶ ه‍.خ)
  ۱۸ رمضان ۱۳۲۵
(۳ آبان ۱۲۸۶)
۱۴ ذیقعده ۱۳۲۵
(۱۴ آذر ۱۲۸۶)
مستقل
۴ حسینقلی نظام‌السلطنه
(۱۲۴۸ ه‍. ق–۱۳۲۶ ه‍.ق)
  ۱۶ ذیقعده ۱۳۲۵
(۳۰ آذر ۱۲۸۶)
آخر ربیع‌الثانی ۱۳۲۶
(۱۰ خرداد ۱۲۸۷)
مستقل
(۲) احمد مشیرالسلطنه[ب]
(۱۲۵۹ ه‍. ق–۱۲۹۷ ه‍.خ)
  ۱۴ ربیع‌الثانی ۱۳۲۶[پ] ۱۰ ربیع‌الثانی ۱۳۲۷ مستقل
۵ کامران میرزا
(۱۲۳۵–۱۳۰۷ ه‍.خ)
  ۹ اردیبهشت ۱۲۸۸ ۱۲ اردیبهشت ۱۲۸۸ مستقل
کابینه بدون نخست‌وزیر[ت]
۶ جواد سعدالدوله[ث]
(۱۲۵۷ ه‍. ق–۱۳۰۸ ه‍.خ)
  ۱۸ اردیبهشت ۱۲۸۸ ۲۲ تیر ۱۲۸۸[ج] مستقل
کابینه بدون نخست‌وزیر  
احمدشاه
(۱۲۸۸–۱۳۰۴)
۷ محمدولی تنکابنی
(۱۲۶۴ ه‍. ق–۱۳۰۵ ه‍.خ)
  ۸ مهر ۱۲۸۸[چ] ۲ مرداد ۱۲۸۹ فرقه اجتماعیون اعتدالیون
۸ حسن مستوفی‌الممالک
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۱۱ ه‍.خ)
  ۱۷ رجب ۱۳۲۸
(۳ مرداد ۱۲۸۹)
۲۴ صفر ۱۳۲۹
(۴ اسفند ۱۲۸۹)
فرقه دموکرات
(۷) محمدولی تنکابنی
(۱۲۶۴ ه‍. ق–۱۳۰۵ ه‍.خ)
  ۱۰ ربیع‌الاول ۱۳۲۹
(۲۰ اسفند ۱۲۸۹)
۲۷ تیر ۱۲۹۰ فرقه اجتماعیون اعتدالیون
۹ نجفقلی صمصام‌السلطنه
(۱۲۷۰ ه‍. ق–۱۳۰۹ ه‍.خ)
  ۲۷ رجب ۱۳۲۹
(۲ مرداد ۱۲۹۰)
۱۲۹۱ ه‍.خ فرقه اجتماعیون اعتدالیون
۱۰ محمدعلی علاءالسلطنه
(۱۲۵۴ ه‍. ق–۱۳۳۶ ه‍.ق)
  ۱ بهمن ۱۲۹۱ مرداد ۱۲۹۳ مستقل
(۸) حسن مستوفی‌الممالک
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۱۱ ه‍.خ)
  ۲۶ مرداد ۱۲۹۳ ۲۰ اسفند ۱۲۹۳ فرقه دموکرات
۱۱ حسن مشیرالدوله
(۱۲۵۰–۱۳۱۴)
  ۲۴ اسفند ۱۲۹۳ ۷ اردیبهشت ۱۲۹۴
(۹ جمادی‌الثانی ۱۳۳۳)[ح]
فرقه اجتماعیون اعتدالیون
۱۲ عبدالمجید عین‌الدوله
(۱۲۶۱ ه‍. ق–۱۳۰۶ ه‍.خ)
  ۱۶ جمادی‌الثانی ۱۳۳۲
(۱۰ اردیبهشت ۱۲۹۴)
۱۱ تیر ۱۲۹۴ مستقل
(۸) حسن مستوفی‌الممالک
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۱۱ ه‍.خ)
