باز کردن منو اصلی

بیشتر منابع ایل خزل را یکی از ایلات مردم کرد می‌دانند.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷][۸] برخی منابع نیز این ایل را یکی از ایلات لر که به زبان لکی تکلم می‌کنند معرفی کرده‌اند.[۹][۱۰][۱۱] دانشنامه ایرانیکا خزل‌ها را مخلوطی از کردها و لرها دانسته‌است.[۱۲] جرج کرزون و مس بیل نیز بر اساس نظریه‌ای خزل‌ها را از طایفه بوکریدی (خزائی) از کردهای ساکن عراق می‌دانند و زبان آن‌ها را زبان کردی ذکر می‌کنند.[۴][۱۳] خزل‌ها در استان ایلام، استان کرمانشاه، استان لرستان و استان همدان و استان آذربایجان غربی و در استان‌های دیگری هم زندگی می‌کنند.[نیازمند منبع]

خاستگاه قومیویرایش

دربارهٔ خاستگاه قومی خزل‍ها نظرات مختلفی داده شده‌است که برخی از آنها با افسانه آمیخته شده، بنابرین به‌طور قطع و یقین نمی‌توان در این باره سخن گفت. برخی نام آنها را بر گرفته از خضر نبی دانسته‌اند. همچنین برخی طبق یک روایت افسانه‌ای نسب آن‌ها را به رستم پهلوان رسانده‌اند. گروهی نیز آن‌ها را از طایفه عرب خزعل می‌دانند . بر اساس روایات محلی خزل‌ها نسب خود را به ابوالفضل و بنی هاشم می‌رسانند.[۹] دانشنامه ایرانیکا از ایلی به نام خزلی به عنوان بخشی از کردهای شهر بتلیس و دیاربکر در کردستان ترکیه نام برده‌است.[۱۴]

سکونتگاهویرایش

ایل خزل از ایلات کرد استان ایلام است و مکان اولیه آنها کردستان عراق بوده‌است[۱۵] این ایل در استان ایلام با زبان کردی تکلم می‌نماید[۱۶].[۱۵] سکونتگاه اصلی ایل خزل در شهرستان شیروان-چرداول و بخش مرکزی استان ایلام است.[۹][۱۷][۱۸]

بخشی از این مردم در استان کرمانشاه ساکن شهرستان قصر شیرین و ماهیدشت هستند. آنها در زمان رضاشاه از ایلام به این شهرستان کوچانده شده‌اند. همچنین ساکنان دهستان فعله گری در بخش کلیائی استان کرمانشاه ازلحاظ قومی خزل شمرده می‌شوند.[نیازمند منبع]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Aliakbari, Mohammad; Faraji, Elham. "Conceptualization of Man's Behavioral and Physical Characteristics as Animal Metaphors in the Spoken Discourse of Khezel People". Linguistik online. Kurd people In Ilam city consist of several main tribes such as, Khezel, Arkawazi, Malekshahi, and Dehbalaie. Khezel
  2. افشار سیستانی، ایرج (۱۳۸۰). ایلام و تمدن دیرینه آن. تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. صص. ۳۸۸–۳۹۵.
  3. کرزون، جرج. ن (۱۳۸۷). ایران و قضیه ایران. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی. صص. ج۱، ص ۷۰۷.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ بیل، مس. العشائر و السیاسه فی العراق. صص. ۱۲۱.
  5. آیت محمدی، سیری در تاریخ سیاسی کرد،انتشارات پرسمان1382
  6. سعیدیان، عبدالحسین، سرزمین ومردم ایران،انتشارات علم وزندگی، تهران1377، شابک:7_7_90052_964
  7. http://rangvarehayeyekrang.ir/ایل-خزل-از-ایل-های-کرد-ایران/
  8. سید حسین الحسینی الزرباطی. «الکورد الشیعة فی العراق». سید حسین الحسینی الزرباطی. دریافت‌شده در 18 سپتمامبر 2015. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ «خزل». دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۶.
  10. محمد مهران (فروردین ۱۳۴۲). «لرستان». مجله تخصصی نور.
  11. جواد صفی‌نژاد (بهار و تابستان ۱۳۸۳). «طایفه میر در گذر زمان». مجله تخصصی نور.
  12. The principal mixed Kurdish-Lorī tribes are the Arkawāzī, Malekšāhī, Gačī, Šūhān, Ḵezel
  13. کرزون، جرج. ن (۱۳۸۷). ایران و قضیه ایران. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی. صص. ج ۱، ص ۷۰۷.
  14. «KURDISH TRIBES». دانشنامه ایرانیکا. دریافت‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۱۵.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ نگاهی به ایلام، ایرج افشار سیستانی، تهران: نشرهنر، بهار1366
  16. Suhufi، S. M. (۲۰۰۱). Zhiʼūpulītīk-i farhangī va masʼalah-i amnīyat-i millī (به عربی). Shamsā.
  17. Sīstānī، Īrāj Afshār (۱۹۸۷). نگاهى به ايلام: محموعه اى از اوضاع تاريخى، جغرافيائى، اجتماعى و اقتصادى منطقه (به عربی). نشر هنر،.
  18. احمد، نقيب زاده، (۲۰۰۰). دولت رضا شاه و نظام ايلى: تأثير ساختار دولت قدرت گراى رضا شاه بر نفوذ قبايل و عشاير (به عربی). مرکز اسناد انقلاب اسلامى ؛.