  ۱۲ مرداد ۱۲۹۴ ۱۲ دی ۱۲۹۴ فرقه دموکرات
۱۳ عبدالحسین فرمانفرما
(۱۲۷۶ ه‍. ق–۱۳۱۸ ه‍.خ)
  ۱۵ دی ۱۲۹۴ ۱۲ اسفند ۱۲۹۴ فرقه اجتماعیون اعتدالیون
(۷) محمدولی تنکابنی
(۱۲۶۴ ه‍. ق–۱۳۰۵ ه‍.خ)
  ۱۴ اسفند ۱۲۹۴ شهریور ۱۲۹۵ فرقه اجتماعیون اعتدالیون
۱۴ حسن وثوق‌الدوله
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۲۹ ه‍.خ)
  ۱۷ مرداد ۱۲۹۵[خ] ۶ خرداد ۱۲۹۶ فرقه دموکرات
(۱۰) محمدعلی علاءالسلطنه
(۱۲۵۴ ه‍. ق–۱۳۳۶ ه‍.ق)
  ۸ خرداد ۱۲۹۶ ۲۸ آبان ۱۲۹۶ مستقل
(۱۲) عبدالمجید عین‌الدوله
(۱۲۶۱ ه‍. ق–۱۳۰۶ ه‍.خ)
  ۲۸ آبان ۱۲۹۶ [۲۶] دی ۱۲۹۶ مستقل
(۸) حسن مستوفی‌الممالک
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۱۱ ه‍.خ)
  ۷ دی ۱۲۹۶ ۵ اردیبهشت ۱۲۹۷ فرقه دموکرات
(۹) نجفقلی صمصام‌السلطنه
(۱۲۷۰ ه‍. ق–۱۳۰۹ ه‍.خ)
  ۸ اردیبهشت ۱۲۹۷ ۱۱ مرداد ۱۲۹۷ فرقه اجتماعیون اعتدالیون
(۱۴) حسن وثوق‌الدوله
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۲۹ ه‍.خ)
  ۱۱ مرداد ۱۲۹۷ ۳ تیر ۱۲۹۹ فرقه دموکرات
مستقل
(۱۱) حسن مشیرالدوله
(۱۲۵۰–۱۳۱۴)
  ۱۰ تیر ۱۲۹۹ ۴ آبان ۱۲۹۹ مستقل
۱۵ فتح‌الله اکبر
(۱۲۳۴–۱۳۱۷ ه‍.خ)
  ۵ آبان ۱۲۹۹ ۳ اسفند ۱۲۹۹ مستقل
۱۶ سید ضیاءالدین طباطبایی
(۱۲۷۰–۱۳۴۸)
  ۳ اسفند ۱۲۹۹ ۱۴ خرداد ۱۳۰۰ مستقل
۱۷ احمد قوام‌السلطنه
(۱۲۵۲–۱۳۳۴)
  ۱۴ خرداد ۱۳۰۰ ۲۷ دی ۱۳۰۰ حزب اصلاح‌طلبان
(۱۱) حسن مشیرالدوله
(۱۲۵۰–۱۳۱۴)
  ۲ بهمن ۱۳۰۰ ۲۲ خرداد ۱۳۰۱ مستقل
(۱۷) احمد قوام‌السلطنه
(۱۲۵۲–۱۳۳۴)
  ۲۷ خرداد ۱۳۰۱ ۲۹ دی ۱۳۰۱ حزب اصلاح‌طلبان
(۸) حسن مستوفی‌الممالک
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۱۱ ه‍.خ)
  ۲۵ بهمن ۱۳۰۱ ۲۴ خرداد ۱۳۰۲ حزب تجدد
(۱۱) حسن مشیرالدوله
(۱۲۵۰–۱۳۱۴)
  ۲۴ خرداد ۱۳۰۲ ۳۰ مهر ۱۳۰۲ مستقل
۱۸ رضاخان
(۱۲۵۶–۱۳۲۳)
  ۳ آبان ۱۳۰۲ ۲۱ آذر ۱۳۰۴ نظامی
 کشور شاهنشاهی ایران (۱۳۰۴–۱۳۵۷) •  
محمدعلی فروغی
(۱۲۵۷–۱۳۲۱)
کفیل
  ۲۹ آذر ۱۳۰۴ ۱۵ خرداد ۱۳۰۵ حزب تجدد  
رضاشاه
(۱۳۰۴–۱۳۲۰)
(۸) حسن مستوفی
(۱۲۹۲ ه‍. ق–۱۳۱۱ ه‍.خ)
  ۱۵ خرداد ۱۳۰۵ ۵ خرداد ۱۳۰۶ حزب تجدد
۱۹ مهدی‌قلی هدایت
(۱۲۸۰ ه‍. ق–۱۳۳۴)
  ۱۱ خرداد ۱۳۰۶ ۲۱ شهریور ۱۳۱۲ حزب تجدد
مستقل
۲۰ محمدعلی فروغی
(۱۲۵۷–۱۳۲۱)
  ۲۶ شهریور ۱۳۱۲ ۱۰ آذر ۱۳۱۴ مستقل
۲۱ محمود جم
(۱۲۶۴–۱۳۴۸)
  ۱۱ آذر ۱۳۱۴ ۳ آبان ۱۳۱۸ مستقل
۲۲ احمد متین‌دفتری
(۱۲۷۵–۱۳۵۰)
  ۳ آبان ۱۳۱۸ ۴ تیر ۱۳۱۹ مستقل
۲۳ علی منصور
(۱۲۶۶–۱۳۵۳)
  ۵ تیر ۱۳۱۹ ۵ شهریور ۱۳۲۰ مستقل
(۲۰) محمدعلی فروغی
(۱۲۵۷–۱۳۲۱)
  ۵ شهریور ۱۳۲۰ ۱۷ اسفند ۱۳۲۰ مستقل  
محمدرضاشاه
(۱۳۲۰–۱۳۵۷)
۲۴ علی سهیلی
(۱۲۷۵–۱۳۳۷)
  ۱۸ اسفند ۱۳۲۰ ۸ مرداد ۱۳۲۱ مستقل
(۱۷) احمد قوام
(۱۲۵۲–۱۳۳۴)
  ۱۸ مرداد ۱۳۲۱ ۲۴ بهمن ۱۳۲۱ مستقل
(۲۴) علی سهیلی
(۱۲۷۵–۱۳۳۷)
  ۲۸ بهمن ۱۳۲۱ ۲۵ اسفند ۱۳۲۲ مستقل
۲۵ محمد ساعد
(۱۲۵۹–۱۳۵۲)
  ۶ فروردین ۱۳۲۳ ۱۸ آبان ۱۳۲۳[د] مستقل
۲۶ مرتضی‌قلی بیات
(۱۲۶۶–۱۳۳۶)
  ۳۰ آبان ۱۳۲۳ ۲۸ فروردین ۱۳۲۴ مستقل
۲۷ ابراهیم حکیمی
(۱۲۵۰–۱۳۳۸)
  ۱۳ اردیبهشت ۱۳۲۴ ۱۳ خرداد ۱۳۲۴ مستقل
۲۸ محسن صدر
(۱۲۵۰–۱۳۴۱)
  ۱۶ خرداد ۱۳۲۴ ۲۹ مهر ۱۳۲۴ مستقل
(۲۷) ابراهیم حکیمی
(۱۲۵۰–۱۳۳۸)
  ۹ آبان ۱۳۲۴ ۳۰ دی ۱۳۲۴ مستقل
(۱۷) احمد قوام
(۱۲۵۲–۱۳۳۴)
  ۸ بهمن ۱۳۲۴ ۱ آذر ۱۳۲۶ مستقل
حزب دموکرات ایران
۲۹ رضا حکمت
(۱۸۹۱–۱۹۷۸)
  ۲۶ آذر ۱۳۲۶ ۶ دی ۱۳۲۶[ذ] حزب دموکرات ایران
(۲۷) ابراهیم حکیمی
(۱۲۵۰–۱۳۳۸)
  ۶ دی ۱۳۲۶ ۱۸ خرداد ۱۳۲۷ مستقل
۳۰ عبدالحسین هژیر
(۱۹۰۲–۱۹۴۹)
  ۲۳ خرداد ۱۳۲۷ ۱۶ آبان ۱۳۲۷ مستقل
(۲۵) محمد ساعد
(۱۲۵۹–۱۳۵۲)
  ۲۲ آبان ۱۳۲۷ ۲ فروردین ۱۳۲۹ مستقل
(۲۳) علی منصور
(۱۲۶۶–۱۳۵۳)
  ۸ فروردین ۱۳۲۹ ۵ تیر ۱۳۲۹ مستقل
۳۱ حاج‌علی رزم‌آرا
(۱۲۸۰–۱۳۲۹)
  ۶ تیر ۱۳۲۹ ۱۶ اسفند ۱۳۲۹[ر] نظامی
خلیل فهیمی
(۱۸۷۶–۱۹۵۳)
کفیل
  ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ ۲۱ اسفند ۱۳۲۹ مستقل
۳۲ حسین علاء
(۱۲۶۱–۱۳۳۴)
  ۲۱ اسفند ۱۳۲۹ ۶ اردیبهشت ۱۳۳۰ مستقل
۳۳ محمد مصدق
(۱۸۸۲–۱۹۶۷)
  ۸ اردیبهشت ۱۳۳۰ ۲۶ تیر ۱۳۳۱ جبهه ملی ایران
(۱۷) احمد قوام
(۱۲۵۲–۱۳۳۴)
  ۲۷ تیر ۱۳۳۱ ۳۰ تیر ۱۳۳۱ مستقل
(۳۳) محمد مصدق
(۱۸۸۲–۱۹۶۷)
  ۳۱ تیر ۱۳۳۱ ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ جبهه ملی ایران
۳۴ فضل‌الله زاهدی
(۱۸۹۷–۱۹۶۳)
  ۲۲ یا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ۱۶ فروردین ۱۳۳۴ نظامی
(۳۲) حسین علاء
(۱۲۶۱–۱۳۳۴)
  ۱۷ فروردین ۱۳۳۴ ۱۴ فروردین ۱۳۳۶ مستقل
۳۵ منوچهر اقبال
(۱۲۸۸–۱۳۵۶)
  ۱۵ فروردین ۱۳۳۶ ۷ شهریور ۱۳۳۹ حزب ملیون
۳۶ جعفر شریف‌امامی
(۱۲۸۹–۱۳۷۸)
  ۹ شهریور ۱۳۳۹ ۱۴ اردیبهشت ۱۳۴۰ حزب ملیون
۳۷ علی امینی
(۱۹۰۵–۱۹۹۲)
  ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰ ۲۷ تیر ۱۳۴۱ مستقل
۳۸ اسدالله علم
(۱۹۱۹–۱۹۷۸)
  ۲۸ تیر ۱۳۴۱ ۱۷ اسفند ۱۳۴۲ حزب مردم
۳۹ حسنعلی منصور
(۱۹۲۳–۱۹۶۵)
  ۱۷ اسفند ۱۳۴۲ ۶ بهمن ۱۳۴۳[ز] حزب ایران نوین
۴۰ امیرعباس هویدا
(۱۹۱۹–۱۹۷۹)
  ۶ بهمن ۱۳۴۳ ۱۵ مرداد ۱۳۵۶ حزب ایران نوین
حزب رستاخیز
۴۱ جمشید آموزگار
(۱۹۲۳–۲۰۱۶)
  ۱۶ مرداد ۱۳۵۶ ۵ شهریور ۱۳۵۷ حزب رستاخیز
(۳۶) جعفر شریف‌امامی
(۱۹۱۰–۱۹۹۸)
  ۵ شهریور ۱۳۵۷ ۱۴ آبان ۱۳۵۷ حزب رستاخیز
مستقل
۴۲ غلامرضا ازهاری
(۱۹۱۲–۲۰۰۱)
  ۱۵ آبان ۱۳۵۷ ۱۰ دی ۱۳۵۷ نظامی
۴۳ شاپور بختیار
(۱۹۱۵–۱۹۹۱)
  ۱۶ دی ۱۳۵۷ ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ حزب ایران

جمهوری اسلامیویرایش

در کشاکش انقلاب، سید روح‌الله خمینی رهبر انقلاب اسلامی، به موازات دولت منتسب به حکومت شاهنشاهی که تا ۲۲ بهمن سر کار بود، دولت موقت را با نظر شورای انقلاب (که نقش مجلس موقت را داشت) تشکیل داد. پس از استعفای دولت بازرگان، شورای انقلاب مستقیم تشکیل دولت را عهده‌دار شد.

طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که در ۱۰ و ۱۱ آذر ۱۳۵۸ به تصویب ملت رسید، ساختاری نیمه‌ریاستی برای کشور تعریف شد، که نخست‌وزیر به عنوان رئیس دولت، با تعیین رئیس‌جمهور و تأیید مجلس شورای اسلامی عهده‌دار این منصب می‌شد، و رهبر به عنوان رئیس کشور نقشی در تعیین وی نداشت.

در بازنگری قانون اساسی، با انتقال ریاست دولت به رئیس‌جمهور، نظام کشور به ریاستی تغییر یافت، و سمت نخست‌وزیر حذف گشت.

وضعیت
سازمان‌های سیاسی
  کنشگر سیاسی مستقل
ر. نام
(تولد–مرگ)
نگاره آغاز تصدی پایان تصدی دولت مجلس
(آغاز)
رئیس‌جمهور
(دوران)
 جمهوری اسلامی ایران (۱۳۵۷ تا کنون) •  
۴۴ مهدی بازرگان
(۱۲۸۶–۱۳۷۳)
  ۱۵ بهمن ۱۳۵۷[ژ] ۱۴ آبان ۱۳۵۸ بازرگان شورای انقلاب
[س]
[ش]
هیئت دولت بی نخست‌وزیر[ص] شورای انقلاب
 
ابوالحسن بنی‌صدر
(۱۳۵۸–۱۳۶۰)
۴۵ محمدعلی رجایی
(۱۳۱۲–۱۳۶۰)
  ۲۰ مرداد ۱۳۵۹ ۱۴ مرداد ۱۳۶۰ رجایی ۱
(۱۳۵۹)
شورای موقت[ض]
۴۶ محمدجواد باهنر
(۱۳۱۲–۱۳۶۰)
  ۱۴ مرداد ۱۳۶۰ ۸ شهریور ۱۳۶۰[ط] باهنر  
محمدعلی رجایی
(۱۳۶۰)
محمدرضا مهدوی کنی
(۱۳۱۰–۱۳۹۳)
کفیل
  ۱۱ شهریور ۱۳۶۰ ۷ آبان ۱۳۶۰ مهدوی کنی شورای موقت[ظ]
۴۷ میرحسین موسوی
(۱۳۲۰– )
  ۷ آبان ۱۳۶۰ ۲۵ مرداد ۱۳۶۸ موسوی ۱  
سید علی خامنه‌ای
(۱۳۶۰–۱۳۶۸)
۲
(۱۳۶۱)
موسوی ۲
۳
(۱۳۶۵)

جستارهای وابستهویرایش

پی‌نوشت‌هاویرایش

یادداشت‌هاویرایش

  1. ترور شد.
  2. در دورهٔ رئیس‌الوزرایی او مجلس به توپ بسته شد و استبداد صغیر آغاز گشت.
  3. تداخل تاریخ‌ها از منبع است.
  4. کابینه به نام ابوالقاسم ناصرالملک تشکیل شد ولی او مسئولیت را نپذیرفت.
  5. محمدعلی‌شاه ابوالقاسم ناصرالملک را که در خارج از کشور بود مأمور تشکیل دولت کرد و تا رسیدن او جواد سعدالدوله موقتاً گردانندهٔ کابینه بود. ناصرالملک قبول کار نکرد و به ایران نیامد.
  6. تهران به‌دست مشروطه‌خواهان فتح شد. ۳ روز بعد محمدعلی‌شاه استعفا داد.
  7. پس از فتح تهران، بنا به رأی شورای عالی رجال و روحانیون کابینه‌ای بدون رئیس‌الوزرا در تاریخ ۲۶ تیر ۱۲۸۸ تشکیل گردید و در تاریخ ۸ مهر ۱۲۸۸ محمدولی سپهدار اعظم رسماً کابینه تشکیل داد.
  8. از دفتر هیئت دولت
  9. تداخل از منبع است.
  10. پس از پایان کار کابینهٔ محمد ساعد، مجلس به نخست‌وزیری محمد مصدق تمایل نشان داد و ملاقاتی در ۲۳ آبان ۱۳۲۳ میان شاه و مصدق رخ داد. شاه شرایط مصدق برای پذیرش سمت نخست‌وزیری را نپذیرفت و نخست‌وزیری مصدق منتفی شد.
  11. استعفا داد.
  12. ترور شد.
  13. ترور شد.
  14. شاپور بختیار تا ۲۲ بهمن، مدعی نخست‌وزیری بود. دولت موقت با پیروزی انقلاب اسلامی، حکومت بالفعل را به دست گرفت.
  15. تا پیش از تشکیل قوه مقننه، شورای انقلاب قوهٔ مقننهٔ کشور بود. هر گونه تغییر در هیئت دولت با تأیید شورا صورت می‌گرفت و وضعیت نخست‌وزیر نیز با تصویب شورا مشخص می‌شد. بازرگان را با پیشنهاد شورای انقلاب، رهبر به نخست‌ویری گماشت. پس از استعفای وی، تصمیم شورا بر آن شد که نخست‌وزیر تعیین نکنند و دولت را مستقیم اداره کنند.
  16. تا پیش از انتخاب رئیس‌جمهور و تشکیل قوه مقننه، ادارهٔ کشور با پیشنهاد شورای انقلاب و تأیید رهبر انقلاب سید روح‌الله خمینی تعیین تکلیف می‌شد. بازرگان را با پیشنهاد شورای انقلاب، رهبر به نخست‌ویری گماشت. پس از استعفای وی، رهبر امور را بار دیرگ به شورا واگذار نمود و تصمیم شورا بر آن شد که نخست‌وزیر تعیین نکنند و دولت را مستقیم اداره کنند.[۴]
  17. پس از استعفای دولت موقت، شورای انقلاب مستقیم دولت را تشکیل داد و تصمیم گرفت نخست‌وزیر تعیین نکند. پس از استعفای بازرگان که کشور نخست‌وزیر نداشت، عملا سید محمد بهشتی به عنوان دبیر شورای انقلاب، جلسه‌های هیئت دولت را اداره می‌کرد. پس از ریاست‌جمهوری سید ابوالحسن بنی‌صدر وی ریاست/دبیری شورا را به عهده گرفت.[۵]
  18. شورای موقت ریاست‌جمهوری متشکل از نخست‌وزیر، رئیس مجلس (اکبر هاشمی رفسنجانی)، و رئیس دیوان عالی (سید محمد بهشتی) عهده‌دار امور شد.
  19. کشته شد
  20. متشکل از کفیل نخست‌وزیری، رئیس مجلس (اکبر هاشمی رفسنجانی)، و رئیس دیوان عالی (سید عبدالکریم موسوی اردبیلی) عهده‌دار امور شد. شورای ریاست‌جمهوری، مهدوی کنی را به عنوان کفیل نخست‌وزیری به مجلس معرفی کرد که رأی آورد.

پانویس‌هاویرایش

  1. 1343 (۲۰۱۹-۰۸-۱۴). «همه پرسی؛ پایانی بر نخست وزیری در ایران». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۲۵.
  2. عاقلی، نخست‌وزیران ایران، ۳۸.
  3. عاقلی، نخست‌وزیران ایران، ۴۱.
  4. «همه پرسی؛ پایانی بر نخست وزیری در ایران». خبرگزاری جمهوری اسلامی. ۲۰۱۹-۰۸-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۲۵.
  5. علی‌اکبر معین‌فر، سرگه بارسقیان (مصاحبه‌گر) (بهمن ۱۳۸۶). «مجادلات دوره مصدق به شورای انقلاب کشیده شد». شهروند.

منبع‌هاویرایش

پیوند به بیرونویرایش